ความรักที่พิสูจน์ด้วยความตาย

"กรี๊ด—!" เสียงกรีดร้องของรินบาดลึกเข้ามาในโสตประสาทของคีย์ ราวกับมีใครเอามีดสนิมเขรอะมาเฉือนลงกลางอก ความเจ็บปวดที่ประเดประเดเข้ามาในเสี้ยววินาทีนั้นไม่ใช่ความเจ็บจากเกมออนไลน์ ไม่ใช่ตัวเลขความเสียหายบนหน้าจอ แต่เป็นความจริงอันโหดร้ายที่ว่า เลือดสีแดงฉานกำลังไหลซึมผ่านเสื้อผ้าเนื้อบางของหญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจ ร่างของรินทรุดฮวบลงสู่อ้อมแขนของเขา พื้นหญ้าสีเขียวขจีในดันเจี้ยนระดับตำนานบัดนี้ถูกย้อมด้วยกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้ง ดวงตาของคีย์เบิกกว้าง สมองขาวโพลนไปชั่วขณะ ก่อนที่สติสัมปชัญญะทั้งหมดจะถูกแทนที่ด้วยความมืดมิดอันน่าสะพรึงกลัว—ความโกรธเกรี้ยวที่รุนแรงจนสามารถเผาผลาญโลกทั้งใบได้ถูกปลดปล่อยออกมา "ริน... ริน!" เสียงเรียกของเขาแหบพร่า สั่นเครือ และเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกที่เขาไม่เคยแสดงให้ใครเห็นมาก่อน มือสั่นเทาของคีย์พยายามกดห้ามแผลฉกรรจ์บริเวณหัวไหล่ที่เกิดจากคมดาบเวทมนตร์ของ 'อัครพล' ผู้นำกิลด์ราชันย์อัคคี ศัตรูตัวฉกาจที่จงใจโจมตีใส่พวกเขาจากด้านหลังในจังหวะที่พวกเขากำลังสู้กับบอส "ค... คีย์..." รินส่งยิ้มอ่อนแรงมาให้ ดวงตาคู่สวยที่เคยฉายแววเด็ดเดี่ยวในวันที่เขายังเป็นแค่เกมเมอร์ไส้แห้ง บัดนี้เริ่มหรี่ลง "อย่า... ทำหน้าแบบนั้น... รินไม่เป็นไร..." "เงียบก่อน... เธอต้องไม่เป็นไร เชื่อฉันสิ" คีย์พยายามเค้นเสียงพูด ทั้งที่หัวใจของเขากำลังแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ ห่างออกไปไม่กี่เมตร อัครพลยืนควงดาบในมือด้วยท่าทางสบายๆ ใบหน้าหล่อเหลาแต่ไร้ซึ่งความเป็นมนุษย์นั่นแย้มยิ้มเยาะเย้ย เขากวาดสายตามองภาพตรงหน้าด้วยความสนุกสนาน ราวกับกำลังชมละครสัตว์ราคาถูก "อุ๊ย ตายจริง มือมันลื่นไปหน่อยน่ะครับ คุณคีย์" อัครพลหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งและเหยียดหยาม "ก็นึกว่าผู้หญิงคนนี้จะอึดถึกทนสมกับที่เป็นคนรับใช้ข้างกายแกเสียอีก ที่ไหนได้... อ่อนแอชะมัด ดาบเลเวลสูงสุดทีเดียวก็ร่วงแล้วเหรอเนี่ย" ลูกน้องในกิลด์ราชันย์อัคคีกว่าร้อยชีวิตระเบิดเสียงหัวเราะตามหลังลูกพี่ของตน บรรยากาศเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน พวกมันมองคีย์และรินราวกับเป็นมดปลวกที่รอเวลาถูกเหยียบย่ำซ้ำเติม คีย์ค่อยๆ วางร่างของรินลงบนพื้นอย่างเบามือที่สุด เขาลุกขึ้นยืนช้าๆ บรรยากาศรอบตัวคีย์ในวินาทีนั้นเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง อุณหภูมิในดันเจี้ยนลดฮวบลงจนเกิดเป็นไอเย็นสีขาวจากลมหายใจ แรงกดดันมหาศาลแผ่พุ่งออกมาจากร่างท้วมของอดีตเกมเมอร์ผู้เคยถูกเหยียบย่าม ดวงตาที่เคยเรียบนิ่งบัดนี้แปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน รังสีอำมหิตพวยพุ่งจนแม้แต่มอนสเตอร์ระดับบอสยังต้องถอยร่น [แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบสภาวะอารมณ์ของผู้ถือครองถึงขีดจำกัดสูงสุด!] [ระบบเทพเจ้าจ่ายไม่อั้น: เปิดใช้งานโหมด 'พิโรธเทพเจ้า' อัตโนมัติ!] [คำเตือน: วงเงินในบัญชีไร้ขีดจำกัด ถูกปลดล็อกขีดจำกัดการใช้จ่ายระดับสูงสุด (God-Tier Overdrive Mode)] เสียงแจ้งเตือนจากระบบดังขึ้นในหัวของคีย์อย่างต่อเนื่อง แต่มันช่างไร้ความหมายเมื่อเทียบกับความแค้นที่สุมอกอยู่ "แก..." คีย์เปล่งเสียงออกมาทีละคำ น้ำเสียงทุ้มต่ำแต่เย็นเยียบจนบาดลึกถึงกระดูกดำ "แกกล้าดียังไง... มาแตะต้องคนของฉัน" อัครพลแค่น "ฮh! อย่ามาทำเป็นเก่งหน่อยเลยวะไอ้คีย์! แกมันก็แค่ไอ้ขยะเกาะผู้หญิงกิน ที่โชคดีมีเงินหล่นทับชั่วคราว! คิดว่ามีเงินแล้วจะยิ่งใหญ่ค้ำฟ้าหรือไง? ในเกมนี้ อำนาจและกำลังพลต่างหากคือความจริง! วันนี้พวกฉันจะฆ่าแกให้ตายคาดันเจี้ยน แล้วยึดสมบัติทั้งหมดของแกมาเป็นของกิลด์ราชันย์อัคคีซะ!" อัครพลสะบัดดาบส่งสัญญาณให้ลูกน้องพุ่งเข้าใส่ "ฆ่ามัน! เอาไอ้ขยะนี่ให้ตาย!" สมาชิกกิลด์ราชันย์อัคคีกว่าร้อยคนพุ่งทะยานเข้ามาพร้อมกัน ประกายแสงจากทักษะเวทมนตร์และอาวุธนับร้อยส่องสว่างจนแสบตา พวกมันพร้อมใจกันปิดฉากคีย์ในพริบตาเดียว ทว่า... คีย์แม้แต่จะก้าวถอยหลังยังไม่ทำ เขายื่นมือซ้ายออกไปข้างหน้าอย่างมั่น "ระบบ..." เสียงของคีย์ก้องกังวาน ราวกับเสียงพิพากษาจากยมโลก "ฉันต้องการซื้อ 'สิทธิ์ขาด' ทั้งหมดในเซิร์ฟเวอร์นี้" [หักเงินจำนวน: 999,999,999,999 บาท (หนึ่งล้านล้านบาทถ้วน)] [ทำรายการสำเร็จ: ท่านได้0กวาดกรรมสิทธิ์และเป็นเจ้าของเซิร์ฟเวอร์ 'Gaia Online' อย่างสมบูรณ์แบบ] [คำสั่งพิเศษจากผู้ถือครองสูงสุด: บัญชาให้ทุกสิ่งในอาณาเขตนี้ 'สูญสลาย'] พรึบ! ในเสี้ยววินาทีนั้น โลกทั้งใบราวกับหยุดนิ่ง แสงไฟจากสกิลนับร้อยของกิลด์ราชันย์อัคคีดับวูบลงในพริบตา ท้องฟ้าเหนือดันเจี้ยนที่เคยเป็นสีครามแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงฉานดั่งโลหิต เมฆหมอกสีดำทะมุนก่อตัวขึ้นพร้อมกับสายฟ้าสีทองคำที่ฟาดผ่าลงมาอย่างบ้าคลั่ง เหล่าสมาชิกกิลด์ราชันย์อัคคีที่กำลังวิ่งเข้ามา ต่างหยุดชะงักฝีเท้า ใบหน้าของพวกมันเปลี่ยนจากความฮึกเหิมเป็นความหวาดกลัวสุดขีด เมื่อพวกมันพบว่า... ร่างกายของตัวเองขยับไม่ได้ "ก... เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ยทำไมขยับไม่ได้!" "ขากู... ขากูติดอะไรวะ!" "เฮ้ย หัวหน้า! ช่วยด้วย! ระบบมันแจ้งเตือนว่า... บัญชีของเราถูกระงับสิทธิ์ทั้งหมด!" อัครพลหน้าถอดสี เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายเต็มใบหน้า เขาพยายามใช้ทักษะหลบหนี แต่พบว่าปุ่มคำสั่งทุกอย่างขึ้นสีแดงเถือก และมีข้อความแจ้งเตือนตัวโตปรากฏขึ้นตรงหน้าว่า *'ผู้เล่นถูกบล็อกสิทธิ์ถาวรโดยเจ้าของระบบ'* "เป็นไปไม่ได้! แกเป็นใครกันแน่! แกเป็นแค่ผู้เล่นใหม่ ทำไมถึงมีอำนาจสั่งการเซิร์ฟเวอร์ได้!" อัครพลแผדเสียงตะโกนด้วยความหวาดกลัว ดวงตาเบิกโพลงมองคีย์ที่ค่อยๆ เดินเข้ามาหาเขาอย่างเชื่องช้า ก้าวเท้าแต่ละก้าวของคีย์ หนักหน่วงราวกับค้อนยักษ์ที่ทุบลงบนแผ่นอกของอัครพล "แกเคยบอกว่า... อำนาจและเงินซื้อทุกอย่างไม่ได้ใช่ไหม?" คีย์หยุดยืนอยู่ตรงหน้าอัครพล ร่างกายสูงใหญ่ทอดเงาทาบทับอีกฝ่ายจนมิด "แต่สำหรับฉัน เงินไม่ใช่แค่ซื้อได้ทุกอย่าง... แต่มันคือ 'กฎเกณฑ์' ของโลกใบนี้" คีย์ยกมือขึ้นดีดนิ้วเบาๆ หนึ่งครั้ง เป๊าะ! ตูมมมมมม—! แรงระเบิดจากพลังงานเงินตรามหาศาลพุ่งทะลวงขึ้นจากพื้นดิน กลืนกินร่างของสมาชิกกิลด์ราชันย์อัคคีกว่าร้อยชีวิตให้สลายกลายเป็นละอองแสงสีขาวในพริบตา ไม่มีแม้แต่เสียงกรีดร้อง ไม่มีแม้แต่เศษซากอาวุธ ทุกอย่างถูกลบหายไปจากสารบบของเกมอย่างสมบูรณ์แบบ เหลือไว้เพียงอัครพลที่ทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้น ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวจนควบคุมตัวเองไม่ได้ อัครพลเงยหน้าขึ้นมองคีย์ด้วยสายตาที่สูญสิ้นทุกสิ่งทุกอย่าง "ไว้ชีวิต... ไว้ชีวิตฉันด้วย..." อัครพลเสียงสั่นพร่า น้ำตาไหลพรากด้วยความอัปยศอดสู "ฉันยอมแล้ว... ฉันยอมทุกอย่างแล้ว..." คีย์ก้มมองอัครพลด้วยสายตาที่ไร้ซึ่งความปรานี ราวกับกำลังมองเศษขยะข้างถนน "แกไม่มีค่าพอที่จะให้ฉันฆ่าด้วยซ้ำ" คีย์กล่าวเสียงเรียบ "ระบบ... สั่งแบนไอดีของมันตลอดชีพ ลบตัวละครทิ้ง และส่งเรื่องให้ฝ่ายกฎหมายของบริษัทเกมฟ้องร้องเรียกค่าเสียหายทางแพ่งและอาญาจนกว่ามันจะหมดเนื้อหมดตัว" [รับทราบคำสั่ง: ดำเนินการแบนไอดีและลบข้อมูลถาวรเรียบร้อยแล้วครับ] ร่างของอัครพลกรีดร้องออกมาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่ร่างของเขาจะค่อยๆ โปร่งแสงและสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย กลายเป็นบทเรียนราคาแพงที่ไม่มีวันลืมเลือนสำหรับใครก็ตามที่กล้าหาญมาลองดีกับคนของ 'กิลด์มาสเตอร์เอส' เมื่อความเงียบสงบกลับคืนสู่ดันเจี้ยน