ระบบเริ่มทำงาน

เสียงตบโต๊ะดังสนั่นหวั่นไหวจนกาแฟดำในแก้วกระดาษราคาถูกกระฉอกออกมาเปื้อนเอกสารใบลาออก คินน์จ้องมองใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความสะใจของ "ชัย" ผู้จัดการแผนกจอมกะล่อนที่เพิ่งเซ็นอนุมัติให้เขาพ้นสภาพพนักงานเมื่อวินาทีที่ผ่านมา รอยยิ้มเยาะหยันที่มุมปากของอีกฝ่ายช่างน่าสมเพชเสียจนคินน์แทบอยากจะหัวเราะออกมาดังๆ ให้ก้องห้องประชุมแคบๆ นี้ "เข้าใจตรงกันนะคินน์ ทางบริษัทเราไม่มีนโยบายเลี้ยงคนไร้ผลงานไว้เป็นภาระ... หนี้สินร้อยแปดพันเก้าที่นายไปก่อไว้ข้างนอก ก็เคลียร์ให้เรียบร้อยก่อนจะเดินออกไปล่ะ อย่าให้ชื่อบริษัทเราต้องแปดเปื้อนเพราะพนักงานไส้แห้งอย่างนายเลย" ชายวัยกลางคนหัวเราะหึๆ ในลำคอ ก่อนจะโยนแฟ้มเอกสารกระแทกโต๊ะซ้ำเป็นการไล่ส่ง มินนี่ที่ยืนตัวสั่นอยู่ข้างหลังรีบก้าวเข้ามาคว้าแขนคินน์ไว้ มือเรียวเล็กของเธอเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง ดวงตากลมโตเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาที่คลอหน่วย เธอกัดริมฝีปากจนห่อเลือด พยายามเปล่งเสียงสั่นเครือเพื่อปกป้องชายหนุ่ม "คุณชัยคะ! พูดแบบนี้มันเกินไปหน่อยไหมคะ พี่คินน์เขาทำงานหนักให้บริษัทนี้มาตลอดสามปีเต็ม ยอดขายไตรมาสก่อนก็ได้เขาไม่ใช่เหรอคะที่ช่วยกู้ไว้!" "อุ๊ย ตายจริง น้องมินนี่คนสวย... จะปกป้องไอ้ขี้แพ้นี่เหรอจ๊ะ?" ชายอ้วนพุงพลุ้ยหัวเราะรơiรื่น สายตากวาดมองเรือนร่างอรชรของมินนี่ด้วยความโลภระคนดูถูก "ถ้าเธออยากจะลาออกตามมันไปนัก ก็เชิญเลยนะ บริษัทเราไม่ขาดคนไร้อนาคตหรอก แต่บอกไว้ก่อนนะว่าเงินเดือนเดือนนี้... หึ ไม่มีจ่ายให้หรอกค่าโทษฐานทำบริษัทเสียหาย" ความโกรธเกรี้ยวพุ่งพล่านขึ้นมาถึงขีดสุดในอกของคินน์ กล้ามเนื้อทุกส่วนเกร็งเครียดจนเส้นเลือดปูดโปーンที่ขมับ เขากำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความอัปยศอดสูที่ถูกเหยียบย่ำศักดิ์ศรีซ้ำแล้วซ้ำเล่าในวันที่ชีวิตตกต่ำถึงขีดสุด มันช่างกัดกินหัวใจจนแทบแหลกสลาย... ทว่า ในวินาทีที่ความมืดมนกำลังจะกลืนกินทุกสิ่ง เสียงจักรกลลึกลับก็ดังขึ้นกังวานในโสตประสาทของเขา ราวกับเสียงกระซิบจากซาตานที่มาพร้อมกับอำนาจอันไร้ขีดจำกัด *[ติ๊ง! ตรวจพบความกดดันทางจิตใจและสถานการณ์วิกฤตถึงขีดสุด... ระบบมหาเศรษฐีไร้พ่าย ทำการเชื่อมต่อสำเร็จ]* *[เงื่อนไขการเปิดใช้งาน: ยอมรับความอัปยศ และเลือกเส้นทางที่จะเหยียบย่ำผู้ดูถูกให้จมดิน]* *[ยินดีด้วยครับ... เอ้ย ขออภัยค่ะ! ยินดีด้วยค่ะท่านผู้เป็นนาย ระบบมอบเงินทุนเริ่มต้นในการพลิกชีวิต จำนวน 1,000,000,000 บาท (หนึ่งพันล้านบาท) เข้าสู่บัญชีธนาคารส่วนตัวเรียบร้อยแล้ว ยอดเงินพร้อมใช้งานทันที ไม่มีเงื่อนไขแอบแฝง!]