"เจ้ากำลังบอกข้าว่า กุญแจดอกนี้ไม่ได้นำไปสู่ชั้นถัดไป แต่มันคือบัตรเชิญไปสู่หลุมฝังศพของพวกเรางั้นหรือ ลูน่า?"
เรย์เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงไปด้วยกระแสความเย็นเยียบที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวสั่นไหว เขาไม่ได้หันไปมองคู่สนทนาที่กำลังยืนกอดคัมภีร์เก่าแก่แน่นอยู่ด้านหลัง สายตาของเขายังคงจ้องเขม็งไปยังทางเข้า 'หอคอยแห่งนิรันดร์' ซึ่งบัดนี้ถูกปกคลุมด้วยม่านพลังงานสีม่วงเข้มที่บิดเบี้ยวราวกับปากของอสูรร้ายที่กำลังหิวโหย
ลูน่าเม้มริมฝีปากแน่น ดวงตาสีมรกตของเธอสั่นระริกขณะกวาดมองไปรอบพื้นที่รกร้างเบื้องหน้า "เรย์... พลังงานที่แผ่ออกมามันผิดธรรมชาติเกินไป ระบบโบราณที่ข้าศึกษามาไม่เคยระบุถึงชั้นหอคอยที่มีค่าความอันตรายระดับ 'หายนะ' ตั้งแต่ก้าวแรกเช่นนี้ นี่ไม่ใช่ดันเจี้ยนทั่วไป มันคือกับดักที่ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อลบชื่อของผู้เล่นทุกคนที่บังอาจเหยียบย่างเข้าไป... ต่อให้เป็นท่าน ข้าก็เกรงว่า..."
"เกรงว่าข้าจะตายงั้นหรือ?" เรย์แค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ไร้ซึ่งความรื่นรมย์ มันเป็นเสียงของคนที่ผ่านความตายมานับครั้งไม่ถ้วนจนไม่หลงเหลือความหวาดกลัว "การตายในเกมนี้ก็น่าหดหู่แล้ว แต่การตายโดยที่ยังไม่ได้กระชากหน้ากากของไอ้พวกกิลด์ชั้นสูงนั่น... ข้าไม่มีทางยอมให้มันเกิดขึ้นเด็ดขาด"
เขาก้าวเท้าออกไปข้างหน้า เสียงรองเท้าบูทหนังกระทบกับพื้นหินขรุขระดังก้องไปทั่วพื้นที่อันเงียบสงัด เซนอส... ชายผู้นั้นไม่ได้แค่ต้องการทรัพยากร แต่เขากำลังทำลายสมดุลของโลกใบนี้เพื่อก้าวขึ้นเป็นพระเจ้า เรย์รู้ดีว่าหากเขาไม่เข้าไปขัดขวางในพื้นที่เขตอันตรายนี้ ข้อมูลที่เขามีอยู่ก็จะกลายเป็นเพียงขยะที่ไร้ค่า
"จำไว้ ลูน่า" เรย์หยุดเดินแล้วหันกลับมา แววตาของเขาคมกริบดุจใบมีด "ถ้าข้างในนั้นมีอะไรผิดปกติ เจ้าจงใช้วงเวทเคลื่อนย้ายหนีไปทันที อย่าห่วงข้า เพราะบั๊กที่อยู่ในตัวข้า... จะเป็นทางรอดเดียวที่ข้าจะใช้จัดการพวกมัน"
ลูน่าพยักหน้าช้าๆ แม้ในใจจะคัดค้าน แต่นิสัยดื้อรั้นของชายตรงหน้าคือสิ่งที่เธอเข้าใจดีที่สุด เธอจึงได้แต่กำคัมภีร์ในมือแน่นขึ้นจนข้อนิ้วขาวซีด
ทันใดนั้น พื้นดินที่ทั้งสองยืนอยู่ก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง พลังงานสีม่วงที่หน้าหอคอยระเบิดออกเป็นละอองแสงก่อนจะก่อตัวกลายเป็นรูปร่างของ 'ผู้เฝ้าประตู' สองตน มันคืออัศวินเกราะดำที่ไม่มีศีรษะ แต่มีดาบยักษ์ที่อาบไปด้วยคราบเลือดแห้งกรังราวกับมันเพิ่งผ่านการสังหารผู้คนมานับพัน
[ประกาศจากระบบ: ผู้เล่น 'เรย์' ได้เข้าสู่เขตพื้นที่ห้ามเข้า 'รอยแยกแห่งความทรงจำที่สาบสูญ']
[คำเตือน: อัตราการรอดชีวิตของคุณลดลงเหลือ 0.03% ในขณะนี้]
เรย์กระตุกยิ้มมุมปาก เขาหยิบดาบสั้นที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อคลุมออกมา แสงสีฟ้าจางๆ ของบั๊กเลเวลเริ่มวิ่งพล่านไปทั่วคมดาบ พลังทำลายล้างที่ระบบไม่สามารถตรวจจับได้กำลังก่อตัวขึ้น
"0.03% งั้นหรือ..." เรย์พึมพำกับตัวเองขณะพุ่งตัวเข้าหาอัศวินเกราะดำด้วยความเร็วที่เหนือขีดจำกัดของมนุษย์ทั่วไป "นั่นก็ถือว่ายังมีโอกาสมากกว่าศูนย์... จริงไหม?"
