“ถ้าตรรกะคือเข็มทิศ อีเลน่า... แล้วทำไมตอนนี้ผมถึงรู้สึกว่าเข็มทิศมันกำลังหมุนคว้างอย่างไร้ทิศทางเพียงเพราะคุณจ้องหน้าผมอยู่แบบนี้ครับ”
ไคล์เอ่ยทำลายความเงียบในห้องสมุดต้องห้าม แสงจันทร์สีเงินยวงลอดผ่านหน้าต่างทรงสูง ตกกระทบลงบนสันหนังสือเก่าแก่ที่เรียงรายจนดูราวกับเป็นกำแพงที่ไม่มีวันจบสิ้น เขาวางปากกาขนนกในมือลง เสียงโลหะกระทบโต๊ะหินอ่อนดังแว่วกังวานในความเงียบงัน
ดร. อีเลน่าไม่ได้ตอบในทันที เธอขยับแว่นสายตาเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวของเธอหยุดชะงักลงบนหน้ากระดาษบันทึกที่เต็มไปด้วยสมการเวทมนตร์ซับซ้อนที่ไคล์เป็นคนคิดค้นขึ้น เธอนิ่งไปนาน ก่อนจะเลื่อนเก้าอี้ไม้โอ๊กเข้ามาใกล้เขาอีกนิดจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายจางๆ ของกระดาษเก่าและสมุนไพรเวทมนตร์ที่เป็นเอกลักษณ์ประจำตัวเธอ
“ตรรกะมีไว้เพื่ออธิบายกฎของโลกที่ถูกเขียนไว้แล้วไคล์ แต่ความรู้สึก... คือบั๊กในระบบที่แม้แต่นักเวทระดับสูงสุดก็ยังหาสมการมาแก้ไม่ได้” เธอกล่าว น้ำเสียงที่เคยเย็นชาและห่างเหินในคาบเรียนกลับอ่อนโยนลงอย่างประหลาดในยามค่ำคืนเช่นนี้ “คุณกำลังพยายามวิเคราะห์หัวใจตัวเองอยู่หรือเปล่าครับ?”
ไคล์หัวเราะเบาๆ ในลำคอ สายตาของเขาไม่ได้อยู่ที่หนังสือ แต่มองลึกลงไปในนัยน์ตาสีเทาอมฟ้าของอาจารย์สาวตรงหน้า “ถ้าผมบอกว่าผมถอดรหัสความรู้สึกของคุณได้ตั้งแต่วันที่ 14 ที่เราเริ่มโปรเจกต์นี้... คุณจะเชื่อไหมว่านั่นไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญ”
อีเลน่าชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปาก—รอยยิ้มที่เธอไม่เคยเผยให้ใครเห็นนอกเหนือจากเขา “อวดเก่งเกินไปแล้วนะครับคุณนักเรียนทุน”
“มันไม่ใช่ความโอหัง แต่มันคือการสังเกตการณ์ครับ” ไคล์ขยับตัวเข้าหาเธอ โทนเสียงจริงจังขึ้น “ตลอดสามเดือนที่ผ่านมา ทุกครั้งที่คุณลังเลที่จะเปิดหน้าบันทึกเล่มที่สี่ คุณมักจะเหลือบมองไปที่มุมซ้ายของห้องเสมอ มันไม่ใช่เพราะกลัวใครเห็น แต่มันคือสัญชาตญาณของการปกป้อง... คุณกำลังปกป้องความลับที่ฝังลึกอยู่ในความทรงจำที่หายไปของเพื่อนร่วมรุ่นคุณใช่ไหมครับ?”
