ภารกิจภาคสนามนอกรั้วสถาบัน

กลิ่นอับชื้นของกระดาษหนังแกะและคราบหมึกราคาแพงยังไม่จางหายไปจากปลายจมูก ทว่าบรรยากาศรอบตัวกลับถูกแทนที่ด้วยความเย็นยะเยือกของไอน้ำยามวิกาลที่รั่วไหลผ่านบานหน้าต่างกระจกสีชา เรย์ขยับนิ้วเรียวยาวของตนอย่างรวดเร็ว ปลายปากกาขนนกในมือตวัดลากเส้นอักขระเวทลงบนแผนที่ภูมิประเทศเขตชายขอบอย่างแม่นยำ ทุกเส้นสายที่เขาขีดเขียนไม่ใช่แค่การลอกเลียนแบบ แต่เป็นการวิเคราะห์โครงสร้างพลังงานมานาที่ตกค้างอยู่ในกระดาษม้วนคำสั่งเบื้องหน้า "หกชั่วโมง... กับระยะทางกว่าสามสิบกิโลเมตรผ่านแนวเขตป่าต้องห้ามทิศเหนือ แถมยังต้องเก็บเกี่ยว 'รากอัคคีทมิฬ' ในสภาพที่มานาถูกกดทับยี่สิบเปอร์เซ็นต์" ลูเซียนพ่นลมหายใจออกทางจมูก ดวงตาคมกริบกวาดมองตัวเลขสถิติอัตราการรอดชีวิตของรุ่นพี่ปีก่อนๆ ที่ถูกบันทึกไว้มุมกระดาษ "นี่ไม่ใช่ภารกิจภาคสนามแล้วครับอาจารย์... นี่มันใบมรณะบัตรดีๆ นี่เอง" "ถ้ากลัวจนตัวสั่น ก็กลับไปนอนซะลูเซียน ประตูหอพักยังเปิดต้อนรับเด็กขี้ขลาดเสมอ" ฟีโอน่าเอ่ยขึ้นเบาๆ มือเรียวเล็กกำลังบรรจงจัดเรียงขวดแก้วบรรจงสารสกัดกันพิษลงในกระเป๋าคาดเอว สายตาของเธอไม่ได้มองคู่สนทนาแม้แต่น้อย แต่สมาธิทั้งหมดจดจ่ออยู่กับการตรวจสอบความบริสุทธิ์ของผงสมุนไพรในขวด "แต่ถ้าจำไม่ผิด นายเป็นคนประกาศกร้าวไม่ใช่หรือครับ ว่าตระกูลวาลคีเรียไม่เคยรู้จักคำว่าถอยในพายุหิมะ" "ฉันไม่ได้กลัว แค่กำลังคำนวณความคุ้มค่าและความไร้เหตุผลของหอคอยทิศเหนือต่างหาก" ลูเซียนย้อนเสียงเรียบ แม้ริมฝีปากจะแย้มยิ้มหยัน แต่นัยน์ตากลับกวาดมองไปที่เรย์ ซึ่งกำลังยืนนิ่งเงียบอยู่หน้าแผนผัง เรย์ไม่ได้เข้าร่วมวงสนทนาโตเถียง เขากำลังใช้ดวงตาสะท้อนโครงสร้างเวท (Mana Sight) ตรวจสอบร่องรอยเวทมนตร์ที่ซ่อนอยู่บนกระดาษม้วนสีชาแผ่นนั้น ในฐานะผู้ไร้ธาตุเวทมนตร์ เขาไม่เคยพึ่งพาปริมาณมานาที่มหาศาลเหมือนคนอื่น ทว่าสิ่งที่เขามีและเหนือกว่าใครทั้งหมดคือ "ตรรกะ" และความเข้าใจในกลไกเบื้องหลังของคาถา "ไม่ใช่แค่เรื่องเก็บสมุนไพรหรอครับ..." เรย์เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลเรียกให้สหายทั้งสองหันมามองเป็นตาเดียวกัน "นายรู้อะไรมา เรย์?" ลูเซียนหรี่ตาลง "ลองดูรอยหมึกตรงมุมซ้ายล่างสิครับ" เรย์ใช้นิ้วเคาะเบาๆ ลงบนกระดาษ "มันคือตราประทับของแผนกวิจัยเวทมนตร์ต้องห้าม ไม่ใช่คำสั่งจากสำนักทะเบียนนักเรียนปกติ และถ้าสังเกตจากความหนาแน่นของมานาที่เคลือบอยู่... หมึกนี้เพิ่งแห้งสนิทได้ไม่ถึงสิบนาที่อนที่อาจารย์จะโยนมันลงบนโต๊ะเรา" ฟีโอน่าชะงักมือที่กำลังเก็บขวดแก้ว ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อย "หมายความว่า... พวกเขาไม่ได้วางแผนเรื่องนี้ไว้ล่วงหน้า แต่มีเหตุการณ์บางอย่างเกิดขึ้นในป่าต้องห้ามเมื่อสิบนาทีก่อน... และเรากำลังถูกส่งไปเป็นหน่วยสอดแนมจำเป็น?" "ถูกต้องครับ" เรย์มุมปากยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความท้าทายแบบเดียวกับที่มักจะปรากฏขึ้นเสมอยามที่เขาพบเจอสมการเวทที่ซับซ้อนเกินแก้ "เตรียมตัวให้พร้อมเถอะครับ รากอัคคีทมิฬอาจจะเป็นแค่เป้าหมายบังหน้า แต่สิ่งที่รอเราอยู่ใต้ร่มเงาของป่าต้องห้าม... น่าสนใจกว่านั้นเยอะ" สิ้นคำพูด ประตูไม้บานใหญ่ของห้องสมุดก็ถูกผลักเปิดออกด้วยแรงลมกรรโชกยามวิกาล ความหน็บหนาวของอากาศภายนอกทะลักเข้ามาพร้อมกับเสียงคำรามต่ำๆ ที่สะท้อนก้องมาจากผืนป่าทึบเบื้องล่าง หอคอยทิศเหนือยามนี้ราวกับอสุรกายที่กำลังอ้าปากรอรับเหยื่อ และพวกเขาทั้งสามก็ก้าวเดินเข้าสู่ปากเหวแห่งปริศนาโดยไม่มีสิทธิ์หันหลังกลับ [ระบบตรวจพบเงื่อนไขพิเศษ: เข้าสู่เขตพื้นที่อันตรายระดับ SSS "ป่าสนทนากลืนวิญญาณ"] [ภารกิจหลักอัปเดต: ค้นหาต้นตอของการรั่วไหลของมานาโบราณก่อนเวลา 04.00 น.] [คำเตือนจากระบบ: มีสิ่งมีชีวิตไม่ทราบเผ่าพันธุ์กำลังจับตาดูการเคลื่อนไหวของท่านในระยะ 50 เมตร... และมันไม่ได้มาอย่างเป็นมิตร]