คำเตือนจากระบบ

หน้าจอสีแดงฉานไม่ได้เป็นเพียงแค่ภาพสะท้อนในดวงตาของเรย์ แต่มันคือการประกาศสงครามจากกฎเกณฑ์ทั้งมวลของโลกใบนี้ "นายไม่ใช่ผู้เล่น..." เสียงของเซนอสยังคงก้องกังวานอยู่ในห้วงความคิด พร้อมกับรอยยิ้มเยียบเย็นที่ประดับอยู่บนใบหน้าของชายผู้กุมอำนาจสูงสุดของกิลด์ใหญ่ ความเงียบงันภายในห้องโถงกว้างของดันเจี้ยนชั้นลึกตึงเครียดเสียยิ่งกว่าเส้นลวดที่ถูกขึงจนถึงขีดจำกัด กลิ่นอายของมานาที่ปั่นป่วนทำให้บรรยากาศรอบตัวหนักอึ้งราวกับมีภูเขาทับถม เรย์ไม่แม้แต่จะขยับตัว สีหน้าของเขาเรียบเฉย เย็นชา และไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ดวงตาคมกริบจ้องมองตรงไปยังร่างของเซนอสราวกับกำลังพิจารณาซากศพที่ยังเดินได้ "บั๊กงั้นเหรอครับ..." เรย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงราบเรียบ ไร้คลื่นอารมณ์ แต่แฝงไปด้วยแรงกดดันมหาศาลที่ทำให้ลูน่า ซึ่งยืนอยู่เบื้องหลังถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก "ถูกต้อง นายคือความผิดพลาดที่ระบบไม่ควรอนุญาตให้มีตัวตน" เซนอสหัวเราะในลำคอ ก้าวเท้าช้าๆ เข้ามาใกล้ ประกายแสงสีทองจากไอเทมระดับตำนานรอบตัวเขาส่องสว่างขับเน้นความเย่อหยิ่ง "นายคิดว่าการฟาร์มเลเวลอย่างไร้ขีดจำกัด การทะลวงผ่านดันเจี้ยนที่ถูกปิดตาย และการก้าวข้ามขีดจำกัดของสเตตัส มันเกิดขึ้นเพราะความสามารถของนายจริงๆ งั้นเหรอ? น่าขันสิ้นดี... นายเป็นแค่หนูทดลองที่ถูกปล่อยให้เติบโตในกรง เพื่อที่ฉันจะได้เก็บเกี่ยวข้อมูลความผิดพลาดของระบบมาเป็นของตัวเองต่างหาก" ลูน่ากำไม้เท้าในมือแน่นจนข้อต่อนิ้วขาวซีด ดวงตาสีมรกตฉายแววโกรธเกรี้ยว นางก้าวขึ้นมาขนาบข้างเรย์ กระซิบด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ "เรย์... อย่าไปฟังคำพูดปั่นหัวของมัน ระบบแจ้งเตือนเริ่มทำงานผิดปกติแล้ว ทางออกถูกปิดกั้น..." จริงอย่างที่เอลฟ์สาวว่า รอบตัวพวกเขานอกจากหน้าจอสีแดงฉานที่ยังคงกะพริบถี่ๆ แล้ว อากาศเบื้องหน้าเริ่มบิดเบี้ยวเป็นรอยแยกสีดำสนิท เสียงเตือนของระบบที่คุ้นเคยกำลังแปรเปลี่ยนเป็นเสียงสัญญาณเตือนภัยที่แสบแก้วหู [System Warning: Anomaly detected in Player 'Ray'.] [Error Code: 000-NULL-INFINITY.] [Initiating Protocol: Forced Deletion...] เรย์เหลือบสายตามองหน้าต่างสีแดงเหล่านั้นแวบหนึ่ง ก่อนจะมุมปากจะยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ทำให้เซนอสถึงกับชะงักฝีเท้า รอยยิ้มนั้นไม่ใช่ความหวาดกลัว... แต่มันคือรอยยิ้มของนักล่าที่พบว่าเหยื่อกำลังเดินเข้ามาติดกับ "นายคิดว่าตัวเองเป็นพระเจ้าผู้ควบคุมกระดานนี้สินะครับ เซนอส" เรย์เอ่ยเบาๆ แต่ทุกคำพูดกลับดังก้องกังวานชัดเจนในโถงกว้าง "แต่ถ้านายฉลาดพอน่าจะรู้ว่า... สิ่งที่เรียกว่าระบบ ก็เป็นแค่ชุดคำสั่งที่ถูกเขียนขึ้นโดยมนุษย์ และมนุษย์... ก็ย่อมมีช่องโหว่เสมอ" สิ้นคำพูดของเรย์ สเตตัสบาร์ที่เคยหยุดนิ่งกลับระเบิดแสงสีฟ้าเจิดจ้าออกมาอย่างไร้การควบคุม ตัวเลขค่าพลังที่เคยซ่อนเร้นพุ่งทะยานขึ้นสูงจนหน้าจอระบบของเซนอสถึงกับสั่นกระตุก ข้อมูลจำนวนมหาศาลไหลทะลักผ่านดวงตาของเรย์ราวกับสายน้ำเชี่ยวกาก เซนอสขมวดคิ้วแน่น ความมั่นใจเมื่อครู่เริ่มสั่นคลอน "เป็นไปไม่ได้! ฉันคุมแอดมินไนต์ ฉันคือผู้ถือสิทธิ์ขาด ทำไมค่าสถานะของแกถึงยังเพิ่มขึ้น..." "เพราะนายมองเห็นแค่กฎเกณฑ์ครับ... แต่ฉันมองเห็น 'รอยแตก' ของมัน" เรย์ก้าวเท้าไปข้างหน้าเพียงก้าวเดียว แรงกดดันมหาศาลก็แผ่ขยายออกไปราวกับคลื่นกระแทก พื้นหินใต้ฝ่าเท้าแตกร้าวเป็นวงกว้าง ลูน่าเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงเมื่อพบว่ามานารอบตัวไม่ได้ถูกใช้ไปเพื่อร่ายเวท แต่มันกำลังถูกเรย์ 'กลืนกิน' เข้าสู่ร่างกายโดยตรงเพื่อรีเซ็ตสถานะของตัวเอง เซนอสกัดฟันกรอด ความรู้สึกไม่ปลอดภัยตีตื้นขึ้นมาในอก เขายกมือขึ้นตวัดกลางอากาศ เรียกดาบยาวแห่งแสงศักดิ์สิทธิ์ออกมาหมายจะปลิดชีฟเรย์ก่อนที่สถานการณ์จะหลุดมือ "ตายซะไอ้เศษซากบั๊ก!" ดาบแห่งแสงพุ่งแหวกอากาศเข้ามาด้วยความเร็วสูง เป้าหมายคือกลางหน้าอกของเรย์ รวดเร็ว เด็ดขาด และไร้ความปรานี ทว่า... เรย์ไม่แม้แต่จะหลบ ฉับพลัน ร่างของเรย์ก็หายวับไปจากสายตา! เซนอสเบิกกว้างด้วยความตกใจ ดาบในมือแทงทะลุผ่านเพียงความว่างเปล่า "อะไรกัน—!?" "ช้าไปครับ" เสียงกระซิบดังขึ้นที่ข้างหู เซนอสสะดุ้งสุดตัว รีบหันกลับไปหมายจะฟันใส่ แต่ทว่าข้อมือของเขากลับถูกมือหนาของเรย์คว้าเอาไว้แน่นราวกับคีมเหล็ก แรงมหาศาลที่บีบลงมาทำให้กระดูกข้อมือของเซนอสส่งเสียงลั่นกรอบ ดวงตาคู่เดิมของเรย์เย็นชาไร้ก้นบึ้ง จ้องมองหัวหน้ากิลด์ผู้ยิ่งใหญ่ราวกับมองมดปลวก "ในเมื่อระบบบอกว่าผมคือบั๊ก งั้นผมก็คงต้องทำหน้าที่ของบั๊กให้สมบูรณ์แบบที่สุด... ด้วยการลบหน้าต่างควบคุมทั้งหมดของนายทิ้งซะ" เรย์ออกแรงบีบพร้อมกับสะบัดมืออีกข้างออกไป ปลายนี้วเรียวยาวแตะลงที่กลางหน้าอกของเซนอส ซึ่งเป็นตำแหน่งที่ฝังคอนโซลแอดมินหลักเอาไว้ [Admin Override Initiated...] [Target: Main Server Core.] หน้าจอสีแดงที่เคยเตือนภัยของเรย์ เปลี่ยนเป็นสีเขียวมรกตสว่างวาบพร้อมกับข้อความใหม่ที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ ท่ามกลางสีหน้าที่ซีดเผือดจนไร้สีเลือดของเซนอส [Access Granted. Welcome, Administrator 'Zero'.] เซนอสตัวแข็งทื่อ ลมหายใจสะดุดกึก ดวงตาเบิกโพลงด้วยความหวาดกลัวสุดขีดเมื่อตระหนักได้ว่าความลับสูงสุดที่เขาซ่อนไว้ถูกแย่งชิงไปในเสี้ยววินาที และในวินาทีนั้นเอง เสียงฝีเท้าหนักๆ พร้อมกับเสียงหัวเราะเยาะเย้ยก็ดังขึ้นจากความมืดมิดที่ปลายทางเดินลับตา... "โอ้... ดูเหมือนเราจะมาทันงานเลี้ยงอำลาพอดีสินะครับ ท่านหัวหน้ากิลด์ผู้พ่ายแพ้" ขอบคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนผลงานของ "จอมเวทไร้นาม" เสมอมาครับ