เผชิญหน้ามินิบอส

"ทำไม... ทำไมแกถึงยังไม่ตายไปพร้อมกับกิลด์ 'เงาสวรรค์' ในวันนั้น เรย์?" เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความเย่อหยิ่งดังสะท้อนผ่านหน้าต่างโปร่งแสงของระบบ มันคือข้อความส่วนตัวจาก 'เซนอส' ที่เด้งขึ้นมาคั่นกลางระหว่างการทำสมาธิของผม เรย์มองดูตัวอักษรสีแดงฉานเหล่านั้นด้วยสายตาที่เรียบเฉย ความทรงจำเกี่ยวกับเปลวเพลิงที่เผาผลาญมิตรภาพในอดีตฉายชัดขึ้นมาเพียงชั่วครู่ ก่อนที่มันจะถูกดับลงด้วยความเย็นชาที่กัดกินจิตใจมานานปี "เพราะนรกยังไม่ต้องการผม และที่สำคัญกว่านั้น... กฎของดันเจี้ยนแห่งนี้ไม่ได้ตั้งขึ้นเพื่อให้ใครคนใดคนหนึ่งมาเป็นพระเจ้าหรอกครับ เซนอส" ผมปิดหน้าต่างข้อความทิ้งโดยไม่รอคำตอบ ลูน่าที่ยืนอยู่ข้างๆ สัมผัสได้ถึงไอสังหารที่จางๆ รอบตัวผม เธอขยับกายเข้ามาใกล้พร้อมกระชับไม้เท้าเวทมนตร์ในมือแน่น "ท่านเรย์คะ... ไม่ใช่สิครับ ท่านเรย์ ประตูด้านหน้าคือห้องโถงของบอสชั้นที่ 10 แล้ว ออร่าที่หลุดรอดออกมามันต่างจากชั้นที่ผ่านมาโดยสิ้นเชิง" ลูน่าเอ่ยเสียงแผ่ว ดวงตาสีมรกตของเธอสั่นระริกด้วยความกังวล ผมก้าวเท้าเดินนำผ่านประตูศิลาขนาดมหึมาที่สลักลวดลายอสูรโบราณทันทีโดยไม่รีรอ เสียงกลไกเฟืองเหล็กขนาดใหญ่หมุนขบกันดังสนั่นไปทั่วชั้นที่ 10 ทันทีที่ผมก้าวเข้าสู่เขตแดนของมัน เบื้องหน้าคือ 'อเวจีเกราะเหล็ก - โกราธ' บอสมินิสเตตัสระดับสูงที่สูงกว่าสี่เมตร ร่างกายของมันถูกหุ้มด้วยเกราะสีดำทมิฬที่แม้แต่แสงไฟยังถูกดูดกลืน มันถือขวานยักษ์ที่มีไอความตายพวยพุ่งออกมาไม่ขาดสาย กลิ่นอายของมันกดทับจนอากาศรอบข้างหนักอึ้ง [ระบบแจ้งเตือน: ตรวจพบระดับความอันตรายระดับ S-Rank... ขอแนะนำให้ผู้เล่นถอยกลับ] ผมเหยียดยิ้มที่มุมปาก มือขวากระชับดาบเล่มเดิมที่ดูธรรมดาจนน่าขำ แต่ภายในดาบนั้นคือบั๊กที่ผมฝังไว้จากการทำลายโครงสร้างดาต้าของดันเจี้ยนในจุดอับสายตา "ลูน่า หลบไปให้พ้นระยะครับ" ผมสั่งเสียงเรียบ "แต่ว่า... ท่านเรย์ ท่านจะสู้กับมันด้วยอาวุธระดับต่ำนั่นหรือครับ!" โกราธคำรามก้อง เสียงของมันทำให้ผนังถ้ำร้าวราน มันพุ่งทะยานเข้ามาด้วยความเร็วที่ขัดกับขนาดร่างกาย ขวานยักษ์ฟาดฟันลงมาดั่งภูเขาถล่ม แรงลมจากการโจมตีทำให้เส้นผมของผมปลิวสะบัด หากเป็นคนอื่นคงถอยหนีไปนานแล้ว แต่สำหรับผม... นี่คือจังหวะที่บั๊กทำงานได้สมบูรณ์แบบที่สุด ผมไม่หลบ วินาทีที่คมขวานห่างจากศีรษะเพียงคืบ ผมถ่ายโอนพลังงานมานาทั้งหมดไปที่จุดเชื่อมต่อของดาบ 'ช่องโหว่ของโลก' ที่ผมพบก่อนหน้านี้ถูกกระตุ้นขึ้นมาอีกครั้ง *คลิก* เสียงเหมือนฟันเฟืองลั่นในอากาศ ดาบของผมไม่ได้ปะทะกับขวาน แต่ผมแทงมันลงไปใน 'อากาศที่ว่างเปล่า' ตรงจุดกึ่งกลางของรัศมีการโจมตีของมัน "พังทลายเสียเถอะ... บั๊กแห่งความเป็นจริง" วินาทีนั้น ทุกอย่างหยุดนิ่ง โกราธที่กำลังเหวี่ยงขวานค้างอยู่อย่างนั้น ก่อนที่ร่างกายยักษ์ของมันจะเริ่มร้าวเหมือนกระจกที่ถูกกระแทกแรงๆ รอยแตกสีขาวขยายออกไปทั่วตัวเกราะของมันในพริบตา ไม่ใช่การโจมตีที่รุนแรง แต่เป็นการลบ 'เงื่อนไขการมีตัวตน' ของมันทิ้งไปจากการจำลองของดันเจี้ยน *ตู้ม!