ถูกทิ้งในวันวิวาห์

“ฉันไม่ได้รักคุณ... คินน์ ความจริงแล้ว ฉันแค่อยากรู้ว่าพนักงานกระจอกๆ อย่างคุณจะตะเกียกตะกายพาฉันไปถึงจุดที่หรูหราที่สุดได้ไหม แต่ดูสิ... แม้แต่วันแต่งงาน คุณยังจัดงานได้ห่วยแตกจนน่าสมเพชแบบนี้” เสียงกรีดร้องผ่านไมโครโฟนดังสะท้อนก้องไปทั่วโถงโรงแรมห้าดาวที่ถูกตกแต่งอย่างหรูหรา แต่บรรยากาศกลับเย็นเยียบราวกับช่องแช่แข็ง สายตานับร้อยคู่ของแขกเหรื่อผู้มั่งคั่งจดจ้องมาที่ร่างสูงโปร่งของ ‘คินน์’ ชายหนุ่มในชุดสูททักซิโดเนี้ยบกริบที่ยืนนิ่งสนิทอยู่กลางเวที มือของเขาแอบกำเข้าหากันแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน แต่สีหน้าเขากลับเรียบเฉยราวกับหินผา ‘รินลดา’ เจ้าสาวในชุดสีขาวบริสุทธิ์สะบัดหน้าหนีอย่างไม่ใยดี ก่อนจะเดินควงแขนไปกับชายหนุ่มอีกคนที่มีฐานะร่ำรวยกว่าอย่างเห็นได้ชัด ทิ้งให้คินน์ยืนเป็นตัวตลกกลางงานวิวาห์ที่ไม่มีเจ้าสาว “จบแล้วใช่ไหม?” เสียงทุ้มต่ำของคินน์ดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน มันไม่ใช่เสียงของคนที่กำลังร้องไห้ฟูมฟาย แต่มันคือเสียงของคนที่เพิ่ง ‘ตาย’ จากความรู้สึกเก่าๆ และกำลังรอวัน ‘เกิดใหม่’ “อย่าทำเป็นรับไม่ได้เลยคินน์! คนอย่างคุณน่ะเหรอ จะเลี้ยงดูชีวิตหรูหราของฉันได้? ต่อให้คุณทำงานจนตัวตาย คุณก็เป็นแค่ลูกจ้างกระจอกที่ไม่มีวันลืมตาอ้าปากได้หรอก!” รินลดายังคงก่นด่าด้วยความสะใจ เธอต้องการให้เขาอับอายต่อหน้าทุกคน คินน์ไม่ได้ตอบโต้อะไร เขาเพียงแค่หลับตาลงช้าๆ ในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนที่ไม่มีใครได้ยินนอกจากเขาดังขึ้นในหัว [ติ๊ง! ตรวจพบสภาวะวิกฤตทางอารมณ์และสถานะทางสังคม ระบบ 'God-Tier Wealth' เริ่มต้นการทำงาน... ทุกการตัดสินใจหลังจากนี้ จะถูกแปรเปลี่ยนเป็นมูลค่าที่ประเมินไม่ได้] เขาค่อยๆ ลืมตาขึ้น แววตาที่เคยหม่นแสงกลับมีความเย็นชาที่น่าขนลุก คินน์หยิบไมโครโฟนขึ้นมา เสียงของเขานิ่งเรียบแต่ทรงพลังจนทุกคนในห้องต้องเงียบกริบ “ขอบคุณที่ทำให้ผมตาสว่างรินลดา ความรักที่ผมมอบให้ตลอดสามปี มันมีค่ามากเกินกว่าจะมาเสียเวลาอยู่กับผู้หญิงที่มองเห็นเงินสำคัญกว่าจิตวิญญาณคน” เขาหันไปทางผู้จัดการโรงแรมที่ยืนตัวสั่นอยู่ไม่ไกล “เคลียร์ค่าใช้จ่ายทั้งหมดของวันนี้ซะ... แล้วอย่าให้คนพวกนี้เหยียบเข้ามาในโรงแรมของผมอีก” “เอ่อ... คุณคินน์ หมายความว่ายังไงคะ?” ผู้จัดการถามด้วยความงุนงง คินน์หยิบการ์ดสีดำสนิทที่มีลวดลายประหลาดสะท้อนแสงออกมาจากกระเป๋าเสื้อ มันคือการ์ดที่มีวงเงินไม่จำกัดซึ่งระบบเพิ่งจะอนุมัติให้เขาครอบครองเพียงไม่กี่วินาทีก่อนหน้า “ผมเพิ่งซื้อโรงแรมแห่งนี้... และรินลดา คุณถูกเชิญออกตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไป” เสียงฮือฮาดังระงม รินลดามองการ์ดในมือเขาด้วยใบหน้าที่ซีดเผือด เธอไม่อยากจะเชื่อสายตา แต่ทว่าก่อนที่เหตุการณ์จะวุ่นวายไปมากกว่านี้ หญิงสาวร่างเล็กในชุดพนักงานบริการที่ดูเปียกปอนจากการวิ่งฝ่าฝนเข้ามาในงาน ก็รีบพุ่งตัวเข้ามาคว้าแขนคินน์ไว้ เธอคือ ‘มินนี่’ พนักงานพาร์ทไทม์ที่เฝ้ามองเขามาตลอด “พี่คินน์! อย่าทำแบบนี้เลยค่ะ... ออกไปจากที่นี่กับมินนี่เถอะนะ ไม่ว่าพี่จะเป็นอะไร หรือไม่มีอะไรเลย มินนี่ก็ยังอยู่ข้างๆ พี่เสมอ!” มินนี่พูดทั้งน้ำตา เธอไม่สนสายตาเหยียดหยามของใคร เธอรู้แค่ว่าหัวใจของเธอมันแตกสลายที่เห็นเขาถูกทำร้ายเช่นนี้ คินน์มองเด็กสาวที่กล้าหาญและจริงใจที่สุดในชีวิต เขารู้สึกถึงความอบอุ่นที่ไหลเข้ามาแทนที่ความเย็นชา เขาดึงมินนี่เข้ามาในอ้อมกอดท่ามกลางความตื่นตะลึงของคนทั้งฮอลล์ ทว่า ในขณะที่รินลดากำลังจะกรีดร้องด้วยความโกรธแค้น เสียงใบพัดเฮลิคอปเตอร์ก็ดังสนั่นหวั่นไหวมาจากบนดาดฟ้า เสียงนั้นทรงพลังจนกระจกหน้าต่างสั่นสะเทือน ชายชุดดำสวมแว่นกันแดดกลุ่มหนึ่งกรูเข้ามาในห้องจัดเลี้ยง พวกเขาก้มหัวทำความเคารพต่อหน้าคินน์ราวกับเขากลายเป็นเจ้าเหนือหัว “ท่านประธานครับ... เครื่องพร้อมแล้วครับ และนี่คือเอกสารโอนหุ้นบริษัทพ่อของฝ่ายหญิง... ทั้งหมดอยู่ในมือเราแล้วครับ” คินน์รับเอกสารมา ก่อนจะยิ้มมุมปากให้รินลดาที่ยืนค้างราวกับถูกสาป “ความสนุกเพิ่งเริ่มต้นขึ้น... ผมจะทำให้คุณเห็นว่า วันที่ไม่มีผม คุณจะไม่มีแม้กระทั่งที่ซุกหัวนอน” มินนี่เบิกตากว้างมองชายหนุ่มที่เธอแอบรักตรงหน้า ราวกับเขากลายเป็นคนแปลกหน้าที่ทรงพลังที่สุดในพริบตา แต่ก่อนที่คินน์จะก้าวออกจากงาน เสียงประกาศเตือนภัยก็ดังระงมไปทั่วโถง พร้อมกับการปรากฏตัวของบุรุษลึกลับที่ก้าวเข้ามาในงานพร้อมกับภาพถ่ายบางอย่างที่ทำให้คินน์ต้องชะงัก "นึกว่าจะมีแค่เรื่องรักๆ ใคร่ๆ สนุกๆ ซะอีก... แต่ดูเหมือนว่า 'ความลับ' ที่คุณพยายามฝังไว้น่ะ คินน์... มันเพิ่งจะขุดตัวเองขึ้นมาเองนะ" คินน์หรี่ตามองคนแปลกหน้า ขณะที่หัวใจของเขากระตุกวูบ เมื่อเห็นภาพในมือของชายคนนั้น มันคือรูปถ่ายของเขากับใครบางคนที่เขาไม่ควรจะรู้จัก... ในฐานะคนที่มีอำนาจเหนือระบบที่เขากำลังถือครองอยู่! ขอบพระคุณนักอ่านที่รักทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับเมล่อนโซดานะคะ หวังว่าบทนำนี้จะทำให้ใจเต้นแรงได้บ้างค่ะ