ระบบอัปเกรดความรวย

"หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าเรืองแสงตัดกับความมืดมิดของเพนต์เฮาส์ชั้นแปดสิบห้า เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นในหัวซ้ำๆ คล้ายเสียงเคาท์ดาวน์ของระเบิดเวลา..." คินน์ยืนนิ่งสงبيอยู่เบื้องหน้าบานกระจกใสยักษ์ที่สะท้อนภาพเมืองหลวงยามค่ำคืนราวกับทะเลดาว ด้านหลังของเขาคือมินนี่—สาวน้อยพนักงานพาร์ทไทม์ที่สั่นเทาเล็กน้อยแต่มือเรียวบางยังคงเกาะชายเสื้อสูทของเขาแน่น ไม่ยอมปล่อยแม้แต่ปลายนิ้ว "คินน์คะ... ระบบบอกว่า ผู้สร้างระบบกำลังรอเราอยู่หลังประตูบานนั้นจริงๆ เหรอคะ?" เสียงหวานใสเจือความกังวลเอ่ยถามอย่างแผ่วเบา ดวงตากลมโตฉายแววหวาดหวั่นระคนสงสัย คินน์หันกลับมามองหญิงสาว สายตาที่เคยคมปราบและเย็นชาเมื่อเผชิญหน้ากับศัตรู กลับอ่อนแสงลงทันทีเมื่อทอดมองคนตรงหน้า นิ้วเรียวเกลี่ยปอยผมที่คลอเคลียแก้มเนียนอย่างแผ่วเบาเพื่อปลอบประโลม "ไม่ต้องกลัวค่ะมินนี่ จำไว้ว่าต่อให้เบื้องหลังประตูบานนั้นจะเป็นใคร ต่อให้พวกมันกุมอำนาจทั้งโลกไว้ในมือ... ถ้าพวกมันคิดจะพรากคุณไปจากฉัน ระบบหรือแม้แต่พระเจ้าก็ไม่มีสิทธิ์ทั้งนั้น" น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่เด็ดเดี่ยวทำเอาหัวใจดวงน้อยของมินนี่เต้นระรัว ใบหน้าหวานร้อนผ่าวขึ้นมาดื้อๆ ในสถานการณ์ที่ตึงเครียดเช่นนี้ เขายังคงทำให้เธอรู้สึกราวกับเป็นผู้หญิงที่ปลอดภัยที่สุดในโลกได้เสมอ ติ๊ง! เสียงระบบดังขึ้นแทรกกลางความเงียบ พร้อมกับหน้าต่างโปร่งแสงสีทองอร่ามที่เด้งขึ้นมาขวางหน้า [ภารกิจพิเศษระดับ S+: "การสืบทอดบัลลังก์มหาเศรษฐี" เงื่อนไข: ก้าวข้ามขีดจำกัดของระบบ และพิสูจน์สิทธิ์ความเป็นเจ้าของโรงแรมระดับ 5 ดาว "The Imperial Star" ภายในเวลา 00:15 น. นี้ บทลงโทษหากล้มเหลว: รีเซ็ตสถานะทั้งหมดกลับสู่จุดเริ่มต้น (ศูนย์) รางวัล: สิทธิ์ขาดในการถือครองอสังหาริมทรัพย์ทั่วโลก และการปลดล็อกฟังก์ชันลับ "ระบบกระตุ้นความคลั่งรักขีดสุด"] มุมปากของคินน์ยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเย่อหยิ่งและทรงอำนาจจนน่าหมั่นไส้... แต่ในสายตาของมินนี่ มันช่างดูเท่จนแทบหยุดหายใจ "หึ... คิดจะทดสอบฉันงั้นเหรอ?" คินน์พึมพำกับตัวเองเบาๆ ก่อนจะเอื้อมมือไปผลักบานประตูไม้สักทองแกะสลักลวดลายวิจิตรบรรจงที่ปิดสนิทอยู่เบื้องหน้าให้เปิดออกอย่างไร้ความลังเล เอี๊ยด... เสียงบานประตูเปิดออกเผยให้เห็นห้องสวีทลับที่กว้างขวางราวกับคฤหาสน์ย่อมๆ ภายในตกแต่งด้วยศิลปะร่วมสมัย กลิ่นอายของความหรูหราฟู่ฟ่าโชว์หราผ่านโคมไฟคริสตัลระย้าและเฟอร์นิเจอร์นำเข้าราคาแพงระยับ ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาที่สุด กลับไม่ใช่ความมั่งคั่งเหล่านั้น