กับดักการค้า

เสียงกระดาษแฟ้มเอกสารหนาปึกถูกโยนลงกระทบโต๊ะทำงานไม้สักราคาแพงดัง *ปึก* สะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุมใหญ่ของสำนักงานสรรพากรพื้นที่เศรษฐกิจพิเศษ ร่างท้วมของ ‘ผู้ตรวจการวิชัย’ เอนหลังพิงพนักเก้าอี้หนังอย่างผู้ถือไพ่เหนือกว่า มุมปากหนายกยิ้มเยาะเย้ยขณะปรายตามองชายหนุ่มเบื้องหน้าผู้ยังคงนั่งนิ่งสงบราวกับรูปปั้นสลัก "คุณคินน์... เอกสารหลักฐานการหลบเลี่ยงภาษีมูลค่าหลายร้อยล้านบาทในเครือข่ายบริษัทของคุณ มันชัดเจนเสียจนต่อให้คุณมีทนายมือหนึ่งจากทั่วโลกก็ดิ้นไม่หลุดหรอกนะคะ เอ๊ย... ดิ้นไม่หลุดหรอกครับ... เอ่อ หมายถึง ดิ้นไม่หลุดหรอกนะ" ผู้ตรวจการวิชัยรีบเปลี่ยนสรรพนามแทบไม่ทันเมื่อเหลือบไปเห็นสายตาคมกริบราวกับใบมีดโกนที่ส่งตรงมา มินนี่ ที่นั่งอยู่เคียงข้างในฐานะเลขาฯ ส่วนตัวและผู้ร่วมก่อตั้ง กำลังกำมือแน่นจนข้อต่อขึ้นสีขาว เธอกวาดสายตามองหน้าบรรดาเจ้าหน้าที่รัฐที่ต่างพากันอมยิ้มกระหยิ่มยิ้มย่องราวกับเห็นเหยื่อติดกับดัก ความโกรธแล่นริ้วขึ้นมาจนปลายนิ้วเย็นเฉียบ แต่ก่อนที่เธอจะได้อ้าปากสวนกลับด้วยความเดือดดาล มือหนาอุ่นจัดของคินน์ก็เอื้อมมาแตะหลังมือเธอเบาๆ เป็นเชิงห้ามปราม คินน์ไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขายังคงจัดกระดุมเสื้อสูทเนื้อดีอย่างใจเย็น ดวงตาคู่คมกวาดมองเอกสารที่ปลอมแปลงตัวเลขขึ้นมาอย่างลวกๆ เหล่านั้นด้วยความรู้สึกขบขันเสียมากกว่าหวาดกลัว "หลบเลี่ยงภาษีเหรอคะ... อ้อ, ผมหมายถึง หลบเลี่ยงภาษีสินะครับ เอ๊ย ไม่ใช่สิ..." คินน์จงใจล้อเลียนน้ำเสียงตะกุกตะกักเมื่อครู่ของผู้ตรวจการ จนวิชัยหน้าดำคร่ำเครียดด้วยความอับอาย "โทษทีครับ พอดีผมไม่ค่อยคุ้นกับการเล่นละครตลกฉากใหญ่แบบนี้เท่าไหร่" "ปากดีให้มันตลอดรอดฝั่งเถอะคุณคินน์!" รองกรรมการผู้จัดการใหญ่จากกลุ่มบริษัทคู่แข่งรายใหญ่ที่แอบย่องเข้ามานั่งสังเกตการณ์ในห้องประชุมอดรนทนไม่ไหวโพล่งขึ้นมา "หลักฐานมัดตัวแน่นหนาขนาดนี้ อีกไม่ถึงสิบนาที ตำรวจเศรษฐกิจก็จะมาอายัดทรัพย์สินทุกบาททุกสตางค์ของคุณ ทรัพย์สินที่ได้มาจากการทุจริตจะต้องถูกยึดตกเป็นของแผ่นดิน และคุณ... จะกลายเป็นแค่ไอ้กระยาจกหมดเนื้อประดาตัว!" เสียงหัวเราะเยาะดังระงมขึ้นจากพวกพ้องที่สมคบคิดกันมาเป็นขบวนการ พวกเขาคงคิดว่าแผนการ ‘ยืมมือรัฐฆ่าคู่แข่ง’ ครั้งนี้ไร้รอยต่อและสมบูรณ์แบบที่สุดแล้ว มินนี่หันไปสบตากับคินน์ หัวใจของเธอดิ่งวูบด้วยความกังวล แม้เธอจะเชื่อมั่นในตัวชายหนุ่มคนนี้แค่ไหน