สกิลที่แข็งแกร่งที่สุด

ความเงียบงันมักมาพร้อมกับแรงกดดันที่บีบหัวใจให้เต้นช้าลง... เรย์ไม่ขยับเขยื้อน ปลายนิ้วที่กำด้ามดาบสั่นเทาเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความหวาดกลัว แต่เป็นสัญชาตญาณดิบของนักล่าที่กำลังสัมผัสได้ถึงอันตรายระดับภัยพิบัติ ร่างตรงหน้า... เงาร่างที่สวมเกราะสีทองอร่ามประดับลวดลายวิจิตรของเซนอส ใบหน้านั้นคมคาย ดวงตาสีฟ้าคมกริบคู่นั้นจับจ้องมาที่เขา ราวกับกำลังมองดูเงาสะท้อนในกระจก มันไม่ใช่ภาพลวงตา "ตกใจขนาดนั้นเลยหรือครับ เรย์" เสียงที่เปล่งออกมานั้นนุ่มนวล ทว่าก้องกังวานเสียดแทงประสาทสัมผัส น้ำเสียงโทนเดียวกับเขาอย่างไร้ที่ติ เซนอส... หรืออีกตัวตนหนึ่งที่ถูกสร้างขึ้นจากระบบเบื้องหลัง กำลังแย้มรอยยิ้มเย้ยหยัน รอยยิ้มที่เรย์เคยเห็นในวันที่ถูกถีบลงสู่เหวลึกแห่งการหักหลัง "แก..." เรย์เค้นเสียงลอดไรฟัน ดวงตาสีดำสนิทหรี่แคบลงจนเหลือเพียงเส้นเดียว "นี่คือความสามารถที่แท้จริงของระบบ 'ผู้ดูแล' สินะ การคัดลอกตัวตนของผู้เล่นที่ก้าวล้ำเส้นแบ่งของบั๊ก" "ฉลาดสมกับที่เป็นผู้เล่นเพียงคนเดียวที่แหกกฎของเกมนี้ครับ" เงาสีทองก้าวเข้ามาหาช้าๆ เสียงเกราะกระทบพื้นดังก้องกังวานราวกับเสียงเคาะโลงศพ "แต่คุณเข้าใจผิดไปอย่างหนึ่ง... ผมไม่ได้คัดลอกคุณ เรย์ แต่ผมคือ 'ต้นฉบับ' ส่วนคุณต่างหาก คือข้อผิดพลาดที่จำแลงกายมาเป็นมนุษย์" ฉับพลัน! ดาบในมือของเงาสีทองก็พุ่งเข้าใส่โดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า *เปรี้ยง!* ประกายไฟสีฟ้าสว่างวาบขึ้นกลางความมืด แรงปะทะทำให้พื้นหินใต้ฝ่าเท้าของเรย์ร้าวรานเป็นใยแมงมุม เขากัดฟันกรอด รับน้ำหนักดาบที่หนักหน่วงราวกับภูเขาผาได้อย่างฉิวเฉียด กลิ่นอายความตายแผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ ลูน่าที่ยืนอยู่เบื้องหลังเบิกตากว้างด้วยความตกใจ รีบร่ายเวทมนตร์สนับสนุนทันที "เรย์ ระวัง! ค่าพลังของมันไม่ได้อยู่ในขอบเขตของระบบปกติ!" เสียงใสของเอลฟ์สาวตื่นตระหนก เรย์ไม่ตอบคำถาม เขาใช้แรงทั้งหมดผลักร่างของเงาสีทองออกไป ก่อนจะกระโดดถอยหลังเว้นระยะห่าง ลมหายใจของเขาเริ่มติดขัด เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผม การปะทะกันเมื่อครู่ทำให้เขารู้ซึ้งถึงความต่างชั้น แม้เขาจะฟาร์มเลเวลจนทะลุบั๊กมาไกลแค่ไหน แต่เทคนิคและสัญชาตญาณการต่อสู้ของอีกฝ่าย... กลับเหนือกว่าเขาทุกกระบวนท่า เพราะมันคือตัวตนที่ถือสิทธิ์ขาดในการควบคุมดันเจี้ยนแห่งนี้ *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของเรย์ ทว่าหน้าต่างสเตตัสสีฟ้าในครั้งนี้กลับเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน พร้อมกับข้อความที่ทำให้หัวใจของเขาหยุดเต้นไปชั่วขณะ [คำเตือน: ผู้เล่น 'เรย์' เข้าสู่เงื่อนไขวิกฤตสูงสุด] [ปลดล็อกขีดจำกัดพลังที่ถูกผนึก: สกิลระดับ 'พระเจ้า' กำลังถูกดาวน์โหลด...] [ความเข้ากันได้กับระบบบั๊ก: 100%] [ท่านได้รับสกิลใหม่: 'มิติแยกส่วน' (Dimension Dismantler)] ทันทีที่ข้อความนั้นสิ้นสุดลง ความเจ็บปวดราวกับร่างถูกฉีกเป็นชิ้นๆ ก็แล่นพล่านไปทั่วไขสันหลัง เรย์ทรุดตัวลงคุกเข่าข้างหนึ่ง