ขอโทษด้วยการกระทำ

หน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่บนโต๊ะทำงานสว่างวาบด้วยกราฟราคาหุ้นที่ดิ่งเหวราวกับดิ่งพสุธา ทว่าสิ่งที่ดึงดูดสายตาของคริษฐ์ในเวลานี้กลับไม่ใช่ตัวเลขสีแดงฉานเหล่านั้น หากแต่เป็นรอยยิ้มมุมปากของตัวเองที่ฝืนเหยียดขึ้นเพื่อกลบเกลื่อนความสั่นเทาภายในอก ให้ตายสิ… เล่นเกมการเงินสกปรกแบบนี้เลยสินะครับ คุณพ่อผู้สูงส่งของท่านประธานผู้เย่อหยิ่ง ประตูห้องทำงานถูกผลักเปิดออกอย่างไร้ซึ่งมารยาท แต่คริษฐ์ไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมอง เขารู้ดีว่าเป็นใคร ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มของอาคเนย์ก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเรียบตึงราวกับรูปปั้นหินสลัก ทว่าดวงตาสคมกริบคู่นั้นกลับไหววับด้วยประกายบางอย่างที่เจ้าตัวพยายามซ่อนเร้นอย่างสุดความสามารถ "คุณคงรู้เรื่องแล้วสินะ" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยขึ้น บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนแทบหายใจไม่ออก "หึ รู้สิคะ" คริษฐ์แค่นหัวเราะ หยัดกายลุกขึ้นเผชิญหน้ากับอัลฟ่าหนุ่ม ดวงตากลมโตฉายแววเยหยันอย่างไม่คิดจะเกรงกลัว "คุณพ่อของคุณนี่ใจปล้ำเป็นบ้า ทุ่มเงินก้อนโตซื้อหุ้นพาร์ทเนอร์ฝั่งปารีสเพื่อจะบีบให้ฉันจนมุม... แผนสูงสมเป็นตระกูลใหญ่ดีนี่คะ ท่านอาคเนย์" อาคเนย์ขมวดคิ้วมุ่น ก้าวฉับๆ เข้ามาประชิดตัวจนคริษฐ์ต้องถอยหลังไปชนขอบโต๊ะทำงาน กลิ่นอายฟีโรโมนกลิ่นสนซีดาร์ปนความเย็นชาแผ่ซ่านออกมากดดันโดยไม่รู้ตัว แต่วันนี้… โอเมก้าอย่างคริษฐ์ไม่มีทางยอมให้ใครมาข่มเหงฝ่ายเดียวแน่ "อย่ามาใช้น้ำเสียงประชดประชันกับผมนะ คริษฐ์" อาคเนย์กัดกรามกรวด มือหนายื่นออกไปหมายจะคว้าข้อมือเล็ก แต่กลับถูกปัดออกอย่างไม่ใยดี "ทำไมล่ะคะ? กลัวความจริงเหรอ หรือว่าคุณเองก็มีส่วนรู้เห็นกับแผนการอุบาทว์นี่ด้วย!" คริษฐ์สวนกลับทันควัน เสียงหวานใสสั่นเครือเล็กน้อยด้วยความโกรธระคนน้อยใจ "บอกฉันมาสิว่าที่คุณทำดี ทำเป็นปกป้อง ทำเป็นห่วงฉัน ที่แท้ก็แค่ละครฉากหนึ่ง เพื่อรอเวลาให้พ่อของคุณขยี้ฉันให้แหลقคามือใช่ไหม!" เพล้ง! ความอดทนของอัลฟ่าหนุ่มขาดผึ้ง อาคเนย์ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขากระชากเอวบางเข้ามาประชิดแนบแน่นจนไร้ช่องว่าง แรงปะทะทำให้ลมหายใจของทั้งคู่ผสานกันในระยะประชิด คริษฐ์เบิกตากว้างด้วยความตกใจ พยายามดิ้นรนขัดขืน แต่มีหรือที่เรียวแรงของโอเมก้าจะสู้แรงของอัลฟ่าเลือดร้อนผู้ทรงอิทธิพลได้ "ปล่อยฉันนะ! ไอ้คน..." คำด่าทอถูกกลืนหายไปในลำคอทันที เมื่อริมฝีปากร้อนผ่าวทาบทับกลีบปากนุ่มอย่างไร้ความปรานี มันไม่ใช่จูบแห่งการลุกล้ำเพื่อเอาชนะ แต่มันคือการระบายความอัดอั้นตันใจที่ไม่อาจเอ่ยเป็นคำพูด