แต่สถานการณ์ที่ถูกรุมกินโต๊ะจากทั้งภาครัฐและทุนใหญ่ยักษ์มันช่างน่ากลัวเหลือเกิน แต่ทว่า... สิ่งที่เธอเห็นในแววตาสีเข้มคู่นั้นกลับไม่ใช่ความหวาดกลัว แต่มันคือประกายระยิบระยับของความสนุกสนาน ราวกับแมวที่กำลังมองดูหนูตัวน้อยวิ่งวนอยู่ในเขาวงกตที่มันสร้างขึ้นเอง "พวกคุณคิดว่าเอกสารชุดนี้มันถูกกฎหมายและไร้ร่องรอยจริงๆ งั้นเหรอ?" คินน์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนทุกคนในห้องต้องเงียบกริบโดยอัตโนมัติ "ฮึ! อย่ามาทำเป็นเก่งเลย ประทับตราประทับลายมือชื่อของบริษัทคุณชัดเจนขนาดนั้น กล้าปฏิเสธไหมล่ะว่าไม่ใช่ลายเซ็นคุณ!" วิชัยตบโต๊ะเสียงดังลั่น คินน์หัวเราะในลำคอเบาๆ เขายื่นมือไปหยิบสมาร์ทโฟนรุ่นล่าสุดขึ้นมา ปลายนิ้วเรียวกดหน้าจอไม่กี่ครั้งก่อนจะวางคว่ำลงบนโต๊ะกระจกใส เสียงแจ้งเตือนจากระบบปฏิบัติการลับที่เชื่อมต่อกับทรัพย์สินทั่วโลกดังขึ้นในโสตประสาทของเขา [ติ๊ง! ตรวจพบความพยายามฉ้อโกงและใส่ร้ายป้ายสีโดยกลุ่มบุคคลผู้มีอำนาจรัฐและเอกชน ระบบได้ทำการรวบรวมเส้นทางการเงิน ประวัติการสนทนาผ่านแอปพลิเคชันลับ และหลักฐานการรับสินบนทั้งหมดเสร็จสิ้นแล้ว มูลค่าความเสียหายที่สามารถฟ้องร้องกลับได้: 1,500,000,000 บาท] เสียงแจ้งเตือนจากระบบไม่ได้ดังให้คนอื่นได้ยิน แต่มันสะท้อนความสะใจอยู่ในอกของคินน์อย่างเต็มเปี่ยม "ลายเซ็นผมเหรอครับ? ใช่... นั่นมันลายเซ็นผม แต่เอกสารแนบด้านหลังน่ะ... มันเป็นกระดาษเปล่าที่พวกคุณเอามาแอบอبيดสอดไส้ทีหลังต่างหากล่ะ" คินน์ยิ้มมุมปาก ก่อนจะหมุนหน้าจอแท็บเล็ตส่วนตัวให้หันไปทางผู้ตรวจการวิชัย "และที่น่าสนุกไปกว่านั้นคือ เส้นทางการเงินสามสิบล้านบาทที่พวกคุณโอนเข้าบัญชีลับของภรรยาคุณ วิชัย... มันถูกบันทึกไว้ในฐานข้อมูลบล็อกเชนแบบกระจายศูนย์ ที่ต่อให้พวกคุณมีอำนาจล้นฟ้าก็ไม่มีทางลบออกได้" สีหน้าของวิชัยเปลี่ยนจากสีแดงก่ำด้วยความโกรธ กลายเป็นซีดเผือดราวกับกระดาษ ไร้สีเลือดสิ้นเชิง เม็ดเหงื่อกาฬผุดพลายเต็มขมับ มือที่ถือแฟ้มเอกสารสั่นเทาจนกระดาษร่วงหล่นกระจายเกลื่อนพื้น "แก... แกพูดเรื่องอะไร... หลักฐานบ้าอะไรกัน!" วิชัยแผดเสียงตะโกนกลบเกลื่อนความกลัวที่กำลังกัดกินขั้วหัวใจ "อยากเห็นของจริงไหมล่ะครับ?" คินน์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจากร่างสูงสง่าจนทุกคนต้องถอยร่นโดยสัญชาตญาณ เขายื่นมือไปโอบไหล่มินนี่ที่ยังคงนั่งอึ้งเบาๆ เพื่อส่งผ่านความอบอุ่นและความมั่นใจให้เธอก่อนจะหันไปสบตากับกลุ่มคนปากดีทีละคน "เชิญชมการแสดงชุดต่อไปได้เลยครับ..." สิ้นคำพูดของคินน์ ประตูห้องประชุมบานใหญ่ก็ถูกผลักเปิดออกอย่างไร้พิธีรีตอง ร่างของชายในชุดสูทสีดำสนิทนับสิบคนเดินเรียงแถวเข้ามา พร้อมกับแฟ้มคดีสีน้ำเงินเข้มตราครุฑประทับตรา ‘DSI พิเศษ’ นำโดยนายตำรวจระดับสูงผู้เป็นตำนานที่ขึ้นชื่อเรื่องความเด็ดขาด "ผู้ตรวจการวิชัย และพวกพ้องทุกท่าน..." นายตำรวจระดับสูงเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงกังวานเย็นเยียบ "พวกท่านถูกจับกุมในข้อหาเป็นเจ้าพนักงานปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบ สมคบคิดกันฟอกเงิน และกลั่นแกล้งให้ผู้อื่นได้รับโทษทางคดีอาญา... เชิญครับ!" วิชัยเข่าอ่อนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นห้องประชุมทันที ดวงตาเบิกโพลงด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดขณะที่กุญแจมือถูกสวมเข้าที่ข้อมืออย่างรวดเร็ว ส่วนกลุ่มนักธุรกิจคู่แข่งที่นั่งอยู่ด้วยกันต่างหน้าซีดตัวสั่น ไม่กล้าแม้แต่จะสบตาคินน์ ร่างกายแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้เป็นหิน มินนี่มองภาพเหตุการณ์ตรงหน้าที่พลิกผันจากหน้ามือเป็นหลังมือภายในเวลาไม่ถึงห้านาที หัวใจของเธอเต้นระรัวด้วยความตื่นตะลึงและความสะใจที่อัดแน่นจนจุกอก เธอหันไปมองข้างกาย ชายหนุ่มผู้ชายที่เคยถูกเหยียดยามว่าเป็นแค่พนักงานต๊อกต๋อย บัดนี้เขากลับยืนตระหง่านอยู่ท่ามกลางอำนาจและอิทธิพลที่แท้จริงอย่างไร้ผู้ต่อกร คินน์ก้มลงกระซิบข้างหูของเธอเบาๆ ด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่มที่แฝงความคลั่งรักแบบเต็มพิกัด "จัดการพวกแมลงน่ารำคาญเสร็จแล้ว... สนใจไปทานมื้อค่ำฉลองชัยชนะกับสามี... เอ๊ย กับผมไหมครับ?" มินนี่หน้าแดงซ่านด้วยความเขินอายจนลามไปถึงใบหู เธอตีแขนเขาเบาๆ แก้เก้อ "ใครภรรยาคุณกันเล่า... คนฉวยโอกาส!" ทว่าในวินาทีที่บรรยากาศกำลังจะเปลี่ยนเป็นความหวานชื่น ทันใดนั้น โทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อของคินน์ก็สั่นสะท้อนอย่างรุนแรง หน้าจอแสดงสายเรียกเข้าจากเบอร์ปริศนาที่ไม่ระบุตัวตน พร้อมกับข้อความสั้นๆ ที่เด้งขึ้นมาบนหน้าจอหลักทำเอาแววตาคมกริบของเขาต้องหรี่แคบลงทันที *“ยินดีด้วยกับชัยชนะยกแรกนะคะ คุณคินน์... แต่เกมกระดานนี้ เพิ่งจะเริ่มต้นจริงๆ เท่านั้นเอง และตัวหมากลับตัวสุดท้ายกำลังจะทำให้คุณสูญเสียผู้หญิงที่นั่งข้างคุณไปตลอดกาล”* ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางตบหน้าพวกปากดีไปด้วยกันกับ "เมล่อนโซดา" ในตอนนี้นะคะ