ข่าวลือในออฟฟิศ

“รินทร์... คุณมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงครับ” เสียงของคริษฐ์ขาดหายไปในลำคอ เมื่อร่างระหงในชุดเดรสแบรนด์เนมสีงาช้างก้าวเข้ามาหยุดยืนอยู่กลางห้องทำงานส่วนตัวของท่านประธาน กลิ่นหอมหวานของฟีโรโมนเบต้าที่ถูกปรุงแต่งด้วยน้ำหอมราคาแพงฟุ้งกระจายกลบกลิ่นอายความดุร้ายของอัลฟ่าที่เพิ่งอบอวลอยู่เมื่อครู่จนมิด รินทร์ หรือ ‘รินรดา’ คู่หมั้นสาวทางธุรกิจที่ผู้ใหญ่ทั้งสองฝ่ายต่างจับ The Match ให้เดินเกมร่วมกัน กำลังกวาดสายตาคมกริบมองสำรวจบรรยากาศที่น่าสงสัยระหว่างเขากับอาคเนย์ด้วยรอยยิ้มที่เคลือบไว้ด้วยความเคลือบแคลง กระต่ายพระจันทร์ขอบอกเลยนะคะว่า บรรยากาศในห้องตอนนี้มันช่างน่าอึดอัดเสียจนแทบจะเอามือมาควานหาออกซิเจนไม่เจอเลยล่ะค่ะ “แปลกใจเหรอคะที่เห็นรินที่นี่... หรือว่ารินเข้ามาขัดจังหวะอะไรสำคัญของพวกคุณสองคนเข้าพอดี” รินรดาเอ่ยด้วยน้ำเสียงหวานใส แต่ทว่าแววตาที่มองตรงมายังร่างโปร่งของคริษฐ์นั้นกลับไร้ซึ่งรอยยิ้มโดยสิ้นเชิง เธอปรายตามองสภาพที่คริษฐ์เพิ่งผละออกจากอبيضะของอาคเนย์ เสื้อเชิ้ตสีอ่อนที่ยับยู่ยี่เล็กน้อยและผมเผ้าที่ยุ่งเหยิงจากการคลอเคลียเมื่อครู่ คือหลักฐานชั้นดีที่ฟ้องว่าก่อนที่เธอจะเปิดประตูเข้ามา ที่นี่เพิ่งผ่าน ‘สงครามย่อมๆ’ ที่เต็มไปด้วยความเสน่หามาหมาดๆ อาคเนย์ขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด ดวงตาคมกริบสีสนิมเหล็กตวัดกลับไปมองคู่หมั้นสาวด้วยความไม่พอใจที่ถูกขัดจังหวะในเวลาส่วนตัว ความเย็นชาแบบฉบับท่านประธานตระกูลใหญ่ถูกยกขึ้นมาเป็นเกราะกำบังทันที ร่างสูงใหญ่ขยับตัวก้าวออกมายืนบังคริษฐ์ไว้ครึ่งตัวโดยสัญชาตญาณของการปกป้อง แม้ว่าปากจะบอกว่ารังเกียจคู่หมั้นคนนี้แค่ไหน แต่ในฐานะนักธุรกิจและหน้าตาทางสังคม เขาก็ยังต้องรักษาเกียรติเอาไว้ในระดับหนึ่ง “คุณรินรดามาทำไมไม่แจ้งล่วงหน้าครับ ปกติเลขาหน้าห้องจะโทรบอกผมก่อนเสมอ” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้นด้วยความเรียบเฉย แฝงความกดดันไว้อย่างแนบเนียนจนคนฟังต้องชะงัก “ถ้าบอกล่วงหน้า... รินก็คงไม่ได้เห็นภาพเด็ดๆ แบบนี้สิคะ อาค” รินรดายกยิ้มมุมปาก เธอก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานมากขึ้น ปล่อยให้ส้นสูงกระทบพื้นห้องดังเป็นจังหวะราวกับเสียงนาฬิกาจับเวลาความอดทนของคนในห้อง “คุณพ่อให้รินเอาเอกสารโครงการรีสอร์ทที่ภูเก็ตมาให้อาเซ็นต์ด่วนค่ะ เพราะท่านอยากให้โปรเจกต์นี้เริ่มต้นภายในสัปดาห์หน้า แต่ดูเหมือนว่า... ท่านประธานของเราจะง่วนอยู่กับการตรวจ ‘งานกราฟิก’ ชิ้นอื่นมากกว่านะคะ” คำพูดเหน็บแนมที่จงใจเน้นคำว่า ‘งานกราฟิก’ พร้อมกับสายตาที่จิกกัดมายังคริษฐ์ ทำให้โอเมก้าหนุ่มเลือดขึ้นหน้าทันที คริษฐ์ไม่ใช่คนที่จะยอมก้มหัวให้ใครโดยไม่มีเหตุผล ยิ่งถูกมองด้วยสายตาดดูถูกเหยียดหยามว่าเป็นแค่ ‘ของเล่นราคาถูก’ ในสายตาไฮโซสาว ยิ่งทำให้ต่อมความพยศทำงานอย่างเต็มพิกัด คริษฐ์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสติ ก่อนจะก้าวพ้นจากเงาของอาคเนย์ ยืดตัวตรงเชิดหน้าขึ้นสู้กับคู่หมั้นสาวอย่างไม่เกรงกลัว รอยยิ้มหวานหยดแบบฉบับดีไซเนอร์ปากกล้าถูกจุดขึ้นที่มุมปาก “ถ้างานกราฟิกชิ้นนี้มันทำให้ท่านประธานต้องเสียเวลาตรวจตราอย่างใกล้ชิดขนาดนี้ ก็แสดงว่ามันต้องมีความสำคัญมากพอที่จะทำให้โปรเจกต์ผ่านฉลุยแน่นอนครับ คุณรินรดาไม่ต้องเป็นห่วงหรอกนะครับ หน้าที่ของผม... ผมรับผิดชอบได้ดีเสมอ ไม่เคยปล่อยให้งานไหนหลุดมือไปให้คนอื่นคาบไปกินหรอกครับ” ประโยคท้าย คริษฐ์จงใจส่งสายตาคมปลาบกลับไป ปฏิเสธไม่ได้เลยนะคะว่าอินเนอร์ความตัวแม่ของน้องคริษฐ์ในตอนนี้ ทำเอาคนอ่านอย่างเราๆ อยากจะลุกขึ้นปรบมือให้ดังๆ เลยค่ะ! รินรดาหน้าตึงขึ้นมาทันทีเมื่อเจอไม้นี้ เธอหรี่ตามองคริษฐ์ด้วยความโกรธกรุ่นที่ถูกเด็กในออฟฟิศย้อนเข้าให้ แต่ก่อนที่สงครามประสาทระหว่างว่าที่สะใภ้ใหญ่กับกราฟิกหนุ่มตัวแสบจะบานปลายไปมากกว่านี้ อาคเนย์ก็ยกมือขึ้นโบกตัดบทด้วยความรำคาญใจเต็มที “วางเอกสารไว้ตรงนั้น แล้วคุณกลับไปก่อนเถอะรินรดา ผมมีงานต้องคุยกับคุณคริษฐ์ต่อ” อัลฟ่าหนุ่มเอ่ยเสียงเรียบ ทว่าเฉียบขาดจนไม่อาจปฏิเสธได้ “แต่อาคะ! รินยังมีเรื่องที่ผู้ใหญ่ฝากมาคุยกับคุณ...” “ผมบอกให้กลับไปก่อน!” เสียงทุ้มต่ำที่กดต่ำลงจนน่ากลัว พร้อมกับกลิ่นฟีโรโมนกดดันที่แผ่พุ่งออกมาโดยไม่รู้ตัว ทำเอารินรดาถึงกับสะดุ้ง เธอเม้มริมฝีปากแน่นด้วยความคับแค้นใจ ปรายตามองคริษฐ์ด้วยสายตาอาฆาตมาดร้ายแวบหนึ่ง ก่อนจะสะบัดหน้าเดินกระแทกส้นเท้าออกจากห้องไปพร้อมกับเสียงปิดประตูที่ดังสนั่น ปัง! ความเงียบงันกลับมาเยือนห้องทำงานกว้างอีกครั้ง คริษฐ์พ่นลมหายใจออกมาพรืดใหญ่ ความตึงเครียดเมื่อครู่ทำให้แผ่นหลังบางชื้นเหงื่อเล็กน้อย ร่างโปร่งหันหลังกลับเพื่อจะเก็บกระเป๋าและไฟล์งานของตัวเองบ้าง ไม่อยากจะอยู่ต่อหน้าอัลฟ่าจอมเอาแต่ใจคนนี้ให้อารมณ์เสียไปมากกว่านี้แล้ว ทว่า... ยังไม่ทันที่จะได้ก้าวเท้าเดินหนี ข้อมือบางก็ถูกคว้าไว้ด้วยมือหนาของคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ เสียก่อน แรงดึงที่ไม่ทันตั้งตัวทำให้ร่างทั้งร่างเซเข้าไปปะทะกับแผงอกกว้างของอาคเนย์อีกครั้ง กลิ่นอายอัลฟ่าที่กลับมานุ่มนวลขึ้นแต่ยังคงความดุดันโอบล้อมรอบตัวเขาไว้อย่างรวดเร็ว “จะรีบไปไหนล่ะครับ หืม?” เสียงกระซิบพร่าดังอยู่ข้างใบหู ลมหายใจอุ่นๆ ที่เป่ารดต้นคอทำเอาขนลุกซู่ไปทั้งร่าง “ปล่อยเลยนะครับท่านประธาน! เดี๋ยวคู่หมั้นคุณเขาก็กลับมาเห็นเข้าจริงๆ หรอก อยากให้มีข่าวลือเสียๆ หายๆ ในออฟฟิศอีกหรือไงครับ ช่วงนี้คนเขาก็ซุบซิบกันจนผมแทบจะเดินไม่พ้นแผนกอยู่แล้วนะ!” คริษฐ์โวยวายเสียงเบາ พยายามบิดข้อมือออกจากการเกาะกุม แต่มีหรือที่แรงโอเมก้าจะสู้แรงอัลฟ่าเลือดร้อนอย่างอาคเนย์ได้ “ปล่อยให้เขาลือไปสิครับ...” อาคเนย์ก้มหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกโด่งคลอเคลียอยู่แถวแก้มนิ่มที่กำลังขึ้นสีแดงระเรื่อด้วยความเขินอายปนหงุดหงิด “ในเมื่อสิ่งที่พวกเขาลือกัน... มันคือเรื่องจริงทั้งหมดอยู่แล้ว” “นี่คุณ! คนหน้าไม่อาย!” คริษฐ์หันขวับมาต่อว่า แต่จังหวะนั้นเองริมฝีปากของทั้งคู่ก็เกือบจะชนกัน ปลายจมูกชนกันจนรับรู้ถึงสัมผัสอุ่นร้อนที่แนบชิด ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นด้วยความตกใจ หัวใจดวงน้อยเต้นรัวระรัวราวกับกลองเพลในอก อาคเนย์จ้องมองริมฝีปากบางที่ขยับเถียงเขาแจ๋วเมื่อครู่ด้วยสายตาวาวโรจน์ ความอดทนที่สะสมมานานตั้งแต่เมื่อวานขาดผึ่งลงตรงนั้น เขาไม่สนใจแล้วว่าใครจะคิดอย่างไร หรือจะมีข่าวลืออะไรน่าปวดหัวในออฟฟิศอีกต่อไป “ใช่... ผมมันหน้าไม่อายเฉพาะกับคุณคนเดียวเท่านั้นแหละ” อาคเนย์เอ่ยเสียงพร่าต่ำ ดวงตาคมกริบกวาดมองริมฝีปากที่เผยอขึ้นเล็กน้อยด้วยความเย้ายวน ก่อนที่ใบหน้าหล่อเหลาจะโน้มลงมาหาช้าๆ อย่างจงใจกลั่นแกล้งให้คนในอ้อมกอดหัวใจวายตาย “เดี๋ยว... อื้อ!” คำท้วงติงถูกกลืนหายลับไปกับเรียวปากหยักที่ทาบทับลงมาอย่างไร้การปรานี รสจูบที่ทั้งเอาแต่ใจ ร้อนแรง และเรียกร้องสิทธิ์ความเป็นเจ้าของถูกส่งมอบให้อย่างเต็มพิกัด คริษฐ์เบิกตากว้างด้วยความคาดไม่ถึง สมองขาวโพลนจนคิดอะไรไม่ออก มือบางที่พยายามจะผลักไดอกกว้างเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นกำเสื้อเชิ้ตของเขาแน่นโดยไม่รู้ตัวเมื่อความวาบหวามเล่นงานจนขาแทบทรุด ทว่า... ในเสี้ยววินาทีที่สติกำลังจะหลุดลอยไปกับรสจูบอันตraptifying นั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นสามครั้งติดๆ กัน พร้อมกับเสียงของเลขาหน้าห้องที่ตะโกนแทรกเข้ามาด้วยความตื่นตระหนก “ท่านประธานคะ! แย่แล้วค่ะ! ตอนนี้ในกลุ่มแชทพนักงานและบอร์ดอินטרเน็ตของบริษัทกำลังแชร์คลิปที่คุณกับคุณคริษฐ์ยืนกอดกันในห้องเมื่อวานว่อนไปหมดแล้วค่ะ! แถมตอนนี้... ท่านประธานกรรมการบริหารกำลังเดินตรวจตึกมาที่ชั้นนี้ด้วยค่ะ!” **************************************** ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาฟินและอินไปกับความคลั่งรักของท่านประธานกับน้องคริษฐ์ในตอนนี้นะคะ!