ค่ำคืนในโรงแรมหรู

"ถ้าคิดว่าเงินสกปรกไม่กี่บาทของเธอจะซื้อความภักดีจากฉันได้... เธอก็คงประเมินหัวใจของฉันต่ำเกินไปแล้วล่ะค่ะ คุณลลินา" น้ำเสียงของมินนี่ราบเรียบแต่เฉียบคมดุจใบมีดโกนที่เคลือบด้วยน้ำตาล เธอยืนสง่าอยู่เบื้องหน้าโต๊ะอาหารวีไอพีบนชั้นดาดฟ้าของโรงแรมหรูระดับเจ็ดดาว แสงไฟระยิบระยับของมหานครเบื้องล่างสะท้อนลงบนชุดเดราสีดำเข้ารูปที่ขับเน้นสัดส่วนและออร่าความมั่นใจจนผู้หญิงที่ถือเช็คเงินสดมูลค่าสิบล้านบาทถึงกับหน้าซีดเผือด ลลินา—ไฮโซสาวทายาทห้างดังผู้เคยเหยียดหยามมินนี่และคินน์ในอดีต กำลังกัดริมฝีปากจนห้อเลือด มือที่ถือซองเอกสารสั่นเทาด้วยความโกรธแค้นและอับอาย ขายหน้ายิ่งกว่าครั้งไหนๆ เมื่อแขกเหรื่อผู้ทรงเกียรติทั่วทั้งห้องอาหารต่างเหลียวมองมาเป็นตาเดียว "แก... นังเด็กไม่มีหัวนอนปลายเท้า! แกคิดว่าเกาะมันแล้วจะสบายไปได้นานแค่ไหนกันยะ? คินน์น่ะมันก็แค่ไอ้กระจอกที่วันๆ เอาแต่พึ่งพาระบบบ้าบออะไรนั่น ความลับที่มันยังไม่กล้าบอกแก... มันจะทำลายพวกแกให้แหลกคามือ!" ลลินากรีดเสียงแหลมด้วยความจนตรอก พยายามงัดไม้ตายสุดท้ายมาทำลายความมั่นใจของคู่รักที่กำลังเป็นที่อิจฉาที่สุดในประเทศ แต่มินนี่กลับไม่สะท้านแม้แต่น้อย เธอยกแก้วแชมเปญขึ้นจิบรสชาติละมุนลิ้นช้าๆ ก่อนจะส่งยิ้มหวานหยดที่แฝงไปด้วยความเย้ยหยันระดับพรีเมียมให้ "ความลับเหรอคะ? หรือหมายถึงเรื่องที่คินน์ไม่ใช่พนักงานบริษัทธรรมดา แต่เป็นเจ้าของตัวจริงของกลุ่มบริษัทที่กำลังจะซื้อกิจการครอบครัวของคุณลลินาในอีกห้านาทีข้างหน้ากันแน่คะ?" เพล้ง! เสียงแก้วไวน์ในมือลลินาร่วงหล่นแตกกระจายลงบนพรมราคาแพง สีหน้าของเธอเปลี่ยนจากสีแดงก่ำด้วยความโกรธกลายเป็นซีดเผือดราวกับกระดาษ ไร้ซึ่งคำพูดใดๆ จะเล็ดลอดออกมาจากริมฝีปากที่อ้าค้าง ในวินาทีนั้นเอง ประตูลิฟต์แก้วส่วนตัวก็เปิดออกพร้อมกับการปรากฏตัวของชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดพิเศษเข้ารูป เรือนร่างสูงสง่าและใบหน้าคมคายที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจอันน่าเกรงขาม "คินน์" ก้าวเดินออกมาด้วยจังหวะก้าวที่หนักแน่น สายตาคมกริบกวาดมองบรรยากาศรอบตัวก่อนจะหยุดนิ่งอยู่ที่ร่างบางของมินนี่ แววตาที่เคยเย็นชาและดุดันเมื่ออยู่ต่อหน้าศัตรู กลับแปรเปลี่ยนเป็นความคลั่งรักและอ่อนโยนในทันทีที่มองเห็นคู่ชีวิตของเขา คินน์เดินตรงเข้ามาโอบเอวบางของมินนี่ไว้ด้วยความคุ้นชิน