คำเตือนกลางไร่อ้อย

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอายดินชื้นยามค่ำคืนในเขตพื้นที่หวงห้ามท้ายไร่อ้อย ปะปนมากับเสียงหอบหายใจกระชั้นชิดของร่างระหงที่กำลังพยายามเร่งฝีเท้าฝ่าดงใบคมนับพัน ใบมีดสีเขียวเข้มบาดเฉี่ยวผิวเนื้อเนียนละเอียดจนเกิดรอยแดงแสบแปลบไปทั่วท่อนแขน แต่รินรดาไม่มีเวลาแม้แต่จะยกมือขึ้นลูบไล้ความเจ็บปวดนั้น ความตึงเครียดในอากาศกำลังบีบเค้นทุกลมหายใจของเธอให้สั้นกระชั้น เมื่อเงาร่างมหึมาของใครบางคนดักรออยู่เบื้องหน้าท่ามกลางความมืดมล "คิดจะหนีไปฟ้องใครที่ไหนอีกล่ะครับ... คุณผู้จัดการคนเก่ง" เสียงทุ้มต่ำราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายในความมืดดังขึ้น พร้อมกับการก้าวเท้าเข้าหาอย่างเยือกเย็นและกดดัน ธาม ธราดล ปรากฏกายขึ้นภายใต้แสงจันทร์สลัวที่ส่องลอดผ่านยอดใบอ้อย ร่างสูงใหญ่ในชุดเสื้อเชิ้ตพับแขนและกางเกงยีนส์เซอร์ๆ ดูทรงพลังและอันตรายจนน่าขนลุก ดวงตาคมกริบสีสนิมคู่นั้นจ้องมองเธอราวกับเหยื่อในกำมือที่ไม่มีวันดิ้นหลุด รินรดากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ความทะนงตัวทำให้เธอยังคงเชิดหน้าขึ้นสู้ แม้หัวใจจะเต้นระรัวราวกับกลองศึก "ฉันไม่ได้หนี... ฉันแค่มาตรวจสอบพื้นที่ตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายเท่านั้น คุณธามต่างหากล่ะที่ชอบเล่นลับลมคมใน คอยตามจับผิดคนอื่นอยู่เรื่อย" "หน้าที่?" ธามแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความหยันและแรงขับดันดิบเถื่อน เขาขยับกายเข้าประชิดอย่างรวดเร็วจົນรินรดาต้องถอยหลังกรูด กระทั่งแผ่นหลังบางไปชนเข้ากับลำต้นอ้อยหนาแน่น ร่างสูงใหญ่ก้าวเข้ามาปิดตายทุกทางหนี ใช้แขนแกร่งยันลำต้นอ้อยทั้งสองข้าง กักขังเธอไว้ในวงแขนที่อบอุ่นไปด้วยกลิ่นกายเฉพาะตัวและไอความร้อนระอุจากร่างกายของเขา ระยะห่างระหว่างกันแทบไม่เหลือช่องว่าง ลมหายใจอุ่นร้อนที่ปะทะกันทำให้รินรดาต้องเบือนหน้าหนีไปทางอื่นเพื่อหลบสายตาคุกคาม แต่ธามกลับใช้ปลายนิ้วหยาบกร้านเชยคางเรียวของเธอให้กลับมาสบตา ประกายตาของเขาเต็มไปด้วยความปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ผสมผสานกับความโกรธเกรี้ยว "คุณกำลังเล่นกับไฟนะรินรดา... และไอ้พ้งกับพวกของมันที่ป้วนเปี้ยนแถวนี้ ก็คงไม่ใช่เรื่องบังเอิญสินะที่คุณมาเดินลับๆ ล่อๆ แถบนี้ในยามวิกาลแบบนี้" ธามกระซิบชิดริมฝีปาก เสียงของเขาแหบพร่าและสั่นเครือด้วยแรงอารมณ์ที่พุ่งพล่าน "บอกความจริงผมมาว่าคุณเข้ามาที่นี่เพื่ออะไรกันแน่ หรือว่า... เบื้องหลังแว่นตาหนาเตอะกับมาดผู้จัดการบัญชีเรียบร้อยนั่น จะซ่อนความลับอะไรที่น่าตื่นเต้นเอาไว้อีก" รินรดาใจเต้นแรงขึ้นไปอีกเมื่อฝ่ามืออุ่นจัดของชายหนุ่มเลื่อนจากคางลงมาสัมผัสที่ลำคอระหง