การคุ้มกันระดับวีไอพี

“ถ้าพวกคุณกล้าให้มินนี่เป็นรอยแม้แต่ปลายเล็บ ต่อให้ต้องพลิกแผ่นดินหาซื้อเกาะร้างมาขังพวกคุณไว้ให้จระเข้กิน ฉันก็จะทำ” เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจของคินน์ก้องสะท้อนอยู่ในห้องรับรองส่วนตัวของโรงแรมหรู มินนี่ที่นั่งอยู่บนโซฟากำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มมองแผ่นหลังกว้างของชายหนุ่มด้วยสายตาที่สั่นระริก เธอไม่เคยเห็นเขาร้ายกาจและเด็ดขาดขนาดนี้มาก่อน โดยเฉพาะเมื่อเขากำลังจ้องมองภาพถ่ายของ ‘พี่สาว’ ตัวดีที่เพิ่งจะสร้างเรื่องไว้เมื่อวานผ่านแท็บเล็ตเครื่องบาง “คุณคินน์... มินนี่ว่ามันเกินไปนะคะ” หญิงสาวเอ่ยเสียงแผ่ว พยายามโน้มน้าวเขา “เราแค่ระวังตัวเพิ่มขึ้นก็พอแล้ว” คินน์หันกลับมา แววตาที่เคยแข็งกร้าวอ่อนแสงลงทันทีเมื่อสบเข้ากับดวงตากลมโตของมินนี่ เขาเดินตรงเข้ามาแล้วคุกเข่าลงข้างโซฟา กุมมือเล็กของเธอไว้แน่น “มันไม่เคยเกินไปสำหรับความปลอดภัยของเธอ มินนี่ ในวันที่ผมไม่มีอะไร เธอคือคนเดียวที่แบ่งปันเศษขนมปังให้ผมกิน แต่ในวันนี้ที่ผมมีอำนาจล้นมือ ถ้าผมยังปกป้องเธอไม่ได้ ผมก็ไม่สมควรได้รับโอกาสจากระบบนี้” *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากแอปพลิเคชันจัดการความมั่งคั่งดังขึ้นในหัวคินน์ [ตรวจพบระดับความเสี่ยง: สูงมาก] [คำแนะนำจากระบบ: อนุมัติงบประมาณ ‘การคุ้มกันระดับวีไอพีขั้นสูงสุด’ เตรียมดำเนินการจ้างงานบอดี้การ์ดมืออาชีพจากหน่วยพิเศษ 100 นายเพื่อดูแลมินนี่ตลอด 24 ชั่วโมง] คินน์ยิ้มมุมปาก นิ้วเรียวยาวกด ‘ตกลง’ บนหน้าจอเสมือนที่มองเห็นได้เพียงเขาคนเดียว ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักแน่นนับร้อยคู่ก็ดังขึ้นจากโถงทางเดินด้านนอก พร้อมกับเสียงขานรับที่พร้อมเพรียงจนพื้นห้องสะเทือน “รายงานครับนาย! บอดี้การ์ดจากหน่วยปฏิบัติการพิเศษ 100 นาย ประจำการพร้อมรอบอาคารและพื้นที่เป้าหมายตามคำสั่งครับ!” มินนี่เบิกตากว้าง เธอรีบลุกขึ้นเดินไปที่ระเบียงกระจกใส มองลงไปด้านล่างของตึกที่เต็มไปด้วยชายชุดสูทสีดำสนิทนับร้อยคนที่ยืนกระจายตัวอยู่ทุกจุดยุทธศาสตร์ ราวกับกองทัพที่หลุดออกมาจากหนังแอ็กชันเกรดเอ ผู้คนที่สัญจรไปมาต่างหยุดยืนมองด้วยความตื่นตะลึง บางคนยกมือถือขึ้นถ่ายคลิปจนกลายเป็นไวรัลในโซเชียลมีเดียเพียงไม่กี่นาที “คุณคินน์... คนพวกนี้... นี่มันเกินไปจริงๆ นะคะ!” มินนี่อุทานออกมาด้วยความตกใจ “นี่คือค่าธรรมเนียมของการที่ใครบางคนกล้าแตะต้อง ‘ของรัก’ ของผม” คินน์เดินมายืนซ้อนหลัง มือหนาโอบรอบเอวบางไว้หลวมๆ ก่อนจะกระซิบข้างใบหู “และดูเหมือนว่า ‘พี่สาว’ ของเธอที่ส่งข้อความมาท้าทายเมื่อกี้ กำลังจะมาถึงล็อบบี้แล้วนะครับ” ประตูห้องรับรองถูกผลักเปิดออกอย่างแรง โดยไม่มีแม้แต่เสียงขออนุญาต “คินน์! นายทำบ้าอะไรของนาย! รู้ไหมว่าการที่นายเอาคนพวกนี้มาขวางทางเข้าออกโรงแรมมันทำให้หุ้นบริษัทฉันร่วงแค่ไหน!” หญิงสาวรูปร่างสะโอดสะองในชุดแบรนด์เนมราคาเหยียบล้านเดินกระแทกส้นสูงเข้ามา ใบหน้าสวยคมฉายแววโกรธจัด แต่เมื่อเธอเห็น ‘กำแพงมนุษย์’ นับร้อยที่ยืนขวางหน้าบอดี้การ์ดส่วนตัวของเธอไว้จนกระดิกตัวไม่ได้ เธอถึงกับชะงัก คินน์ไม่ได้ตอบโต้อะไร เขาเพียงแค่หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ไม่มีรหัสผ่านและวงเงินจำกัดออกมา แล้ววางลงบนโต๊ะกลางเสียงดัง *กริ๊ก* “หุ้นเธอร่วงเหรอ?” คินน์เลิกคิ้วมองอย่างเยือกเย็น “งั้นก็ลองดูสิว่า ถ้าฉันทุ่มเงินซื้อหุ้นบริษัทเธอทั้งหมดในราคาตลาดตอนนี้ แล้วประกาศไล่เธออกไปตากแดดหน้าโรงแรมแทนบอดี้การ์ดของฉัน เธอจะยังมั่นใจในตำแหน่งคุณหนูผู้สูงส่งของเธอได้อีกนานแค่ไหน” บรรยากาศในห้องเย็นเยียบจนได้ยินเสียงลมหายใจ หญิงสาวหน้าซีดเผือด เธอหันไปมองมินนี่ด้วยสายตาอาฆาตหวังจะให้ความช่วยเหลือ แต่สิ่งที่พบกลับเป็นเพียงสายตาที่ว่างเปล่าและเข้มแข็งขึ้นกว่าแต่ก่อน “คนของฉันไม่ได้แค่มาเดินเล่นนะครับ” คินน์ก้าวเดินไปข้างหน้าทีละก้าวอย่างช้าๆ สร้างแรงกดดันมหาศาลให้กับผู้มาเยือน “พวกเขามาเพื่อต้อนรับ ‘แขก’ ที่ไม่ได้รับเชิญด้วยวิธีที่พิเศษที่สุด” ทันใดนั้น เสียงโทรศัพท์ของหญิงสาวก็ดังขึ้น เธอรับสายด้วยมือที่สั่นเทา ก่อนจะทรุดลงนั่งกับพื้นเมื่อปลายสายแจ้งข่าวร้าย “คุณคะ! ตอนนี้หุ้นบริษัทเราถูกกว้านซื้อจนเกือบหมดตลาดแล้ว! เป็นบัญชีปริศนาที่โอนเงินผ่านระบบไม่ทราบที่มา... และดูเหมือนว่า... เจ้าของคนใหม่กำลังจะสั่งปิดบริษัทเราภายในห้านาทีนี้ค่ะ!” คินน์โน้มตัวลงไปจ้องหน้าเธอด้วยแววตาที่ไม่มีความปรานี “นี่ไม่ใช่การขู่ แต่นี่คือจุดจบของการกระทำต่ำๆ ที่เธอทำไว้กับมินนี่” เขากดปุ่มบนรีโมทเพียงครั้งเดียว หน้าจอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่กลางห้องก็แสดงภาพการถอนหุ้นทั้งหมดของเธอออกสู่สาธารณะ ในขณะที่บอดี้การ์ดนับร้อยคนด้านล่างต่างพร้อมใจกันหันหน้าเข้าหาตึกและทำความเคารพในจังหวะเดียวกันราวกับหุ่นยนต์ ทว่า ในวินาทีที่ความสะใจกำลังพุ่งถึงขีดสุด เสียงประตูห้องรับรองก็ถูกเปิดออกอีกครั้งด้วยฝีมือของชายวัยกลางคนในชุดสูทเนี้ยบที่ดูมีอำนาจเหนือกว่าใคร เขาเดินตรงมาหาคินน์พร้อมกับรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก “การจัดการเรื่องเล็กน้อยน่ะทำได้ดีนะคินน์” ชายคนนั้นกล่าวพลางวางซองเอกสารสีน้ำตาลลงบนโต๊ะ “แต่ดูเหมือนนายจะลืมไปว่า เงินที่นายใช้อยู่ทุกวันนี้... มันมีที่มาที่ไปที่ ‘เจ้านายเก่า’ ของนายยังไม่อนุญาตให้มันถูกใช้ออกมา” คินน์ชะงัก สายตาเขาสั่นไหวไปชั่วขณะ มินนี่ที่เห็นเหตุการณ์เริ่มรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากล เธอขยับเข้าไปใกล้คินน์ แต่ก่อนที่ใครจะได้ทันพูดอะไร ชายคนนั้นก็กดปุ่มบางอย่างในมือ เสียงสัญญาณเตือนภัยดังระงมไปทั่วทั้งตึก พร้อมกับแสงสีแดงที่สาดส่องไปทั่วบริเวณ “เกมล่าเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหากล่ะ เจ้าหนุ่ม” ความรักของคินน์และมินนี่กำลังจะถูกสั่นคลอนด้วยความลับที่เขายังไม่เคยบอกเธอ... หรือนี่จะเป็นจุดจบของอำนาจที่เขาได้รับมากันแน่? ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่อยู่เคียงข้างคินน์และมินนี่มาจนถึงตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