กับดักแห่งความปรารถนา

“คุณกำลังทำให้งานของฉันพัง ด้วยการเอาความรู้สึกส่วนตัวมาวางปนกับงานศิลปะ รินรดา” เอวาสะบัดร่างโปร่งระหงหันกลับมาเผชิญหน้ากับภัณฑารักษ์สาวที่ยืนนิ่งอยู่หน้าโต๊ะทำงานตัวยาวที่ทำจากหินอ่อนสีดำสนิท แววตาของดีไซเนอร์สาวเปี่ยมไปด้วยประกายกร้าวทว่าแฝงไปด้วยความหวั่นไหวที่พยายามปิดซ่อนไว้ภายใต้ชุดสูทคัตติ้งเนี้ยบสีขาวมุก ภายในห้องทำงานส่วนตัวที่กั้นเสียงอย่างดีของห้องเสื้อชื่อดัง บรรยากาศรอบตัวอัดแน่นไปด้วยกลิ่นน้ำหอมแนววู้ดดี้จางๆ ของรินรดาที่กำลังรุกล้ำอาณาเขตของเธอจนแทบหายใจไม่ออก รินรดาไม่ตอบในทันที เธอค่อยๆ ก้าวเท้าช้าๆ ผ่านพรมขนสัตว์นุ่มเท้า กลิ่นความเยือกเย็นที่ติดตัวเธอมาเหมือนเป็นเกราะคุ้มกันค่อยๆ ละลายหายไปเมื่อสายตาของเธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของคนปากจัดตรงหน้า “ความรู้สึกส่วนตัวเหรอคะ?” รินรดาเว้นจังหวะ น้ำเสียงของเธอราบเรียบแต่ทว่ากลับมีแรงดึงดูดอย่างประหลาด “คุณมั่นใจเหรอเอวา ว่าสิ่งที่ฉันทำอยู่... มันไม่ใช่การพยายามสื่อสารสิ่งที่ 'คุณ' ซ่อนไว้ในคอลเลกชันนี้จริงๆ” เอวาก้าวถอยหลังจนแผ่นหลังชนเข้ากับโต๊ะทำงาน ร่างสูงของรินรดาขยับเข้ามาใกล้จนระยะห่างลดน้อยลงเหลือเพียงไม่กี่นิ้ว เอวาเชิดหน้าขึ้นแม้หัวใจจะเต้นผิดจังหวะจนแทบหลุดออกมาจากอก “อย่าทำเป็นรู้ดี รินรดา คุณก็แค่ภัณฑารักษ์ที่ยึดติดกับกฎเกณฑ์ อย่าพยายามวิเคราะห์ตัวตนของฉันผ่านเสื้อผ้าพวกนี้ มันน่ารำคาญ” “งั้นเหรอคะ?” มือเรียวของรินรดายกขึ้น ปลายนิ้วแตะเบาๆ ที่ปกเสื้อสูทของเอวา ก่อนจะไล้ลงมาอย่างเชื่องช้าผ่านกระดุมมุกเม็ดงาม การสัมผัสนั้นไม่ได้มีความวาบหวามในเชิงชู้สาวแบบโจ่งแจ้ง แต่มันคือการคุกคามทางความรู้สึกที่ทำให้เอวารู้สึกเหมือนถูกตรึงไว้กับที่ ดีไซเนอร์สาวลมหายใจสะดุด ความมั่นใจที่เคยมีมลายหายไปเหลือเพียงความปรารถนาที่พยายามกดทับไว้ “คุณมันปากร้าย แต่หัวใจ... กลับเต้นดังจนฉันได้ยินจากตรงนี้” รินรดากระซิบชิดริมหู น้ำเสียงนั้นเปลี่ยนจากความเย็นชาเป็นความกระซิบกระซาบที่ร้อนระอุ เอวาหน้าร้อนผ่าว เธอพยายามจะผลักอีกฝ่ายออก แต่ทว่ารินรดากลับใช้มืออีกข้างยันขอบโต๊ะไว้ กักขังเธอไว้ในวงแขนอย่างเบ็ดเสร็จ “อย่าสำคัญตัวผิดไปหน่อยเลย” เอวาพยายามเค้นเสียงให้แข็งที่สุด แม้จะรู้ว่ามันสั่นเครือ “ที่ฉันเป็นแบบนี้ เพราะฉันโกรธที่คุณเข้ามาบงการงานของฉันต่างหาก ออกไปนะรินรดา ก่อนที่ฉันจะไล่คุณออกจริงๆ” รินรดาหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เป็นเสียงหัวเราะที่ทำให้คนฟังรู้สึกถึงความอันตราย “ไล่ออกงั้นเหรอคะ? แล้วใครจะเป็นคนพิสูจน์ให้เห็นล่ะว่า ชุดที่คุณตั้งใจรังสรรค์มาเพื่อซ่อนความเปราะบางของตัวเองน่ะ... มันไม่มีความหมายอะไรเลยถ้าไม่มีฉันคอยจัดวางมันให้อยู่ในที่ที่ควรอยู่” สถานการณ์ในห้องทำงานส่วนตัวทวีความร้อนแรงขึ้นราวกับอากาศถูกสูบออกไปจนหมด