การเดิมพันในตลาดสินค้าเกษตร

"อย่าขยับแม้แต่เซนติเมตรเดียว กวิน" เสียงทุ้มต่ำของธันวาเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบที่กดทับห้องทำงานส่วนตัว แสงไฟสลัวจากจอคอมพิวเตอร์กราฟิกเส้นกราฟราคาสินค้าเกษตรฉายสะท้อนใบหน้าของทั้งคู่ กวินยืนนิ่งดั่งรูปสลัก แต่ทว่าสมองของเขาหมุนวนเร็วกว่าหน่วยประมวลผลควอนตัม เขารู้ดีว่าหลังบานประตูที่ปิดสนิท มือปืนสามคนนั้นพร้อมจะลั่นไกได้ทุกเมื่อ หากเขาส่งสัญญาณผิดพลาดแม้เพียงนิดเดียว กวินแสยะยิ้มที่มุมปาก มือค่อยๆ เลื่อนถ้วยกาแฟที่เย็นชืดออกจากตัวอย่างเชื่องช้า "นายคิดว่าการฆ่าฉันที่นี่ จะทำให้หุ้นข้าวสาลีในมือของนายมีราคาขึ้นงั้นหรือ ธันวา? นายลืมไปแล้วหรือไงว่ากุญแจสำคัญในการเข้าถึงบัญชีออฟชอร์ไม่ได้อยู่ในรหัสผ่าน แต่มันอยู่ที่ 'การตัดสินใจ' ของฉันเพียงคนเดียว" ธันวาหัวเราะหึในลำคอ เขาสาวเท้าเข้ามาใกล้จนกวินได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพงที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือดที่เขาจำได้ฝังใจ "ฉันไม่ได้ต้องการเงินของนาย ฉันต้องการชัยชนะที่สมบูรณ์แบบ ข้อมูลสภาพอากาศจากดาวเทียมวงโคจรต่ำที่นายจ่ายเงินซื้อมา... ฉันรู้ว่ามันบอกอะไร นายกำลังวางเดิมพันกับภัยแล้งที่กำลังจะทำลายผลผลิตข้าวสาลีครึ่งค่อนโลกใช่ไหมล่ะ?" กวินนิ่งเงียบ ดวงตาคมกริบกวาดมองไปที่จอภาพ กราฟราคาข้าวสาลีพุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่องราวกับลูกศรที่ถูกยิงจากคันธนู นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของการลงทุน แต่มันคือการทำลายล้างห่วงโซ่อาหารโลกที่กลุ่มอิทธิพลของธันวาเป็นเจ้าของผ่านการกักตุนสินค้าเกษตร "นายฉลาดมาก กวิน" ธันวาเอ่ยพลางเอื้อมมือไปกดปุ่มปิดระบบล็อกห้องทำงาน "แต่น่าเสียดายที่ความฉลาดนั้นไม่ได้ช่วยให้นายรอดจากเหตุการณ์ 'โศกนาฏกรรมวันนั้น' ได้หรอก และวันนี้... นายก็กำลังจะเดินเข้าสู่บทสรุปเดียวกัน" กวินหายใจเข้าลึก จังหวะหัวใจของเขาเต้นเป็นจังหวะคงที่—ทักษะที่เขาฝึกฝนมาจากการเทรดหุ้นในภาวะวิกฤต เขาต้องซื้อเวลา "ถ้านายฆ่าฉันตอนนี้ นายจะสูญเสียโอกาสในการทำกำไรมหาศาลจากออปชันที่กำลังจะหมดอายุในอีกสามชั่วโมงข้างหน้า ข้อมูลที่ฉันมี... มันไม่ใช่แค่ภัยแล้ง มันคือการล่มสลายของตลาดฟิวเจอร์สสินค้าเกษตร นายจะเอาชนะฉันด้วยปืน หรือจะเอาชนะฉันด้วยอำนาจการเงินที่นายถวิลหา?" ธันวาชะงัก สายตาที่หิวกระหายอำนาจฉายแววลังเล