ฟาร์มเวลในพื้นที่พิเศษ

"แกคงคิดว่าการโยนฉันลงไปในเหวแห่งความตายจะจบทุกอย่างได้สินะ... เซนอส" เรย์พึมพำกับความว่างเปล่า ขณะที่กระชับดาบสีดำสนิทในมือแน่น แววตาของเขาไม่ได้ฉายแววหวาดหวั่น แต่มันกลับเยือกเย็นดุจน้ำแข็งที่ผ่านการบ่มเพาะจากความแค้นมานานนับปี ร่องรอยบาดแผลจากการต่อสู้ครั้งก่อนที่ยังคงทิ้งรอยจางๆ ไว้บนต้นแขนคือเครื่องเตือนใจชั้นดีว่า ‘ความเมตตา’ คือสิ่งที่ผู้ที่ปรารถนาจะยืนอยู่จุดสูงสุดของระบบนี้ไม่ควรมีติดตัว ลูน่าที่ยืนอยู่ข้างกายกระชับผ้าคลุมเวทมนตร์ของเธอแน่น สายตาเอลฟ์สาวกวาดมองมิติบิดเบี้ยวเบื้องหน้าด้วยความวิตก "เรย์... สัญญาณพลังงานที่นี่มันผิดปกติเกินไปค่ะ... เอ้ย! ผิดปกติเกินไปครับ พลังที่รั่วไหลออกมาจากรอยแยกมิตินี้ไม่ได้มาจากระดับที่คนปกติจะรับมือได้ มันหนาแน่นเสียจนอากาศรอบตัวเริ่มสั่นไหวแล้ว" "นั่นแหละคือสิ่งที่ฉันต้องการ" เรย์กล่าวเสียงเรียบ ก่อนจะก้าวเท้าเข้าไปในความมืดมิดของโซนลับที่ถูกปิดตาย ทันทีที่ปลายเท้าสัมผัสกับพื้นผิวที่ดูเหมือนกระจกแตกร้าว แรงกดดันมหาศาลก็ถาโถมเข้าใส่ราวกับภูเขาทั้งลูกทับลงบนบ่า หน้าต่างระบบสีแดงฉานเด้งขึ้นมาตรงหน้าเขาอย่างรวดเร็ว [คำเตือน: ท่านกำลังเข้าสู่ ‘เขตแดนบรรพกาล – หอคอยแห่งการสังเวย’] [ระดับความยาก: ระดับภัยพิบัติ (S+)] [ข้อแนะนำ: ระดับเลเวลที่แนะนำ 500+] เรย์แค่นยิ้มที่มุมปาก ในขณะที่ค่าสถานะเลเวลปัจจุบันของเขาคือ 480 ซึ่งหากเป็นคนอื่นคงถอยหนีไปนานแล้ว แต่สำหรับเขา... นี่คือแหล่งฟาร์มเลเวลชั้นดีที่เขาเฝ้าตามหามาตลอด "เลเวล 500 อย่างนั้นหรือ?" เรย์ปลดปล่อยออร่าสีดำทมิฬออกมาปกคลุมทั่วร่าง "ถ้าฉันฆ่าพวกมันได้... ก้าวข้ามขีดจำกัดที่พวกกิลด์ชั้นนำพยายามปกปิดเอาไว้ได้... เซนอสเอ๋ย วันที่แกจะได้ชดใช้หนี้เลือดก็คงจะมาถึงเร็วกว่าที่แกคิดไว้แน่นอน" บรรยากาศในโซนลับเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง ท้องฟ้าจำลองเบื้องบนเป็นสีเลือด บรรดามอนสเตอร์รูปร่างบิดเบี้ยวเดินเพ่นพ่านอยู่ในความมืด ทุกตัวมีออร่าสีม่วงเข้มซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของระดับ ‘บอส’ ที่สูงเกินกว่าที่ผู้เล่นทั่วไปจะสัมผัสได้ พวกมันไม่ใช่แค่มอนสเตอร์ทั่วไป แต่มันคือผู้คุมกฎของระบบที่ถูกทิ้งร้าง ทันใดนั้น เสียงคำรามกึกก้องที่สั่นสะเทือนไปถึงแก่นกระดูกดังขึ้นจากเงามืดเบื้องหน้า มอนสเตอร์รูปร่างคล้ายอัศวินไร้หัวในชุดเกราะสนิมเขรอะก้าวออกมา มันคือ ‘ผู้พิทักษ์แห่งการสาปแช่ง’ มอนสเตอร์ระดับเลเวล 520! "ลูน่า ถอยไป" เรย์สั่งสั้นๆ ก่อนจะพุ่งตัวออกไปเหมือนลูกธนูที่หลุดจากคันศร การปะทะเริ่มต้นขึ้นอย่างรุนแรง ทุกครั้งที่ดาบของเรย์กระทบกับเกราะของผู้พิทักษ์ เสียงแหลมสูงดังสนั่นไปทั่วบริเวณ ประกายไฟจากการปะทะสาดกระจายราวกับดอกไม้ไฟมรณะ เรย์ไม่ได้ใช้เพียงพละกำลัง แต่เขากำลังใช้ ‘บั๊ก’ ของระบบที่เขาค้นพบจากการทดลองซ้ำแล้วซ้ำเล่า นั่นคือการซ้อนทับสกิล ‘ฟันดาบไร้เงา’ เข้ากับ ‘เจาะทะลุมิติ’ ทำให้ทุกการโจมตีของเขาละเลยเกราะป้องกันทางกายภาพทั้งหมดของศัตรู "ช้าไป" เรย์พึมพำเมื่อเห็นผู้พิทักษ์ง้างดาบยักษ์ฟาดฟันลงมา เขาใช้จังหวะเสี้ยววินาทีก่อนดาบจะถึงตัว วาร์ปหายไปในรอยแยกมิติเพียงชั่วครู่ แล้วปรากฏตัวด้านหลังของมัน ก่อนจะแทงดาบเข้าที่จุดตายใต้หมวกเกราะ มอนสเตอร์ตัวยักษ์ทรุดลงกับพื้น ร่างของมันแตกสลายกลายเป็นละอองสีทองและค่าประสบการณ์มหาศาลที่พุ่งปรี๊ดขึ้นมาจนหน้าต่างระบบสั่นไหว [ท่านได้รับค่าประสบการณ์ 5,000,000 หน่วย!] [เลเวลอัพ! ท่านเลเวล 481!] [ท่านได้รับทักษะ: จิตสังหารแห่งผู้พิชิต (ระดับตำนาน)] ลูน่าวิ่งเข้ามาหาเรย์ด้วยสีหน้าตกตะลึง "ไม่น่าเชื่อ... คุณฆ่ามอนสเตอร์ระดับเลเวล 500 ด้วยตัวคนเดียวโดยไม่ได้รับรอยขีดข่วนเลยสักนิด แต่นั่น... นั่นมันอะไรกันคะ?" เธอชี้ไปยังใจกลางของห้องโถงกว้างใหญ่ที่อยู่ลึกเข้าไป กลางห้องนั้นไม่ได้มีสมบัติทองคำหรืออาวุธระดับเทพอย่างที่ใครคาดคิด แต่มันคือ ‘กระจกบานใหญ่’ ที่ฉายภาพเหตุการณ์ในอดีต—ภาพของเซนอสที่กำลังยืนคุยกับบุคคลปริศนาในชุดคลุมสีขาวสนิท คนที่ดูเหมือนจะเป็น ‘แอดมิน’ ของระบบเกมนี้ และสิ่งที่ทำให้หัวใจของเรย์แทบหยุดเต้น คือภาพของตัวเขาเองในอดีตที่นอนจมกองเลือด โดยที่มีมือของเซนอสถือไอเทมบางอย่างที่ดูดกลืนวิญญาณของเขาเข้าไป "ไม่ใช่แค่การหักหลัง..." เรย์กัดฟันกรอด ดวงตาแดงก่ำด้วยความโกรธแค้น "มันจงใจลบข้อมูลวิญญาณของฉันเพื่อครอบครองพลังของ ‘ผู้เล่นไร้ขีดจำกัด’ ไปตั้งแต่แรกแล้ว" ยังไม่ทันที่เขาจะตั้งสติได้ เสียงปรบมือเย็นเยียบดังขึ้นจากมุมมืดของห้องโถง ร่างหนึ่งก้าวออกมาจากเงามืดด้วยท่าทีที่ดูสง่างามทว่าน่าสะอิดสะเอียนสำหรับเรย์ในตอนนี้ "ยอดเยี่ยมมาก ลูกศิษย์รัก... ฉันคิดไว้ไม่มีผิดว่าแกจะต้องรอดมาได้ และที่สำคัญ แกกำลังฟาร์มเวลได้ไวกว่าที่ฉันคำนวณไว้เสียอีก" เซนอสยืนยิ้มอยู่ตรงนั้น ในมือของเขาถือดาบเล่มที่เรย์เคยใช้ในอดีต เล่มที่เขาเชื่อว่าถูกทำลายไปแล้วในการต่อสู้คราวนั้น "ยินดีต้อนรับกลับสู่นรกของแกนะ เรย์... วันนี้ฉันมาเพื่อเก็บกวาดบั๊กที่เหลือให้สิ้นซากด้วยมือของฉันเอง" ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ ก่อนที่เซนอสจะสะบัดมือเบาๆ และรอยแยกมิติรอบข้างก็เริ่มบีบอัดตัวเข้าหากัน เรย์พบว่าทางออกที่เขาเข้ามาถูกปิดตายไปเรียบร้อยแล้ว ในวินาทีที่ความตายคืบคลานเข้ามาใกล้กว่าครั้งไหนๆ เรย์กลับหันไปมองลูน่าด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป... แววตาแห่งการตัดสินใจครั้งสุดท้าย ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของ "จอมเวทไร้นาม" มาจนถึงบรรทัดนี้นะครับ