การเปลี่ยนอาชีพที่คาดไม่ถึง

"สุสานงั้นรึ?" ผมแค่นยิ้ม เสียงของเซนอสที่ทิ้งท้ายไว้ยังคงดังก้องอยู่ในมโนภาพ พร้อมกับภาพกิลด์มาสเตอร์ผู้เย่อหยิ่งที่เลือนหายไปหลังม่านพลังงาน ผมไม่ได้สะทกสะท้านกับคำขู่ของมันแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน... เลือดในกายผมกลับสูบฉีดด้วยความตื่นเต้นที่อธิบายไม่ได้ "เรย์... อย่าไปสนใจคำพูดของคนพวกนั้นเลยค่ะ— เอ่อ ผมหมายถึง ท่านเรย์ครับ" ลูน่าที่ยืนอยู่ข้างกายกุมไม้เท้าสั่นเทา ดวงตาสีมรกตของเธอเบิกกว้างเมื่อสัมผัสได้ถึงไอพลังงานมืดมิดที่เริ่มแผ่ซ่านออกมาจากรอยแยกของมิติรอบตัวเรา ผมไม่ตอบ แต่เลือกที่จะกดลงไปบนหน้าต่างระบบที่สั่นไหวอย่างรุนแรงจนตัวอักษรเริ่มบิดเบี้ยว กลายเป็นภาษาโบราณที่ไม่มีผู้เล่นคนไหนในเซิร์ฟเวอร์นี้เคยพบเห็น [แจ้งเตือนระบบ: คุณได้ทำลาย 'กรงขัง' แห่งความลวงตาสำเร็จ] [ตรวจพบค่าความผิดปกติ (Bug) สะสมเกินเกณฑ์มาตรฐาน] [เงื่อนไขลับ: การปฏิเสธชะตากรรมในฐานะ 'เหยื่อของดันเจี้ยน' ได้รับการยืนยัน] ผมจ้องมองไอคอนอาชีพเดิมที่ค่อยๆ แตกสลายเหมือนเศษแก้ว 'นักดาบฝึกหัด' ถูกลบทิ้งไปราวกับมันไม่เคยมีตัวตน ลูน่าขยับเข้ามาใกล้ มือบางของเธอพยายามจะแตะแขนผมเพื่อดึงสติ แต่เธอก็ต้องถอยกรูดด้วยแรงผลักของคลื่นพลังงานที่ห่อหุ้มตัวผมไว้ "มันกำลังกัดกิน... ตัวตนของคุณครับเรย์... ถ้าขืนปล่อยไว้แบบนี้ จิตวิญญาณของคุณจะถูกลบหายไปพร้อมกับระบบเดิมนะ!" เธอตะโกนแข่งกับเสียงคำรามของมิติที่ฉีกขาด "ลบหายไปงั้นเหรอ?" ผมเค้นเสียงหัวเราะในลำคอ ดวงตาของผมคงกำลังเปลี่ยนสี ผมรู้สึกได้ถึงความเย็นยะเยือกที่ไหลเวียนเข้าสู่เส้นเลือด แทนที่จะเป็นการเจ็บปวด แต่มันกลับเป็นความรู้สึกเหมือนได้ตื่นจากการหลับใหลที่แสนยาวนาน "ในเมื่อพวกมันสร้างโลกนี้มาเพื่อเป็นกรงขัง... งั้นข้าก็จะเดินผ่านลูกกรงนั้นไปเอง" หน้าต่างสีดำสนิทปรากฏขึ้นตรงหน้า ราวกับหน้ากระดาษที่ถูกหมึกสีดำหยดลงไปจนมืดมิด ไร้ซึ่งแสงสว่างจากอินเทอร์เฟซมาตรฐาน [ยินดีด้วย... คุณได้รับอาชีพพิเศษ: 'Void Walker' (ผู้ก้าวย่างในความว่างเปล่า)] [คุณสมบัติอาชีพ: กฎของระบบ (Stats Cap) ไม่สามารถผูกมัดตัวคุณได้อีกต่อไป] [ความสามารถติดตัว (Passive): 'Existence Erasure' - คุณจะไร้ตัวตนในสายตาของระบบตรวจจับกิลด์ และสามารถเคลื่อนที่ผ่านสิ่งกีดขวางที่ระบบสร้างขึ้นได้ทุกรูปแบบ] ผมกำหมัดแน่น พลังงานในร่างไม่ได้ระเบิดออก แต่มันไหลวนกลับเข้าสู่แกนกลางอย่างเงียบเชียบและทรงพลัง ความรู้สึกที่เคยถูกจำกัดด้วยเลเวลหรือขีดจำกัดของค่าสเตตัสพังทลายลงสิ้นเชิง ผมก้าวเท้าออกไปหนึ่งก้าว