ตบหน้าด้วยใบเสร็จ

เสียงหัวเราะเยาะหยันของ ‘กรณ์’ ทายาทบริษัทนำเข้ารถยนต์หรูระดับประเทศ ยังคงก้องกังวานบาดแก้วหู บรรยากาศภายในโชว์รูมรถยนต์นำเข้าคันงามสะท้อนแสงไฟนีออนสว่างไสว ฝูงชนพนักงานและลูกค้าแถวหน้าต่างพากันมองมาที่มุมอับสายตาด้วยแววตาสมเพชเวทนา “หึ... คินน์ นายคิดว่าตัวเองเป็นใครวะ? แค่พนักงานบริษัทกระจอกๆ ที่เพิ่งโดนไล่ออกเพราะไม่มีปัญญาแม้แต่จะจ่ายค่าเช่าห้อง แล้วนี่อะไร... พาผู้หญิงแต่งตัวเชยๆ มาเดินดูซูเปอร์คาร์หลักสิบล้าน ฝันกลางวันอยู่หรือเปล่าเพื่อน?” กรณ์เหยียดยิ้มมุมปาก มือข้างหนึ่งควงกุญแจรถสปอร์ตคันหรู หมุนวนไปมาอย่างหยิ่งทะนง จงใจสะบัดข้อมือให้โลโก้แบรนด์ดังกระทบแสงไฟจนระยิบระยับเพื่อข่มขวัญ ข้างกายเขามี ‘นารา’ อดีตแฟนสาวผู้ทิ้งคินน์ไปอย่างไร้เยื่อใยเมื่อสัปดาห์ก่อนยืนเกาะแขนแนบชิด ส่งสายตารังเกียจเดียดฉันท์มายังร่างสูงโปรดของคินน์ “นั่นสิคะพี่กรณ์ อย่าไปคุยกับคนไม่มีอนาคตแบบนี้เลยเสียเวลาเปล่าค่ะ เดี๋ยวอากาศแถวนี้จะพลอยเหม็นกลิ่นความจนไปด้วย” นาราเบ้ปาก เหล่มอง ‘มินนี่’ ที่ยืนกำชายเสื้อยืดเก่าๆ ของคินน์จนยับยู่ยี่ด้วยความประหม่า เมโลดี้แห่งความอัปยศที่กรณ์และนาราร่วมกันบรรเลงตั้งใจเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของชายหนุ่มให้จมดิน แต่มินนี่กลับไม่ยอมปล่อยมือเรียวเล็กที่สั่นเทานั้น เธอขยับก้าวมาบังหน้าคินน์ครึ่งหนึ่ง แม้ดวงตากลมโตจะคลอด้วยหยาดน้ำตาแห่งความคับแค้นใจ แต่ริมฝีปากบางกลับเม้มแน่นอย่างเด็ดเดี่ยว “พวกคุณ... ไม่มีสิทธิ์มาดูถูกพี่คินน์นะคะ!” เสียงใสสั่นเครือแต่เต็มไปด้วยความกล้าหาญตะโกนก้อง กรณ์แค่นหัวเราะเสียงดังลั่น “โอ๊ะโอ๋ ดูแม่กวางน้อยนี่สิ ปกป้องเสียด้วย น่ารักจริงๆ เชียว... แต่น้องครับ ความรักมันกินไม่ได้หรอกนะ นาราเขารู้จักเลือกทางเดินชีวิตที่ถูกต้องต่างหากล่ะ ถึงได้ทิ้งไอ้ขี้แพ้นี่มาซบอกพี่” ภายในอกของคินน์เวลานี้... ความโกรธเกรี้ยวไม่ได้ปะทุเป็นเปลวไฟร้อนรุ่ม ทว่ามันกลับเย็นเยียบดั่งน้ำแข็งขั้วโลกใต้ สุขุม ดุดัน และนิ่งสงบจนน่ากลัว สมองส่วนลึกของเขาถูกปลุกเร้าด้วยเสียงแจ้งเตือนจากระบบลึกลับที่ดังขึ้นในหัว *[ติ๊ง! ตรวจพบความกดดันและสถานการณ์ถูกเหยียดหยามขั้นรุนแรง]* *[เปิดใช้งานภารกิจพิเศษ: "ตบหน้าด้วยใบเสร็จ" — ทำการซื้อรถยนต์ที่แพงที่สุดในโชว์รูมแห่งนี้ด้วยเงินสดทันที เพื่อสั่งสอนสุนัขที่เห่าหอนให้หมอบราบคาบแก้ว]* *[รางวัลสำเร็จภารกิจ: เงินสดเข้าบัญชี 100 ล้านบาท พร้อมสิทธิ์ถือครองหุ้นใหญ่ของโชว์รูมนี้ 51%]* ดวงตาคมกริบของคินน์กวาดมองหน้าคนที่เคยเหยียบย่ำเขาอย่างช้าๆ รอยยิ้มเยือกเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้นาราถึงกับเสียวสันหลังวาบอย่างไม่มีเหตุผล “เลือกทางเดินที่ถูกต้องอย่างนั้นเหรอ กรณ์...” คินน์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่ทรงพลังจนทุกคนในรัศมีสิบเมตรต้องหันมามอง “นายแน่ใจเหรอว่าทางที่นายเลือก... มันจะไม่พาพังทั้งโคตร?” “ปากดีนักนะมึง! ไหนวะ ลองซื้อรถคันนี้ให้กูดูสักคันสิ รถสปอร์ตคันนี้ราคาแค่ยี่สิบล้านเอง มึงมีปัญญาแม้แต่จะผ่อนค่าน้ำมันหรือยังเถอะไอ้ไสแห้ง!” กรณ์ตบเข้าที่ฝากระโปรงรถคันงามเสียงดังสนั่น ท้าทายด้วยความสะใจ คินน์ไม่ตอบคำถามโง่เขลาเหล่านั้น เขาก้าวเดินผ่านหน้ากรณ์ไปอย่างไร้ความเกรงกลัว ราวกับอีกฝ่ายเป็นเพียงฝุ่นผงไร้ค่า ร่างสูงหยุดยืนสง่างามอยู่หน้าเคาน์เตอร์พนักงานขายวีไอพี ผู้จัดการโชว์รูมรีบวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาต้อนรับด้วยความกระตือรือร้นทันที เนื่องจากจำเครื่องแต่งกายราคาแพงที่ซ่อนอยู่ใต้แจ็คเก็ตธรรมดา หรืออาจเพราะรัศมีบางอย่างที่แผ่ออกมาจากตัวคินน์ในวินาทีนี้ “ส... สวัสดีครับท่าน มีอะไรให้ผมรับใช้เป็นพิเศษไหมครับ?” ผู้จัดการหนุ่มโค้งตัวคำนับด้วยความนอบน้อม คินน์หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทไร้ลวดลาย (Black Card) ที่เพิ่งได้รับจากระบบออกมาวางลงบนกระจกเคาน์เตอร์ เสียงโลหะกระทบพื้นผิวดังขึ้นเบาๆ แต่กลับดึงดูดสายตาทุกคู่ในโชว์รูมให้พากันชะבי้กมามอง “ผมต้องการรถคันที่แพงที่สุด จอดโชว์อยู่ใจกลางห้องจัดแสดงตอนนี้” คินน์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย แต่เฉียบขาดราวกับประกาศิต “และไม่ต้องเสียเวลาจัดไฟแนนซ์... รูดเต็มจำนวน” เสียงฮือฮาดังระเบิดขึ้นทันที พนักงานขายสาวอ้าปากค้าง กรณ์ที่เดินตามมาเยาะเย้ยถึงกับหน้าถอดสี ส่วนนาราเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงจนแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง “ค... คินน์! นายเอาเงินปลอมมาจากไหน อย่ามาป่วนโชว์รูมคหบดีนะเว้ย!” กรณ์พยายามตะโกนกลบเกลื่อนความตื่นตระหนกที่แล่นริ้วขึ้นมาเกาะกุมหัวใจ ผู้จัดการโชว์รูมหน้าซีดเผือด รีบคว้าบัตรสีดำสนิทใบนั้นด้วยมือสั่นเทา นำไปเสียบเข้ากับเครื่องรูดบัตรอีดีซีรุ่นพิเศษสำหรับลูกค้าระดับมหาเศรษฐี นิ้วเรียวกดตัวเลขตามราคาของไฮเปอร์คาร์รุ่น Limited Edition คันงามที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางโชว์รูม... *ราคารวมภาษีเบ็ดเสร็จ 85 ล้านบาทถ้วน* บรรยากาศภายในโชว์รูมเงียบกริบลงในฉับพลัน ทุกคนกลั้นหายใจรอคอยผลลัพธ์ มินนี่เม้มริมฝีปากแน่น หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความลุ้นระทึก เธอเงยหน้ามองเสี้ยวหน้าด้านข้างของคินน์ที่เต็มไปด้วยความมั่นใจและความอบอุ่นในคราเดียวกัน *ติ๊ด! เสียงอนุมัติธุรกรรมดังขึ้นก้องกังวาน* สลิปกระดาษความยาวพาดผ่านเครื่องพิมพ์ออกมาพร้อมกับไฟสีเขียวสว่างวาบ สัญลักษณ์การทำรายการสำเร็จปรากฏเด่นชัดต่อหน้าต่อตาทุกคนในโชว์รูม ผู้จัดการโชว์รูมเข่าแทบทรุดทรุดลงไปกองกับพื้นด้วยความตกตะลึง ดวงตาเบิกโพลงมองชื่อเจ้าของบัตรที่แสดงขึ้นบนหน้าจอระบบคอมพิวเตอร์— *ท่านประธานใหญ่ผู้ถือหุ้นสูงสุดของกลุ่มธุรกิจยานยนต์เครือข่ายระดับโลก* “ก... กราบเรียนท่านประธาน! ธุรกรรมผ่านเรียบร้อยสมบูรณ์แบบครับ! รถคันนี้และเอกสารสิทธิ์ทั้งหมดเป็นของท่านอย่าง Drastic แล้วครับ!” ผู้จัดการละล่ำละลักพูดด้วยความหวาดกลัวและเคารพสูงสุด คินน์หยิบสลิปกระดาษใบนั้นขึ้นมาถือไว้ด้วยปลายนิ้ว เขาหันกลับไปหากรณ์ที่ยืนหน้าซีดเผือดเป็นไก่ต้ม นาราถึงกับทรุดฮวบลงไปนั่งกองกับพื้น ปล่อยโฮออกมาด้วยความตกใจและเสียดายอย่างสุดซึ้ง “นี่คือใบเสร็จที่ฉันจ่ายเงินสดซื้อรถคันนี้... และเผื่อพวกนายยังไม่รู้” คินน์ก้าวเข้าไปใกล้กรณ์ทีละก้าว รังสีความกดดันบีบคั้นจนกรณ์ต้องถอยหลังกรูด “ตอนนี้บริษัทที่พ่อของนายกำลังกู้เงินอยู่น่ะ... ฉันเพิ่งเซ็นอนุมัติสั่งระงับวงเงินสินเชื่อทั้งหมดเมื่อวินาทีที่แล้ว” ดวงตาของกรณ์เบิกกว้างจนแทบทะลัก ใบหน้าซีดเซียวไร้สีเลือด ร่างกายสั่นเทาเหมือนใบไม้ถูกพายุซัด ร้องไม่ออกบอกไม่ถูกเมื่อตระหนักได้ว่าความหายนะที่แท้จริงได้มาเยือนตระกูลของเขาแล้ว คินน์หันมาโอบไหล่มินนี่ที่ยืนยิ้มกว้างทั้งน้ำตาเบาๆ ก่อนจะกระซิบข้างหูเธอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนที่แตกต่างจากเมื่อครู่ลิบลับ “กลับกันเถอะครับคนดี... เราไปลองนั่งรถคันใหม่กัน” ทว่า... ในวินาทีที่คินน์กำลังจะก้าวเดินออกจากโชว์รูมพร้อมกับมินนี่ เสียงโทรศัพท์มือถือส่วนตัวในกระเป๋ากางเกงของเขาก็แผדเสียงดังขึ้นอย่างกะทันหัน หน้าจอแสดงเบอร์โทรเข้าจากเลขาส่วนตัวที่น้ำเสียงปลายสายสั่นเครือจนแทบฟังไม่ได้ศัพท์ *“ท่านประธานคะ! แย่แล้วค่ะ! มีเฮลิคอปเตอร์ปริมาณสามลำบินวนอยู่เหนืออาคารสำนักงานใหญ่ และบุคคลที่อ้างว่าเป็น ‘ผู้บัญชาการสูงสุด’ กำลังรอพบท่านอยู่ที่ห้องทำงาน พร้อมกับ... เอกสารสิทธิ์การครอบครองทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลศัตรูที่เพิ่งล้มละลายค่ะ!”* ขอบคุณรี้ดเดอร์ที่น่ารักทุกท่านที่อยู่เคียงข้าง "เมล่อนโซดา" มา ณ ที่นี้นะคะ!