คีย์รีบหันหลังกลับและพุ่งเข้าไปหารินที่นอนหายใจรวยรินอยู่บนพื้นทันที เขาทรุดตัวลงนั่งคุกเข่า ประคองร่างของหญิงสาวขึ้นมาแนบอกอย่างทะนุถนอม หยาดน้ำตาของผู้ชายที่แข็งแกร่งที่สุดในเซิร์ฟเวอร์ร่วงหล่นลงกระทบแก้มเนียนของริน "ริน... ฉันจัดการพวกมันให้เธอแล้วนะ..." คีย์กระซิบเสียงสั่น เปลือกตาร้อนผ่าว "ลืมตาขึ้นมามองฉันสิ... เธอต้องอยู่กับฉันนะ" รินค่อยๆ เปลือกตาขึ้นช้าๆ รอยยิ้มจางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากซีดเซียว มือเรียวบางเอื้อมขึ้นมาสัมผัสใบหน้าของคีย์อย่างอ่อนโยน "คีย์... เก่งจังเลยนะ..." รินกระซิบแผ่วเบา ลมหายใจเริ่มติดขัด "ริน... ดีใจเหลือเกิน... ที่ได้อยู่ข้างๆ คุณในวันนี้นะ..." "ไม่! อย่าพูดแบบนั้น! ฉันมีเงิน! ฉันมีระบบ! ฉันซื้อไอเทมฟื้นคืนชีพได้ทุกอย่างบนโลกนี้!" คีย์ตะโกนอย่างคนเสียสติ มือสั่นเทารูดซิปกระเป๋าไอเทม ควานหาไอเทมระดับตำนานที่แพงที่สุดออกมานับไม่ถ้วน แต่ทว่า... หน้าจอระบบกลับปรากฏข้อความสีแดงฉานที่ทำให้หัวใจของคีย์หยุดเต้น [คำเตือนระบบ: อาการบาดเจ็บของเป้าหมายเกิดจาก 'คำสาปโบราณ' ที่เชื่อมโยงกับจิตวิญญาณในชีวิตจริง ไม่สามารถใช้ไอเทมในเกมรักษาได้... เว้นแต่ต้องใช้ 'หัวใจแห่งเทพเจ้า' ที่ซ่อนอยู่ในดันเจี้ยนลับระดับพระเจ้า และเวลาของเป้าหมายเหลืออีกเพียง... 30 วินาที] ดวงตาของคีย์เบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด ดันเจี้ยนลับระดับพระเจ้าที่ซ่อนอยู่... มันอยู่ที่ไหน? และเวลาเหลือแค่ 30 วินาที จะไปหาทันได้อย่างไร?! ในวินาทีที่ความสิ้นหวังกำลังจะกลืนกินสติสัมปชัญญะทั้งหมด พื้นดินเบื้องหน้าของพวกเขาก็เกิดรอยแยกขนาดใหญ่ แสงสีทองเจิดจ้าพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า พร้อมกับปรากฏการณ์ประตูมิติโบราณที่สลักลวดลายด้วยอักษรเวทมนตร์ลึกลับเปิดออกอย่างไร้เสียง และเสียงแจ้งเตือนจากระบบครั้งสุดท้ายก็ดังขึ้น... [ตรวจพบการใช้จ่ายเงินทะลุเพดาน 10,000,000,000,000 บาท: ปลดล็อก 'ประตูมิติสู่ดินแดนเทพเจ้า' เป็นกรณีพิเศษ] [คำถามคือ: ท่านกล้าพอที่จะเอา 'วิญญาณ' ของตัวเองเข้าแลก เพื่อแลกกับลมหายใจของเธอหรือไม่?] คีย์มองหน้าประตูมิติที่เปิดกว้างสลับกับร่างของรินที่ลมหายใจเริ่มแผ่วเบาลงทุกที เขาไม่ได้ลังเลแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว —-------------------------------------------------- *(ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง เคียงบ่าเคียงไหล่ และสนับสนุน "กิลด์มาสเตอร์เอส" มาโดยตลอด แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ)*