พันธมิตรใหม่

"ถ้าพวกคุณคิดว่าจะฝากชีวิตไว้กับกิลด์ 'ราชันย์นิรันดร์' ของเซนอสได้นานกว่านี้ล่ะก็... ผมว่าพวกคุณกำลังอ่านเกมผิดพลาดมหันต์เลยครับ" น้ำเสียงของเรย์ราบเรียบ ทว่าทรงพลังจนทำให้บรรยากาศภายในห้องลับใต้ดินเงียบกริบ แสงไฟจากตะเกียงมานาที่มุมห้องสั่นไหวตามแรงลมที่ลอดผ่านช่องหน้าต่าง ทำให้เงาของเรย์ทอดยาวไปบนพื้น ราวกับปีศาจที่กำลังกดทับความกล้าหาญของเหล่าผู้เล่นอิสระนับสิบชีวิตที่นั่งอยู่เบื้องหน้า ชายร่างใหญ่ผู้มีรอยแผลเป็นพาดผ่านใบหน้า—'กุนเธอร์' อดีตแทงค์อันดับต้นๆ ของเซิร์ฟเวอร์—กำหมัดแน่นจนเสียงข้อนิ้วดังลั่น เขาเงยหน้าขึ้นสบตาเรย์ ดวงตาของเขาสั่นระริกด้วยความแค้นที่ถูกกดทับมานาน "นายพูดง่ายเพราะนายไม่ได้เป็นคนที่โดนมันทิ้งไว้ในดันเจี้ยนตอนที่สเตตัสพัง! กิลด์นั้นมันมีอำนาจล้นฟ้า เรย์... ถ้าเราสู้กับมัน เราก็แค่มดปลวกที่รอวันถูกเหยียบเท่านั้น" กุนเธอร์เค้นเสียงออกมาจากลำคอ เรย์แค่นยิ้มที่มุมปาก ดวงตาคู่นั้นเยือกเย็นราวกับน้ำแข็งขั้วโลก เขาขยับตัวลุกขึ้นจากเก้าอี้ไม้เก่าๆ ก้าวเดินช้าๆ ไปรอบวงสนทนา เสียงฝีเท้าของเขาจังหวะสม่ำเสมอจนน่าขนลุก "อำนาจ? พวกคุณเรียกระบบการบริหารแบบเผด็จการนั่นว่าอำนาจงั้นหรือครับ?" เรย์หยุดเดินที่ด้านหลังของลูน่าที่ยืนกอดอกพิงกำแพงอยู่ "สิ่งที่เซนอสมีไม่ใช่ความเป็นผู้นำ แต่มันคือโซ่ตรวนที่ผูกมัดพวกคุณไว้กับไอเทมระดับสูงที่เขาเป็นคนแจกจ่ายให้ ถ้าผมสามารถทำลายโซ่นั่นได้... ถ้าผมสามารถมอบพลังที่ 'ระบบ' ของเขากีดกันพวกคุณออกไปได้ล่ะ?" ลูน่าขยับยิ้มบางๆ เธอก้าวออกมาข้างหน้า มือเรียวบางดีดนิ้วเพียงเบาๆ หน้าต่างโฮโลแกรมโปร่งแสงสีฟ้าครามก็ปรากฏขึ้นกลางวงสนทนา ข้อมูลสเตตัสที่ถูกวิเคราะห์ด้วยระบบโบราณที่หาไม่ได้ในตลาดทั่วไปทำให้ทุกคนในห้องถึงกับลืมหายใจ "ข้อมูลนี้..." หญิงสาวที่นั่งเงียบมาตลอด—'เมย์' จอมเวทสายสนับสนุน—อุทานออกมาด้วยความตกตะลึง "นี่มันเป็นข้อมูลการคำนวณดาเมจที่ไม่มีในไกด์บุ๊กเล่มไหนเลย! นายทำแบบนี้ได้ยังไง?" "นั่นไม่ใช่คำถามที่สำคัญครับ" เรย์โน้มตัวลงมาเล็กน้อย สายตาจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของทุกคน "คำถามสำคัญคือ พวกคุณพร้อมจะเลิกเป็นสุนัขรับใช้ที่รอเศษเนื้อจากเซนอส แล้วมาเป็น 'พันธมิตร' ที่กำหนดโชคชะตาตัวเองไปพร้อมกับผมหรือไม่... เราไม่ได้มาที่นี่เพื่อตั้งกิลด์ใหม่ที่ซ้ำรอยเดิม แต่เรามาเพื่อสร้างระบบใหม่ที่ไม่มีใครหน้าไหนจะมาขีดเส้นตายให้เราได้" ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง ทว่าครั้งนี้ไม่ใช่ความกลัว แต่มันคือความลังเลที่กำลังถูกตัดสินใจ เรย์ทิ้งตัวลงนั่งตำแหน่งเดิม แววตาของเขาฉายชัดถึงความมุ่งมั่นที่ผ่านการเคี่ยวกรำจากความเจ็บปวดในอดีต "ผมถูกหักหลังมาครั้งหนึ่ง และผมสาบานกับตัวเองว่านั่นจะเป็นครั้งสุดท้าย" เรย์พูดด้วยน้ำเสียงต่ำลึก "ใครที่เลือกเดินกับผม ผมจะทำให้พวกคุณแข็งแกร่งจนเซนอสต้องหวาดกลัว... แต่ถ้าใครยังอาลัยอาวรณ์ในอำนาจจอมปลอมนั่น ก็เชิญออกไปทางประตูได้เลยครับ ผมไม่รั้ง" นาทีผ่านไปเหมือนชั่วโมง กุนเธอร์มองหน้าสหายร่วมอุดมการณ์คนอื่นๆ ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นยืน เขาโค้งคำนับให้เรย์ด้วยความเคารพอย่างที่ไม่เคยให้กับใครมาก่อน "ถ้ามันจะทำให้กิลด์เฮงซวยนั่นล่มสลายได้... ต่อให้ต้องลงนรก ผมก็จะไปกับคุณ" สิ้นคำพูดของกุนเธอร์ เสียงตอบรับจากคนอื่นๆ ก็ดังขึ้นตามลำดับ เรย์มองดูพันธมิตรใหม่ด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา เขาไม่ได้ดีใจ แต่เขากำลังคำนวณความเป็นไปได้ทั้งหมดในหัว ระบบดันเจี้ยนในตอนนี้กำลังเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว และเขารู้ดีว่าเซนอสไม่มีทางอยู่เฉย "ดีครับ..." เรย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง "คืนนี้เราจะเริ่มปฏิบัติการที่ชั้น 45... ที่ที่เซนอสคิดว่าพวกเราไม่มีทางไปถึง" ขณะที่ทุกคนกำลังแยกย้ายกันไปเตรียมตัว จู่ๆ ประตูห้องลับก็ถูกกระแทกเปิดออกอย่างแรง ลูน่าชักมีดสั้นออกมาทันที เรย์หันกลับไปมองด้วยสายตาคมกริบ พบร่างของเด็กหนุ่มคนหนึ่งที่คุ้นตา เขากำลังหอบหายใจรุนแรง เสื้อผ้าขาดวิ่นด้วยรอยแผลที่ถูกโจมตีด้วยเวทมนตร์ธาตุสายฟ้า "คุณเรย์... ผม... ผมหนีออกมาได้ทัน แต่เซนอสเขารู้แล้ว" เด็กหนุ่มกลืนน้ำลายที่เหนียวคอ "เขาไม่ได้ตามมาแค่กองกำลังกิลด์ แต่เขากำลังเปิดใช้งาน 'ประตูปิดตาย' ของชั้นที่ 45... เพื่อกักขังทุกคนที่อยู่ที่นั่น รวมทั้งพวกคุณด้วย" เรย์ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหัวเราะเบาๆ ในลำคอ แต่มันไม่ใช่เสียงหัวเราะแห่งความสนุก แต่มันคือเสียงหัวเราะของนักล่าที่พบเหยื่อตัวใหญ่กว่าที่คิด เขาหยิบหน้ากากออกมาสวมพลางกล่าวขึ้นด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย "ดูเหมือนเขาจะใจร้อนกว่าที่ผมคิดนะครับ... ดีเลย ผมกำลังเบื่อการเล่นไล่จับพอดี" ทว่าในวินาทีที่เรย์ก้าวเท้าออกจากห้องลับ สัญญาณเตือนจากระบบส่วนตัวก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าเขาเป็นสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นผิดจังหวะ—'ตรวจพบการเข้าแทรกแซงจากผู้เล่นหมายเลข 0: [ตัวตนที่ไม่มีอยู่จริง] กำลังมุ่งหน้ามายังพิกัดที่คุณอยู่... เป้าหมายคือคุณ' หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับบทนี้และเตรียมตัวพบกับความจริงในตอนถัดไปนะครับ จอมเวทไร้นาม