* คินน์ชะงักง้าง ลมหายใจสะดุดกึก ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อหน้าต่างโฮโลแกรมใสแจ๋วปรากฏขึ้นกลางอากาศ ตรงหน้าเขามีตัวเลขยอดเงินในบัญชีที่พุ่งทะยานจนตาแตก 1,000,000,000.00 บาท! ไม่ใช่ความฝัน! กลิ่นอายของอำนาจ เงินตรา และความสะใจกำลังแผ่ซ่านไปทั่วอณูผิว คินน์ค่อยๆ คลายมือที่กำแน่นออก รอยยิ้มเหยียดหยามผุดขึ้นที่มุมปากอย่างช้าๆ รอยยิ้มที่ทำให้ชัยถึงกับผงะถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัวด้วยความหนาวเหนียวที่แล่นแปลบขึ้นมาตามกระดูกสันหลัง "แก... แกยิ้มอะไรวะไอ้คินน์ เสียสติไปแล้วรึไง หน้าตาเหมือนคนบ้าเข้าไปทุกที" ชายอ้วนพยายามกลบเกลื่อนความกลัวด้วยการะตะคอกเสียงดัง เพื่อเรียกขวัญกำลังใจกลับคืนมา "คนบ้าเหรอคะ... คุณชัยคะ คำพูดเมื่อกี้นี้ น่ากลัวจังเลยนะคะ" น้ำเสียงของคินน์ทุ้มนุ่ม ทว่าเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก เขาก้าวเท้าเข้าไปหาชัยทีละก้าวอย่างเชื่องช้า แต่มั่นคง แรงกดดันบางอย่างที่แผ่ออกมาจากร่างสูงใหญ่ทำเอาผู้จัดการแผนกจอมกร่างถึงกับกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มินนี่มองแผ่นหลังกว้างของคินน์ด้วยความประหลาดใจ บรรยากาศรอบตัวเขาเปลี่ยนไปราวกับคนละคน ความสิ้นหวังเมื่อครู่มลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงออร่าของความเย่อหยิ่งและทรงอำนาจที่ทำให้หัวใจดวงน้อยของเธอเต้นระรัวอย่างไม่เป็นจังหวะ "นาย... นายจะทำไมวะ! จะต่อyรึไง อยากโดนแจ้งความข้อหาทำร้ายร่างกายรึไงฮะ!" ชัยแผדเสียงขู่ตะคอก แต่น้ำเสียงกลับสั่นเครืออย่างเห็นได้ชัด คินน์หยุดยืนห่างจากโต๊ะทำงานเพียงก้าวเดียว เขาหยิบสมาร์ทโฟนเครื่องเก่าหน้าจอแตกออกมาจากกระเป๋าเสื้อ กดปลดล็อกหน้าจอด้วยท่าทีสบายๆ ราวกับไม่ได้กำลังยืนอยู่ท่ามกลางสถานการณ์ถูกไล่ออก แต่เหมือนกำลังเลือกดูเมนูอาหารในภัตตาคารหรู "บริษัทพวกคุณชื่อ 'สยามอินโนเวชั่น จำกัด' สินะคะทุนจดทะเบียนห้าสิบล้านบาท..." คินน์เอ่ยชื่อบริษัทออกมาเบาๆ พλαงกวาดสายตามองเอกสารบนโต๊ะ "ถือว่าไม่เลวเลยนี่คะ สำหรับบริษัทกะឞาะกะพ่องในซอกตึกแบบนี้" "แกพูดจาอวดดีอะไรวะ! บริษัทเราใหญ่โตกว่าไอ้ไส้แห้งอย่างแกเป็นร้อยเท่าพันทวี!" ชัยตวาดลั่นหน้าดำหน้าแดง "ใหญ่เหรอคะ?" คินน์หัวเราะในลำคอ ดวงตาคมกริบมองตรงไปยังดวงตาของอีกฝ่ายอย่างไม่เกรงกลัว "งั้นเรามาลองดูกันดีไหมคะว่า... ระหว่างบริษัทที่แกภาคภูมิใจนักหนากับเงินในบัญชีของฉันตอนนี้ อะไรมันจะมีน้ำหนักมากกว่ากัน" ปลายนิ้วเรียวแกร่งกดหน้าจอสมาร์ทโฟนรัวๆ แอปพลิเคชันธนาคารสีดำสนิท ซึ่งเป็นหน้าจอพิเศษของระบบมหาเศรษฐีปรากฏขึ้นพร้อมกับสัญลักษณ์วีไอพีสีทองอร่าม มินนี่ชะเง้อมองผ่านไหล่ของคินน์ด้วยความอยากรู้อยากเห็น และวินาทีต่อมา ดวงตากลมโตของเธอก็เบิกกว้างจนแทบถลุดออกจากเบ้า เมื่อเห็นตัวเลขศูนย์นับไม่ถ้วนบนหน้าจอนั้น มันไม่ใช่หลักล้าน... แต่มันคือหนึ่งพันล้านบาทถ้วน! มือบางยกขึ้นปิดปากตัวเองทันทีเพื่อไม่ให้เสียงกรีดหลุดลอดออกมา "แกล้งทำเป็นโอนเงินเหรอวะ? ฝันกลางวันอยู่รึไง!" ชัยแค่น3เสียงหัวเราะเยาะ แม้ในใจจะเริ่มรู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดีเอาเสียเลยเมื่อเห็นท่าทีที่นิ่งสงบเกินไปของอดีตลูกน้อง คินน์ไม่สนใจเสียงเห่าหอนของสุนัขข้างถนน เขาเลือกเมนู 'โอนเงินด่วนพิเศษแบบกวาดซื้อกิจการ' แล้วกรอกชื่อบริษัทสยามอินโนเวชั่น จำกัด ลงไปในช่องผู้รับปลายทางอย่างไม่ลังเลแม้แต่วินาทีเดียว นิ้วโป้งกดลงบนปุ่มยืนยันการทำรายการ พร้อมกับรอยยิ้มพิฆาตที่จุดประกายความฉิบหายให้กับคนตรงหน้า *[ติ๊ง! ทำรายการสำเร็จ... ระบบทำการกวาดซื้อหุ้นทั้งหมดของบริษัท 'สยามอินโนเวชั่น จำกัด' ในตลาดหลักทรัพย์และนอกตลาดเรียบร้อยแล้ว 100% เต็ม]* *[ท่านได้กลายเป็น 'ประธานกรรมการผู้บริหารสูงสุด' และเจ้าของใหม่แต่เพียงผู้เดียวของบริษัทดังกล่าว ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป]* เสียงแจ้งเตือนจากระบบธนาคารและเสียงเครื่องรูดบัตรเครดิตเสมือนดังขึ้นก้องกังวานในหัว พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนข้อความ SMS จากธนาคารจริงที่ดังกระหน่ำรัวๆ เข้ามาในเครื่องจนหน้าจอแทบสั่นระรัว คินน์เงยหน้าขึ้น สบตากับชัยที่ยืนหน้าซีดเผือดเป็นไก่ต้ม ดวงตาคู่คมฉายแววเยרהยันอย่างสะใจถึงขีดสุด เขาค่อยๆ เลื่อนสมาร์ทโฟนหน้าจอแสดงผลการถือครองหุ้น 100% ไปวางกระแทกตรงหน้าชัยอย่างแผ่วเบา แต่เสียงนั้นกลับดังราวกับฟ้าผ่ากลางหัวใจของอีกฝ่าย "ยินดีด้วยนะคะคุณชัย..." คินน์โน้มตัวเข้าไปกระซิบเสียงกระซ้าpข้างหูของอดีตผู้จัดการหน,าโง่ด้วยน้ำเสียงที่ทำให้อีกฝ่ายขนลุกซู่ไปทั้งร่าง "ในฐานะเจ้านายคนใหม่ของคุณ... ฉันขอสั่ง 'ไล่อออก' และ 'อายัดเงินเดือนทั้งหมด' ของคุณ ณ วินาทีนี้เลยค่ะ!" ชัยเข่าทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นทันที ใบหน้าซีดขาวไร้สีเลือด ริมฝีปากสั่นระริกพูดไม่ออกแม้แต่คำเดียว ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวสุดขีดเมื่อตระหนักได้ว่า ตัวเองเพิ่งไล่เศรษฐีพันล้านที่ซื้อบริษัทได้ด้วยปลายนิ้วออกจากงาน! ทว่า... ในจังหวะที่ความสะใจกำลังพุ่งถึงขีดสุด ประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้มารยาท ร่างระหงของหญิงสาวในชุดเดรสแบรนด์เนมราคาแพงลิบลิ่วก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มเยาะที่คุ้นเคยดี เธอคือ "พิมพ์ดาว" อดีตคู่หมั้นสาวไฮโซผู้ทิ้งคินน์ไปหาผู้ชายที่รวยกว่าในวันที่เขาล้มละลาย "นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นเสียงดังน่ารำคาญ... คินน์? แกยังหน้าด้านมาอยู่ที่นี่อีกเหรอเนี่ย!" พิมพ์ดาวเชิดหน้าขึ้นสูง กอดอกมองคินน์ด้วยสายตารังเกียจเดียดฉันท์ ก่อนจะหันไปมองหน้าชัยที่นั่งตัวสั่นอยู่กับพื้น "คุณชัยคะ เกิดอะไรขึ้นทำไมยังไม่ไล่ไอ้ขยะนี่ออกไปอีก... อุ๊ย! หรือว่ามันไม่มีปัญญาจ่ายค่าเช่าบ้านจนต้องมาขอทานที่นี่คะ?" คินน์หันขวับไปมองอดีตคู่หมั้นสาวที่เดินเข้ามาหาเรื่องถึงที่ รอยยิ้มเย็นเยียบปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง ดวงตาคมกริบหรี่ลงเล็กน้อยเมื่อมองผู้หญิงที่เคยเหยียบย่ำหัวใจเขาอย่างไร้เยื่อใย "มาได้จังหวะพอดีเลยค่ะคุณพิมพ์ดาว..." คินน์เอ่ยเสียงเรียบ ทว่าทรงพลังจนพิมพ์ดาวถึงกับชะงักกึก "ฉันกำลังเบื่อๆ อยู่พอดี... สนใจมาเป็น 'แม่บ้านทำความสะอาดห้องน้ำ' ประจำบริษัทของฉันไหมคะ? เงินเดือนดีนะ... ฉันให้เดือนละสิบบาทค่ะ!" พิมพ์ดาวหน้าถอดสี กรีดร้องออกมาด้วยความโกรธเกรี้ยวจนเสียงหลง "แก! ไอ้คินน์สารเลว แกกล้าดียังไงมาดูถูกฉัน! รู้ไหมว่าสามีใหม่ฉันเป็นใคร! เขาเป็นถึง..." *โครม!* เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์บินต่ำลงมาจอดสนิทบนดาดฟ้าตึกสำนักงาน แรงลมพายุหมุนพัดกระจกหน้าห้องประชุมสั่นสะเทือน เสียงฝีเท้าหนักแน่นนับสิบคนของบอดี้การ์ดในชุดสูทสากลสีดำสนิทกำลังก้าวเข้ามาล้อมรอบห้องประชุมแห่งนี้ไว้ทุกด้าน! ประตูห้องประชุมถูกเปิดผางออกอีกครั้ง พร้อมกับการปรากฏตัวของเลขาคนสนิทในชุดสูทเนี๊ยบที่ก้าวเข้ามาโค้งคำนับคินน์ด้วยความเคารพสูงสุด ก่อนจะเอ่ยรายงานเสียงดังฟังชัด ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนในตึก "ท่านประธานครับ... เครื่องบินเจ็ตส่วนตัวและกองทุนสำรองหมื่นล้านพร้อมเดินทางแล้วครับ เชิญท่านประธานและคุณมินนี่... ไปรับตำแหน่งใหม่ที่คฤหาสน์ใหญ่ได้เลยครับ!" ************************************************** ขอขอบพระคุณนักอ่านที่รักทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "เมล่อนโซดา" มา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ หวังว่าจะสะใจกับบทนี้กันถ้วนหน้านะคะ!