การปะทะกันดุจพายุโหมกระหน่ำ เรย์ร่ายรำดาบของเขาอย่างแม่นยำ ทุกจังหวะที่ดาบสัมผัสกับชุดเกราะ พลังงานบั๊กจะกัดกินจุดเชื่อมต่อของระบบ จนอัศวินเกราะดำเริ่มชะงักและมีแสงไฟกระพริบดั่งโปรแกรมที่กำลัง Error ลูน่าร่ายเวทสนับสนุนจากระยะไกล เปลวไฟสีฟ้ามรกตพุ่งเข้าสกัดการโจมตีของศัตรูตนที่สองอย่างทันท่วงที
ทว่า ในจังหวะที่เรย์กำลังจะปิดฉากอัศวินตนแรก เขากลับชะงักไปชั่วครู่ เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นและเชื่องช้าดังแทรกเข้ามาในความวุ่นวายของการต่อสู้
"ไม่เลวนี่... ผู้เล่นไร้นาม"
เสียงทุ้มต่ำที่คุ้นเคยทำเอาเรย์ถึงกับหยุดชะงัก เขาค่อยๆ หันไปตามทิศทางของเสียง ท่ามกลางหมอกควันที่เกิดจากการปะทะ เงาร่างของชายหนุ่มในชุดเกราะสีทองประดับตราสัญลักษณ์กิลด์ 'มหาอำนาจ' ค่อยๆ ก้าวออกมา เขาคือเซนอส... ศัตรูคู่อาฆาตที่เรย์ตามหามาตลอด
เซนอสไม่ได้มาคนเดียว ด้านหลังเขามีกองกำลังชั้นยอดของกิลด์ยืนเรียงรายราวกับกำแพงมนุษย์ ทว่าสิ่งที่ทำให้เรย์ต้องใจสั่นไม่ใช่จำนวนคนเหล่านั้น แต่เป็นสิ่งที่เซนอสถืออยู่ในมือ... มันคือคริสตัลผลึกสีดำสนิทที่กำลังสูบกลืนแสงสว่างรอบข้างไปจนหมดสิ้น
"เจ้าคิดจริงๆ หรือว่ากุญแจที่เจ้าถืออยู่คือของจริง?" เซนอสแสยะยิ้มพลางโยนบางอย่างลงที่พื้นตรงหน้าเรย์ มันคือศีรษะของอัศวินเกราะดำที่ควรจะอยู่ในหอคอย แต่นี่มันถูกบดขยี้จนแหลกละเอียดด้วยฝีมือของเซนอสไปก่อนแล้ว
"นี่คือทางเดินไปสู่จุดสิ้นสุดของเกมที่ข้าเตรียมไว้ให้เจ้าโดยเฉพาะ" เซนอสขยับยิ้มกว้าง แววตาของเขาเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและโหดเหี้ยม "และข้าเกรงว่า ในตอนนี้น่ะ... เจ้าไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องร่วมมือกับข้า หรือไม่ก็... ตายไปพร้อมกับความลับทั้งหมดที่เจ้าถือครองอยู่"
เรย์มองไปยังคริสตัลสีดำในมือของเซนอส ก่อนจะตระหนักได้ว่า พลังงานที่เขาสัมผัสได้จากหอคอย... แท้จริงแล้วมันไม่ใช่พลังงานของดันเจี้ยน แต่มันคือพลังงานที่ถูกดึงออกมาจากตัวเขานั่นเอง!
ความจริงที่แสนโหดร้ายกระแทกเข้ากลางใจของเขา เซนอสไม่ได้แค่จะมาหยุดเขา แต่กำลังจะใช้เขาเป็นกุญแจในการปลดล็อกบางสิ่งที่น่ากลัวยิ่งกว่านั้น!
หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับการเดินทางที่เริ่มเข้าสู่จุดพลิกผันที่อันตรายที่สุดในครั้งนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ
จอมเวทไร้นาม
Solo Glitch: ผมฟาร์มเลเวลด้วยบัคจนไร้เทียมทานในโลกต่างมิติ•ตอนที่ 14
การเดินทางสู่หอคอย
ผลงานโดย จอมเวทไร้นาม
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (จอมเวทไร้นาม)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง Solo Glitch: ผมฟาร์มเลเวลด้วยบัคจนไร้เทียมทานในโลกต่างมิติ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!