ระบบบั๊กทำงาน

กลิ่นคาวเลือดที่เคยคละคลุ้งในรังมดมรณะจางหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงไอเย็นเยือกที่แผ่ออกมาจากคมดาบในมือของผม เรย์จ้องมองรอยร้าวบนเปลือกแข็งของราชินีมดที่สั่นสะท้านอยู่เบื้องหน้า มันไม่ใช่ความกลัวแบบสิ่งมีชีวิตที่ไร้สติปัญญา แต่มันคือสัญชาตญาณของการถูก "ผู้ล่าระดับสูงกว่า" จ้องมอง "เจ้า... ไม่ใช่... มนุษย์" เสียงแหบพร่าดังก้องในโสตประสาท มันเป็นเสียงที่เกิดจากการสั่นสะเทือนของแมลง แต่เรย์กลับได้ยินชัดเจนราวกับมีคนมากระซิบข้างหู ผมไม่ได้ตอบโต้ด้วยวาจา ความเย็นชาฉาบเคลือบดวงตาคู่คม ผมเพียงแค่สะบัดข้อมือเบาๆ คมดาบที่ซึมซับละอองแสงจากเอลฟ์สาวผู้นั้นสั่นระริก ก่อนจะปรากฏแถบข้อความสีแดงฉานลอยเด่นขึ้นกลางอากาศ [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบความผิดปกติในรหัสไฟล์ต้นฉบับ...] [คำเตือน: กระบวนการ ‘Double EXP Gain’ เริ่มต้นการทำงานโดยไม่ได้รับอนุญาต] [สถานะบั๊ก: เปิดใช้งานสำเร็จ - ค่าประสบการณ์ที่ได้รับจะถูกคูณสองแบบทวีคูณ!] ผมเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มุมปากยกยิ้มอย่างเย้ยหยัน โลกใบนี้—โลกที่พวกกิลด์ใหญ่และเซนอสพยายามควบคุม—แท้จริงแล้วมันก็แค่โปรแกรมที่เต็มไปด้วยรอยโหว่ และผม... คือคนที่ถือครองกุญแจดอกนั้น "ตายซะ" ผมพึมพำ ก่อนจะพุ่งตัวออกไปราวกับกระสุนปืน ร่างของผมทิ้งเงาไว้เบื้องหลัง ความเร็วระดับที่ราชินีมดไม่สามารถมองทัน ดาบฟันฉับผ่านเกราะอกของมันอย่างง่ายดายราวกับตัดผ่านเนย ละอองเลือดสีเขียวสาดกระจาย แต่สิ่งที่น่าตื่นเต้นกว่านั้นคือหน้าต่างระบบที่เด้งขึ้นมารัวจนมองแทบไม่ทัน [ท่านได้รับค่าประสบการณ์ +5,000 EXP] [บั๊ก ‘Double EXP Gain’ ทำงาน: ค่าประสบการณ์เพิ่มเป็น +10,000 EXP] [เลเวลอัป! 14 -> 15] [เลเวลอัป! 15 -> 16] ... [เลเวลอัป! 20!] ร่างกายของผมร้อนผ่าวราวกับมีเปลวเพลิงไหลเวียนในกระแสเลือด พลังมหาศาลที่ได้รับจากการทะลุเลเวลอย่างบ้าคลั่งทำให้กล้ามเนื้อทุกส่วนตึงเปรี๊ยะ นี่คือความรู้สึกของการเป็น "ผู้เล่นคนเดียว" ที่ข้ามพ้นขีดจำกัดของเซิร์ฟเวอร์ มันช่างหอมหวานและเสพติดได้อย่างน่าประหลาด "เรย์... หยุดเถอะค่ะ" เสียงกระซิบแผ่วเบาดังมาจากไอละอองแสงข้างกายร่างของลูน่าค่อยๆ ก่อตัวขึ้นอย่างเลือนราง ใบหน้าของนางงดงามแต่ซีดเผือด "ถ้าฝืนใช้พลังนี้ต่อไป ดาบเล่มนั้นจะกลืนกินจิตวิญญาณของคุณไปพร้อมกับข้อมูลในระบบ" ผมหันไปมองนาง ดวงตาที่ยังคงความเย็นชาแต่แฝงไปด้วยความเด็ดขาด "ลูน่า ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้ เซนอสก็จะเป็นคนกวาดล้างพวกเราทิ้งในตอนที่เขาสร้างอาณาจักรสำเร็จ นายกิลด์ผู้สูงส่งนั่นไม่เคยเห็นใครเป็นมนุษย์หรอก