ลูบไล้อย่างเชื่องช้าแต่หนักหน่วงจนขนลุกซู่ สัมผัสของเขาเต็มไปด้วยอำนาจครอบงำที่ทำให้เรี่ยวแรงของเธอดูดับสลายไปทีละน้อย ร่างกายของเธอกำลังทรยศต่อจิตสำนึก ความตึงเครียดรอบตัวแปรเปลี่ยนเป็นความร้อนรุ่มที่แผ่ซ่านไปทั่วผิวหนัง แรงดึงดูดระหว่างเพศอันรุนแรงและป่าเถื่อนกำลังก่อตัวขึ้นอย่างเงียบเชียบในความมืดมิดของไร่อ้อย "ฉันไม่มีอะไรจะบอก..." เสียงของเธอขาดห้วงเมื่อปลายนิ้วของธามลูบไล้ต่ำลงมาถึงเนินอกภายใต้เสื้อผ้าเนื้อบาง แรงกดเบาๆ ที่เอวคอดทำให้เธอต้องแอ่นกายเข้าหาโดยสัญชาตญาณ ธามโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนริมฝีปากหยักลึกเกือบแตะริมฝีปากอิ่มที่กำลังสั่นระริก กลิ่นอายบุหรี่จางๆ และความดุดันจากตัวเขาห้อมล้อมเธอไว้จนแทบหายใจไม่ออก "ดื้อด้าน... แต่ผมชอบคนดื้อๆ แบบคุณนี่แหละครับ มันน่าค้นหาดี... และทำให้ผมอยากจะทำลายความลับพวกนั้นให้แหลกคราบคามือ" ไม่รอให้หญิงสาวได้เอื้อnเอ่ยคำปฏิเสธใดๆ ธามก็ฉกฉวยริมฝีปากลงมาครอบครองอย่างเอาแต่ใจ รสจูบในคราแรกดุดันและร้อนแรงราวกับจะลงทัณฑ์ แต่เมื่อเรียวปากนุ่มพยายามเม้มแน่นเพื่อต่อต้าน ความเร่าร้อนนั้นก็ยิ่งแปรเปลี่ยนเป็นความลุ่มหลงที่ลึกซึ้งและดุดันยิ่งขึ้น มือแกร่งรวบเอวบางเข้ามาแนบชิดจนแผ่นอกแนบสนิทกับแผงอกกำยำ ไอร้อนจากกายของเขาลวกผิวเนื้อผ่านเนื้อผ้าจนรินรดาต้องเผลอเผยอริมฝีปากออกด้วยความอึดอัด เปิดโอกาสให้ลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานล้ำอย่างตะกละตะกลาม รสสัมผัสที่วาบหวามและดุดันทำให้สมองของรินรดาขาวโพลน มือเรียวที่เคยพยายามผลักไสเปลี่ยนเป็นกำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่นเพื่อยึดเหนี่ยวร่างกายที่อ่อนระโหยโรยแรง เปลวไฟแห่งความปรารถนาที่ถูกจุดขึ้นกลางไร่อ้อยลุกลามเร็วยิ่งกว่าไฟป่า สัญชาตญาณดิบเถื่อนและแรงเสน่หาหลอมรวมกันจนไร้ซึ่งขอบเขตแห่งศีลธรรม ในจังหวะที่ลมหายใจเริ่มขาดห้วงและสติกำลังจะหลุดลอยไปกับสัมผัสวาบหวามนั้นเอง เสียงฝีเท้าฝ่าพงหญ้าแห้งและเสียงกระซิบกระซาบของใครบางคนก็ดังแทรกเข้ามาใกล้บริเวณที่พวกเขายืนอยู่ไม่ไกลนัก ธามชะงักฝีปากเล็กน้อย ดวงตาคมกริบเปล่งประกายวาวโรจน์ด้วยความระแวดระวัง เขาผละริมฝีปากออกช้าๆ ปล่อยให้รินรดายืนหอบหายใจโยนตัวอยู่ชิดลำต้นอ้อย ก่อนที่เขาจะกระซิบแนบใบหูของเธอด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและทรงอำนาจจนเธอต้องสะท้านเฮือก "ดูเหมือนจะมีแขกไม่速之客 (ไม่ได้รับเชิญ) ตามรอยเรามา... อย่าส่งเสียงเด็ดขาดครับคนสวย ไม่งั้นความลับของคุณ... อาจจะไม่ใช่เรื่องเดียวที่เราต้องเคลียร์กันคืนนี้" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับความดิบเถื่อนและเร่าร้อนนี้นะครับ