ศัตรูจากต่างทวีปเริ่มเคลื่อนไหว

"แกคิดว่าเงินซื้อทุกอย่างได้จริงหรือไง คีย์? โลกใบนี้มันขับเคลื่อนด้วยอำนาจและเลือดเนื้อ ไม่ใช่เศษกระดาษพวกนั้น!" เสียงคำรามต่ำลอดไรฟันของ 'วาร์กัส' หัวหน้าหน่วยนักฆ่าเงาโลหิตดังขึ้นท่ามกลางความมืดมิดของตรอกซอกซอยเขตสลัมระดับสาม ภายในเกม 'Aethelgard Online' ที่เวลานี้สมจริงเสียยิ่งกว่าโลกแห่งความจริง คมมีดอาบยาพิษสีม่วงเข้มสะท้อนแสงจันทร์สลัว พุ่งตรงเข้าสู่จุดตายบริเวณลำคอของชายหนุ่มที่ยืนไขว่ห้างพิงกำแพงอิฐเก่าๆ อย่างไม่สะทกสะท้าน คีย์ปรายตามองคมมีดที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็วสูงราวกับมันเป็นเพียงแมลงวันที่น่ารำคาญ รอยยิ้มเยาะหยันผุดขึ้นที่มุมปากของเขา ชายหนุ่มไม่ได้ขยับเขยื้อนหลบหนีแม้แต่น้อย ในสายตาของอดีตเกมเมอร์ไส้แห้งที่บัดนี้กลายเป็นผู้ถือครอง 'ระบบเทพเจ้าจ่ายไม่อั้น' พวกมดปลวกจากต่างทวีปที่ถูกส่งมาโดยกลุ่มอิทธิพลมืด ก็ไม่ต่างอะไรจากตัวตลกที่วิ่งเข้ามาหาความตาย เปรี้ยง! ก่อนที่คมมีดจะถึงตัว ร่างของวาร์กัสกลับกระเด็นถอยหลังราวกับชนเข้ากับกำแพงล่องหน แรงกระแทกมหาศาลทำให้เลือดสดๆ พุ่งทะลักออกจากปากของนักฆ่าระดับท็อปจากเซิร์ฟเวอร์ทวีปตะวันตก "อัก... เป็นไปได้ยังไง! ฉันใช้สกิลล่องหนระดับ SSS ทำไมแกถึงมองเห็น!" วาร์กัสเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวดและหวาดกลัว เขารู้สึกได้ทันทีว่าพลังป้องกันของเป้าหมายนั้นสูงเสียจนเกินขอบเขตของเกมนี้ไปไกลลิบ "มองเห็นเหรอ? เปล่าเลย ฉันไม่ได้มองเห็นแกหรอก..." คีย์ค่อยๆ ก้าวเดินเข้าไปหาช้าๆ เสียงรองเท้าหนังราคาแพงกระทบพื้นถนนสกปรกดัง ก๊อก... ก๊อก... ทุกย่างก้าวสร้างแรงกดดันมหาศาลจนวาร์กัสต้องทรุดตัวลงคุกเข่า "แต่ระบบของฉันมันเตือนว่า มีขยะเปียกชื้นกำลังส่งกลิ่นเหม็นเข้ามาใกล้คนของฉันต่างหาก" ดวงตาของคีย์เย็นชาไร้ก้นบึ้ง ชวนให้นึกถึงมัจจุราชที่พร้อมจะปลิดชีพเหยื่อได้ทุกเมื่อ ภาพของริน หญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจที่นั่งรอเขาอยู่ที่บ้านพักปลอดภัยผุดขึ้นในAใจ ยิ่งคิดว่าพวกสวะเหล่านี้กล้าส่งคนมาปองร้ายคนของเขา ความโกรธแค้นก็ถูกแทนที่ด้วยความเด็ดเดี่ยวที่จะบดขยี้พวกมันให้แหลقคามือ "แก... แกมันก็แค่ไอ้หน้าตัวเมียที่เกาะผู้หญิงกิน! อัครพลนายน้อยของเราเตรียมเงินไว้ซื้อหัวแกห้าสิบล้านเครดิต! ต่อให้แกเก่งแค่ไหน แต่พวกเรามีกองกำลังจากทวีปเบื้องบนหนุนหลังอยู่ แกไม่มีทางชนะกลุ่มอิทธิพลมืดได้หรอก!" วาร์กัสตะโกนลั่นด้วยความเคียดแค้น แม้จะหวาดกลัวจนตัวสั่นเทา แต่สัญชาตญาณนักฆ่าก็ยังคงพยายามหยิบหินมิติเพื่อเรียกกำลังเสริม คีย์หัวנסสเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่แฝงด้วยความเย้ยหยันดังขึ้น "อัครพลเหรอ? ลูกคุณหนูตกอับที่แย่งผู้หญิงน่ารังเกียจไปจากฉัน แถมยังคิดว่าเงินไม่กี่สิบล้านจะซื้อกฎเกณฑ์ในเกมนี้ได้สินะ..." คีย์หยุดยืนตรงหน้าวาร์กัสที่นอนแผ่หลาอยู่บนพื้น นิ้วเรียวยาวแตะเบาๆ ที่อากาศว่างเปล่าตรงหน้า ติ๊ง! หน้าจอสีทองอร่ามปรากฏขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ทรงพลังที่สุดในจักรวาล [ ตรวจพบความพยายามลอบสังหารจากกลุ่มอิทธิพลภายนอก ] [ ระบบเปิดใช้งานมาตรการตอบโต้ขั้นสูงสุด: 'ซื้อกิจการและกวาดล้าง' ] [ ทำการโอนเงินจำนวน 1,000,000,000 เครดิต เข้าสู่บัญชีกลางของกิลด์นักฆ่าเงาโลหิตเรียบร้อย ] [ ประกาศิตเทพเจ้า: นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป กิลด์นักฆ่าเงาโลหิตถูกยุบถาวร ทุกไอดีที่เกี่ยวข้องถูกรีเซ็ตเป็นเลเวล 0 และทรัพย์สินทั้งหมดตกเป็นของ 'คีย์' แต่เพียงผู้เดียว ] วาร์กัสเบิกตากว้างจนแทบทะลักออกจากเบ้า หน้าจอระบบส่วนตัวของเขากระพริบเตือนสีแดงฉาน ก่อนที่เสียงระบบจำ The System จะประกาศก้องทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์เกมจนผู้เล่นนับล้านคนต้องหยุดชะงัก [ ประกาศจากระบบ: กิลด์ 'เงาโลหิต' ถูกซื้อกิจการและถูกลบออกจากสารบบโดยผู้เล่น 'คีย์' ] "มะ... เป็นไปไม่ได้! กิลด์ของเรามีมูลค่าหลายร้อยล้าน! แกใช้เงินซื้อทั้งกิลด์ในพริบตาเดียวได้ยังไง!" วาร์กัสกรีดร้องสติหลุด เขารู้ดีว่าความพยายามทั้งหมดของเขาพังทลายลงแล้ว ไม่ใช่แค่การลอบสังหารที่ล้มเหลว แต่รากฐานชีวิตในเกมของเขารวมถึงเพื่อนร่วมกิลด์นับพันคนถูกกวาดล้างจนไม่เหลือชิ้นดีด้วยอำนาจเงินมหาศาลที่ไร้ขีดจำกัด คีย์ย่อตัวลงเล็กน้อย ใช้ปลายนิ้วเชยคางของหัวหน้านักฆ่าขึ้นมาสบตา "จำไว้นะ... สำหรับคนอื่น เงินคืออำนาจ แต่สำหรับฉัน เงินคือความบันเทิงที่ฉันใช้ขยี้พวกมดปลวกอย่างพวกแกเล่นแก้เบื่อ" รอยยิ้มของคีย์ไม่ได้มีความอบอุ่นหลงเหลืออยู่เลย มันคือรอยยิ้มของปีศาจผู้กุมชะตากรรมทุกอย่างไว้ในกำมือ ในขณะเดียวกัน ที่คฤหาสน์หรูหราใจกลางเมืองหลวงของเกม อัครพลกำลังนั่งจิบไวน์ราคาแพงร่วมกับแขกผู้มีเกียรติจากต่างทวีป