ปลายจมูกโด่งรั้นกดลงบนขมับหอมกรุ่นของเธอเบาๆ ท่ามกลางความตกตะลึงของคนทั้งห้อง "รอนานไหมครับ... เอ่อ, รอนานไหมคะคนดี" คินน์เกือบจะเผลอหลุดคำพูดเดิมๆ ออกมา แต่สายตาเตือนปนขำขันของมินนี่ทำให้เขาต้องรีบปรับสรรพนามตามที่ตกลงกันไว้ทันที สร้างรอยยิ้มเอ็นดูจากหญิงสาวได้เป็นอย่างดี "ไม่นานเลยค่ะ พอดีกำลังจัดการกับเศษขยะที่มาเกะกะสายตานิดหน่อย" มินนี่ตอบพลางซบหน้าลงกับลาดไหล่กว้างของเขาอย่างสนิทสนม คินน์ปรายตามองลลินาที่ตอนนี้ทรุดตัวลงไปกองกับพื้นอย่างไร้ศักดิ์ศรี เขายกยิ้มมุมปากก่อนจะหยิบบัตรเครดิตสีดำสนิท ไร้ขีดจำกัด และมีเพียงสามใบในโลกนี้ออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทอย่างไม่ใส่ใจ "สำหรับค่าเสียหายทั้งหมดในคืนนี้... และค่าซื้อตั๋วเครื่องบินเที่ยวเดียวให้คุณลลินากลับไปตั้งสติที่ต่างประเทศ" คินน์โยนบัตรใบนั้นลงบนโต๊ะเบาๆ เสียงโลหะกระทบกระจกดังชัดเจนในความเงียบ "หักจากบัญชีกลางของตระกูลเธอได้เลย ผมอนุญาต" ผู้จัดการโรงแรมรีบวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามาโค้งคำนับจนหัวแทบชนพื้น "รับทราบครับท่านคินน์! ทุกอย่างจะเป็นไปตามที่คุณต้องการทุกประการครับ!" บรรยากาศรอบตัวอบอวลไปด้วยความหวานชื่นและความสะใจที่ผสมผสานกันอย่างลงตัว คินน์กุมมือมินนี่แน่น ราวกับจะบอกว่าไม่ว่าความลับเรื่องอำนาจหรืออดีตอันดำมืดจะเป็นอย่างไร เขาก็ไม่มีวันปล่อยมือจากผู้หญิงคนนี้เด็ดขาด ทว่า ในขณะที่เสียงปรบมือชื่นชมจากแขกเหรื่อกำลังดังขึ้นเพื่อแสดงความยินดีกับดินเนอร์สุดหรูที่ทำเอาคนทั้งเมืองอิจฉา โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของคินน์ก็สั่นขึ้นอย่างรุนแรง หน้าจอแสดงเบอร์แปลกปริศนาที่ไม่มีชื่อบันทึกไว้... แต่กลับเป็นรหัสลับชุดเดียวกับที่ระบบเคยเตือนเขาไว้ในวันที่ชีวิตดิ่งลงเหว คินน์ชะงักฝีเท้าที่กำลังจะพามินนี่เดินออกจากห้องอาหาร ดวงตาคมกริบหรี่ลงด้วยความระแวงเมื่อเห็นข้อความแจ้งเตือนเด้งขึ้นมาบนหน้าจอ *[แจ้งเตือนจากระบบ: ตรวจพบการเข้าถึงพิกัดลับ - 00:00 น. นี้ ตัวตนที่แท้จริงของผู้สร้างระบบกำลังรอพบคุณที่ห้องสวีทเพนต์เฮาส์ชั้นบนสุด... และพวกเขารู้ว่าคุณกำลังยืนอยู่กับใคร]* ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมฟินไปด้วยกันนะคะ เมล่อนโซดาจะเสิร์ฟความแซ่บและฟินจิกหมอนให้รี้ดเดอร์ทุกคนในตอนหน้าอย่างแน่นอนค่ะ!