มือข้างหนึ่งกุมศีรษะขณะที่ดวงตาทั้งสองข้างเปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำ พลังงานมหาศาลทะลักออกมาจากร่างของเขาจนเกิดเป็นพายุหมุนขนาดย่อม แรงดันอากาศรอบตัวบิดเบี้ยวจนเกิดเสียงหวีดหวิวแหลมคม ลูน่าต้องยกแขนขึ้นบังใบหน้าจากกระแสลมที่รุนแรง "พลังนี่มัน... อะไรกัน? เรย์!" เงาสีทองหยุดชะงัก รอยยิ้มบนใบหน้าหายวับไป แทนที่ด้วยความรู้สึกประหลาดใจเป็นครั้งแรก ดวงตาสคมกริบมองไปยังร่างของเรย์ที่กำลังแผ่รังสีอำมหิตออกมา "น่าสนใจ..." เงาสีทองพึมพำ "แกไปเอา ‘กุญแจ’ ดอกนั้นมาจากไหน..." เรย์ค่อยๆ เงยหน้าขึ้นช้าๆ ใบหน้าที่เคยราบเรียบไร้อารมณ์ บัดนี้กลับมีรอยยิ้มเย็นเยียบประดับอยู่ มุมปากยกขึ้นอย่างน่ากลัว รังสีฆ่าฟันที่แผ่ออกมาทำให้มิติรอบตัวถึงกับปริร้าวราวกับกระจกที่กำลังจะแตกสลาย เขายืนขึ้นเต็มความสูง บาดแผลตามร่างกายสมานตัวอย่างรวดเร็วด้วยพลังงานสีดำสนิทที่ไหลเวียนอยู่ใต้ผิวหนัง ดาบในมือของเขาไม่ได้สั่นเทาอีกต่อไป แต่มันกำลัง 'กลืนกิน' แสงสว่างรอบข้างจนมืดสนิท "แกบอกว่าฉันคือข้อผิดพลาดอย่างนั้นสินะ..." เสียงของเรย์ต่ำทุบ ก้องกังวานราวกับมาจากขุมนรก "ถ้าอย่างนั้น... ฉันจะแสดงให้ดูเอง ว่าข้อผิดพลาดที่แท้จริง มันสามารถทำลายโลกที่พวกแกสร้างขึ้นมาได้อย่างไร" เรย์ยกดาบขึ้นชี้ตรงไปที่เงาสีทอง ปลายนิ้วเรียวยาววาดอักษรเวทมนตร์กลางอากาศอย่างไร้ร่องรอย *สกิล: มิติแยกส่วน (Dimension Dismantler) - ทำงาน* สิ้นเสียงคำประกาศ ท้องฟ้าเหนือดันเจี้ยนชั้นที่ห้าที่เคยเป็นเพดานหินสีเทากลับฉีกขาดออกราวกับผืนผ้าใบ รอยแยกสีดำสนิทขนาดมหึมาปรากฏขึ้น แรงดึงดูดมหาศาลฉีกกระชากทุกสิ่งทุกอย่างเข้าหาใจกลางรอยแยกนั้น พื้นดินแตกระแหง เสาหินยักษ์ถูกบดขยี้จนกลายเป็นฝุ่นผงในพริบตา เงาสีทองเบิกตากว้างเป็นครั้งแรก สีหน้าเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัดเมื่อพบว่าเกราะทองคำของตนเริ่มปริร้าวและสลายกลายเป็นละอองแสง "บ้าน่า! นั่นมันไม่ใช่พลังของมนุษย์! แกทำแบบนี้—" "นี่คือบทเรียนราคาแพงสำหรับพระเจ้าที่คิดว่าตัวเองเหนือกว่า..." เรย์ก้าวเท้าไปข้างหน้าเพียงหนึ่งก้าว ร่างของเขากลายเป็นเงาสีดำพุ่งทะยานผ่านร่างของเงาสีทองไปราวกับสายฟ้าแลบ ไร้เสียงกรีดร้อง ไร้การต่อต้าน กลางอากาศ... ร่างของเงาสีทองหยุดนิ่งสนิท ก่อนที่รอยเส้นบางๆ จะปรากฏขึ้นพาดผ่านกลางลำตัว *ฉับ!* ร่างในชุดเกราะสีทองถูกตัดแบ่งออกเป็นสองส่วนอย่างสมบูรณ์แบบ ก่อนที่มิติแยกส่วนจะดูดกลืนเศษซากทั้งหมดหายลับไปในความว่างเปล่า เหลือไว้เพียงความเงียบงันที่น่าสะพรึงกลัว และเสียงฝีเท้าของเรย์ที่เดินผ่านความว่างเปล่านั้นอย่างมั่นคง ทว่า... ในวินาทีที่เรย์ก้าวผ่านซากปรักหักพัง หน้าต่างระบบสีแดงเลือดอีกบานก็เด้งขึ้นมาขวางหน้ากะทันหัน โดยไม่มีเสียงแจ้งเตือนใดๆ ทั้งสิ้น [ประกาศจากระบบหลัก: ตรวจพบการเข้าสู่ระบบของผู้เล่นคนที่สอง... รหัสผู้ใช้งาน: 'เซนอส (ตัวจริง)'] [ยินดีต้อนรับกลับสู่จุดเริ่มต้นครับ เรย์... เพื่อนเก่าของผม] ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับพลังที่ไร้ขีดจำกัดนี้ด้วยกันนะครับ