ความสุขที่เปราะบาง

เสียงกระดาษปึกหนาที่ถูกฟาดลงบนกระจกโต๊ะทำงานหรูหราดังสนั่น กลิ่นอายของความตึงเครียดแผ่ซ่านจนแทบจะคว้าจับต้องได้ รินรดาตวัดสายตาคมกริบมองเอกสารข้อตกลงลับที่ควรจะถูกเก็บไว้ในเซฟนิรภัยของสำนักงานทนายความ แต่วันนี้มันกลับมานอนแอ้งแม้งอยู่ตรงหน้าเธอ พร้อมกับข้อความขู่กรรโชกที่ไม่ระบุชื่อผู้ส่ง "หมายความว่ายังไง ปลายฟ้า..." น้ำเสียงของหญิงสาวสั่นระริกด้วยความโกรธ ปนเปด้วยความเปราะบางที่เธอพยายามซ่อนไว้ภายใต้เกราะกำบังอันแข็งกร้าว "สัญญาจ้างบอดี้การ์ดปลอมๆ ฉบับนี้... มันหลุดออกไปถึงหูสื่อสายบันเทิงได้อย่างไร ทั้งที่พวกเราคุมเข้มกันขนาดนี้!" ปลายฟ้าที่ยืนนิ่งสงбиอยู่มุมห้องขยับตัวเข้ามาช้าๆ ดวงตาคู่คมกวาดมองเอกสารแผ่นนั้นด้วยความเยือกเย็น แววตาไหววูบไปชั่วเสี้ยววินาทีเมื่อเห็นชื่อของตัวเองระบุไว้ชัดเจนในฐานะ 'คนรักรับจ้าง' หล่อนขบกรามแน่นจนสันกรามขึ้นเป็น The sharp line ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่บาดลึก "คนของเราไม่มีทางทรยศค่ะคุณหนู... แต่คนที่อยากได้ตัวคุณหนู หรือคนที่จ้องจะเหยียบตระกูลเราให้จมดินต่างหาก ที่กำลังเล่นเกมจิตวิทยา" "เกมบ้าอะไรล่ะ! ถ่าข่าวนี้หลุดออกไปพรุ่งนี้เช้า ฉันกลายเป็นตลกสังคมไฮโซแน่ๆ" รินรดาผุดลุกขึ้นยืน มือเรียวสั่นเทาด้วยความคับแค้นใจ เธอก้าวเข้าไปประชิดตัวบอดี้การ์ดสาว ปลายจมูกแทบจะชนกันในระยะประชิดเพื่อกดดันให้อีกฝ่ายแสดงความรู้สึกออกมาบ้าง "เธอไม่กลัวเลยหรือไง ปลายฟ้า! หรือว่าเธอกำลังสนุกที่ได้เห็นฉันจนมุมแบบนี้!" ปลายฟ้าถอนหายใจเบาๆ ไอร้อนจากลมหายใจของทั้งคู่ปะทะกันจนหัวใจในอกกระหน่ำรัว บอดี้การ์ดสาวยกมือขึ้นควաբจับข้อมือบางที่กำลังสั่นเทานั้นไว้เบาๆ ไม่ได้บีบเค้น แต่เป็นการถ่าย100% ความมั่นคงผ่านสัมผัสอุ่นซ่าน "ถ้าฉันสนุก... ฉันคงไม่ยืนอยู่ตรงนี้เพื่อรับอารมณ์เกรี้ยวกราดของคุณหนูหรอกนะคะ" ปลายฟ้ากระซิบเสียงต่ำ ดวงตาสีนิลจ้องลึกเข้าไปในดวงตาคู่สวยที่เอ่อคลอด้วยหยาดน้ำใส "เลิกใช้ความเกรี้ยวโกรธมากลบเกลื่อนความกลัวได้แล้วค่ะ รินรดา... มองหน้าฉันสิคะ ฉันเคยบอกแล้วไม่ใช่หรือไง ว่าต่อให้ฟ้าจะถล่มลงมาตรงหน้า ฉันก็จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาแตะต้องคุณแม้แต่ปลายเล็บ" คำพูดนั้น... น้ำเสียงทุ้มนุ่มที่แฝงความดุดันแต่นุ่ม 100% ในเวลาเดียวกัน ทำให้หัวใจที่พองโตด้วยความหวาดระแวงของรินรดากระตุกวูบ เธอเกลียดนักที่ผู้หญิงคนนี้มักจะมองทะลุเปลือกนอกที่หยิ่งผยองของเธอได้เสมอ เกลียดที่ปลั๊กความรู้สึกอุ่นวาบนี้ดันทำงานทุกครั้งยามที่ปลายฟ้าเข้าใกล้ในระยะอันตราย "ปากดี..." รินรดาเค้นเสียงลอดไรฟัน พยายามดึงมือตัวเองกลับแต่ปลายฟ้ากลับกุมไว้แน่นขึ้นกว่าเดิม "ถ้าข่าวนี้แพร่สะพัดออกไปจริงๆ เธอก็เตรียมตัวตกงานได้เลย ปลายฟ้า เพราะฉันนี่แหละที่จะเป็นคนไล่เธอออกจากชีวิตเอง!" "ไล่ได้ค่ะ... ถ้าคุณคิดว่าชีวิตนี้จะหาคนมาปกป้องคุณได้ดีเท่าฉันอีก" ปลายฟ้ามุมปากกระตุกยิ้มบางๆ เป็นรอยยิ้มเย้าแหย่ที่ชวนให้คนมองอยากจะฟาดสักทีให้หายหมั่นไส้ "แต่บอกไว้ก่อนนะคะ ว่าค่าตัวฉันแพงมาก และถ้าคิดจะไล่อออก... ต้องจ่ายด้วยหัวใจเท่านั้น ถึงจะยอมไป" "18+ รสชาติแห่งการหยอกล้อนี้ทำเอาบรรยากาศในห้องเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความโกรธเกรี้ยวเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยกระแสไฟฟ้าแรงสูงที่วิ่งพล่านอยู่ระหว่างผิวกาย รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก เธอกำลังจะอ้าปากสวนกลับด้วยคำพูดเผ็ดร้อนตามสไตล์คนปากแข็ง แต่ทว่า..." เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดๆ กันอย่างรวดเร็ว ก่อนที่บานประตูไม้สักทองจะถูกผลักเปิดออกโดยผู้ที่ไม่ได้รับเชิญ "อุ๊ย... ดูเหมือนว่าฉันจะมาขัดจังหวะเวลาสวีทหวานของ 'คุณหนูคนสวย' กับ 'บอดี้การ์ดจำเป็น' เข้าซะแล้วสิคะ" เสียงหัวเราะเยาะหยันดังขึ้นพร้อมกับการก้าวเข้ามาของ 'มnทิรา' ลูกพี่ลูกน้องตัวแสบผู้ถือครองหลักฐานชิ้นเอกในมือ รอยยิ้มยโสของเธอดングก้องอยู่ในความเงียบงัน พร้อมกับแท็บเล็ตในมือที่กำลังฉายภาพหน้าจอข่าวพาดหัวใหญ่โต... ภาพหลุดระหว่างรินรดากับปลายฟ้าที่กำลังแนบชิดกันแนบเนียนถูกเผยแพร่สู่สาธารณชนเรียบร้อยแล้ว! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความฟินและความดราม่ามาจนถึงตอนนี้ เจอกันตอนหน้าค่ะ กลิ่นลิลลี่สีขาว