อาคเนย์ขบเม้มริมฝีปากอิ่มย้ำๆ ก่อนจะผ่อนน้ำหนักลงเปลี่ยนเป็นความนุ่มนวลอย่างที่เจ้าตัวไม่เคยทำกับใคร รสชาติหวานล้ำที่คุ้นเคยเคล้าคลอไปกับความดุดันที่ค่อยๆ ละลายหายไป เหลือไว้เพียงความวาบหวามที่สั่นสะท้อนลึกถึงขั้วหัวใจ คริษฐ์สมองขาวโพลน มือที่เคยทุบตีอกแกร่งค่อยๆ เปลี่ยนเป็นกำเสื้อสูทของอีกฝ่ายแน่น ดวงตากลมโตปิดลงรับสัมผัสที่ทั้งคาดไม่ถึงและชวนให้โอนอ่อนผ่อนตามอย่างน่าประหลาด เมื่อถอนริมฝีปากออก อาคเนย์ผละหน้าออกมาเล็กน้อย หน้าผากชิดกัน หน้าอกกระเพื่อมไหวตามจังหวะลมหายใจที่หอบกระชั้น ดวงตาคมกริบมองลึกเข้ามาในดวงตาของโอเมก้าตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่เปี่ยมล้น "ผมไม่ได้รู้เรื่องนี้…" น้ำเสียงทุ้มต่ำเอ่ยแผ่วเบา ชิดริมฝีปากของคนตัวเล็ก ปลายจมูกคลอเคลียกันอย่างแนบชิด "และผมไม่มีวันยอมให้ใครหน้าไหนมาทำร้ายคุณ… ต่อให้คนคนนั้นจะเป็นพ่อของผมก็ตาม" ความเงียบเข้าปกคลุมพื้นที่ชั่วขณะ คริษฐ์นิ่งอึ้ง หัวใจเต้นโครมครามจนแทบกระเด็นออกมานอกอก ความอ่อนโยนที่ฉายชัดอยู่ในแววตาคู่นั้น… มันจริงจังเสียจนเขาแทบไม่กล้าปฏิเสธ "คุณ... พูดจริงเหรอคะ" คริษฐ์กระซิบถาม เสียงสั่นพร่า ความเกรี้ยวกราดก่อนหน้านี้มลายหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความหวาดหวั่นและความอบอุ่นที่ซ่านเข้ามาในหัวใจ "ผมไม่เคยพูดเล่นเรื่องที่มีคุณอยู่ในสมการชีวิต" อาคเนย์กดจูบเบาๆ ที่หน้าผากมน เป็นการกระทำที่อ่อนโยนจนคริษฐ์ต้องหลับตาพริ้มรับสัมผัสนั้นด้วยความรู้สึกที่ยากจะบรรยาย "เชื่อใจผมนะ... คริษฐ์" ทว่า ในขณะที่บรรยากาศกำลังหวานล้ำและเปราะบางด้วยความรู้สึกที่เชื่อมโยงกันอย่างไร้รอยต่อ *ก๊อกๆๆ* เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งติดกันอย่างเร่งรีบ ก่อนที่บานประตูจะถูกผลักเปิดออกโดยไม่รอรับคำอนุญาต "คุณอาคเนย์ครับ! แย่แล้วครับ!" เลขาหนุ่มหน้าตาตื่นวิ่งพรวดพราดเข้ามาด้วยสีหน้าซีดเผือด "ทางสำนักข่าวเศรษฐกิจปล่อยภาพลับที่คุณอาคเนย์เข้าพบผู้ถือหุ้นใหญ่ฝั่งปารีสเมื่อคืนนี้ออกมาแล้วครับ! ตอนนี้สื่อตีข่าวว่าคุณกำลังร่วมมือกับทางนั้นฮุบหุ้นบริษัทของคุณคริษฐ์... เป็นข่าวหน้าหนึ่งที่กระแสแรงมากครับ!" อาคเนย์ผุดลุกขึ้นยืนบังร่างของคริษฐ์ไว้ทันที นัยน์ตาคมกริบฉายแววดุดันขึ้นมาอีกครั้งราวกับพายุร้ายที่กำลังก่อตัว คริษฐ์หน้าถอดสี มือเรียวเย็นเฉียบขึ้นมาทันทีเมื่อได้ยินประโยคถัดมาที่เลขาหนุ่มละล่ำละลักพูดออกมาด้วยความตื่นตระหนก "และ... และตอนนี้ ทางคณะกรรมการบริหารเรียกประชุมด่วนที่สุด พร้อมออกแถลงการณ์ปลดคุณคริษฐ์ออกจากตำแหน่งผู้อำนวยการฝ่ายออกแบบทันทีครับ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "กระต่ายพระจันทร์" มาโดยตลอดนะคะ