พื้นที่รอบตัวที่เคยเป็นกำแพงหินขรุขระของดันเจี้ยนกลับกลายเป็นหมอกควันสีเทาที่เลือนหายไปตามทิศทางการเดินของผม "เรย์... คุณเปลี่ยนไปมากเหลือเกิน" ลูน่าพึมพำ น้ำเสียงของเธอแฝงด้วยความหวาดกลัว แต่ก็มีความเลื่อมใสปนอยู่ด้วย "ผมไม่ได้เปลี่ยนไปหรอกลูน่า" ผมหันไปมองเธอ สายตาของผมคงไม่ได้มีความอ่อนโยนหลงเหลืออยู่มากนักในเวลานี้ "ผมแค่เป็นตัวของตัวเอง... ในที่ที่พวกมันไม่ต้องการให้ผมเป็น" ทันใดนั้น เสียงเตือนที่คุ้นเคยแต่กลับมีความผิดเพี้ยนจนน่าขนลุกดังขึ้นในหัว มันไม่ใช่เสียงประกาศจากระบบปกติ แต่มันเป็นเสียงของใครบางคนที่กำลัง 'มอง' ลงมาที่ผม [ตรวจพบการเข้าแทรกแซงจากไอดีที่ไม่ได้รับอนุญาต] [คำสั่งระบบ: ทำลาย 'Void Walker' ทันที] กำแพงดันเจี้ยนที่ผมเพิ่งเดินผ่านมาเริ่มสั่นสะท้าน อักขระสีแดงฉานนับหมื่นตัวปรากฏขึ้นทั่วห้องโถง มันคือ 'คำสั่งลบข้อมูล' ที่กิลด์ของเซนอสใช้จัดการกับผู้เล่นที่ล้ำเส้น แต่สำหรับผมในตอนนี้ สิ่งเหล่านั้นเป็นเพียงเศษฝุ่นที่พัดผ่านอากาศ ผมชักดาบเล่มเดิมออกมา แต่มันไม่ได้ดูเหมือนดาบเหล็กกล้าทั่วไปอีกต่อไป ตัวใบดาบกลายเป็นสีดำสนิทราวกับกลืนกินแสงสว่างรอบข้าง "พวกมันส่ง 'ผู้คุม' มาแล้วล่ะ" ผมกล่าวขึ้นเบาๆ พลางหันไปมองเงาดำมืดมิดที่เริ่มก่อตัวขึ้นจากรอยแยกของอากาศ เงาร่างสูงใหญ่ถือเคียวขนาดมหึมาที่แผ่ไอสังหารรุนแรงจนลูน่าถึงกับทรุดลงกับพื้น "นั่นมัน... ระดับบอสที่อยู่นอกเหนือฐานข้อมูล!" ลูน่าร้องเตือนด้วยความหวาดหวั่น ผมก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ รอยยิ้มที่มุมปากไม่ได้แสดงถึงความโกรธแค้น แต่มันคือรอยยิ้มของผู้ล่าที่พบเหยื่ออันโอชะ ผมตวัดดาบในมือเพียงครั้งเดียว อากาศรอบตัวบิดเบี้ยวจนเกิดเสียงกรีดร้องของมิติ "กิลด์ของเซนอสคิดว่าพวกมันเป็นพระเจ้าที่กำหนดโชคชะตาได้งั้นสินะ?" ผมพึมพำขณะที่เงาดำนั้นพุ่งเข้ามาด้วยความเร็วเหนือเสียง "งั้นบทเรียนแรกของอาชีพใหม่ของข้า... ก็คือการสอนให้พวกมันรู้ว่า 'บั๊ก' ที่พวกมันพยายามจะลบเนี่ยแหละ... คือจุดจบของพวกมัน" ในขณะที่ใบดาบสีดำของผมกำลังจะปะทะกับคมเคียวของบอส จู่ๆ ระบบก็หยุดการเคลื่อนไหวทุกอย่าง หน้าต่างข้อความสีขาวโพลนปรากฏขึ้นตรงหน้าผมเพียงบรรทัดเดียว แต่มันกลับทำให้หัวใจของผมเต้นผิดจังหวะ [ข้อความจาก: 'ผู้สร้างดันเจี้ยน (Admin)'] [เราพบคุณแล้ว... เรย์... หรือควรเรียกว่า 'อดีตเพื่อนรัก' ของเราดีล่ะ?] ผมเบิกตากว้างเมื่อเห็นชื่อบัญชีที่ส่งข้อความนี้มา... มันไม่ใช่ชื่อของเซนอส แต่มันคือชื่อของคนที่ควรจะตายไปพร้อมกับความลับของเกมนี้ตั้งแต่วันที่ผมถูกหักหลัง! ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้านะครับ - จอมเวทไร้นาม