ขีดจำกัดของความอดทน

หน้าจอโทรศัพท์มือถือเครื่องนั้นสั่นครืดคราดติดต่อกันจนแทบจะหลุดจากอุ้งมือของทีมงาน สาส์นเตือนจากโลกดิจิทัลทำหน้าที่ราวกับค้อนปอนด์ที่ทุบลงกลางความเงียบงันในห้องจัดแสดงนิทรรศการ เอวาชะงักกริบ รอยยิ้มมั่นใจที่เคยเคลือบบนริมฝีปากสีไวน์แดงม้วนพับเก็บเข้ากล่องในเสี้ยววินาที ดวงตากลมโตคู่สวยหรี่ลงมองหน้าจอที่สว่างวาบด้วยข้อความจากสำนักข่าวแฟชั่นออนไลน์หัวใหญ่ *BREAKING: แบรนด์ ‘EVA’ เผชิญวิกฤตครั้งใหญ่! ภาพร่างคอลเลกชันกูตูร์ล่าสุดหลุดว่อนโซเชียล ส่อแววถูกแอบอ้างลิขสิทธิ์ก่อนเปิดตัวจริงในงานกาล่าค่ำคืนนี้* หัวใจของดีไซเนอร์สาวกระตุกวูบ ความเย็นเยียบแล่นพล่านจากปลายนิ้วลามขึ้นมาถึงต้นคอ แม้ภายนอกเธอจะพยายามตรึงร่างให้อยู่ในท่าทางสง่างามและหยิ่งทะนงเพียงใด แต่ความตื่นตระหนกก็ฉายชัดผ่านม่านตาที่สั่นระริกชั่วขณะ เสียงฮือฮาจากทีมงานรอบข้างดังเซ็งแซ่ราวกับผึ้งแตกแตกตัง เอวากัดริมฝีปากแน่นจนห้ามใจไม่ให้หลุดเสียงสบถออกมาในพื้นที่สาธารณะ ภาพร่างที่เธอซ่อนไว้ในแท็บเล็ตส่วนตัวและห้องทำงานลับ ถูกขโมยออกไปได้อย่างไร? นี่ไม่ใช่แค่เรื่องความเสียหายทางธุรกิจ แต่มันคือศักดิ์ศรีและหยาดเหงื่อทั้งชีวิตของเธอที่กำลังถูกฉีกทิ้งกลางสี่แยก "อุ๊ย... ดูท่าทางคอลเลกชันเปิดตัวของ *คุณเอวา* จะต้องเปลี่ยนแผนกะทันหันเสียแล้วล่ะค่ะ" เสียงหวานทุบทำลายความเงียบลงอย่างเลือดเย็น รินรดาขยับตัวเล็กน้อย ภัณฑารักษ์สาวก้าวเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิดจนกลิ่นน้ำหอมกลิ่นกุหลาบผสมไม้จันทน์หอมลอยแตะจมูกเอวา รอยยิ้มบนเรียวปากของรินรดาไม่ได้มีความเห็นอกเห็นใจเจืออยู่เลยแม้แต่น้อย มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่ยืนมองเหยื่อติดกับดักอย่างใจเย็น เอวาหันขวับกลับมามองคู่กรณีด้วยความโกรธที่พุ่งทะยานจนปรอทแตก ดวงตาคู่คมจ้องเขม็งราวกับจะกินเลือดกินเนื้อ "คุณรินรดา! นี่ฝีมือคุณใช่ไหม... คุณแอบดูไฟล์ในระบบแล้วปล่อยข่าวเพื่อดิสเครดิตฉันก่อนงานเริ่มงั้นสิ!" รินรดาเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างเหนือกว่า เธอไม่ได้แสดงอาการตกใจหรือร้อนรนตามข้อกล่าวหาแม้แต่น้อย มือเรียวบางสอดเข้ากระเป๋าเสื้อสูทสีเทาอ่อนอย่างใจเย็น "ปรักปรำเก่งสมกับเป็นดีไซเนอร์ปากจัดดีนี่คะคุณเอวา" รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่น้ำคำเชือดเฉือนลึกถึงกระดูก "แต่ก่อนจะกล่าวหาว่าใครเป็นคนขโมยข้าวของของคุณ ช่วยใช้สมองไตร่ตรองตามตรรกะของคนที่มีการศึกษาสักนิดเถอะค่ะว่า ฉันเป็นภัณฑารักษ์ หน้าที่ของฉันคือการปกป้องและยกระดับศิลปะในแกลเลอรีแห่งนี้ ไม่ใช่การมาลดตัวลงเล่นเกมสกปรกกับดีไซเนอร์ที่แม้แต่ความปลอดภัยของไฟล์งานตัวเองยังรักษาไว้ไม่ได้" "คุณ...!" เอวากลั้นหายใจ หน้าชาหนึบราวกับถูกตบด้วยความจริงอันเจ็บแสบ คำพูดของรินรดาพุ่งตรงเข้าจุดเปราะบางที่สุดอย่างไร้ความปรานี "ฉันพูดความจริงค่ะ" รินรดาก้าวเข้าไปประชิดตัวอีกนิดจนเอวาต้องผถอยหลังไปครึ่งก้าวเพื่อรักษาระยะห่าง ความใกล้ชิดนี้ทำให้เอวารับรู้ได้ถึงออร่าความเย่อหยิ่งและทรงอำนาจที่แผ่ออกมาจากตัวภัณฑารักษ์สาว "ในฐานะมืออาชีพ ปัญหาข้อมูลรั่วไหลจากเซิร์ฟเวอร์ภายในสตูดิโอของคุณเอง มันสะท้อนความหละหลวมของทีมคุณ ไม่ใช่ความบกพร่องของฉัน และที่สำคัญที่สุด... ภาพร่างในข่าวนั่น ต่อให้ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญด้านแฟชั่นมองดูก็รู้ทันทีว่า มันคือสไตล์การตัดเย็บที่ล้าสมัยเมื่อสามซีซั่นก่อนที่คุณพยายามจะปัดฝุ่นใหม่แต่ไร้ซึ่งจิตวิญญาณ" รินรดาโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้กระซิบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่คมกริบดั่งมีดโกนอาบน้ำผึ้ง *"งานระดับกาล่าลักชูรีแบบนี้... ถ้าคุณยังคิดจะเอาขยะรีไซเคิลมาเดินบนพรมแดงของฉัน เกรงว่าคุณควรเตรียมใจรับเสียงหัวเราะเยาะจากคนทั้งฮอลล์ไว้ได้เลยนะคะ"* ความเงียบเข้าปกคลุมรอบตัวอีกครั้ง คำพูดของรินรดาราวกับเข็มเล่มใหญ่ที่เจาะทะลวงความมั่นใจทั้งหมดของเอวาจนพังทลายลงในพริบตา ดีไซเนอร์สาวโกรธจนตัวสั่น มือบางกำเข้าหากันแน่นจนเล็บจิกเข้ากับฝ่ามือ ความเจ็บปวดแปลบปลาบแล่นริ้วขึ้นมา แต่ความเจ็บใจนั้นมีมากกว่าหลายร้อยเท่า นี่เป็นครั้งแรกในชีวิต... ครั้งแรกจริงๆ ที่เอวา เคนซิงตัน ดีไซเนอร์มือหนึ่งผู้ไม่เคยยอมก้มหัวให้ใคร ต้องจนมุมด้วยคำพูดที่เต็มไปด้วยเหตุผลและหลักฐานเชิงประจักษ์ของหญิงสาวตรงหน้า เธออ้าปากจะเถียงกลับด้วยคำพูดเผ็ดร้อนตามสไตล์ถนัด แต่ลำคอกลับตีบตันอย่างไร้สาเหตุเมื่อสบเข้ากับดวงตาสีนิลคู่สวยที่นิ่งสนิทและลึกล้ำคู่นั้น แววตาของรินรดาไม่ได้เยาะเย้ยถากถาง แต่มันเต็มไปด้วยความผิดหวังและท้าทาย... ท้าทายให้เธอลุกขึ้นสู้ ไม่ใช่เอาแต่เหวี่ยงวีนเหมือนเด็กเอาแต่ใจ "ถ้าคุณยังยืนอ้าปากค้างแล้วทำหน้าเหมือนคนทำกระเป๋าแบรนด์เนมหายแบบนี้ต่อไป เกรงว่าเวลาซ้อมเดินแบบของนางแบบจะหมดลงเสียก่อนนะคะ คุณเอวา" รินรดาผละตัวออกไปอย่างสง่างาม ทิ้งท้ายด้วยรอยยิ้มมุมปากที่ทำเอาเอวาแทบคลั่ง ก่อนที่เอวาจะได้สวนกลับด้วยประโยคเชือดเฉือนใดๆ ประตูห้องจัดแสดงฝั่งทิศตะวันตกก็ถูกผลักเปิดออกกะทันหัน พร้อมกับการก้าวเข้ามาของคีย์ เพื่อนสนิทและนักจัดปาร์ตี้ตัวแม่ที่หอบหายใจโยนกระเป๋าแบรนด์ดังลงบนโซฟาด้วยสีหน้าตื่นตระหนกไม่แพ้กัน "เอวา! แย่แล้วแก... ทางผู้สนับสนุนหลักโทรมาแจ้งยกเลิกดีลสปอนเซอร์ ถ้าเราไม่มีคอลเลกชันสำรองมาแทนที่ภายในสองชั่วโมงนี้ งานกาล่าคืนนี้พังไม่เป็นท่าแน่!" เอวานิ่งงัน หัวใจกระหน่ำเต้นรัวด้วยความเครียดที่กดทับจนแทบหายใจไม่ออก สถานการณ์วิกฤตที่ประדתประดังเข้ามาพร้อมกันทำให้เธอไร้ทางหนีทีไล่ แต่ในจังหวะที่มืดแปดด้านนั้นเอง สายตาของเอวากลับเหลือบไปเห็นรำไรของรินรดาที่กำลังยืนกอดอกมองเธออยู่ไม่ไกล รินรดาขยับเรียวปากพูดไร้เสียงด้วยประโยคที่ทำเอาเอวาต้องเบิกตากว้างด้วยความตกใจ— *"พิสูจน์ให้ฉันดูสิคะ... ว่าดีไซเนอร์ปากจัดคนนี้ มีดีแค่ปากจริงหรือเปล่า"* ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับความแซ่บครั้งนี้เสมอนะคะ