มรสุมหุ้นโลก

“รินรดา... เธอเลือกทางเดินนี้เองสินะ” ผมเอ่ยประโยคนี้ออกมาเบาๆ ขณะที่สายตาของผมยังคงจับจ้องอยู่ที่กราฟราคาพลังงานในจอมอนิเตอร์แปดจอตรงหน้า รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นที่มุมปาก แต่มันไม่ใช่รอยยิ้มของผู้ชนะ มันคือรอยยิ้มของชายผู้ที่เพิ่งตระหนักได้ว่า ‘หมาก’ ที่เขาทะนุถนอมที่สุดบนกระดาน แท้จริงแล้วคือดาบที่เตรียมจะแทงเข้าที่กลางหลังเขาในวินาทีที่เผลอไผล เสียงสัญญาณแจ้งเตือนจากระบบเทรดส่วนตัวดังขึ้นถี่รัว กราฟราคาหุ้นบริษัทน้ำมันยักษ์ใหญ่กำลังพุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดในประวัติศาสตร์ มันเป็นภาพลวงตาที่งดงาม ก่อนที่มรสุมลูกใหญ่จะพัดพาเอาทุกอย่างพังทลายลง ในห้องทำงานที่เงียบสงัด ความเย็นเยียบจากเครื่องปรับอากาศไม่ได้ทำให้ผมหวั่นไหวเท่ากับความจริงที่ว่า ผู้หญิงที่ผมไว้ใจที่สุด ได้รับคำสั่งให้ทำลายผมตั้งแต่วันแรกที่เธอก้าวเข้ามาในบริษัท ผมไม่ได้โกรธรินรดา ความโกรธแค้นเป็นพลังงานราคาถูกที่ผมทิ้งไว้ในอดีตชาติไปนานแล้ว ตอนนี้เหลือเพียงความเย็นชา... ความเย็นชาที่จำเป็นต้องใช้ในการ ‘ชอร์ต’ หุ้นกลุ่มพลังงานทิ้งดิ่งในวินาทีที่โลกยังไม่รู้ตัวว่าความขัดแย้งกำลังจะปะทุ “ธันวา นายคิดว่านายรู้จักฉันดีพอแล้วงั้นเหรอ?” ผมพึมพำกับตัวเอง มือขยับเมาส์อย่างคล่องแคล่ว วางคำสั่งซื้อขายล่วงหน้าด้วยมูลค่ามหาศาลที่อาจจะทำให้ตลาดหุ้นทั้งภูมิภาคสั่นสะเทือนได้ภายในไม่กี่นาที ก๊อก... ก๊อก... เสียงเคาะประตูที่คุ้นเคยดังขึ้น รินรดาเดินเข้ามาในห้อง ใบหน้าของเธอยังคงเรียบเฉยและสวยงามสง่าเหมือนทุกวันที่ผ่านมา เธอวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะด้วยกิริยาที่นุ่มนวลราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น “คุณกวินคะ... เอ้ย ขอโทษครับ วันนี้คุณดูเครียดกว่าปกตินะครับ มีอะไรให้ผม... ให้ดิฉันช่วยไหมคะ?” เธอแสร้งทำเป็นลืมตัว แต่แววตาที่จ้องมองมานั้นกลับซ่อนความกดดันเอาไว้ ผมหมุนเก้าอี้กลับไปเผชิญหน้ากับเธอ มองลึกเข้าไปในดวงตาคู่นั้น “รินรดา คุณจำได้ไหมว่าทำไมผมถึงเลือกคุณมาเป็นมือขวา?” เธอชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะคลี่ยิ้ม “เพราะคุณเห็นว่าดิฉันมีศักยภาพที่จะพาบริษัทไปถึงเป้าหมายได้ไงครับ” “ไม่ใช่หรอก” ผมลุกขึ้นยืน เดินเข้าไปหาเธอช้าๆ จนระยะห่างลดลงเหลือเพียงไม่กี่คืบ “ผมเลือกคุณ เพราะผมต้องการพิสูจน์ว่า แม้แต่คนที่จงรักภักดีที่สุด