คีย์คือความหวังของโลก

เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารหนาปึ้กกระทบพื้นโต๊ะไม้สักทองดังสนั่นหวั่นไหว สะท้อนก้องไปทั่วห้องประชุมลับใต้ดินของทำเนียบรัฐบาล ความเงียบงันที่น่าอึดอัดแผ่ซ่านราวกับอากาศถูกดูดออกไปจนหมดสิ้น นายพลบัญชา ผู้บัญชาการสูงสุดแห่งกองกำลังป้องกันภัยพิบัติพิเศษ ผู้นำที่เคยยืนหยัดค้ำจุนประเทศนี้ด้วยความแข็งกร้าวมาตลอดหลายทศวรรษ บัดนี้กำลังใช้สองมือยันขอบโต๊ะโน้มตัวลงมา ใบหน้าชราภาพเต็มไปด้วยรอยย่นแห่งความเครียดขมึง เม็ดเหงื่อกาฬผุดพรายซึมตามขมับจนเส้นเลือดข้างขมับเต้นตุบๆ เบื้องหน้าของเขาคือหน้าจอโฮโลแกรมขนาดยักษ์ที่กำลังกะพริบแสงสีแดงฉานระรัว แสดงแผนที่ทวีปหลักที่ถูกย้อมเป็นสีดำสนิทจากฝั่งตะวันออกลามเลยมาถึงเขตเศรษฐกิจพิเศษ พลังงานบอสระดับตำนาน "ดีรอน" จากเกมออนไลน์อภิมหาอัปเดตที่ทะลุทะลวงเข้ามาสู่โลกความเป็นจริง กำลังแผ่ไอทมิฬบดขยี้ตึกรามบ้านช่องจนพังทลายเป็นจุลในเวลาไม่กี่นาที อาวุธนิวเคลียร์ ขีปนาวุธนำวิถี หรือแม้กระทั่งกองทัพหุ่นยนต์สงครามมูลค่าหลายแสนล้านที่รัฐบาลภูมินักหนา กลับกลายเป็นเพียงเศษเหล็กไร้ค่าเมื่อปะทะกับเกราะป้องกันเวทมนตร์ขั้นสูงของมัน "พวกเราเหลือเวลาอีกไม่ถึงสามชั่วโมง..." เสียงแหบพร่าของนายพลบัญชาสั่นเครือเล็กน้อยยามเอ่ยออกมา สายตาคมกริบกวาดมองเหล่าเสนาธิการและรัฐมนตรีที่นั่งคอตกหน้าซีดเผือดอยู่รอบโต๊ะ "ระบบป้องกันแนวสุดท้ายที่เขตเซนทรัลทาวเวอร์กำลังจะล่มสลาย ถ้ามันพังลงมา ประชากรเจ็ดล้านคนในเมืองหลวง... จะไม่เหลือแม้แต่ร่องรอย" "ท่านนายพลครับ... แล้วหน่วยรบพิเศษอันดับหนึ่งล่ะครับ?" รัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหมเอ่ยถามด้วยเสียงแห้งผาก ลมหายใจติดขัด "ตายเรียบ" นายพลบัญชาตอบกลับทันควัน น้ำเสียงตัดเย็บความสิ้นหวังไว้อย่างชัดเจน "ทีมสตรีมเมอร์อันดับหนึ่งของประเทศที่พวกเราทุ่มงบประมาณสนับสนุนไปนับพันล้าน... ถูกมันตบตายภายในพริบตาเดียว อุปกรณ์ระดับตำนานที่สวมใส่แตกละเอียดเป็นผุยผง แม้แต่อัครพลผู้สืบทอดตระกูลใหญ่ที่เคยประกาศกร้าวว่าจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง... ตอนนี้ก็สติหลุด วิ่งหนีตายหางจุกตูดอย่างไร้ศักดิ์ศรีไปแล้ว" ชื่อของ "อัครพล" ที่ถูกเอ่ยขึ้นมา เรียกเสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่จากทุกคนในห้อง ชายหนุ่มผู้เคยใช้เงินตราและอิทธิพลข่มเหงผู้คน เหยียบย่ำศักดิ์ศรีของผู้อื่นมานับครั้งไม่ถ้วน บัดนี้กลับเป็นเพียงสุนัขจนตรอกที่ไร้พิษสงใดๆ เมื่อเผชิญหน้ากับภัยพิบัติที่แท้จริง ในวินาทีที่ความสิ้นหวังเกือบจะกลืนกินห้องประชุมจนหมดสิ้น ประตูเหล็กกล้าหนาเตอะนับตันก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแผ่วเบา ร่างของชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทตัดเย็บอย่างประณีตปรากฏขึ้นที่กรอบประตู ก้าวเดินด้วยจังหวะที่มั่นคงและเยือกเย็นราวกับไม่ได้กำลังเดินเข้าสู่ศูนย์กลางวิกฤตของโลก แต่เป็นเจ้าของอาณาจักรที่กำลังเดินตรวจตราอาณาเขตของตนเอง คีย์... อดีตเด็กหนุ่มไส้แห้งที่เคยถูกเหยียดหยาม ถูกแฟนเก่าทิ้งอย่างไร้เยื่อใยในวันที่กระเป๋าแบน วันนี้เขากลับยืนอยู่ ณ จุดที่สูงที่สุด เหนือกว่าอำนาจรัฐ เหนือกว่าเงินตรานับหมื่นล้านของตระกูลใหญ่ทั้งปวง เบื้องหลังของคีย์คือ "ริน" หญิงสาวผู้เป็นดั่งดวงใจ เธอสวมชุดเดรสเรียบหรูที่คีย์เพิ่งสั่งตัดพิเศษจากปารีสเพื่อเธอโดยเฉพาะ ดวงตากลมโตคู่สวยฉายแววความห่วงใยเจือความภาคภูมิใจยามมองแผ่นหลังกว้างของคนรัก มือเรียวบางเอื้อมไปกุมมือหนาของคีย์ไว้เบาๆ เป็นการส่งพลังใจที่ทรงพลังยิ่งกว่ากองทัพใดในโลก