ห้องสมุดเงียบสงัดลงทันที มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นเป็นจังหวะหนักแน่นของไคล์ที่ดูจะดังแข่งกับเข็มนาฬิกาเวทมนตร์บนผนัง ดร. อีเลน่าไม่ได้หลบสายตา เธอเพียงแค่สูดหายใจเข้าลึก ราวกับกำลังตัดสินใจจะกระโดดลงจากหน้าผาที่มองไม่เห็นก้นบึ้ง
“คุณฉลาดเกินไป ไคล์” เธอพูดด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่ก้องกังวาน “ฉลาดจนบางทีฉันก็อยากจะลบความทรงจำส่วนที่เกี่ยวกับฉันทิ้งไปเสีย เพื่อให้คุณได้มีชีวิตที่เรียบง่าย ไม่ต้องมาแบกรับภาระที่หนักอึ้งของประวัติศาสตร์ที่ผิดเพี้ยนไปกับฉัน”
“ถ้าผมอยากได้ชีวิตที่เรียบง่าย ผมคงไม่เลือกเดินเข้ามาในห้องทำงานของคุณตั้งแต่วันแรก” ไคล์เอื้อมมือไปแตะเบาๆ บนหลังมือของเธอที่วางอยู่บนโต๊ะ สัมผัสนั้นเบาบางแต่หนักแน่น “ความเชื่อใจที่ไร้เงื่อนไขสำหรับผม ไม่ใช่การยอมรับในสิ่งที่คนอื่นบอกว่าจริง แต่มันคือการยืนหยัดเคียงข้างคุณ แม้ในตอนที่ตรรกะทั้งหมดในโลกนี้จะบอกว่าคุณคือคนผิด”
อีเลน่าสั่นสะท้านเล็กน้อย เธอไม่ได้ชักมือหนี แต่กลับพลิกมือขึ้นมากุมมือเขาไว้แน่น ความอบอุ่นที่ส่งผ่านจากฝ่ามือของทั้งสองกลายเป็นสายใยที่เชื่อมโยงจิตวิญญาณของนักเรียนที่เชื่อมั่นในเหตุผล และอาจารย์ที่แบกรับความลับของโลกเวทมนตร์เข้าด้วยกัน
ในชั่วขณะนั้น ระบบในดวงตาของไคล์ก็เริ่มรวน—ข้อความสีแดงฉานเริ่มไหลผ่านเรตินาของเขา แต่มันไม่ใช่คำเตือนถึงอันตราย
[คำเตือน: อัตราการเต้นของหัวใจเกินขีดจำกัดที่ปลอดภัย]
[สถานะความสัมพันธ์: พัฒนาถึงจุดเปลี่ยนผ่านระดับ 'พันธสัญญาแห่งจิต']
[ตรวจพบพลังงานลึกลับกำลังแทรกซึมผ่านมิติ—เป้าหมายคือคุณและเป้าหมายคือดร. อีเลน่า]
ทันใดนั้นเอง แสงไฟจากคบเพลิงในห้องสมุดก็ดับลงพร้อมกันราวกับถูกกระชากลมหายใจ ความมืดมิดเข้าปกคลุมทันที แต่ก่อนที่ไคล์จะได้ตั้งตัว เขาสัมผัสได้ถึงไอเย็นเยียบที่พุ่งผ่านหลังคอไป พร้อมกับเสียงกระซิบที่ไม่ได้มาจากอีเลน่า
"บันทึกที่เจ้าถืออยู่ ไม่ใช่แค่เศษกระดาษ... แต่เป็นกุญแจที่ล็อกประตูขุมนรกของสถาบันนี้ไว้"
เสียงหนึ่งดังขึ้นจากความมืดมิดที่ว่างเปล่า เป็นเสียงที่เขาจำได้ดีว่าเป็นของอาจารย์ใหญ่ที่หายสาบสูญไปเมื่อสิบปีก่อน พร้อมกับหน้าต่างสถานะระบบที่เด้งขึ้นมาตรงหน้าไคล์ด้วยตัวอักษรสีทองอร่ามที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนในชีวิต
[ภารกิจระดับ SSS: เผชิญหน้ากับความจริงที่ถูกลบเลือน!]
[เงื่อนไข: ปกป้องดร. อีเลน่าจาก 'ผู้พิทักษ์กฎ' ที่กำลังจะมาถึงในอีก 3 วินาที]
[คำเตือน: ทางเลือกของคุณในวินาทีนี้ จะกำหนดความเป็นตายของจักรวาลตรรกะที่คุณยึดมั่น]
ไคล์หันไปคว้าแขนอีเลน่า เตรียมจะดึงเธอออกไปจากรัศมีของพลังงานที่กำลังก่อตัวขึ้น แต่เขากลับพบว่าร่างกายของเธอกำลังกลายเป็นละอองแสงสีฟ้าจางๆ ในขณะที่เงาตะคุ่มของร่างชายในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวออกมาจากมุมมืดพร้อมกับดาบที่สร้างจากผลึกกาลเวลาที่ชี้ตรงมาที่คอหอยของเขา!
ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านตรรกะและบททดสอบอันเข้มข้นนี้ไปกับ "ไมโลกับภูตน้อย" นะครับ
บันทึกวิชาตรรกะที่บิดเบือนกฎแห่งชะตาชีวิต•ตอนที่ 26
ความเชื่อใจที่ไร้เงื่อนไข
ผลงานโดย ไมโลกับภูตน้อย
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ไมโลกับภูตน้อย)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง บันทึกวิชาตรรกะที่บิดเบือนกฎแห่งชะตาชีวิต นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!