จุดวิกฤตของหัวใจ

“ถ้าคิดว่าการทำลายความมั่นใจของฉันจะทำให้เธอชนะคินได้ ริน... ฉันบอกไว้ตรงนี้เลยว่าเธอคิดผิด” ต้นรักแค่นยิ้ม ทั้งที่ริมฝีปากสั่นระริก เธอพยายามรวบรวมเศษเสี้ยวของความเข้มแข็งที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดไว้ในแววตาที่จ้องมองศัตรูหัวใจตรงหน้า คำพูดของรินเมื่อครู่ยังคงดังก้องอยู่ในโสตประสาท มันไม่ใช่แค่คำขู่ แต่มันคือคำทำนายถึงอนาคตที่เธอไม่เคยแม้แต่จะจินตนาการถึง รินหัวเราะเบาๆ ในลำคอ ท่าทางสวยสง่าของอดีตคนคุยระดับดาวคณะไม่ได้ทำให้ต้นรักรู้สึกคล้อยตามแม้แต่นิดเดียว “ความรักของคินน่ะเหรอคะ? มันสวยงามในตอนแรก แต่มันคือหลุมพรางที่พร้อมจะฝังทุกคนที่อยู่ข้างๆ เขาให้ตายทั้งเป็น... เธอแน่ใจนะว่าหัวใจดวงเล็กๆ ของเธอจะรับแรงกระแทกจากครอบครัวที่บ้าคลั่งความสมบูรณ์แบบนั่นได้?” รินหมุนตัวเดินจากไป ทิ้งให้ต้นรักยืนนิ่งงันอยู่กลางทางเดินที่เงียบสงัดของตึกวิศวะ คำพูดพวกนั้นเสียดแทงเข้าถึงกระดูกดำ ไม่ใช่เพราะรินพูดถูกทั้งหมด แต่เพราะมันคือสิ่งที่คินไม่เคยพูดถึงเลยแม้แต่ครั้งเดียว... โลกของเขาที่เธอพยายามก้าวเข้าไป แต่อาจจะเป็นโลกที่เธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะยืนหยัดอยู่ “เฮ้ย! ระวัง!” เสียงตะโกนของเมฆดังขึ้นพร้อมกับเสียงเบรกของรถยนต์ที่ดังสนั่นหวั่นไหว ต้นรักที่กำลังเดินใจลอยข้ามถนนภายในมหาวิทยาลัยหันไปมองตามสัญชาตญาณ แสงไฟหน้ารถคันใหญ่สาดเข้าตาจนพร่ามัว ร่างบางที่สั่นสะท้านอยู่แล้วกลับแข็งทื่อราวกับถูกแช่แข็ง วินาทีก่อนที่เหล็กกล้าจะปะทะกับร่างกาย แรงกระชากมหาศาลจากทางด้านหลังเหวี่ยงตัวเธอจนล้มลงไปกองกับพื้นถนน กลิ่นยางไหม้และเสียงเบรกที่เสียดสีกับพื้นปูนดังระงมไปทั่วบริเวณ หัวใจของต้นรักเต้นรัวจนแทบจะหลุดออกมาจากอก ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะก่อนที่เธอจะหันไปมองคนที่เสี่ยงชีวิตเข้ามาช่วยเธอไว้ คิน... ร่างสูงนอนนิ่งอยู่ข้างๆ เธอ ใบหน้าที่เคยเรียบเฉยและเย็นชาบัดนี้มีรอยถลอกและเลือดซึมออกมาจากการไถลไปกับพื้น เขาหายใจหอบถี่ สายตาที่มองมายังเธอยังคงมีความตระหนกที่ปิดไม่มิด “คิน! คุณ... คุณทำแบบนี้ทำไม!” เสียงของเธอขาดห้วง น้ำตาที่กลั้นไว้ไหลทะลักออกมาทันที เขายันตัวลุกขึ้นนั่งอย่างทุลักทุเล ก่อนจะรวบตัวเธอเข้าไปกอดแน่น แรงกอดนั้นไม่ได้นุ่มนวลนัก แต่มันกลับเต็มไปด้วยความโหยหาและความกลัวที่เขาก็เพิ่งจะรู้ตัวว่ามีมันอยู่ “อย่าเดินใจลอยแบบนั้นอีก... ถ้าเป็นอะไรไป ฉันจะอยู่ยังไง ต้นรัก... อย่าหายไปไหนอีกนะ” น้ำเสียงทุ้มต่ำที่สั่นเครือของคินทำให้กำแพงความมั่นใจของต้นรักพังทลายลงไปพร้อมกับหยดน้ำตา เธอซบหน้าลงกับอกแกร่ง สัมผัสถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวไม่ต่างจากเธอ นี่น่ะหรือคือความเย็นชาที่ใครๆ ต่างหวาดกลัว นี่น่ะหรือคือคนที่รินบอกว่าเป็นต้นเหตุของความหายนะ? สำหรับเธอ ในวินาทีนี้ คินเป็นเพียงผู้ชายคนหนึ่งที่กำลังแตกสลายเพราะความกลัวที่จะสูญเสียเธอไป เมฆวิ่งเข้ามาสมทบพร้อมด้วยสีหน้าที่ตื่นตระหนกไม่แพ้กัน “เฮ้ยไอ้คิน! มึงเป็นไงบ้างวะ? รถคันนั้นมันขับจี้มาเร็วมาก ชนเฉียดมึงไปนิดเดียวเองนะเว้ย!” คินไม่ตอบ เขายังคงกอดต้นรักไว้แน่น ราวกับว่าถ้าปล่อยมือไปเธอจะจางหายไปกับอากาศธาตุ ความเจ็บปวดจากบาดแผลภายนอกเทียบไม่ได้เลยกับความหนาวเหน็บที่เกาะกุมหัวใจเมื่อเห็นภาพร่างบางเกือบจะถูกรถชนต่อหน้าต่อตา “ฉันไม่เป็นไรแล้วค่ะ” ต้นรักพยายามผละออกเบาๆ แต่คินกลับกอดแน่นขึ้นกว่าเดิม “ไม่... จนกว่าฉันจะแน่ใจว่าเธอจะไม่หายไปไหน” คินพึมพำกับกลุ่มผมของเธอ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตากับเพื่อนสนิทด้วยแววตาที่เปลี่ยนไป มันไม่ใช่แววตาของพี่ว้ากมาดนิ่งคนเดิม แต่มันคือแววตาของคนที่พร้อมจะทำลายทุกกฎเกณฑ์เพื่อรักษาคนสำคัญไว้ คินประคองใบหน้าของต้นรักขึ้นมา เช็ดน้ำตาบนแก้มเนียนอย่างเบามือที่สุด “ไม่ว่ารินจะพูดอะไร หรือครอบครัวของฉันจะกดดันยังไง นับจากวันนี้ไป... ฉันจะไม่ปล่อยมือเธอเด็ดขาด เข้าใจไหม?” คำพูดนั้นทำเอาต้นรักใจสั่น เธอรู้ดีว่าคำมั่นสัญญานี้มีราคาที่ต้องจ่าย แต่มันกลับเป็นเสียงที่เธอโหยหามาตลอด ทว่าในจังหวะที่ทุกอย่างดูเหมือนจะคลี่คลาย เสียงฝีเท้าที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นจากทางด้านหลังของกลุ่มเมฆ “น่าประทับใจจังเลยนะคะ... ดูเหมือนว่าความรักจะทำให้คินกล้าทำเรื่องเสี่ยงๆ มากขึ้นนะ” รินเดินเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มที่อ่านไม่ออก ในมือของเธอถือซองเอกสารสีน้ำตาลไว้แน่น เธอไม่ได้มองไปที่บาดแผลของคิน แต่กลับจ้องมองต้นรักด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปจากเดิม ราวกับว่าเธอกำลังจะเฉลยตอนจบของละครฉากนี้ด้วยตัวเอง “คิน... นายคงลืมไปแล้วสินะว่าเหตุผลที่ฉันกลับมา ไม่ได้มีแค่เรื่องความหลัง แต่มันมี 'ความจริง' ที่นายซ่อนเอาไว้จากทุกคน... รวมทั้งจากเธอคนนี้ด้วย” รินขว้างซองเอกสารลงบนพื้นท่ามกลางความเงียบงัน เอกสารบางส่วนเลื่อนออกมาเผยให้เห็นรูปถ่ายและข้อมูลลับบางอย่างที่ทำให้สีหน้าของคินเปลี่ยนไปจนถึงขีดสุด ดวงตาของเขาวูบไหวเหมือนคนที่เพิ่งถูกกระชากหน้ากากออก “ถ้าเธอรู้ว่าสิ่งที่คินทำลงไปในอดีตเพื่อแลกกับการเป็นทายาทที่สมบูรณ์แบบของบ้านนั่น คืออะไร... เธอจะยังกล้ากอดเขาอยู่แบบนี้ไหม ต้นรัก?” ทุกสายตาจับจ้องไปที่เอกสารเหล่านั้น คินตัวแข็งทื่อราวกับถูกสาป ความลับที่เขาฝังไว้ลึกที่สุดกำลังจะถูกเปิดเผย และต้นรัก... ที่เพิ่งจะเริ่มเชื่อมั่นในตัวเขากำลังยืนอยู่ตรงกลางของพายุที่เขาก่อขึ้นเอง ขอบคุณที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปกับความรักของคินและต้นรักนะคะ แล้วพบกันในตอนหน้าค่ะ - ชานมไข่มุกหวานร้อย -