คีย์ก้มลงมองมือที่ประสานกัน รอยยิ้มอบอุ่นปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างอ่อนโยน ก่อนที่เขาจะหันกลับไปสบตากับนายพลบัญชาด้วยแววตาที่เยียบเย็นจนน่าขนลุก "ท่านนายพลดูเหมือนจะกำลังเดือดร้อนนะครับ" เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบงัน นายพลบัญชาสะดุ้งสุดตัว รีบลุกขึ้นยืนเต็มความสูงแล้วโค้งศีรษะลงทำความเคารพอย่างนอบน้อม ชายชราผู้มีอำนาจล้นฟ้าในมือ บัดนี้กลับต้องยอมก้มหัวให้แก่เด็กหนุ่มที่เขาเคยเมินเฉย "คุณคีย์... ในที่สุดท่านก็มา" เสียงของนายพลสั่นระริกด้วยความโล่งอกปนความเกรงกลัว "สถานการณ์ตอนนี้เกินกว่าที่กองทัพจะรับมือไหวแล้วครับ เมืองหลวงกำลังจะพินาศ... ผมในนามตัวแทนของรัฐบาล ขอร้องล่ะครับ ได้โปรด... ช่วยกอบกู้โลกใบนี้ไว้ที!" เสนาธิการคนอื่นๆ ต่างพากันลุกขึ้นยืนแล้วโค้งคำนับตามผู้นำ ภาพของชนชั้นนำผู้กุมอำนาจสูงสุดของประเทศกำลังก้มหัวขอความช่วยเหลือจากอดีตเกมเมอร์ยากจน เป็นภาพที่สะท้อนสัจธรรมของโลกใบนี้ได้อย่างชัดเจนที่สุด — *อำนาจที่แท้จริง ไม่ได้อยู่ที่ยศถาบรรดาศักดิ์ แต่อยู่ที่ใครคือกุมกุญแจแห่งความอยู่รอด* คีย์ไม่ได้ตอบรับทันที เขายกนาฬิกาข้อมือเรือนหรูขึ้นดูอย่างใจเย็น ราวกับกำลังรอเวลาที่เหมาะสม ขณะที่เสียงคำรามกึกก้องของบอสดีรอนจากภายนอกดังสนั่นจนพื้นห้องสั่นสะเทือนกระจกหน้าต่างแตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ "โลกจะพินาศหรือไมj... ผมไม่สนหรอกครับท่านนายพล" คีย์เอ่ยเสียงเรียบ สายตาสวาทมองผ่านกระจกใสออกไปยังท้องฟ้ายามค่ำคืนที่ถูกย้อมเป็นสีเลือด "แต่ถ้าหากมันจะทำให้รินต้องตกอยู่ในอันตราย... นั่นคือสิ่งที่ผมยอมให้เกิดขึ้นไม่ได้เป็นอันขาด" รินเงยหน้ามองคีย์ หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวด้วยความตื้นตัน ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วอกในยามที่รู้ว่า สำหรับผู้ชายคนนี้แล้ว โลกทั้งใบยังมีความสำคัญน้อยกว่ารอยยิ้มของเธอเพียงคนเดียว คีย์หันไปมองริน สายตาที่เคยเย็นชาและไร้ความปรานีเมื่อครู่ แปรเปลี่ยนเป็นความอ่อนโยนล้ำลึก เขายกมือขึ้นลูบผมเธอนุ่มนวล "รอผมตรงนี้นะครับริน... เดี๋ยวผมไปจัดการเจ้ากิ้งก่าตัวโตนั่นให้จบๆ จะได้พาคุณไปทานมื้อค่ำต่อ" "ค่ะ... ระวังตัวด้วยนะคะคีย์" รินพยักหน้ารับ รอยยิ้มงดงามปรากฏขึ้นบนใบหน้าท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียดที่สุด คีย์หันกลับมาหานายพลบัญชา รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นที่มุมปาก มือขวาล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อสูทด้านใน หยิบบัตรเครดิตสีดำสนิททำจากโลหะพิเศษที่ไม่มีวันทำลาย ลวดลายอักษรสีทองสลักคำว่า [GOD SYSTEM INFINITE] สะท้อนแสงไฟวิบวับ "อยากให้ผมช่วยกอบกู้โลกใช่ไหมครับ?" คีย์แค่นหัวเราะในลำคอ "งั้นก็ตามผมมาดู... ว่าเงินมหาศาลที่พวกคุณเคยดูถูก มันซื้อปาฏิหาริย์อะไรได้บ้าง" ปลายนิ้วเรียวแกร่งกดลงบนชิปสีทองของบัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัด พร้อมกับเสียงระบบอัจฉริยะที่ดังขึ้นในโสตประสาทของคีย์อย่างชัดเจน— *[ติ๊ง! ยืนยันคำสั่งซื้อบริการ "กวาดล้างจักรวาล" วงเงินหักออก: 99,999,999,999 บาท! ทำรายการสำเร็จ!] * *[ระบบกำลังปลดล็อก "คีย์แห่งพระเจ้า" ขั้นสูงสุด เตรียมอัญเชิญกองทัพเทพเจ้าสงครามลงสู่พิกัดเป้าหมายในอีก... 3... 2... 1...]* -------------------------------------------------------------- ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและสนับสนุน "กิลด์มาสเตอร์เอส" มาด้วยกัน แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