เอวาสบตาคู่สวยของภัณฑารักษ์สาวที่จ้องมองมาด้วยความท้าทาย แววตาของรินรดามีบางอย่างที่เปลี่ยนไป มันไม่ใช่ความนิ่งเฉยที่เคยเป็น แต่เป็นความกระหายที่ซ่อนอยู่ภายใต้ภาพลักษณ์ที่สมบูรณ์แบบ เอวาไม่รู้เลยว่าตัวเองคือ 'กับดัก' ที่รินรดาจงใจเดินเข้ามาหา หรือเธอกำลังกลายเป็นเหยื่อในเกมที่เธอเองก็อยากจะแพ้ให้เสียเอง “ถ้าคุณคิดว่าตัวเองเหนือกว่านักล่ะก็...” เอวาตัดสินใจรวบรวมสติที่เหลืออยู่ทั้งหมด ยกมือขึ้นคว้าปกเสื้อของรินรดาแล้วดึงเข้าหาตัวจนช่องว่างระหว่างกันหายไปสิ้น “ก็พิสูจน์ให้ฉันเห็นสิว่าคุณเก่งจริง ไม่ใช่แค่ดีแต่ปากดีเหมือนที่ชอบว่าคนอื่น” รินรดาชะงักไปเล็กน้อยกับความกล้าหาญที่กะทันหันของเอวา แต่นั่นกลับทำให้รอยยิ้มมุมปากของเธอปรากฏชัดขึ้น เธอก้มหน้าลงจนหน้าผากเกือบจะชนกัน กลิ่นหอมจางๆ จากลมหายใจของทั้งคู่ผสมปนเปกันจนแยกไม่ออก วินาทีที่หัวใจของทั้งคู่เต้นจังหวะเดียวกันจนแทบจะประสานเป็นหนึ่ง... *ก๊อก ก๊อก ก๊อก* เสียงเคาะประตูดังขึ้นอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ก่อนที่บานประตูห้องทำงานส่วนตัวจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่รอคำอนุญาต ร่างของคีย์ที่แต่งตัวจัดจ้านตามสไตล์นักจัดปาร์ตี้ตัวแม่พุ่งเข้ามาพร้อมสมาร์ตโฟนในมือ ใบหน้าของคีย์ตื่นตระหนกจนเห็นได้ชัด “เอวา! เกิดเรื่องใหญ่แล้ว! ภาพหลุดตอนพวกเธออยู่ที่ห้องจัดแสดงเมื่อคืนหลุดออกไปว่อนโซเชียลหมดแล้ว!” รินรดาผละออกจากเอวาทันทีโดยไม่มีความลังเล ทิ้งให้เอวายืนนิ่งอยู่กับความรู้สึกที่ยังค้างคาใจ มือของเอวายังคงกำปกเสื้อของรินรดาไว้แน่นก่อนจะค่อยๆ ปล่อยลง เธอหันไปมองคีย์ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความหงุดหงิดระคนตกใจ แต่สิ่งที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดคือการสบตาของรินรดาที่มองผ่านเธอไปที่หน้าจอโทรศัพท์ของคีย์ด้วยแววตาที่เย็นเยียบและคาดเดาไม่ได้ ภัณฑารักษ์สาวที่ดูเยือกเย็นอยู่เสมอ กลับหันมามองเอวาด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปเป็นคนละคน “งานของคุณ... กำลังถูกทำลายเพราะความผิดพลาดเล็กๆ น้อยๆ ของเราแล้วนะเอวา” รินรดาเดินผ่านเอวาไปโดยไม่แม้แต่จะหันมามองอีก ประตูห้องทำงานถูกปิดลงทิ้งให้เอวายืนเคว้งคว้างอยู่ท่ามกลางความเงียบที่เริ่มกัดกินหัวใจอีกครั้ง เธอรู้ดีว่าเรื่องนี้ไม่ใช่แค่ความบังเอิญ แต่มีบางอย่างซ่อนอยู่ในภาพที่หลุดออกไปนั้น... และรินรดาก็อาจจะมีส่วนรู้เห็นกับความลับที่เธอยังไม่ได้รับรู้ ขอบพระคุณนักอ่านที่ร่วมลุ้นไปกับหัวใจที่สั่นคลอนของเอวาในตอนนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะคะ!