Solo Glitch: ผมฟาร์มเลเวลด้วยบัคจนไร้เทียมทานในโลกต่างมิติ•ตอนที่ 40

หนีการตรวจสอบ

ผลงานโดย จอมเวทไร้นาม
"ดูเหมือนเราจะมาทันงานเลี้ยงอำลาพอดีสินะครับ ท่านหัวหน้ากิลด์ผู้พ่ายแพ้" ประโยคราบเรียบที่ถูกเอ่ยออกมานั้นเปรียบเสมือนน้ำมันราดลงบนกองไฟ เซนอสที่กำลังล้มพับอยู่กับพื้นหินขรุขระของดันเจี้ยนชั้นที่ 50 เงยหน้าขึ้นมองเรย์ด้วยดวงตาที่แดงก่ำ เส้นเลือดข้างขมับเต้นตุบราวกับจะระเบิดออก เขาพยายามจะคว้าดาบที่หักครึ่งขึ้นมา แต่ปลายเท้าของเรย์ก็เหยียบลงบนข้อมือของเขาเสียก่อนอย่างเบามือ ทว่าหนักแน่นจนกระดูกลั่นดังกรอบ "แก... ไอ้ขยะบั๊กนั่น... ระบบกำลังกวาดล้างแก เรย์! แกไม่มีทางหนีพ้นความตายที่เขียนด้วยรหัสสีแดงพวกนั้นหรอก!" เซนอสเค้นเสียงหัวเราะทั้งที่เลือดกบปาก เรย์ไม่ได้ตอบโต้ด้วยความโกรธ เขาเพียงแค่เหลือบมองหน้าต่างสถานะที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศเป็นสีแดงฉาน—คำเตือนจากระบบส่วนกลางที่ตรวจพบ 'ความผิดปกติ' ในตัวเขาและกำลังเคลื่อนที่เข้ามาหาด้วยความเร็วสูงเหมือนเครื่องจักรสังหารที่ไร้ความปราณี "ลูน่า ไปกันเถอะครับ เราไม่มีเวลาสำหรับเศษซากของอดีตแล้ว" เรย์เอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบ ก่อนจะหันหลังกลับโดยไม่แม้แต่จะปรายตามองศัตรูที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นจุดสูงสุดของเกมนี้ ลูน่า เอลฟ์สาวผู้เงียบขรึมรีบก้าวเท้าตามมาทันที นัยน์ตาสีมรกตของเธอสั่นระริกขณะมองไปยังเส้นทางเบื้องหน้าซึ่งบัดนี้กลายเป็นกำแพงสีดำมืดมิดที่ค่อยๆ ลบเลือนพื้นที่ไปทีละนิ้ว มันคือ 'โปรโตคอลลบตัวตน' (Erasure Protocol) ที่ระบบใช้จัดการกับสิ่งที่ทำลายสมดุล "ท่านเรย์... ทางออกถูกปิดตายแล้วค่ะ... ไม่สิ ต้องบอกว่าทางออกกำลังถูกลบออกไปจากฐานข้อมูลเลยต่างหาก" ลูน่ากล่าวพลางร่ายเวทมนตร์โบราณเพื่อเปิดรอยแยกมิติ แต่สิ่งที่ปรากฏออกมากลับเป็นเพียงละอองแสงที่แตกระแหง เรย์หยุดชะงัก สายตาของเขาสแกนหาช่องโหว่ในอากาศด้วยสมาธิระดับสูง เขาไม่ได้มองมันในฐานะนักผจญภัยที่ตื่นตระหนก แต่เขามองมันในฐานะ 'ผู้เขียนโค้ด' ที่กำลังหาวิธีแทรกแซง "อย่าตกใจไปครับลูน่า ในเมื่อกฎเกณฑ์ของมันถูกตั้งขึ้นเพื่อล่าผม งั้นเราก็แค่สร้าง 'บั๊กซ้อนบั๊ก' ขึ้นมาอีกชั้นก็พอ" เขาหยิบผลึกสีเทาที่ได้จากการบอสลับชั้นที่ผ่านมาออกมา มันคือไอเทมที่เขาตั้งใจซ่อนไว้เพื่อโอกาสนี้โดยเฉพาะ "คุณจะทำอะไรคะ? นั่นมันขีดจำกัดสูงสุดของระบบเลยนะ ถ้าฝืนใช้..." "ถ้าไม่ทำ เราก็คือไฟล์ขยะที่จะถูกลบครับ" เรย์หันมาสบตาเธอ แววตาของเขาไม่ได้สั่นไหวแม้แต่น้อย มันเต็มไปด้วยความมุ่งมั่นที่น่าเกรงขาม "ผมไม่ยอมให้จบแบบนี้หรอก ความแค้นที่ผมมีต่อระบบและพวกมัน ยังสะสางไม่จบสิ้น" ทั้งสองวิ่งฝ่าเข้าไปในพื้นที่สีดำมืดมิดที่กำลังกัดกินทุกอย่างรอบข้าง ทันใดนั้น เงาร่างสีขาวซีดที่ไร้ใบหน้าหลายสิบตัวก็ปรากฏขึ้นจากความว่างเปล่า พวกมันคือ 'ผู้ดูแลระบบ' (System Admin Sentinels) ที่มีพลังทำลายล้างมหาศาล ความกดอากาศมหาศาลบีบอัดจนพื้นที่โดยรอบสั่นสะเทือน เรย์ชักดาบสีดำสนิทออกมา พลังงานสีม่วงเข้มไหลเวียนรอบใบดาบจนเกิดเสียงหวีดหวิว เขาไม่ได้เล็งไปที่ศัตรู แต่เล็งไปที่ 'จุดอ่อน' เล็กๆ บนชั้นบรรยากาศของดันเจี้ยนที่เขาเพิ่งตรวจพบเมื่อครู่ "จงแตกสลาย... ในนามของสิ่งที่ไม่อยู่ในสารบบ" การปะทะกันไม่ได้ส่งเสียงดังสนั่นเหมือนการต่อสู้ทั่วไป แต่มันคือเสียงของมิติที่กำลังฉีกขาด เรย์กระโจนเข้าหาเงาสีขาวเหล่านั้นด้วยความเร็วที่เหนือขีดจำกัดเลเวล 999 เขาใช้บั๊กความเร็วซ้อนทับกันถึง 10 ชั้น จนร่างของเขาดูเหมือนภาพซ้อนที่เลือนราง เขาสับดาบลงไปที่ตำแหน่งหนึ่งในอากาศที่ดูเหมือนจะไม่มีอะไรเลย แต่ทันใดนั้น 'ข้อผิดพลาดร้ายแรง' (Critical Error) ก็ปรากฏขึ้นทั่วบริเวณราวกับกระจกที่แตกละเอียด พื้นที่สีดำที่ไล่ล่าพวกเขาก็หยุดชะงักลงชั่วขณะ นี่คือจังหวะที่เขารอคอย "ลูน่า! กระโดดลงไปในรอยแยกนั่น!" เรย์ตะโกนสั่งพลางคว้ามือลูน่ากระโดดลงสู่เหวลึกที่เกิดจากการที่เขาสร้างบั๊กทำลายโครงสร้างชั้นนี้ทิ้งทั้งชั้น ภายในความมืดมิดของการร่วงหล่น ลูน่าเงยหน้าขึ้นมองสิ่งที่ทิ้งไว้เบื้องหลัง เงาสีขาวนับร้อยกำลังกรีดร้องด้วยเสียงสังเคราะห์ที่น่าขนลุกก่อนจะระเบิดตัวเองไปพร้อมกับดันเจี้ยนชั้นที่ 50 แต่ทว่า... เมื่อเรย์และลูน่าร่วงลงมาถึงพื้นล่างของรอยแยกที่ควรจะเป็นทางออกกลับไปสู่โลกภายนอก สิ่งที่รอพวกเขาอยู่กลับไม่ใช่แสงสว่างหรือบรรยากาศของเมืองเริ่มแรก มันคือห้องโถงสีขาวสะอาดตาที่ดูไม่มีจุดสิ้นสุด ที่กลางห้องนั้นมีเก้าอี้ตัวหนึ่งวางอยู่ และใครบางคนกำลังนั่งจิบชาอยู่ที่นั่นด้วยท่วงท่าสง่างาม ชายคนนั้นวางแก้วชาลงช้าๆ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นเผยให้เห็นใบหน้าที่เรย์จำได้ดีที่สุด... ใบหน้าที่ดูเหมือนเขาราวกับส่องกระจก แต่ทว่าแววตานั้นกลับว่างเปล่าไร้ซึ่งความเป็นมนุษย์ "ในที่สุดก็นำพาตัวเองมาถึงที่นี่ได้สักทีนะ... เรย์" ชายคนนั้นกล่าวด้วยรอยยิ้มที่เย็นเยือก "การตรวจสอบสิ้นสุดลงแล้ว และจากนี้ไป... นายคือตัวตนที่ผิดพลาดเพียงหนึ่งเดียวที่ข้าต้อง 'แก้ไข' ด้วยมือของข้าเอง" เรย์ชะงักกึก ความเย็นวาบแล่นปราดไปทั่วกระดูกสันหลัง นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของระบบ แต่เป็นกับดักที่ถูกเตรียมไว้ให้เขาตั้งแต่วันแรกที่เขาก้าวเข้าสู่โลกนี้! จอมเวทไร้นามขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านดันเจี้ยนแห่งปริศนานี้ไปด้วยกันนะครับ
สารจากนักเขียน (จอมเวทไร้นาม)
ดูโปรไฟล์ →

"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง Solo Glitch: ผมฟาร์มเลเวลด้วยบัคจนไร้เทียมทานในโลกต่างมิติ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"

ความคิดเห็น (0)

ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์

ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้

เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!

บ่มเพาะไข่ไดโนเสาร์60%