แผนซ้อนแผน

แหวนเพชรน้ำงามที่วางอยู่ในกล่องกำมะหยี่สีดำนั่น คือสัญลักษณ์ของคำสาปแช่งที่ธันวาจงใจส่งมาให้ผม มันไม่ใช่ของขวัญ แต่มันคือการประกาศสงครามที่ไร้เสียง ผมหยิบแหวนวงนั้นขึ้นมาดู แสงจากโคมไฟบนโต๊ะทำงานสะท้อนเข้าตาจนพร่าเลือน ก่อนจะสวมมันลงบนนิ้วนางข้างซ้ายของตัวเองอย่างช้าๆ "กล้าหาญดีนี่ ที่ส่งของพรรค์นี้มาถึงห้องทำงานผม" ผมพึมพำกับความว่างเปล่าภายในห้องที่มืดสนิท รินรดาเดินเข้ามาในห้องโดยไม่เคาะประตู เธอหยุดชะงักเมื่อเห็นผมสวมแหวนวงนั้น สายตาของเธอไม่ได้มีความประหลาดใจ แต่เป็นความกังวลที่ฉายชัดผ่านนัยน์ตาคู่สวย "กวิน ธันวาเพิ่งปล่อยข่าวลือเรื่องโครงการโรงไฟฟ้าพลังงานสะอาดที่เขากำลังถือหุ้นใหญ่ เขาต้องการล่อให้คุณทุ่มเงินก้อนสุดท้ายเข้าไปในกระดานนั้น... นี่มันกับดักชัดๆ" ผมหมุนแหวนบนนิ้วเล่น ความเย็นเยียบของโลหะที่สัมผัสผิวหนังทำให้สมองผมแล่นฉิว "ผมรู้ครับริน และนั่นแหละคือสิ่งที่ผมรอคอย" "คุณจะทำอะไร?" "ในเมื่อเขาอยากให้ผมทุ่ม ผมก็จะทุ่มให้เขาดู แต่เป็นการทุ่มแบบที่เขาจะไม่มีวันได้กลับบ้านแม้แต่เศษสตางค์" ผมยิ้มมุมปาก พลางกดเปิดหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่แสดงกราฟราคาหุ้นพุ่งทะยานผิดธรรมชาติของบริษัทในเครือธันวา "เตรียมเงินสำรองในบัญชีต่างประเทศไว้ให้พร้อม เราจะทำ Short Sell ครั้งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของตลาดหุ้นแห่งนี้" วันรุ่งขึ้น... ณ ห้องรับรองวีไอพีของตลาดหลักทรัพย์ ธันวานั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังราคาแพง เขาดูมั่นใจในชัยชนะเสียเหลือเกิน เมื่อเห็นผมเดินเข้ามา เขาก็ยิ้มกว้างราวกับผู้ชนะที่ถือไพ่เหนือกว่าในมือ "ไง กวิน... ได้ของขวัญที่ผมส่งไปให้หรือยัง?" ธันวาเอ่ยขึ้นทันทีที่ผมหย่อนตัวนั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้าม "หวังว่ามันจะเตือนใจคุณนะว่า ชีวิตคนเรามันเปราะบางเหมือนเพชร ยิ่งสวย ยิ่งมีค่า ก็ยิ่งแตกสลายง่าย" "ผมชอบของขวัญของคุณนะครับธันวา มันทำให้ผมตาสว่างขึ้นเยอะ" ผมตอบด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย พลางหยิบแท็บเล็ตขึ้นมาดูจังหวะหุ้น "โครงการโรงไฟฟ้าของคุณน่าสนใจมาก สัญญาจากรัฐบาลดูหนาแน่น... แต่คุณลืมคิดไปหรือเปล่าว่า สัญญานั้นอาจจะไม่ได้เซ็นจริงอย่างที่โฆษณา" ใบหน้าของธันวาเปลี่ยนสีไปเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะกลับมานิ่งสนิท "อย่ามาขู่กันหน่อยเลย กวิน นายมันก็แค่พวกขี้แพ้ที่พยายามจะกู้หน้าคืน" "งั้นเรามาพนันกันไหมล่ะครับ" ผมเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ "ถ้าหุ้นตัวนี้ปิดตลาดวันนี้ที่ราคาสูงกว่า 80 บาท ผมจะยอมถอนหุ้นทั้งหมดออกจากโครงการที่คุณเป็นเจ้าภาพ แต่ถ้ามันต่ำกว่า... คุณต้องยกหุ้นบริษัทแม่ทั้งหมดให้ผม" ธันวาหัวเราะร่า เสียงหัวเราะที่ฟังดูน่าสมเพชในความรู้สึกของผม "นายมันโง่สิ้นดี! ราคาตอนนี้วิ่งไปที่ 78 บาทแล้ว อีกแค่สองบาทเป้าหมายก็แตก นายกำลังเอาบริษัทตัวเองมาวางเป็นเดิมพันงั้นเหรอ?" "คนเราต้องกล้าเสี่ยงครับธันวา โดยเฉพาะเมื่อผมรู้ว่าเบื้องหลังโครงการนี้... มีช่องโหว่ทางกฎหมายที่คุณตั้งใจปกปิดไว้อยู่" บรรยากาศในห้องเงียบสงัดลงทันที ธันวาขมวดคิ้วแน่น เขารีบก้มลงดูหน้าจอโน้ตบุ๊กของตัวเองด้วยท่าทีลนลาน ผมมองเห็นมือของเขาสั่นเล็กน้อยขณะที่รัวนิ้วลงบนแป้นพิมพ์ "ไม่มีทาง... ข้อมูลนั่นไม่มีใครรู้" เขาพึมพำกับตัวเอง "ข่าวรั่วไหลไปถึงหูกระทรวงพลังงานเมื่อสิบนาทีที่แล้วครับ" ผมกระซิบเสียงต่ำ "และตอนนี้... หุ้นของคุณกำลังถูกเทขายถล่มทลายจากพอร์ตหลักของกองทุนต่างชาติ ที่ผมเป็นคนประสานงานให้พวกเขา 'รับรู้' ข้อมูลความจริงนี้เอง" ทันใดนั้น ราคาหุ้นบนกระดานเปลี่ยนจากสีเขียวสดใสกลายเป็นสีแดงเถือกในชั่วพริบตา กราฟที่เคยพุ่งทะยานดิ่งลงเหวราวกับนกปีกหัก ธันวาหน้าซีดเผือด เขารีบโทรศัพท์ออกรัวๆ แต่ไร้สัญญาณตอบรับจากพันธมิตรคนสำคัญของเขา "แก... แกทำอะไรลงไป!" ธันวาลุกขึ้นยืนจนเก้าอี้ล้มลงกับพื้น "ผมไม่ได้ทำอะไรเลยธันวา ผมแค่เล่นไปตามเกมที่คุณวางไว้... แค่ผมเพิ่มตัวแปรที่เรียกว่า 'ความจริง' ลงไปในสมการเท่านั้นเอง" ผมลุกขึ้นยืนจัดสูทให้เรียบร้อย "คุณขาดทุนไปกี่พันล้านใน 5 นาทีนี้เหรอครับ? สองพัน? หรือสามพันล้านกันนะ?" ผมเดินผ่านเขาไปโดยไม่หันกลับไปมอง สายตาของผมจดจ้องไปที่ประตูทางออก แต่ก่อนที่มือของผมจะแตะลงบนลูกบิดประตู เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับเสียงกดชัตเตอร์กล้องถ่ายรูปที่ดังรัวราวกับปืนกล "ยินดีด้วยนะกวิน... แผนของนายยอดเยี่ยมมาก" เสียงผู้หญิงคนหนึ่งที่ผมคุ้นเคยดีดังขึ้นจากเงามืดของมุมห้อง เธอคือคนที่ผมไว้ใจที่สุด แต่ตอนนี้ในมือของเธอกลับถือเอกสารสำคัญที่จะทำให้ผมกลายเป็นผู้ต้องหาคดีปั่นหุ้นแทนธันวา "แต่เสียใจด้วยนะ ที่หลักฐานการโอนเงินผิดกฎหมายทั้งหมดถูกส่งไปที่กรมสอบสวนพิเศษเรียบร้อยแล้ว... ในฐานะคนวางแผนตัวจริง" ผมหันไปมองรินรดาที่ยืนอยู่เคียงข้างธันวาด้วยรอยยิ้มที่เย็นเยียบกว่าน้ำแข็งในขั้วโลก สิ่งที่อยู่ตรงหน้าคือภาพที่ผมไม่เคยคาดคิดว่าคนอย่างเธอจะทำลงไป ธันวาที่เมื่อครู่ยังดูสิ้นหวัง กลับแสยะยิ้มออกมาแล้วเดินมาเคียงข้างรินรดาเหมือนคู่หูที่ร่วมมือกันมานาน "ลืมบอกไปนะกวิน..." ธันวาเอ่ยเสียงเย็น "รินรดาไม่ได้อยู่ข้างนายมาตั้งแต่แรกแล้ว เธอคือคนเดียวที่ผมส่งไปเพื่อให้แน่ใจว่า นายจะไม่มีวันได้กลับไปจุดเดิมอีก" ขอบคุณที่ติดตามอ่านมาจนถึงตอนนี้นะครับ เซียนหุ้นย้อนเวลาหวังว่าบทนี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นระทึกไปกับกวินนะครับ