นอกจากตัวหมากที่ใช้เพื่อไต่เต้า" ลูน่าเงียบไป แววตานางสั่นไหวราวกับจะเข้าใจความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยนั้น ดีใจที่เขายังไม่ลืมความแค้นที่เคยถูกหักหลังและโยนทิ้งราวกับขยะในวันนั้น ทว่า ทันใดนั้น แรงสั่นสะเทือนมหาศาลก็ทำให้ทั้งรังถล่มลงมา เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนที่คุ้นเคยดังมาจากทางเข้า ดาบเวทมนตร์และโล่ที่สลักตรากิลด์ ‘พันธมิตรไร้พ่าย’ ปรากฏขึ้นท่ามกลางฝุ่นตลบ "นั่นไง! ราชินีมดถูกสังหารแล้ว!" เสียงตะโกนของชายผู้หนึ่งดังขึ้น ก่อนที่เซนอสจะก้าวออกมาจากกลุ่มคนด้วยท่าทางถือดี เขากวาดสายตามองซากศพของราชินีมด แล้วหยุดนิ่งที่ร่างของผม "แก... แกคือคนที่ขโมยบัสน์ของดันเจี้ยนนี้ไปสินะ?" เซนอสแสยะยิ้ม ดาบยาวในมือเขาส่องประกายสีทองอร่าม มันคือไอเทมระดับตำนานที่เขาได้รับจากการโกงผู้เล่นคนอื่นนับร้อย "แกเลเวลเท่าไหร่กันเชียว ถึงกล้ามาแย่งของของฉัน?" ผมกระตุกยิ้มที่มุมปาก ดวงตาหม่นแสงจ้องมองไปยังตัวเลขเลเวลที่กำลังกระพริบถี่ๆ บนหน้าจอสถานะของผมเอง ซึ่งตอนนี้มันไม่ได้หยุดอยู่แค่ที่ 20 แล้ว "อยากรู้เหรอว่าเลเวลเท่าไหร่?" ผมขยับดาบในมือเบาๆ ไอสังหารพุ่งพล่านจนเซนอสชะงักฝีเท้า "ลองเข้ามาดูใกล้ๆ สิ แต่ฉันเตือนไว้ก่อนนะ... พลังของฉันวันนี้ มันไม่ได้อยู่ในขอบเขตที่ตัวเลขบนหน้าจอจะวัดได้แล้ว" ทันใดนั้น แสงสีแดงที่ดาบของผมก็ดับวูบลง ก่อนจะเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทที่ดูดกลืนทุกอย่างในรัศมีหนึ่งเมตร เสียงระบบที่เคยแจ้งเตือนด้วยโทนปกติ กลับเปลี่ยนเป็นเสียงสัญญาณเตือนภัยที่ดังแหลมสูงจนน่าขนลุก [คำเตือนขั้นวิกฤต: ผู้เล่น ‘เรย์’ กำลังเข้าสู่สภาวะ ‘System Crash’ เนื่องจากค่าสเตตัสพุ่งทะลุขีดจำกัดของเซิร์ฟเวอร์] [ตรวจพบการแทรกแซงจากแอดมินระดับสูง: เซนอสกำลังเรียกใช้งาน ‘คำสั่งลบข้อมูล’] เซนอสหัวเราะลั่นในลำคอ "แกคิดว่าแกเหนือกว่าระบบงั้นเหรอ เรย์? แกมันก็แค่บั๊กตัวหนึ่งที่ฉันกำลังจะกดลบให้หายไปจากประวัติศาสตร์!" สิ้นคำพูดของเซนอส พื้นดินใต้เท้าของผมก็เริ่มแตกสลายกลายเป็นพิกเซลสีเหลี่ยม ผมรับรู้ได้ทันทีว่านี่ไม่ใช่การโจมตีทางกายภาพ แต่เป็นการที่ตัวเกมพยายามลบทิ้งตัวตนของผมโดยตรง และในขณะที่ร่างของผมกำลังจะจางหายไป ผมก็ตัดสินใจทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด... ผมปักดาบลงบนพื้นดินพิกเซลนั้น แล้วกรีดเลือดตัวเองลงไปบนดาบแทนที่จะปล่อยให้ตัวเองถูกลบ "งั้นเรามาดูกันว่า... ระหว่างการลบข้อมูลของแก กับการที่ฉันจะ 'รีเซ็ต' ดันเจี้ยนนี้ให้กลายเป็นหลุมศพของแก... อะไรมันจะเกิดขึ้นก่อนกัน" จอมเวทไร้นามขอบคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางครั้งนี้ผ่านตัวอักษรนะครับ