เบื้องหน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ที่มีแสงไฟสลัวสาดส่อง มีร่างของชายวัยกลางคนในชุดสูทสั่งตัดพิเศษนั่งไขว่ห้างอยู่ เขากำลังจิบไวน์แดงในแก้วคริสตัลอย่างใจเย็น ราวกับกำลังรอคอยการมาเยือนของแขกคนสำคัญมานานแล้ว "ยินดีต้อนรับครับ... ผู้สืบทอดรุ่นที่เจ็ด" น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจเอ่ยขึ้นโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง มินนี่เผลอขยับเข้าไปหลบด้านหลังของคินน์โดยสัญชาตญาณ มือเล็กกำชายเสื้อของเขาแน่นขึ้นไปอีก ขณะที่คินน์ก้าวเท้าพาเธอก้าวเข้ามาในห้องด้วยท่าทีสงبมั่นคง ไม่มีความหวาดกลัวเจือปนในแววตาแม้แต่น้อย "เลิกเล่นลิ้นแล้วบอกมาเสียที ว่าพวกคุณต้องการอะไรจากผมกันแน่" คินน์เปิดฉากยิงคำถามทันที น้ำเสียงเยียบเย็นกดดันจนบรรยากาศในห้องลดฮวบลงหลายองศา ชายวัยกลางคนหัวเราะในลำคอเบาๆ ก่อนจะวางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะ แล้วเงยหน้าขึ้นสบตากันตรงๆ ใบหน้านั้นคมคายและมีเค้าโครงละม้ายคล้ายคลึงกับคินน์อย่างน่าประหลาด! "ใจร้อนเสียจริง... สมกับที่เป็นแกะดำของตระกูลที่ถูกขับไล่ไสส่งเมื่อสัปดาห์ก่อนจริงๆ" ชายคนนั้นแย้มยิ้มเหยียดหยามเล็กน้อย "แกคิดว่าระบบที่แกถือครองอยู่ มันตกลงมาจากฟากฟ้าหรือยังไง? คินน์... ทุกสิ่งที่แกได้มา ไม่ว่าจะเป็นเงินทอง อำนาจ หรือแม้แต่ผู้หญิงที่ยืนอยู่ข้างหลังแกตอนนี้... มันเป็นเพียง 'บททดสอบ' ที่พวกเราจัดฉากขึ้น เพื่อดูว่าหมาข้างถนนอย่างแก จะมีปัญญาปีนกลับขึ้นมาเหยียบย่ำหัวพวกเราได้จริงๆ หรือไม่" คำพูดนั้นพุ่งเป้าตรงมาที่ความรู้สึกของมินนี่ ร่างบางสะดุ้งเฮือก ใบหน้าซีดเผือดลงทันที ความรู้สึกต้อยต่ำที่เคยฝังใจถูกขุดคุ้ยขึ้นมาอีกครั้ง มือที่จับชายเสื้อคินน์สั่นเทาอย่างควบคุมไม่อยู่ คินน์สังเกตเห็นความผิดปกติของหญิงสาว แววตาที่เคยนิ่งสงบพลันเปลี่ยนเป็นดุดันราวกับพยัคฆ์ร้ายที่กำลังถูกล้ำ 0 คเขตแดน รังสีอำมหิตแผ่ซ่านออกมาจากร่างหนาจนชายวัยกลางคนถึงกับชะงัก "ระวังปากของคุณด้วยค่ะ" คินน์เอ่ยเสียงต่ำลอดไรฟัน "หมาข้างถนนที่คุณว่า... กำลังจะเหยียบหัวพวกคุณให้จมดินในอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้านี้ต่างหาก" "อวดดี!" ชายวัยกลางคนทุบโต๊ะเสียงดังสนั่น "แกคิดว่าแค่มีเงินในระบบไม่จำกัด แล้วจะทำอะไรก็ได้งั้นรึ? โรงแรม 'The Imperial Star' ที่แกต้องครอบครองตามภารกิจ... บอร์ดบริหารของที่นั่นรังเกียจแกยิ่งกว่าอะไรดี พวกเขาไม่มีทางขายหุ้นร้อยละร้อยให้แกหรอก! หมดเวลาเล่นสนุกแล้วคินน์ ส่งระบบคืนมาซะ!" ทันทีที่สิ้นคำพูด เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็ดังระรัวขึ้นทั่วทั้งเพนต์เฮาส์ หน้าจอโฮโลแกรมดีดตัวขึ้นรัวๆ พร้อมข้อความแจ้งเตือนสีแดงเด่นชัด [คำเตือน: บอร์ดบริหารของโรงแรม