รอยยิ้มเย่อหยิ่งประดับอยู่บนใบหน้าของเขาเมื่อคิดว่าอีกไม่นานหัวของคีย์คงจะถูกส่งมาวางตรงหน้า ทว่าจู่ๆ หน้าจอระบบของเขาก็ส่งเสียงเตือนรัวเร็วราวกับจะระเบิด [ เตือนภัย: ทรัพย์สินทั้งหมดของท่านถูกอายัด ] [ เตือนภัย: บัญชีธนาคารในโลกจริงและในเกมถูกตรวจสอบโดยหน่วยงานตรวจสอบพิเศษระดับสูงสุด ] [ ข้อความจากระบบ: "ของขวัญชิ้นเล็กๆ น้อยๆ จากคีย์... หวังว่าจะชอบนะคุณชาย" ] แก้วไวน์ในมือของอัครพลร่วงหล่นลงกระทบพื้นแตกกระจาย สีหน้าของเขาซีดเผือกไร้สีเลือด ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวที่แล่นริ้วขึ้นมาจากไขสันหลัง เมื่อตระหนักได้ว่าศัตรูที่เขาพยายามเหยียบย่ำ บัดนี้ได้กลายเป็นเจ้าชีวิตที่กุมลมหายใจของเขาทั้งเป็นไว้หมดแล้ว บรรยากาศในตรอกซอกซอยเขตสลัมกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง คีย์ยืนมองร่างของวาร์กัสที่ค่อยๆ สลายกลายเป็นละอองแสงสีขาวก่อนจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย ชายหนุ่มปัดฝุ่นตามเสื้อผ้าของตนเองเบาๆ ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเพื่อโทรหาคนที่เขารักที่สุด "รินครับ... ผมจัดการธุระเสร็จแล้วนะ เดี๋ยวผมแวะซื้อเค้กสตรอว์เบอร์รีร้านโปรดที่คุณชอบแล้วรีบกลับไปกินด้วยกันนะครับ" น้ำเสียงที่เย็นชาไร้ความรู้สึกเมื่อครู่ แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนและอบอุ่นทันทีที่เอ่ยถึงหญิงสาวปลายสาย ทว่า... ในวินาทีที่คีย์กำลังจะกดวางสาย เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นจากความมืดเบื้องหลัง พร้อมกับเสียงหัวเราะเย็นเยียบที่ทำให้บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนติดลบ "ไม่คิดเลยว่าเด็กสร้างจากสลัม จะกลายเป็นเศรษฐีใหม่ที่กล้าท้าทายอำนาจของตระกูลขุนนางเก่าแก่... ฝีมือไม่เลวนี่ คีย์" คีย์ชะงักฝีเท้า ดวงตาคมกริบหันกลับไปมองยังเงาดำที่ก้าวออกมาจากความมืดมิด ชายปริศนาในชุดสูทสีดำสนิทสวมหน้ากากเงินครึ่งหน้า ปลดปล่อยออร่าพลังกดดันที่แข็งแกร่งกว่าวาร์กัสหลายร้อยเท่า และที่สำคัญที่สุด... บนปกเสื้อของมันมีสัญลักษณ์รูป 'กุหลาบสีเลือด' ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ขององค์กรลับที่เคยทำลายครอบครัวของรินเมื่ออดีต! ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุนกันมาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