ศัตรูหน้าเก่ารวมตัว

เสียงแก้วคริสตัลราคาแพงกระแทกกระทั้นลงบนโต๊ะไม้มะฮอกกานีเนื้อดีจนของเหลวสีอำพันกระฉordกระฉ่ายเปรอะเปื้อนปลอกแขนเสื้อสูทสั่งตัดพิเศษ บรรยากาศภายในห้องจัดเลี้ยงส่วนตัวของโรงแรมหรูระดับเจ็ดดาวตลบอบอวลไปด้วยกลิ่นอายของซิการ์ราคาแพงและความตึงเครียดที่แทบจะใช้มือเปล่าจับต้องได้ ทว่าไม่มีใครสนใจรอยเปื้อนบนเสื้อผ้าราคาหลักแสนพวกนั้นเลยสักคน เมื่อเป้าหมายร่วมกันตรงหน้ามีน้ำหนักมากพอที่จะทำให้พวกเขานั่งไม่ติดเก้าอี้ "พวกเราปล่อยให้เด็กเมื่อวานซืนคนนั้นเหยียบย่ำศักดิ์ศรีมามากเกินพอแล้วนะคะ ท่านประธานกิตติ" เสียงแหลมสูงเจือความแค้นเคืองดังขึ้นจากสุภาพสตรีวัยกลางคนผู้สวมเครื่องเพชรระยิบระยับเต็มข้อมือ นางคือเจ้าของอาณาจักรเครื่องสำอางนำเข้าที่เคยผูกขาดตลาดมานานหลายปี ก่อนที่บริษัทสตาร์ทัปไร้ชื่อเสียงของคินน์จะเข้ามาพลิกโฉมวงการด้วยระบบวิเคราะห์ผิวหนังอัจฉริยะ จนทำให้ยอดขายของนางดิ่งลงเหวในชั่วข้ามคืน กิตติ นักธุรกิจรุ่นใหญ่ผู้สูญเสียส่วนแบ่งการตลาดอสังหาริมทรัพย์ไปเกือบครึ่งให้กับโปรเจกต์ใหม่ของคินน์ หลุบตาลงมองแก้วเครื่องดื่มในมือ รอยย่นรอบดวงตาของเขาบ่งบอกถึงความเคียดแค้นที่สะสมมานานนับเดือน "เด็กนั่นไม่ได้เก่งกาจอะไรหรอกครับ... เอ่อ หมายถึง... มันก็แค่โชคช่วยที่มีเงินทุนสนับสนุนจากเบื้องหลังปริศนา" เขาเกือบหลุดปากใช้สรรพนามผิด แต่ด้วยความที่นั่งหัวโต๊ะจึงต้องรักษฟอร์มผู้มีบารมีเอาไว้ "แต่ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ตัวมัน... ปัญหาคือพวกเรากำลังจะกลายเป็นขอทานถ้าปล่อยให้มันกวาดซื้อหุ้นในตลาดหลักทรัพย์ไปมากกว่านี้" รอบโต๊ะยาวเหยียดมีนักธุรกิจระดับแถวหน้าของประเทศนั่งรวมตัวกันไม่ต่ำกว่าสิบคน ทุกคนต่างพยักหน้ารับด้วยสีหน้ามืดมน พวกเขาคือกลุ่มคนที่เคยหัวเราเยาะใส่หน้าคินน์ในวันที่ชายหนุ่มหอบแฟ้มนำเสนอโปรเจกต์ด้วยเนื้อตัวมอมแมมและรองเท้าสึกๆ แต่ในวันนี้... เด็กหนุ่มที่พวกเขาเคยเหยียบย่ำกลับกลายเป็นเงาอื้อมทับหัวใจของวงการธุรกิจ จนแม้แต่การหายใจยังต้องระแวงว่าคินน์จะฮุบกิจการวันไหน "เรามีแผนแล้วค่ะ" เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงอำนาจดังขึ้นจากมุมมืดของห้อง ชายสวมแว่นตากลมกรอบและสวมสูทสีเทาเข้มขยับตัวลุกขึ้นยืน เขาคืออดีตผู้บริหารมือขวาของคินน์คนที่เคยหักหลังและขโมยข้อมูลลับไปขายให้คู่แข่ง แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นหัวหอกในการแก้แค้น "ต่อให้มันจะมีระบบอัจฉริยะหรือเงินหนุนหลังแค่ไหน... แต่จุดอ่อนของมันก็มีอยู่จุดเดียว" มินนี่ที่ยืนสงบนิ่งอยู่หลังฉากกั้นกระจกฝ้าในห้องพักอีกมุมหนึ่ง กำมือเข้าหากันแน่นจนเล็บจิกเข้าไปในฝ่ามือ ดวงตากลมโตฉายแวววาวโรจน์ด้วยความโกรธเกรี้ยว เธอแอบตามรอยคินน์มาตั้งแต่ช่วงบ่ายหลังจากสัมผัสได้ถึงความผิดปกติบางอย่างในตลาดหุ้น และตอนนี้สิ่งที่เธอได้ยินก็ยืนยันชัดเจนว่า... พวกมันไม่ได้มาเพื่อเจรจา แต่พวกมันกำลังจะใช้ "แผนสกปรก" เพื่อทำลายทุกสิ่งที่คินน์สร้างมาด้วยหยาดเหงื่อ *จุดอ่อนของคินน์งั้นเหรอ... พวกมันกล้าดียังไงถึงคิดจะแตะต้องเขา!