เมื่อคุณหนูอยากลองดี

ก๊อกน้ำอ่างล้างหน้าในห้องน้ำวีไอพีของคลับหรูส่งเสียงซ่าแข่งกับเสียงหัวใจที่เต้นรัวโครมครามในอก รินรดายกมือขึ้นกวักน้ำเย็นจัดลูบหน้าลูบตา เพื่อขับไล่ภาพข่าวประกาศด่วนทางโทรศัพท์มือถือเมื่อสิบนาที,ก่อน... ภาพรถหรูของธนาที่ระเบิดตูมกลางถนนสายหลัก ประโยคที่ว่า *‘รถของคุณธนาเกิดอุบัติเหตุ’* ยังคงก้องสะท้อนในหัวจนสมองตื้อชาไปหมด แม้เธอจะเกลียดความเจ้าชู้เงียบของพี่ชายต่างแม่คนนี้แค่ไหน แต่ธนาก็คือคนในครอบครัวคนเดียวที่เหลืออยู่... และยิ่งกว่านั้น มันคือแผนการ! รินรดาแค่นยิ้มหยันให้กับกระจกเงาบานใหญ่ที่สะท้อนใบหน้าเรียวสวยซึ่งตอนนี้ซีดเผือด เธอตั้งใจจะแกล้งหายตัวไปในย่านอโศกยามวิกาล เพื่อดูท่าทีร้อนรนของบอดี้การ์ดสาวหน้าตายอย่างปลายฟ้า หวังจะให้ยัยนั่นลนลานจนเสียฟอร์มบอดี้การ์ดมือหนึ่งสักครั้ง แต่ใครจะคาดคิดว่าสถานการณ์มันจะประจวบเหมาะกับข่าวอุบัติเหตุของธนาพอดี หรือนี่ไม่ใช่ความบังเอิญ... แต่มันคือเกมที่อันตรายกว่าที่เธอคิด? "เล่นเกมซ่อนหาอะไรกันอยู่คะ คุณหนูรินรดา" เสียงทุ้มต่ำติดจะเย็นชาดังขึ้นจากทางด้านหลัง เงาร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีเข้มทาบทับลงบนกระจกเงา ปลายฟ้ากอดอกพิงกรอบประตูห้องน้ำ สายตาสีรัตติกาลคู่นั้นกวาดมองสำรวจเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยความนิ่งสนิท ทว่าประกายในแววตากลับคมกริบราวกับใบมีดโกนอาบน้ำผึ้ง รินรดา สะดุ้งเฮือก หันขวับกลับไปเผชิญหน้า เม้มริมฝีปากแน่นจนเป็นเส้นตรงเพื่อกลบเกลื่อนพิรุธ เธอยืดอกขึ้นเชิดหน้าใส่ด้วยความเคยชิน แม้ขาจะสั่นพับๆ อยู่ข้างใน "นี่เธอตามฉันมาได้ยังไง ยัยเงาบ้า! ฉันบอกแล้วไงว่าอยากอยู่คนเดียว!" "คนเดียว?" ปลายฟ้าทวนคำ เสียงหัวเราะในลำคอเบาหูชวนหมั่นไส้หลุดออกมา ร่างสูงก้าวเท้าเข้ามาใกล้ทีละก้าวอย่างเชื่องช้า แต่มั่นคง ชวนให้คนมองรู้สึกราวกับถูกตีกรอบล้อมอาณาเขตทีละน้อย "การหนีมานั่งหลบมุมในผับอโคจรตอนตีหนึ่งครึ่ง ในขณะที่พี่ชายของคุณเพิ่งระเบิดคาถนน... เขาเรียก 'อยากหาเรื่องใส่ตัว' มากกว่าค่ะคุณหนู" "เธอพูดบ้าอะไร! รถพี่ธนาระเบิดฉันไม่รู้เรื่องสักหน่อย!" รินรดาเถียงกลับเสียงแข็ง ดวงตาคู่สวยตวัดค้อนใส่ "แล้วเธอกล้าดียังไงมาสั่งสอนฉัน ปลายฟ้า! ฉันจ้างเธอมาเป็นบอดี้การ์ด ไม่ได้จ้างมาเป็นแม่คนที่สอง!" "ถ้าฉันเป็นแค่บอดี้การ์ด ฉันคงปล่อยให้คุณเดินออกไปโดนเก็บข้างถนนตั้งแต่ออกมาจากคอนโดแล้วค่ะ" ปลายฟ้าก้าวประชิดตัวเข้ามาจนแทบไม่มีช่องว่างระหว่างกัน ความสูงที่ได้เปรียบทำให้บอดี้การ์ดสาวต้องก้มมองลงมาเล็กน้อย ลมหายใจอุ่นร้อนเจือกลิ่นมินต์จางๆ ปะทะเข้ากับพวงแก้มเนียน "แต่เพราะคุณคือ 'งาน' ของฉัน... และเป็นความรับผิดชอบที่ฉันยอมเอาชื่อเสียงเข้าแลก ฉันถึงต้องตามมาเช็ดกวาดความงี่เง่าของคุณแบบนี้ไงคะ" "นี่เธอว่าฉันงี่เง่าเหรอ!" รินรดาเลือดขึ้นหน้า มือเรียวผลักอกแกร่งของอีกฝ่ายเต็มแรง แต่ปลายฟ้ากลับไม่มีทีท่าจะสะเทือน เขบทิศทางขยับเข้าประชิดยิ่งกว่าเดิม จนแผ่นหลังบางของรินรดาชนเข้ากับขอบอ่างล้างหน้า ปลายแขนแกร่งทั้งสองข้างยกขึ้นกักตัวเธอไว้ในพื้นที่แคบๆ ระหว่างอ่างกับลำตัวของเขา กลิ่นหอมเฉพาะตัวจากกายสาวของบอดี้การ์ดระคนกับกลิ่นฝนจางๆ ด้านนอก ทำเอารินรดาชะงัก ลมหายใจสะดุดกึก หัวใจที่เต้นรัวเพราะความกลัวเมื่อครู่ เปลี่ยนจังหวะมาเต้นรัวด้วยความตื่นตระหนกอีกแบบแทน "ปล่อยนะ..." เสียงของเธอเบาลงโดยไม่รู้ตัว เมื่อดวงตาคมกริบคู่นั้นโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะแตะกัน "เธอกล้าดียังไง..." "ฉันกล้ามากกว่าที่คุณคิดอีกค่ะ รินรดา" ปลายฟ้ากระซิบชิดริมหิมฝีปาก นัยน์ตาสีเข้มไหวระริกด้วยอารมณ์บางอย่างที่ซ่อนอยู่ลึกซึ้ง "อยากลองดีนักใช่ไหมคะ? อยากรู้ไหมล่ะว่าถ้าฉันหมดความอดทนกับความดื้อด้านของคุณ... ฉันจะจัดการคุณยังไง" รินรดาเม้มปากแน่น หัวใจเต้นโครมครามจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยิน ถึงปากจะเก่งและชอบหาเรื่องใส่ตัวแค่ไหน แต่เวลาที่ปลายฟ้าถอดหน้ากากเย็นชาแล้วใช้สายตาแบบนี้มองมา เธอกลับเป็นฝ่ายที่พ่ายแพ้ราบคาบทุกที "เธอ... เธอไม่มีวันกล้าหรอกน่า ปลาย..." ประโยคท้าทายยังไม่ทันหลุดจากริมฝีปากดี ปลายฟ้าก็โน้มใบหน้าลงมาปิดกั้นเสียงดื้อรั้นนั้นด้วยริมฝีปากอุ่นร้อนทันที เป็นการจุมพิตที่ไม่ได้นุ่มนวลแต่เต็มไปด้วยความดุดันและประกาศสิทธิ์ ช็อกจนรินรดาเบิกตากว้าง สมองขาวโพลน มือที่เคยผลักไสเปลี่ยนเป็นกำเสื้อสูทของอีกฝ่ายแน่นโดยไม่รู้ตัว รสชาติของความหวานปนความโกรธขึงเคล้ากันอยู่ในจังหวะที่ปลายฟ้ารุกไล่อย่างเอาแต่ใจ ก่อนที่บอดี้การ์ดสาวจะผละออกมาช้าๆ ปล่อยให้รินรดาหอบหายใจโกกอากาศเข้าปอดด้วยใบหน้าที่แดงก่ำลามไปถึงใบหู "จำไว้ค่ะ... ว่าอย่าหาเรื่องลองดีกับฉันอีก" ปลายฟ้ากระซิบชิดริมฝีปากที่บวมเจ่อเล็กน้อยด้วยความพึงพอใจ "เพราะครั้งต่อไป ฉันจะไม่แค่จูบเตือน..." *ปัง!* เสียงประตูกระจกห้องน้ำวีไอพีถูกถีบกระเด็นเปิดผางอย่างแรง พร้อมกับเงาร่างของชายฉกรรจ์สามคนในชุดสูทสีดำสนิท ที่ก้าวพรวดพราดเข้ามาพร้อมกับปากกระบอกปืนเก็บเสียงสีดำสนิทที่เล็งตรงมายังจุดที่พวกเธอยืนอยู่! "เจอตัวแล้ว... เก็บกวาดให้เรียบตามคำสั่งนาย!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาส่งกำลังใจและอินไปกับความดื้อของคุณหนูรินรดานะคะ