การเปลี่ยนแปลงที่น่าตกใจ

เสียงปรบมือเกรียวกราวในห้องจัดเลี้ยงหรูระดับห้าดาวดังก้องกังวาน กลบเสียงหัวใจที่เต้นรำอย่างบ้าคลั่งของศิลาลงเสียสนิท ดวงตาคมกริบของนักธุรกิจหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลกวาดตามองไปยังเวทีกลาง ทว่าสิ่งที่สะท้อนอยู่ในม่านตาของเขากลับไม่ใช่ความสำเร็จทางธุรกิจมูลค่าหลายพันล้านที่เขากำลังไขว่คว้า แต่มันคือร่างระหงในชุดราตรีสีน้ำเงินเข้มปักคริสตัลระยิบระยับ ที่กำลังยืนสง่างามเคียงข้างบุรุษอีกคน รินรดา... ชื่อนั้นกรีดลึกลงในช่องอกของศิลา ราวกับมีใครเอาคมมีดมาคว้านซ้ำๆ หญิงสาวผู้เคยเป็นเพียงเงาจางๆ ในคฤหาสน์หลังใหญ่ ผู้เคยซุกซบอยู่แต่ในมุมมืด รอคอยเศษเสี้ยวความสนใจจากเขาด้วยหยาดน้ำตา วันนี้... เธอกลับยืนอยู่ ณ จุดที่เจิดจ้าที่สุด กลายเป็นศูนย์กลางความสนใจของทุกสายตาในค่ำคืนนี้ รอยยิ้มที่เธอมอบให้ผู้คนรอบกายช่างเปี่ยมด้วยความมั่นใจ ราסกับดอกไม้เหล็กที่ผลิบานอย่างงดงามท่ามกลางพายุฝน รัศมีแห่งความเย้ายวนและความเฉลียวฉลาดที่เปล่งประกายออกมาจากตัวเธอดึงดูดทุกสายตาให้หยุดนิ่ง และหนึ่งในนั้น... คือสายตาของศิลา ที่แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังไม่อาจละสายตาหนีได้แม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว "ไม่คิดเลยว่าคุณรินรดา อดีตภรรยาที่ท่านประธานศิลาเคยปล่อยทิ้งไว้ข้างหลัง จะกลายมาเป็นมือขวาคนสำคัญของวินเซนต์ไปได้..." เสียงกระซิบจากเลขาฯ ส่วนตัวที่ยืนอยู่ด้านหลังดังแว่วเข้าหู แต่ศิลากลับไม่ได้ยินมันเลย โลกทั้งใบของเขาราวกับหยุดหมุน เมื่อรินรดาหันมาสบตาเข้ากับเขาโดยบังเอิญ ดวงตากลมโตคู่นั้นไม่ได้ฉายแววความเจ็บปวด ความอ้อนวอน หรือความอ่อนแอเช่นในอดีตอีกต่อไปแล้ว มันว่างเปล่า เย็นชา และเรียบเฉย... ราวกับเขากลายเป็นเพียง "คนแปลกหน้า" ไร้ตัวตนคนหนึ่งในสายตาของเธอ "ขอตัวสักครู่นะคะ..." เสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลังเอ่ยขึ้นเบาๆ ก่อนที่ศิลาจะสาวเท้าก้าวเดินฝ่าฝูงชนตรงไปยังทิศทางนั้นทันที หัวใจที่เคยด้านชาและมั่นคงในความเย่อหยิ่ง กลับเต้นระรัวด้วยความตื่นตระหนกอย่างที่เขาไม่เคยสัมผัสมาก่อน ก่อนที่เขาจะทันได้เข้าประชิดตัวเธอ วินเซนต์ นักลงทุนหนุ่มหล่อชาวต่างชาติผู้เป็นคู่แข่งทางการค้าตัวฉกาจ ก็ก้าวเข้ามาโอบเอวบางของรินรดาไว้อย่างสนิทสนม รอยยิ้มพึงพอใจของวินเซนต์ที่ส่งให้หญิงสาว บาดลึกเข้าไปในความรู้สึกของศิลายิ่งกว่ารอยแผลใดๆ "ดูเหมือนว่าคุณรินรดาจะปรับตัวกับชีวิตใหม่ได้ดีเหลือเกินนะครับ" ศิลาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำพยายามควบคุมความสั่นพร่าของอารมณ์เอาไว้ภายใต้หน้ากากแห่งความเย่อหยิ่งตามความคุ้นชิน รินรดาชะงักฝีเท้าเล็กน้อย เธอนิ่งงันไปชั่วอึดใจก่อนจะค่อยๆ หันกลับมาเผชิญหน้ากับอดีตสามี รอยยิ้มสุภาพแต่ห่างเหินถูกยกขึ้นประดับริมฝีปากอิ่มสีแดงระเรื่อ "ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะท่านประธานศิลา... แต่ดิฉันคิดว่า ชีวิตของดิฉันในตอนนี้ ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับคุณอีกแล้วนะคะ" น้ำเสียงของเธอนิ่งสนิท ทว่าเฉียบคมราวกับปลายเข็มที่ปักลงกลางใจของคนฟัง ศิลาขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นมา ดวงตาคมจ้องมองใบหน้าหวานที่ยิ่งโตเต็มวัยก็ยิ่งงดงามบาดใจ ความรู้สึกผิดและแรงปรารถนาที่ถูกกดทับไว้ลึกสุดขั้วหัวใจกำลังแผדเผาทำลายความสุขุมของเขาจนย่อยยับ "เรามีเรื่องต้องคุยกัน ริน... ตามผมมานี่" ศิลาเอื้อมมือหนาหมายจะคว้าข้อมือเรียวเล็กของเธอด้วยความถือดีเช่นเคย ทว่า... รินรดากลับเบี่ยงหลบอย่างรวดเร็ว ปฏิกิริยาของเธอเต็มไปด้วยความรังเกียจและระแวดระวังอย่างเห็นได้ชัด วินเซนต์ก้าวเข้ามาขวางหน้าไว้ด้วยท่าทีสุภาพแต่ดุดันในคราวเดียวกัน "ระวังมารยาทด้วยครับท่านประธานศิลา สุภาพสตรีเขาบอกแล้วว่าไม่ต้องการสนทนาด้วย" วินเซนต์เอ่ยเตือนด้วยรอยยิ้มเยาะ ศิลาตวัดสายตาดุดันมองคู่แข่งทางการค้า ก่อนจะเบนกลับมาสบตากับอดีตภรรยาที่ยืนนิ่งสงสงบอยู่เบื้องหลัง ความโกรธเกรี้ยวและความอัดอั้นตันใจตีรวนขึ้นมาในอกจนหายใจแทบไม่ออก "ริน... คุณกล้าดียังไง..." ศิลาเค้นเสียงลอดไรฟัน รินรดาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เธอยืดอกขึ้นอย่างสง่างาม สายตาที่มองตรงมายังศิลาเต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยวและพลังอำนาจที่หญิงสาวผู้เคยบอบช้ำคนเดิมไม่มีทางมีได้ "คนที่ควรจะถามคำถามนี้ คือดิฉันต่างหากค่ะคุณศิลา... คุณกล้าดีอย่างไร ถึงคิดว่าผู้หญิงที่เคยถูกคุณเหยียบย่ำจนไม่เหลือชิ้นดี จะต้องยืนรออยู่ที่เดิมเพื่อรอรับเศษความเมตตาจากคุณ?" คำพูดนั้นเฉียบคมและบาดลึกเสียจนศิลาผะหนถอยไปครึ่งก้าว ราวกับถูกตบเข้าที่ใบหน้าอย่างแรงต่อหน้าธารกำนัล ร่างสูงใหญ่ยืนแข็งทื่อ ปากหนาอ้าพะงาบราวกับต้องการจะเอ่ยคำแก้ตัว แต่ลำคอกลับตีบตันอย่างไร้สาเหตุ ในวินาทีนั้นเอง เสียงโทรศัพท์มือถือในกระเป๋าเสื้อสูทของศิลาก็แผดเสียงดังขึ้น ทำลายบรรยากาศตึงเครียดรอบตัว เขาหยิบมันขึ้นมาด้วยมืออันสั่นเทา หน้าจอปรากฏเบอร์ของเลขานุการส่วนตัวที่โทรเข้ามาด้วยน้ำเสียงแตกตื่น "ท่านประธานครับ! เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ... มีรายงานด่วนส่งตรงมาจากสำนักงานกฎหมาย... เกี่ยวกับพินัยกรรมและสิทธิ์การถือครองหุ้นทั้งหมดของคุณย่า... ตอนนี้มีเอกสารอีกชุดถูกยื่นเข้ามาโดย... โดยทนายความส่วนตัวของคุณรินรดาครับ!" ศิลาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เขาเงยหน้าขึ้นมองอดีตภรรยาช้าๆ ทันทีที่สบตากับดวงตาคู่สวยที่กำลังทอประกายระยิบระยับด้วยรอยยิ้มแห่งชัยชนะ เขาก็รู้ทันทีว่า... เกมการแก้แค้นนี้ เพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นอย่างแท้จริงเท่านั้น ขอขอบพระคุณนักอ่านที่ร่วมเดินทางมาถึงตอนนี้นะคะ... ละอองดาวเดือนเก้า