ศึกชิงตัวนาง

“ศิษย์พี่ใหญ่... ท่านยังไม่ตาย!” เสียงอุทานของไป๋ลี่หลินสั่นพร่า ลมหายใจของนางติดขัดอยู่ในลำคอเมื่อเห็นเงาร่างในชุดสีเทาซีดจางก้าวออกมาจากเงามืด ใบหน้าที่นางจดจำได้แม่นยำแม้ผ่านกาลเวลามาเนิ่นนาน บัดนี้กลับถูกฉาบไว้ด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยวและไอปีศาจที่แผ่ซ่านออกมาจนน่าสะอิดสะเอียน “ตาย? ข้าตายไปแล้วจริงๆ ในสงครามคราวนั้น... แต่ความแค้นที่เจ้าทิ้งข้าไว้ในกองเลือดกลับคืนชีวิตให้ข้ามาทวงถามสิ่งที่ควรเป็นของข้าคืน” ชายผู้นั้นกล่าว น้ำเสียงแหบพร่าดุจเสียงใบไม้แห้งเสียดสีกัน ฉับพลันนั้นเอง แรงกดดันมหาศาลก็ระเบิดออก! มู่หรงเทียนที่ยืนนิ่งอยู่ข้างกายลี่หลินขยับตัวราวกับเงาพราย กระบี่โลหิตในมือปรากฏขึ้นท่ามกลางความมืดมิด เขาขวางหน้าลี่หลินไว้ด้วยท่าทีดุดัน ดวงตาคมกริบดุจพญาเหยี่ยวจ้องมองผู้มาเยือนอย่างไม่กี่เกรงกลัว “เจ้าคือใคร ข้าไม่สน แต่ใครที่บังอาจมาแตะต้องนาง... จุดจบคือเถ้าถ่าน” มู่หรงเทียนเค้นเสียงต่ำ “ประมุขพรรคมารผู้เลื่องชื่อ... หึ ฝีมือแค่ระดับนี้หรือจะรักษา ‘สมบัติ’ ชิ้นนี้ไว้ได้” ศิษย์พี่ใหญ่ตวัดมือเพียงครั้งเดียว ไอเย็นยะเยือกพุ่งเข้าปะทะกับกำแพงพลังของมู่หรงเทียนจนเกิดเสียงระเบิดกัมปนาทสะเทือนไปทั่วหุบเขา ลี่หลินรู้ดีว่าหากปล่อยไว้เช่นนี้ ทั้งสองต้องตายกันไปข้างหนึ่ง นางตัดสินใจก้าวออกมาข้างหน้า มือเรียวบางเอื้อมไปสัมผัสแผ่นหลังกว้างของมู่หรงเทียน สัมผัสที่ปลุกเร้ากระแสพลังหยินในกายให้นิ่งสงบและพร้อมจะเชื่อมประสาน “เทียน... ใช้ข้า” นางกระซิบชิดใบหูของเขา “วิชาบรรลุเซียนอเวจี... เราร่วมกันสยบมัน” มู่หรงเทียนหันมามองนาง สายตาที่เคยดุดันอ่อนแสงลงเหลือเพียงความปรารถนาอันแรงกล้าที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความต้องการรอดชีวิต เขาคว้าเอวบางของนางเข้ามาแนบชิด พลังหยางในกายเขาพุ่งพล่านต้อนรับพลังหยินที่หลั่งไหลเข้ามาจากกายาเซียนของนาง ลมปราณสองสายหมุนวนราวกับพายุที่เริ่มหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว “เจ้าพร้อมนะ ลี่หลิน...” มู่หรงเทียนกัดฟันเอ่ย ขณะที่มือหนาเริ่มปลดเปลื้องอาภรณ์ของนางออกอย่างรวดเร็วท่ามกลางสมรภูมิเดือด มิใช่เพราะตัณหาเพียงอย่างเดียว แต่นี่คือการเร่งเร้าพลังปราณระดับสูงสุดผ่านทางกามราคะเพื่อเปิดจุดชีพจรหยินหยางให้สมบูรณ์ เสื้อผ้าสีขาวบริสุทธิ์ร่วงหล่นลงพื้นเผยให้เห็นผิวพรรณเนียนละเอียดดุจหยกขาวภายใต้แสงจันทร์ มู่หรงเทียนเชยคางนางขึ้นแล้วบดจูบลงมาอย่างเร่าร้อน ลิ้นหนาแทรกซึมเข้าไปกวาดชิมความหวานล้ำขณะที่มือของเขาบีบเค้นทรวงอกอวบอิ่มที่กำลังสั่นสะท้าน