เขาไม่ใช่แค่คนบ้าอำนาจ แต่เขามีสัญชาตญาณของนักล่าที่ต้องการความรวยเหนือนักลงทุนทุกคนในโลก "วางแผนมาสิ" ธันวาผายมือไปทางหน้าจอ "แสดงให้ฉันเห็นว่านายมีค่าพอที่จะรอดชีวิตไปได้อีกกี่นาที" ในขณะที่กวินกำลังรัวคีย์บอร์ดเพื่อเปิดเผยชุดข้อมูลที่เขาเตรียมไว้ รินรดา—ซึ่งซ่อนตัวอยู่หลังตู้เก็บเอกสารตามแผนการที่วางไว้ตั้งแต่วินาทีแรก—กำลังกำอุปกรณ์รบกวนสัญญาณในมือแน่น เธอส่งสายตาผ่านกระจกเงามายังกวิน เป็นสัญญาณว่าทุกอย่างพร้อมแล้ว หากกวินกดยืนยันคำสั่งซื้อในวินาทีที่สามสิบ ระบบของธันวาทั้งหมดจะถูกแช่แข็ง และกองกำลังรักษาความปลอดภัยที่เธอติดต่อไว้จะบุกเข้ามาทันที กวินมองตัวเลขบนหน้าจอ: *ความชื้นในดินในพื้นที่ลุ่มน้ำสำคัญลดต่ำลงสู่ระดับวิกฤต* เขาเหลือบมองธันวาที่กำลังจ้องหน้าจอด้วยความตื่นเต้น "นี่คือการเดิมพันที่นายต้องตัดสินใจ ธันวา" กวินกด Enter พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังสนั่นไปทั่วห้อง "ถ้าเราทุ่มหมดหน้าตักตอนนี้ เราจะเป็นผู้คุมกฎของตลาดอาหารโลกทั้งใบ แต่ถ้าคำนวณพลาด... นายกับฉันจะหมดตัวภายในพริบตาเดียว" ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของมือปืนสามคนเริ่มขยับเข้าใกล้บานประตูมากขึ้น กวินขยับตัวเข้าหาโต๊ะทำงาน เตรียมพร้อมรับมือกับทุกอย่างที่กำลังจะเกิดขึ้น ท่ามกลางบรรยากาศที่กดดันจนแทบหยุดหายใจ ทันใดนั้น ประตูห้องทำงานถูกพังเข้ามาด้วยแรงมหาศาล ทว่าคนที่ก้าวเข้ามาไม่ใช่ลูกน้องของธันวา แต่เป็นชายในชุดสูทสีเทาเข้มที่กวินจำได้แม่นยำว่าเป็นคนในเครื่องแบบระดับสูงที่เคยสั่งปิดคดีการตายของพ่อเขาในชาติก่อน! ชายคนนั้นมองกวินด้วยสายตาเย็นชา ก่อนจะเอ่ยคำพูดที่ทำลายความหวังทั้งหมดของกวินลงในวินาทีนั้นว่า "ขอโทษด้วยนะคุณกวิน แต่ดูเหมือนว่า 'ตลาด' ที่คุณพยายามจะกู้คืน... มันถูกขายให้กับบุคคลที่สามไปเรียบร้อยแล้วตั้งแต่นาทีที่คุณเริ่มกดยืนยันคำสั่งซื้อ" ธันวาหน้าถอดสี มือปืนทั้งสามลดปืนลงและหันไปก้มหัวให้ชายชุดเทาคนนั้น กวินตระหนักได้ทันทีว่าเกมนี้เขาไม่ได้กำลังสู้กับธันวาเพียงคนเดียว แต่มันคือโครงสร้างอำนาจมืดที่เขายังมองไม่เห็นจุดสิ้นสุด และหมากตัวสุดท้ายที่เขาเพิ่งเดินไปบนกระดาน... กลับกลายเป็นกับดักที่เขาสร้างขึ้นมาเองเพื่อพาตัวเองไปสู่ความตาย! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านช่วงเวลาที่แสนตึงเครียดนี้ไปกับผม หวังว่าทุกท่านจะเตรียมพร้อมสำหรับจุดเปลี่ยนครั้งใหญ่ในตอนถัดไปนะครับ