อย่าคิดว่าฉันจะยอมเธอ

โลหะสีเงินยวดยวงในมือของแขกไม่速เชิญสะท้อนกับแสงไฟสลัวจากโคมไฟหัวเตียง ขับให้บรรยากาศในห้องพักหรูระดับเพนต์เฮาส์ดิ่งวูบลงสู่จุดเยือกแข็งในเสี้ยววินาที รินรดากลั้นหายใจโดยอัตโนมัติ ร่างเพรียวบางที่เมื่อครู่ยังยืนเชิดหน้าเถียงฉอด ๆ กับบอดี้การ์ดส่วนตัวถึงกับชะงักกึก สัญชาตญาณการเอาตัวรอดกรีดร้องลั่นว่าสิ่งที่สะท้อนแสงอยู่ตรงนั้นไม่ใช่ของเล่นแก้เบื่อแน่ ๆ แต่ก่อนที่เธอจะได้กรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ ร่างสูงโปร่งของปลายฟ้าก็เคลื่อนไหวด้วยความเร็วที่เหนือกว่าการคาดเดา *ตุบ! ควบ!* เสียงรองเท้าหนังกระทบพื้นพรมพร้อมกับแขนแกร่งที่พุ่งเข้าชาร์จร่างของคุณหนูเอาแต่ใจอย่างแม่นยำ ปลายฟ้าดันรินรดาให้ล้มกลิ้งหลบไปด้านข้างพ้นรัศมีของคมมีดที่พุ่งแหวกอากาศเข้ามาอย่างจัง แรงปะทะทำให้ทั้งคู่กลิ้งหลุก ๆ ไปกระแทกกับโซฟาปลายเตียง ลมหายใจอุ่นร้อนของบอดี้การ์ดสาวเป่ารดอยู่ใกล้ชิดจนสัมผัสได้ถึงกลิ่นกายหอมสะอาดผสมกับความตึงเครียดที่แผ่ซ่าน "โอ๊ย! ยัยบ้าปลายฟ้า เธอจะทำร้ายฉันทางอ้อมหรือไงยะ!" รินรดาแหวใส่เสียงสั่น แม้ปากจะเก่งแต่หัวใจกลับเต้นรัวโครมครามด้วยความหวาดกลัวที่เพิ่งเคยสัมผัสเป็นครั้งแรก "ถ้าฉันไม่ทำแบบนี้ คุณจะได้เอาเลือดหัวตัวเองมาล้างพื้นแทนค่ะคุณริน!" ปลายฟ้ากดเสียงต่ำลอดไรฟัน ดวงตาคมกริบกวาดมองผู้บุกรุกในความมืดที่พยายามเงื้อมืออาวุธขึ้นเตรียมจู่โจมอีกครั้ง ความเงียบในห้องถูกฉีกกระชากด้วยเสียงฝีเท้าหนักหน่วงอีกคู่ที่ตามเข้ามาจากระเบียงด้านนอก ปลายฟ้าไม่รอช้า เธอพลิกตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูงพร้อมกับดึงรินรดาให้หลบไปอยู่ด้านหลังอย่างปกป้อง สัญชาตญาณอดีตนักกีฬายิงปืนและบอดี้การ์ดมืออาชีพตื่นตัวเต็มพิกัด สายตาดุดันจ้องเขม็งไปยังเงาร่างที่สวมฮู้ดสีดำอำพรางใบหน้า "เก่งนักนะที่ตามมาถึงนี่..." เสียงทุ้มต่ำของผู้บุกรุกดังลอดออกมาจากหน้ากากผ้าสีดำ มันก้าวเข้ามาอีกก้าวพร้อมกับเง้าง่ามมีดในมือเตรียมพุ่งเข้าใส่ รินรดาที่หลบอยู่ข้างหลังเม้มปากแน่น แม้จะกลัวจนขาแทบทรุด แต่ศักดิ์ศรีของคุณหนูตระกูลดังและอีโก้ที่ค้ำคออยู่ทำให้เธอยอมไม่ได้ที่จะตกเป็นฝ่ายหวาดกลัวอยู่ฝ่ายเดียว มือเรียวเอื้อมไปคว้าแจกันคริสตัลราคาแพงบนโต๊ะข้างโซฟามาถือไว้มั่น "พวกแกเป็นใคร กล้าดียังไงบุกรุกเข้ามาในห้องฉัน รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร!" รินรดาตะโกนออกไปเสียงดังกลบเกลื่อนความสั่นเทาในน้ำเสียง "รู้สิครับ... คุณรินรดา ทายาทคนเดียวของตระกูลที่กำลังจะสูญเสียทุกอย่าง" ผู้บุกรุกหัวנסในลำคออย่างน่ากลัว ปลายฟ้าแค่นยิ้มมุมปาก นัยน์ตาสีเข้มวาวโรจน์ด้วยความกรุ่นโกรธที่บังAanมาล้ำเส้นคนในปกป้องของเธอ "ปากดีจังนะคะ... งั้นก็ลองเข้ามาพิสูจน์ดูหน่อยไหมล่ะว่าระหว่างมีดกระจอก