สงครามกิลด์เริ่มขึ้น

"วางเงื่อนไขบ้าๆ บอๆ แบบนี้ คิดจริงๆ หรือว่ากิลด์ระดับล่างจะยอมก้มหัวให้พวกคุณ?" เสียงกระแทกแก้วไวน์บนโต๊ะหินอ่อนในห้องประชุมลับดังสนั่น เรย์ยืนกอดอกพิงผนังความมืดมิดของมุมห้องปกคลุมใบหน้าครึ่งหนึ่ง ทิ้งให้สายตาที่เย็นชาจับจ้องไปยัง 'เซนอส' ชายผู้กุมอำนาจสูงสุดของกิลด์พันธมิตรที่กำลังกางแผนที่ดันเจี้ยนชั้นที่ 50 ออกมาบนโต๊ะกลม เซนอสแค่นหัวเราะ เขาไม่ได้เงยหน้าขึ้นมองเรย์แม้แต่น้อย มือหนาลูบไล้ไปบนรอยหยักของแผนที่ ราวกับกำลังลูบไล้ร่างกายของเหยื่อที่ไร้ทางสู้ "โลกนี้ไม่ได้หมุนด้วยศีลธรรมนะเรย์ แต่มันหมุนด้วยทรัพยากร ใครที่มีสิทธิ์เข้าถึง 'ผลึกมานาบริสุทธิ์' ก่อน คนนั้นคือผู้กำหนดกฎเกณฑ์ หากพวกกิลด์ขยะนั่นไม่ยอมถอย ก็แค่กำจัดทิ้งให้สิ้นซาก" "ทรัพยากรหรือครับ?" ลูน่าที่ยืนอยู่เคียงข้างเรย์เอ่ยขึ้น น้ำเสียงของเธอเรียบนิ่งทว่าแฝงไปด้วยความเย้ยหยัน "ที่พวกคุณเรียกมันว่าทรัพยากร ในสายตาของระบบโบราณมันคือ 'พันธนาการ' ที่จะล่มสลายในไม่ช้า การบีบบังคับให้กิลด์อื่นเข้าสู่สงครามเพื่อแย่งชิงสิ่งที่จะพังทลายลงในอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้า... มันไม่ใช่การสร้างอาณาจักร แต่มันคือการฆ่าตัวตายหมู่ชัดๆ" เซนอสชะงักมือที่กำลังชี้จุดยุทธศาสตร์ เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีอำพันคมกริบจ้องเขม็งมาที่ลูน่า "เอลฟ์ชั้นต่ำ อย่าได้บังอาจมาสั่งสอนเรื่องกลไกของระบบที่เจ้าก็แค่ผลผลิตจากความผิดพลาดของดันเจี้ยน" เรย์ขยับตัวก้าวออกมาจากเงามืด เสียงฝีเท้าของเขาหนักแน่นราวกับจังหวะของความตาย "เซนอส คุณมันก็แค่คนขี้ขลาดที่กลัวว่าตัวเองจะสูญเสียอำนาจหากคนอื่นก้าวข้ามขีดจำกัดที่คุณตั้งไว้" เรย์หยิบไอเทมชิ้นหนึ่งออกมาจากช่องเก็บของ มันเป็นผลึกสีดำสนิทที่เต้นตุบๆ ราวกับมีหัวใจ "และนี่คือเหตุผลที่สงครามครั้งนี้จะจบลงก่อนที่มันจะเริ่ม" บรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปทันที ไอเย็นยะเยือกแผ่ซ่านออกมาจากผลึกในมือเรย์ กองกำลังคุ้มกันของเซนอสชักอาวุธออกมาทันควัน แต่เรย์ไม่แม้แต่จะขยับตัว สายตาของเขายังคงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเซนอสด้วยความรู้สึกที่คาดเดาไม่ได้... ความแค้นที่ถูกเก็บงำมานานนับปีจากการถูกหักหลังในอดีต กำลังจะถูกชำระด้วยวิธีที่โหดเหี้ยมที่สุด "นายจะทำอะไร..." เซนอสเริ่มขยับตัวถอยหลัง เมื่อเห็นประกายแสงสีม่วงพุ่งออกมาจากผลึกที่เรย์ถืออยู่ "นั่นมัน 'คีย์สโตน' แห่งดันเจี้ยนไม่ใช่เหรอ! นายไปเอามันมาจากไหน!" "ผมบอกแล้วไงครับ ว่าผมคือผู้เล่นคนเดียวที่ฟาร์มเวลทะลุบั๊ก" เรย์กล่าวด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบที่สุดราวกับกำลังคุยเรื่องลมฟ้าอากาศ "กิลด์ของคุณประกาศสงครามแย่งชิงทรัพยากร แต่คุณลืมไปหรือเปล่าว่า... ภายใต้ดันเจี้ยนแห่งนี้ มีเพียงคนที่ถือครองกุญแจเท่านั้นที่สามารถเข้าถึงระบบควบคุมที่แท้จริงได้" เรย์บีบผลึกในมือจนแตกละเอียด เศษผลึกพุ่งกระจายไปทั่วห้อง ทันใดนั้น หน้าต่างระบบสีแดงฉานก็เด้งขึ้นมากลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนที่ดังไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์จนผู้เล่นทุกคนต้องหยุดชะงัก [ประกาศจากระบบ: กิจกรรมสงครามกิลด์ถูกยกเลิกโดยผู้ถือครองกุญแจลำดับศูนย์...] [สถานะ: ดันเจี้ยนกำลังเข้าสู่โหมด 'ล้างบาง' (Purge Mode)] [ผู้เล่นทุกคนที่อยู่ในรัศมี 10 กิโลเมตร จะถูกบังคับให้เข้าสู่การดวลตัดสินแบบตัวต่อตัว โดยไม่มีข้อยกเว้น] เซนอสหน้าซีดเผือด เขารีบเปิดเมนูคำสั่งเพื่อยกเลิกการเชื่อมต่อ แต่มันกลับขึ้นเพียงข้อความเดียว: *[Access Denied]* "คุณอยากได้สงครามไม่ใช่หรือครับเซนอส?" เรย์เดินเข้าไปใกล้จนจมูกแทบจะชนกัน มือขวาของเขากำดาบที่ปรากฏออกมาจากความว่างเปล่าไว้แน่น "งั้นก็มาดูสิว่า ระหว่างกองทัพกิลด์ใหญ่ของคุณ กับตัวผมคนเดียว... ใครกันแน่ที่จะเหลือรอดไปถึงตอนจบ" เสียงระเบิดดังขึ้นจากประตูห้องประชุม กองทัพนับร้อยของกิลด์เซนอสพังทลายเข้ามา แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้เริ่มลงมือ เงาร่างสีดำที่เรย์ซ่อนไว้ในฐานะ 'บั๊ก' ของระบบก็ปรากฏขึ้นข้างหลังกองทัพเหล่านั้น—ไม่ใช่ผู้เล่น ไม่ใช่ NPC แต่มันคือสิ่งมีชีวิตที่ถูกลบออกจากบันทึกของเกมเมื่อสิบปีก่อน ในวินาทีที่เรย์ยกดาบขึ้นเพื่อประกาศจุดจบของเซนอส ลูน่ากลับดึงแขนเขาไว้เบาๆ สายตาของเธอไม่ได้มองไปที่เหล่าศัตรู แต่มองไปที่รอยแตกของมิติบนเพดานห้องที่กำลังขยายตัวออก "เรย์... ดูนั่นสิคะ" ลูน่ากระซิบ เสียงของเธอสั่นเครือ "สิ่งที่ออกมาจากรอยแยกนั่น ไม่ใช่สิ่งที่ถูกโปรแกรมไว้ในกิลด์วอร์... แต่มันคือผู้สร้างระบบที่แท้จริงที่กำลังกลับมาทวงทุกอย่างคืน" ร่างหนึ่งก้าวออกมาจากรอยแยกนั้น มันสวมชุดคลุมสีขาวบริสุทธิ์ทว่ามีใบหน้าที่เหมือนกับเรย์ราวกับส่องกระจกเงา ร่างนั้นแสยะยิ้มก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้เรย์ต้องชะงักค้าง "ยินดีต้อนรับกลับบ้านนะ... ต้นแบบที่ผิดพลาด" หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับบทนี้และเตรียมตัวพบกับความจริงในตอนถัดไปนะครับ จอมเวทไร้นาม