* ไม่มีเสียงโลหะปะทะกัน มีเพียงเสียงของดาต้าที่แตกสลาย ร่างของมินิบอสสลายกลายเป็นละอองแสงสีฟ้าจางๆ ทิ้งไว้เพียงไอเทมดรอปที่วางนิ่งอยู่บนพื้น ผมเก็บดาบเข้าฝักด้วยท่าทีสงบนิ่งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น "แค่การโจมตีเดียว... ท่านจัดการมันได้ในการโจมตีเดียว?" ลูน่าอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง ผมหันกลับไปมองเธอ กำลังจะเอ่ยปากตอบ ทันใดนั้นสัญญาณเตือนภัยสีเลือดของระบบก็ดังสนั่นไปทั่วทั้งดันเจี้ยน ไม่ใช่สัญญาณของบอส แต่เป็นสัญญาณของการ 'แทรกแซงจากภายนอก' [ประกาศจากระบบหลัก: ตรวจพบการบุกรุกโดยผู้ดูแลระบบขั้นสูง... รหัส 'เซนอส' ได้ทำการล็อคชั้นที่ 10 ไว้เป็นที่เรียบร้อย] ผนังทางออกที่ควรจะเปิดออกกลับถูกแทนที่ด้วยม่านพลังสีดำสนิท และที่กลางห้องโถง ร่างเงาสีดำที่คุ้นเคยก็ค่อยๆ ก่อตัวขึ้น เซนอสไม่ได้ส่งข้อความมาอีกต่อไป เขายืนอยู่ตรงนั้นจริงๆ รอยยิ้มที่ดูเสแสร้งบนใบหน้าหล่อเหลาของเขาทำให้บรรยากาศดูอึดอัดจนน่าสะอิดสะเอียน "ยินดีด้วยที่ผ่านบททดสอบแรกนะ เรย์" เซนอสเอ่ยขึ้น พลางปรบมือช้าๆ เสียงปรบมือของเขาดังก้องไปทั่วห้องโถง "แต่เสียใจด้วยนะ... ดันเจี้ยนนี้ถูกเซตค่าใหม่แล้ว และในฐานะที่นายเป็นบั๊กที่น่ารำคาญที่สุดในระบบ... นายไม่มีสิทธิ์ได้รับไอเทมที่เพิ่งดรอปไปหรอก" เขาสะบัดมือเพียงครั้งเดียว ไอเทมในกองนั้นก็ลอยขึ้นไปอยู่ในมือของเขาอย่างง่ายดาย ก่อนที่เขาจะหันมามองผมด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยอำนาจมืด "เรามาเริ่มเล่นเกมไล่ล่ากันจริงๆ จังๆ สักทีดีไหม? กฎมีอยู่ว่า... ใครที่ตายในดันเจี้ยนนี้ จะต้องหายไปจากโลกความเป็นจริงด้วย" เขาก้าวเข้ามาหาผมช้าๆ ขณะที่ลูน่าขยับมาบังผมไว้ด้วยความหวาดกลัว แต่ผมกลับผลักเธอออกเบาๆ แล้วก้าวออกไปเผชิญหน้ากับศัตรูที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของผม ศึกนี้ไม่ใช่แค่การฟาร์มเลเวล แต่มันคือการตัดสินว่า ใครกันแน่ที่เป็นผู้กำหนดชะตาชีวิตของพวกเราทุกคน! หวังว่าตอนที่ 9 นี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นระทึกไปพร้อมกับเรย์นะครับ และผมสัญญาว่าจะทำให้ตอนที่ 10 ทวีคูณความเข้มข้นยิ่งกว่าเดิมครับ ขอบคุณที่ติดตาม "จอมเวทไร้นาม" มาโดยตลอดนะครับ!