ความจริงที่ถูกเปิดเผย

แสงไฟจากหน้าจอสมาร์ทโฟนสาดกระทบใบหน้าคมคายที่กำลังบึ้งตึงจนแทบจะเป็นเส้นตรง อาคเนย์ไม่ได้สนใจว่าปลายนิ้วของตัวเองจะกดน้ำหนักลงบนหน้าจอแรงแค่ไหน รู้เพียงแต่ว่าภาพนิ่งความละเอียดสูงที่ถูกโพสต์ลงในแอปพลิเคชันยอดฮิตเมื่อสามนาทีที่แล้ว กำลังทำลายความอดทนขั้นสุดท้ายของเขาจนป่นปี้ ภาพโคลสอัพจังหวะที่เขากำลังโน้มใบหน้าลงไปใกล้คริษฐ์ในมุมอับสายตาหลังห้องประชุมใหญ่ ถูกขยายให้เห็นเด่นชัด พร้อมแคปชันกระแสลบจากแอคเคောင့်ูพิษที่พยายามปั่นกระแสว่าโอเมก้าหนุ่มใช้มารยาไต่เต้า "ลบทิ้งซะ" เสียงทุ้มต่ำที่ลอดไรฟันออกมาไม่ได้ดังนัก แต่มันเต็มไปด้วยแรงกดดันระดับอัลฟ่าสายเลือดบริสุทธิ์ที่แผ่ซ่านจนอากาศรอบตัวแทบจะหนักอึ้ง คริษฐ์ที่ยืนกอดอกอยู่ไม่ไกลเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตฉายแววเย้ยหยันชัดเจน แม้ว่าหัวใจดวงน้อยจะเต้นรัวระรัวด้วยความตกใจไม่แพ้กันเมื่อเห็นข่าวพาดหัวหน้าหนึ่งของเพจซุบซิบวงการไฮโซ แต่คนอย่างคริษฐ์ไม่มีวันแสดงความอ่อนแอให้ใครเห็น โดยเฉพาะกับท่านประธานจอมเผด็จการคนนี้ "คุณอาคเนย์กำลังสั่งให้ฉันไปบอกชาวเน็ตหลายแสนคนให้ลบความทรงจำหรือไงคะ?" คริษฐ์สวนกลับทันควัน น้ำเสียงเจือความประชดประชันที่ตั้งใจยั่วโมโหโดยเฉพาะ "ตื่นเถอะค่ะท่านประธาน รูปมันหลุดออกไปแล้ว และตอนนี้พวกเขากกำลังสนุกกับการมโนเรื่องราวความสัมพันธ์ของเรายิ่งกว่าดูซีรีส์เกาหลีเสียอีก" อาคเนย์เงยหน้าขึ้นจากหน้าจอ ชัตเตอร์ในหัวของเขาบันทึกภาพความดื้อรั้นในแววตาคู่สวยนั้นไว้ครบถ้วน แทนที่จะโกรธเกรี้ยวใส่โซเชียลมีเดียเหมือนอย่างเคย อัลฟ่าหนุ่มกลับก้าวเท้าฉับๆ เข้าประชิดตัวโอเมก้าดื้อตาใสในระยะประชิด กลิ่นอายฟีโรโมนกลิ่นสนซีดาร์เข้มข้นถูกปล่อยออกมาเพื่อกดดันให้อีกฝ่ายรู้สำนึก แต่คริษฐ์กลับเชิดหน้าขึ้นสู้ กลิ่นวานิลลาเจือกลิ่นเปปเปอร์มินต์ของเจ้าตัวไม่ได้ลดความหอมหวานลงเลย แม้จะพยายามแสดงท่าทีแข็งกร้าวแค่ไหนก็ตาม "เธอคิดว่าฉันเดือดร้อนเรื่องข่าวพวกนั้นเหรอ คริษฐ์" อาคเนย์โน้มใบหน้าลงกระซิบชิดริมฝีปาก น้ำเสียงแหบพร่าจนคนฟังต้องแอบกลืนน้ำลายลงคอ "สิ่งที่ฉันสนใจ...ไม่ใช่พวกไร้ตัวตนหลังจอคอมพิวเตอร์ แต่เป็นไอ้คนที่แอบถ่ายรูปนี้ต่างหาก มันกล้าดียังไงถึงเข้ามาล้ำเส้นในพื้นที่ส่วนตัวของฉัน" "แล้วมันเกี่ยวกับฉันตรงไหนล่ะคะ ในเมื่อคุณเป็นคน...เอ A-อัลฟ่าเองไม่ใช่เหรอที่เข้ามาใกล้ฉันก่อน!" คริษฐ์เสียงสะดุดไปนิดเมื่อปลายจมูกโด่งคมของอีกฝ่ายเฉียดผ่านแก้มเนียนไปเพียงนิดเดียว ความใกล้ชิดที่มากเกินความจำเป็นทำให้สัมผัสได้ถึงไออุ่นร้อนผ่าวจากร่างกายของอัลฟ่าหนุ่ม หัวใจเจ้ากรรมทรยศด้วยการเต้นผิดจังหวะจนกลัวว่าอีกฝ่ายจะได้ยินมัน "หึ ปากเก่งแบบนี้สินะ..." อาคเนย์แค่นหัวเราะในลำคอ ปลายเรียวนิ้วแกร่งเอื้อมไปเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาปรกหน้าผากมนของโอเมก้าหนุ่มอย่างเบามือ สัมผัสที่เปลี่ยนจากความดุดันเป็นความอ่อนโยนกะทันหันทำเอาคริษฐ์ถึงกับชะงักค้าง ดวงตาคู่คมจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเขา ราวกับจะค้นหาความจริงบางอย่างที่ซ่อนอยู่ภายใต้กำแพงความหยิ่งทะนงนั้น "ถ้าข่าวพวกมันบอกว่าเรามีความสัมพันธ์กันจริงๆ ทำไมเราไม่ทำให้มันเป็นเรื่องจริงไปเลยล่ะ คริษฐ์" "คุณ...พูดบ้าอะไรของคุณเนี่ย!" คริษฐ์ผลอกไดอกกว้างออกเต็มแรง ใบหน้าเนียนขึ้นสีแดงจัดด้วยความเขินอายที่ปิดไม่มิด แม้จะพยายามดันตัวถอยหลังหนี แต่วิถีกายกลับถูกกักขังไว้ด้วยท่อนแขนแกร่งที่ค้ำยันผนังห้องทำงานไว้ทั้งสองข้าง "ปล่อยนะ! อย่ามาฉวยโอกาสตอนที่ฉันกำลังหัวเสียกับเรื่องงี่เง่าพวกนี้เด็ดขาด!" "ฉันไม่ได้ฉวยโอกาส ฉันกำลังทวงสิทธิ์ของฉันต่างหาก" อาคเนย์ไม่ยอมปล่อย เขากลับยิ่งลดระยะห่างลงไปอีกจนลมหายใจอุ่นร้อนรดรินอยู่บนพวงแก้ม นัยน์ตาสีเข้มฉายแววคลั่งรักอย่างปิดไม่มิด "ปล่อยให้คนอื่นเข้าใจผิดไปเถอะ เพราะในไม่ช้า...ฉันจะทำให้พวกมันรู้ว่าเธอเป็นของใคร" บรรยากาศในห้องทำงานส่วนตัวเงียบงันลงชั่วขณะ มีเพียงเสียงลมหายใจสอดประสานและความร้อนระอุที่แผ่ซ่านจากฟีโรโมนที่ผสมผสานกันอย่างลงตัว คริษฐ์เม้มริมฝีปากแน่น สมองประมวลผลแทบไม่ทันกับความเอาแต่ใจของอัลฟ่าตรงหน้า ทว่าก่อนที่เขาจะได้ตอกกลับด้วยคำพูดเผ็ดร้อนอะไรออกไป เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดๆ กัน ตามด้วยการบิดลูกบิดเปิดเข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาต "พี่อาคเนย์คะ! แย่แล้วค่ะ! คุณพ่อสั่งให้เรียกตัว..." เสียงใสของหญิงสาวผู้มาใหม่หยุดชะงักกึกทันทีเมื่อกวาดสายตาเข้ามาเห็นภาพเบื้องหน้า ประตูห้องที่เปิดกว้างเผยให้เห็นร่างของอัลฟ่าหนุ่มที่กำลังคร่อมทับโอเมก้าคนสนิทไว้ในมุมอับสายตา ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด ขณะที่คริษฐ์รีบผลักอาคเนย์ออกสุดแรงด้วยความตกใจ และเมื่อหันไปมองผู้ที่ยืนอยู่หน้าประตู หัวใจของคริษฐ์ก็หล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม... ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมฟินไปกับกระต่ายพระจันทร์นะคะ!