The Imperial Star ปฏิเสธการทำธุรกรรม! บัญชีของคุณถูกระงับการเข้าถึงชั่วคราว!] มินนี่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ หันมองคินน์อย่างกระวนกระวายใจ "คินน์คะ... แบบนี้หมายความว่า..." ทว่า คินน์กลับไม่แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มุมปากของเขากระตุกยิ้มเยอย่างเหนือกว่า ดวงตาคมกริบมองชายวัยกลางคนราวกับกำลังมองตัวตลกที่กำลังเต้นเร้าๆ บนฝ่ามือ "ระงับงั้นเหรอคะ?" คินน์แค่นหัวเราะในลำคอ "พวกคุณคงลืมไปสินะ... ว่าเงินในระบบของฉัน ไม่จำเป็นต้องรอให้ใครอนุมัติ" นิ้วเรียวแกร่งแตะลงบนหน้าปัดนาฬิกาสมาร์ทวอทช์หรูบนข้อมือซ้ายอย่างรวดเร็ว พร้อมกับเอ่ยคำสั่งเสียงเรียบแต่ทรงพลังที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งห้อง "ระบบ... ซื้อกิจการทั้งหมดของ The Imperial Star ในนามส่วนตัวของผม... ใช้เงินสดทั้งหมดที่เหลืออยู่... และกวาดซื้อหุ้นของบอร์ดบริหารทุกคนให้เกลี้ยงในราคา 'สามเท่า' ของมูลค่าตลาด!" [ติ๊ง! คำสั่งได้รับการยืนยัน กำลังประมวลผล...] [ยอดเงินถูกหัก: 15,000,000,000 ดอลลาร์] [ทำ ธุรกรรมสำเร็จ! ยินดีด้วย คุณคินน์... ขณะนี้คุณได้กลายเป็นเจ้าของสิทธิ์ขาดแต่เพียงผู้เดียวของโรงแรมระดับ 5 ดาว "The Imperial Star" เป็นที่เรียบร้อยแล้ว!] เปรี้ยง! ราวกับมีสายฟ้าฟาดผ่าลงมากลางห้อง ชายวัยกลางคนหน้าถอดสีทันที ร่างกายสั่นเทาด้วยความตกตะลึงจนเก้าอี้แทบคว่ำ ดวงเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีดเมื่อตระหนักได้ว่า อำนาจทั้งหมดที่เขากุมไว้ถูกฉีกกระชากหายไปในพริบตาเดียวด้วยปลายนิ้วของเด็กหนุ่มที่เขาเคยเหยียดหยาม คินน์ก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงาน ก้มตัวลงกระซิบด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบที่ทำเอาอีกฝ่ายถึงกับเข่าทรุด "จำคำของฉันไว้นะคะ... คนที่ควรจะต้องคุกเข่าร้องขอชีวิตตอนนี้ ไม่ใช่ฉัน... แต่เป็นพวกคุณต่างหาก" ในวินาทีนั้นเอง เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวจำนวนหลายลำก็บินมาจอดตรึงอยู่ตรงระเบียงกระจกด้านนอก พร้อมกับเสียงก้องกังวานจากระบบที่ดังขึ้นขัดจังหวะความตึงเครียด [แจ้งเตือนด่วนจากระบบ: ตรวจพบการเชื่อมต่อเครือข่ายลึกลับจากบุคคลปริศนา... และพวกเขากำลังส่ง 'คำเชิญสุดท้าย' มาที่คุณผ่านทางหน้าจอลิฟต์ส่วนตัวที่กำลังเคลื่อนตัวขึ้นมา ณ วินาทีนี้...] คินน์หันขวับไปมองประตูลิฟต์ส่วนตัวที่ตั้งอยู่มุมห้อง ซึ่งเวลานี้... ไฟแสดงสถานะชั้นกำลังพุ่งตรงขึ้นมาหยุดอยู่ที่ชั้น 85 อย่างช้าๆ และเสียง "ติ๊ing" ของลิฟต์ก็ดังขึ้นพร้อมกับการเปิดออกของประตูบานเลื่อน... ขอบคุณที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "เมล่อนโซดา" เสมอมานะคะ!