* มินนี่คิดในใจ ลลมหายใจหอบกระชั้นด้วยความโกรธที่พุ่งพล่านจนน่ากลัว ปกติแล้วเธอจะเป็นเพียงสาวน้อยพาร์ทไทม์ที่คอยส่งยิ้มและซับเหงื่อให้คินน์ในยามเหนื่อยล้า แต่เมื่อไหร่ก็ตามที่มีคนกล้ามาล้ำเส้นคนที่เธอรัก... ยัยตัวแสบคนนี้ก็พร้อมจะแปลงร่างเป็นแม่เสือสาวทันที "คุณมินนี่คะ... ดิฉันว่าเราควรติดต่อคุณคินน์ตอนนี้เลยดีไหมคะ?" เสียงกระซิบสั่นๆ ของเลขาฝึกงานที่ติดสอยห้อยตามมาด้วยดังขึ้นอย่างหวาดกลัว "ไม่ต้อง..." มินนี่เอ่ยเสียงเรียบ แต่แฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยวที่แม้แต่ตัวเธอเองยังแปลกใจ "ปล่อยให้พวกหมาลอบกัดมันเห่าให้พอใจก่อนค่ะ... เพราะอีกไม่กี่นาทีข้างหน้า พวกมันจะไม่มีแม้แต่โอกาสได้ร้องขอชีวิต" ตัดกลับมาที่ภายในห้องประชุมใหญ่ กิตติยกยิ้มมุมปากอย่างผู้กำชัยชนะ "จัดการตามแผนที่วางไว้ ปล่อยข่าวลือเรื่องการทุจริตในบริษัทของมันซะ ให้สำนักงานตรวจสอบบัญชีบุกเข้าตรวจค้นพรุ่งนี้เช้าตรู่ และที่สำคัญ..." เขากวาดสายตามองเพื่อนร่วมขบวนการ "ล็อกบัญชีธนาคารทุกแห่งที่เชื่อมโยงกับโปรเจกต์หลักของมันซะ ไม่ให้มีเงินหมุนเวียนแม้แต่แดงเดียว!" เสียงหัวهสะใจดังประสานกันขึ้นราวกับฝูงไฮยีนที่ล้อมเหยื่อได้ ทุกคนต่างมั่นใจว่าคินน์ในวัยเพียงยี่สิบปลายๆ ไม่มีทางรับมือกับแรงกระแทกจากกลุ่มทุนระดับประเทศที่ร่วมมือกันได้พร้อมเพรียงเช่นนี้ ครืน—! จู่ๆ ประตูบานคู่ไม้สักทองหนักอึ้งก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรงด้วยมือเดียว แรงเหวี่ยงมหาศาลทำให้บานประตูชนผนังห้องเสียงดังสนั่นจนทุกคนต้องสะดุ้งสุดตัว หันขวับไปมองผู้มาเยือนด้วยความตกตะลึง ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีดำสนิทไร้รอยยับก้าวเข้ามาทีละก้าวอย่างมั่นคงและเชื่องช้า รองเท้าหนังขัดมันกระทบกับพื้นหินอ่อนเกิดเป็นจังหวะก้องกังวานราวกับเสียงนาฬิกามรณะ ใบหน้าคมคายเรียบเฉยไร้ความรู้สึก นัยน์ตาสสีดำสนิทคู่นั้นเย็นชาและลึกล้ำราวกับห้วงมหาสมุทรที่พร้อมจะกลืนกินทุกสิ่ง ดวงตาคู่นั้นกวาดมองกลุ่มนักธุรกิจผู้ยิ่งใหญ่ทีละคน ราวกับกำลังมองมดปลวกใต้ฝ่าเท้า "คินน์...!" กิตติอุทานออกมาเสียงหลง ใบหน้าที่เคยเหิมเกริมเมื่อครู่ซีดเผือดลงในพริบตา "แก... แกเข้ามาได้ยังไง รปภ. อยู่ไหนกันหมด!" คินน์ไม่ตอบคำถามนั้น ร่างสูงเดินตรงไปหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะประชุม ก่อนจะค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อสูทออกทีละเม็ดอย่างใจเย็น เขายกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มหยันที่ทำเอาคนที่พบเห็นต่างรู้สึกหนสันหลังวาบ "รปภ. ของคุณเหรอคะ?" น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่เยียบเย็นจนน่ากลัวเอ่ยขึ้น พร้อมกับที่มินนี่ก้าวตามเข้ามาเคียงข้างเขา เธอไม่ได้ดูหวาดกลัวเลยสักนิด ตรงกันข้าม... รอยยิ้มหวานหยดที่ระบายอยู่บนใบหน้าของเธอกลับซ่อนความสะใจเอาไว้จนมิด มินนี่สะบัดมือเบาๆ ชายฉกรรจ์ในชุดสูทสีดำนับสิบชีวิตที่ใส่ปลอกแขนสัญลักษณ์พิเศษก็เดินเรียงแถวเข้ามาปิดล้อมทางออกทุกด้านอย่างแน่นหนา หนึ่งในนั้นคือหัวหน้าฝ่ายรักษาความปลอดภัยของโรงแรมที่ตอนนี้ก้มหน้าคอตก ยอมจำนนต่ออำนาจเงินที่เหนือกว่าอย่างไร้ข้อกังขา "พวกคุณกำลังสนุกกับการแบ่งเค้กที่ยังไม่ได้เป็นของตัวเองกันอยู่เหรอคะ?" คินน์ปรายตามองเอกสารแผนการชั่วร้ายที่กระจายอยู่บนโต๊ะ ก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆ "น่าเสียดายจัง... ที่เค้กชิ้นนั้น รวมถึงตึกโรงแรมหรูหลังนี้ และหุ้นทั้งหมดของพวกคุณ... ตอนนี้มันถูกซื้อกิจการโดยผมเรียบร้อยแล้วค่ะ" "โกหก! เป็นไปไม่ได้!" นักธุรกิจหญิงคนเดิมกรีดร้องออกมาด้วยความสติแตก "บริษัทของแกไม่มีทางมีเงินทุนมหาศาลขนาดนั้น! แกไปเอาเงินมาจากไหน!" คินน์ไม่ได้เอ่ยปากอธิบายอะไรให้เสียเวลา เขาเพียงแค่ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูท หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ทำจากไทเทเนียมแท้ ฝังเพชรน้ำเอกตรงมุมบัตรออกมาโยนลงกลางโต๊ะประชุม เสียงโลหะหนักๆ กระทบกระจกโต๊ะดังชัดเจน ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุมทั่วทั้งห้อง ติ๊ด! หน้าจอแท็บเล็ตขนาดใหญ่บนผนังห้องที่เคยฉายกราฟบริษัทของคินน์ จู่ๆ ก็เปลี่ยนเป็นหน้าจอสีทองอร่าม ระบบอัจฉริยะส่วนตัวส่งเสียงแจ้งเตือนสถานะความมั่งคั่งระดับสูงสุดที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งเครือข่ายการเงินของประเทศ *[แจ้งเตือนระบบ: ทำการกว้านซื้อหุ้นของกลุ่มบริษัทกิตติ กรุ๊ป สำเร็จ 100% ยอดเงินคงเหลือในบัญชี: ไม่จำกัด (Unlimited)* กิตติและพวกพ้องอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกโพ้าง 48 ดวงในห้องนั้นแทบจะถลนออกมานอกเบ้า ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวสุดขีดเมื่อตระหนักได้ว่า... พวกเขาไม่ได้กำลังสู้กับเด็กหนุ่มธรรมดา แต่กำลังท้าทายปีศาจทางการเงินที่พวกไม่มีวันเอาชนะได้ ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินหน้าตบหน้าพวกปากดีไปด้วยกันกับ "เมล่อนโซดา" ในตอนนี้นะคะ