ๆ กับหมัดของฉัน อันไหนจะถึงตัวแกก่อนกัน" จังหวะนั้นเอง ผู้บุกรุกพุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วสูง ปลายฟ้าเบี่ยงตัวหลบคมมีดได้อย่างเฉียดฉิว ก่อนจะสวนหมัดตรงเข้าที่ลิ้นปี่ของอีกฝ่ายอย่างแม่นยำจนร่างนั้นจุกงอลงไปกองกับพื้น แต่อีกคนที่ไม่ทันระวังตัวกำลังเงื้อมีดพุ่งตรงมาทางรินรดาที่ยืนถือแจกันอยู่ "ริน!" ปลายฟ้าอุทานลั่นด้วยความตกใจเมื่อเห็นอันตรายประชิดตัวนายจ้าง รินรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจกลัวจนทำอะไรไม่ถูก แต่แทนที่จะวิ่งหนี เธอกลับตัดสินใจเหวี่ยงแจกันคริสตัลในมือฟาดใส่หน้าผู้บุกรุกเต็มแรงจนเศษแก้วกระจายเกลื่อนพื้น ร่างของคนร้ายเซถลาล้มลงไปนอนแน่นิ่งกับพื้นพรมทันที ห้องทั้งห้องกลับมาเงียบสนิทอีกครั้ง มีเพียงเสียงหอบหายใจถี่กระชั้นของคนทั้งคู่ที่ยืนอยู่ท่ามกลางซากความเสียหาย ปลายฟ้าหันขวับมามองนายจ้างสาว สำรวจเนื้อตัวรินรดาด้วยความเป็นห่วงแต่ปากกลับหาเรื่องตามนิสัย "ซุ่มซ่ามเป็นบ้า เกือบเอาชีวิตไม่รอดแล้วไหมล่ะคุณริน" ปลายฟ้าเอ็ดเบา ๆ พลางก้าวเข้าไปประชิดตัว รินรดาเชิดหน้าขึ้นแม้เนื้อตัวจะยังสั่นเทา เธอไม่ยอมรับความพ่ายแพ้เด็ดขาด แม้ลึก ๆ ในใจจะอยากโผเข้ากอดบอดี้การ์ดจอมปากร้ายคนนี้แค่ไหนก็ตาม "ปากดีนักนะปลายฟ้า! ถ้านายไม่พุ่งเข้ามาชนฉันจนล้มเมื่อกี้ ฉันจัดการมันเองได้ตั้งนานแล้วย่ะ!" รินรดาเถียงกลับเสียงแข็ง ดวงตากลมโตตวัดมองด้วยความไม่ยอมแพ้ ปลายฟ้าหัวנסในลำคอ ยื่นหน้าเข้าไปใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชนกัน แววตาซึน ๆ ที่ซ่อนความห่วงใยไว้มิดชิดฉายชัดขึ้นในความสลัว "ปากเก่งแบบนี้... น่าจับจูบปิดปากสักทีสองทีจริง ๆ นะคะคุณหนู" รินรดาชะงักไปนิด หัวใจกระตุกวูบกับคำพูดและระยะห่างที่ใกล้จนเกินไป แต่มีหรือที่คนอย่างเธอจะยอมเสียฟอร์ม รินรดากัดริมฝีปากล่างเบา ๆ ก่อนจะยิ้มท้าทายแล้วโน้มใบหน้าเข้าไปหาบอดี้การ์ดสาวเสียเองโดยไม่เกรงกลัว "แน่จริงก็ลองดูสิปลายฟ้า... อย่าดีแต่พูดหน่อยเลย" รินรดาท้าทายด้วยน้ำเสียงยั่วเย้าที่แฝงความดื้อรั้นเต็มพิกัด ทั้งคู่สบตากันนิ่งท่ามกลางบรรยากาศที่กรุ่นไปด้วยเคมีอันร้อนแรงและความตึงเครียดที่ยังไม่จางหาย ปลายฟ้ามองริมฝีปากสีพีชที่เผยอยิ้มท้าทายด้วยความรู้สึกที่ปั่นป่วนในอก มือแกร่งยกขึ้นจับปลายคางมนของรินรดาเบา ๆ เพื่อเตรียมจะตอบรับคำท้าทายนั้น แต่ทว่า... ในเสี้ยววินาทีที่ริมฝีปากของทั้งคู่กำลังจะแนบชิดกัน เสียงเคาะประตูห้องพักด้านนอกก็ดังขึ้นรัวเร็วราวกับจะพังลงมา พร้อมกับเสียงตะโกนเรียกชื่อรินรดาดังลั่นด้วยความตื่นตระหนกจากบุคคลที่พวกเธอคาดไม่ถึงที่สุด! *ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ติดตามและสนับสนุนความฟินแซ่บนี้เสมอนะคะ*