ลี่หลินส่งเสียงครางแผ่วเบาในลำคอ เมื่อมู่หรงเทียนกดกายเข้าหานางอย่างหนักหน่วงในท่วงท่าที่ประสานกันแนบแน่นจนไร้ช่องว่าง พลังเซียนบริสุทธิ์ของลี่หลินถูกถ่ายเทผ่านสัมผัสที่ร้อนแรงของเขา กลายเป็นกระแสพลังทำลายล้างมหาศาล ทุกครั้งที่ร่างของทั้งสองกระแทกเข้าหากัน เสียงครางกระเส่าของนางก็ยิ่งเร่งเร้าพลังหยางของเขาให้พุ่งทะยานสู่ขีดสุด ความสุขสมที่แล่นผ่านทุกเส้นประสาทกลายเป็นคมอาวุธที่พวกเขาใช้เข้าห้ำหั่นกับไอปีศาจของศิษย์พี่ใหญ่ที่กำลังบุกเข้ามา “ข้าจะไม่ให้ใครหน้าไหนมาพรากเจ้าไปจากข้า... แม้แต่ความตาย!” มู่หรงเทียนคำรามลั่น แรงรักและแรงปราณหลอมรวมเป็นหนึ่งจนเกิดรัศมีสีทองสลับม่วงครอบคลุมร่างของทั้งคู่ ศิษย์พี่ใหญ่ชะงักงัน พลังมหาศาลที่เกิดจากการประสานกายของทั้งสองนั้นรุนแรงเกินกว่าที่เขาจะคาดคิด ร่างของเขาสั่นสะท้านเมื่อถูกคลื่นพลังอัดกระแทกจนถอยร่นไปหลายก้าว ลี่หลินที่อยู่ในสภาวะเคลิบเคลิ้มจากการหลอมรวมพลัง พลิกตัวขึ้นมาอยู่ด้านบนอย่างยั่วยวน ดวงตาฉ่ำวาวไปด้วยหยาดน้ำตาแห่งความสุขสม นางเร่งเร้าจังหวะให้เร็วและหนักหน่วงยิ่งขึ้นเพื่อรีดเค้นพลังครั้งสุดท้าย “รีบทำลายมัน... เทียน!” นางกระซิบเสียงหวานในขณะที่ความสุขสมระดับสูงสุดพุ่งทะยานราวกับพลุไฟที่แตกกระจายในใจ ในจังหวะที่ทั้งสองถึงจุดสูงสุดพร้อมกัน มู่หรงเทียนรวบรวมพลังทั้งหมดปล่อยหมัดอาบไอเซียนเข้าใส่ร่างของศิษย์พี่ใหญ่จนร่างนั้นระเบิดออกเป็นหมอกควันสีดำสนิท ทว่า... ในขณะที่หมอกควันนั้นกำลังจะสลายตัว เสียงหัวเราะแหลมเล็กที่ดูเยือกเย็นยิ่งกว่าเดิมก็ดังสะท้อนก้องไปทั่วบริเวณ “พวกเจ้าโง่นัก... คิดหรือว่านั่นคือร่างจริงของข้า?” สิ้นเสียงนั้น ร่างของศิษย์พี่ใหญ่ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งในมุมมืดตรงกันข้าม แต่ครั้งนี้ไม่ได้มาเพียงลำพัง เขากำลังลากเอา ‘ใครบางคน’ ที่มีใบหน้าถอดแบบมาจากไป๋ลี่หลินทุกประการออกมาจากเงาสลัว พร้อมกับวางฝ่ามือลงบนหัวใจของร่างนั้นอย่างเหี้ยมโหด “ถ้าเจ้าจะเลือกทางรัก... ข้าก็จะทำลายคนที่เจ้าหวงแหนที่สุดต่อหน้าเจ้าในคืนนี้!” ลี่หลินตัวแข็งทื่อ เมื่อเห็นว่าร่างที่ถูกจับตัวมาคือมารดาของนางที่ควรจะหายสาบสูญไปนานแล้ว... และในมือของศิษย์พี่ใหญ่เล่มกระบี่โลหิตนั้น กำลังจ่ออยู่ที่ขั้วหัวใจของหญิงที่นางรักที่สุดในโลก หวังว่าตอนที่สี่สิบเอ็ดนี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นระทึกไปพร้อมกับลี่หลินและมู่หรงเทียนนะคะ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ ด้วยรักจากหลินหลิงร้อยเล่ห์ค่ะ