หากถูกบีบคั้นด้วยความกลัวหรืออำนาจมืด เธอก็พร้อมจะทรยศเจ้านายของตัวเองได้ทุกเมื่อ... ธันวาบอกคุณหรือยังล่ะว่า ถ้าผมล้มลง ตำแหน่งที่คุณจะได้คือนั่งเก้าอี้บริหารสูงสุด แทนที่จะเป็นแค่หุ่นเชิดของเขา” สีหน้าของรินรดาเปลี่ยนไปในทันที ความมั่นใจที่เคยมีเริ่มสั่นคลอน เธอถอยหลังหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว “คุณ... คุณรู้เรื่องนั้นได้ยังไง?” “ผมรู้ทุกอย่างที่เกิดขึ้นในกระดานหมากของผม” ผมคว้าข้อมือเธอเบาๆ แล้วหันกลับไปที่จอมอนิเตอร์ “ดูนั่นสิ มรสุมกำลังจะมาถึงแล้ว ไม่ใช่แค่หุ้นพลังงานที่ผมกำลังจะทุบ แต่เป็นทุกอย่างที่ธันวาถือครองอยู่... วินาทีที่ความขัดแย้งระหว่างประเทศถูกประกาศออกมา หุ้นที่เขาถือครองไว้อย่างมหาศาลจะกลายเป็นเศษกระดาษ” หน้าจอเปลี่ยนจากสีเขียวเป็นสีแดงฉาน กราฟร่วงกราวรูดราวกับใบไม้ที่ถูกไฟเผา เสียงแจ้งเตือนความล้มเหลวของสัญญาซื้อขายเริ่มดังระงมไปทั่วห้องทำงาน นี่คือจุดเริ่มต้นของการ ‘ล้างบาง’ ทางการเงินที่ไม่มีใครคาดคิด รินรดาตัวสั่นเทา เธอหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อจะโทรหาใครบางคน แต่ผมยื่นมือไปแย่งมันมาเสียก่อน แล้วกดวางสายที่กำลังโทรออกไปยังเบอร์ของธันวา “อย่าเพิ่งรีบครับรินรดา ดูให้จบก่อน...” ผมเอ่ยเสียงเรียบ “เพราะหลังจากนี้ คุณจะได้เห็นว่าเงินมหาศาลที่ธันวาภูมิใจนักหนา มันมลายหายไปในพริบตาอย่างไร” ในขณะที่หน้าจอแสดงตัวเลขขาดทุนมหาศาลของกลุ่มทุนฝ่ายตรงข้ามอยู่นั้น เสียงโทรศัพท์สายตรงบนโต๊ะทำงานของผมก็ดังขึ้น มันไม่ใช่เบอร์ของธันวา แต่เป็นเบอร์ที่ผมไม่เคยคิดว่าจะได้เห็นในเวลานี้... เบอร์ของ ‘อดีตภรรยา’ ที่ควรจะเสียชีวิตไปพร้อมกับเหตุการณ์เมื่อสิบปีก่อน ผมชะงักมือที่กำลังจะรับสาย หัวใจที่เคยเยือกเย็นกลับเต้นรัวด้วยความประหลาดใจ รินรดาเบิกตากว้างเมื่อเห็นชื่อที่ปรากฏบนหน้าจอโทรศัพท์ของผม “เป็นไปไม่ได้...” เธอพึมพำ “คนคนนั้น... เขาตายไปแล้วไม่ใช่เหรอครับ?” ผมค่อยๆ กดรับสาย เสียงจากปลายสายไม่ใช่น้ำเสียงของหญิงสาวที่คุ้นเคย แต่กลับเป็นเสียงแหบพร่าของชายชราที่ผมคุ้นเคยดีที่สุดในโลกการเงิน... เสียงของ ‘ประธานใหญ่’ ผู้ที่ถูกระบุว่าหายสาบสูญไปพร้อมกับความลับของธนาคารโลก “กวิน... ถึงเวลาที่แกต้องจ่ายคืนในสิ่งที่บรรพบุรุษของแกเคยขโมยไปจากฉันแล้ว” ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของผมมาจนถึงจุดเดือดนี้นะครับ เตรียมใจให้พร้อมสำหรับบทต่อไป เพราะความลับที่ซ่อนอยู่ใต้พรมกำลังจะถูกเปิดเผยครับ