กระดานหมากขยับ

กลิ่นหอมเย็นของน้ำหอมกลิ่นกุหลาบดำจางๆ ลอยอบอวลอยู่กลางห้องทำงานหรูหรา รินรดายืนนิ่งสงบอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ ท่าทางของเธอไม่ได้มีความหวาดหวั่นพรرดพรึงแม้แต่น้อย ร่างระหงในชุดสูทเข้ารูปสีเทาเข้มขับเน้นสัดส่วนและอำนาจที่แผ่ออกมาอย่างเงียบเชียบ แตกต่างจากอดีตภรรยาผู้เคยเป็นเพียงเงาตามตัวเขาโดยสิ้นเชิง ธามกวาดสายตาไปยังผู้มาใหม่ หัวใจของเขาร่วงหล่นวูบไปอยู่ที่ตาตุ่ม พร้อมกับลมหายใจที่สะดุดกึกเมื่อเห็นใบหน้านั้นชัดเจน... ไม่ใช่แค่รินรดา แต่ในมือเรียวของเธอยังมีแฟ้มเอกสารบางอย่างที่เขารู้จักดี มันคือเอกสารสิทธิ์ครอบครองหุ้นส่วนใหญ่ของบริษัทในเครือโลจิสติกส์ที่เขากำลังทุ่มเงินมหาศาลเพื่อซื้อกิจการเข้ามาเสริมทัพอาณาจักรธุรกิจ เพื่อให้หลุดพ้นจากภาวะวิกฤตที่กำลังรุมเร้า "แปลกใจมากหรือคะ ธาม" เสียงหวานราบเรียบทว่าบาดลึกดังขึ้นทำลายความเงียบ รินรดายกมุมปากขึ้นนิดๆ เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา "หรือว่าคุณคิดว่าคนอย่างฉัน จะยังคงเป็นผู้หญิงโง่ๆ ที่นั่งรอคุณกลับมาทานมื้อค่ำเย็นชาริมโต๊ะอาหารตัวเดิมอยู่ตลอดไปกันแน่" ธามกัดฟันกรอด สันกรามคมสันขบเข้าหากันจนนูนเด่น เขารemove ความตกใจออกจากใบหน้าอย่างรวดเร็ว แล้วกลับมาสวมหน้ากากซีอีโอผู้เยือกเย็น ทว่าแววตาสั่นระริกนั้นไม่อาจซ่อนความพ่ายแพ้ชั่วขณะที่เพิ่งเกิดขึ้นได้เลย "รินรดา... เธอเล่นเกมอะไรอยู่รู้ตัวบ้างไหม" เสียงทุ้มต่ำรอดไรฟันออกมาด้วยความเคียดแค้นผสมปนเปกับความสับสน "หุ้นพวกนั้น... เธอเอาเงินมาจากไหนไปกว้านซื้อมาได้ทั้งหมดในเวลาแค่ไม่กี่สัปดาห์ บริษัทของฉันไม่ได้ล้มง่ายๆ แค่เพราะคนอย่างเธอเข้ามาแทรกแซงหรอกนะ!" รินรดาหัวسาะในลำคอเบาๆ เสียงหัวسาะที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันและสมเพช เธอก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานของเขาช้าๆ ส้นสูงกระทบกับพื้นหินอ่อนเกิดเสียงก้องกังวานราวกับเสียงนาฬิกานับถอยหลังสู่จุดจบของเขา "เงินน่ะเหรอคะ?" เธอยิ้มเหยียด "มันก็คือเงินที่คุณเคยจ่ายเป็นค่าปิดปากฉัน ตอนที่เราหย่ากันไงคะ... ธาม คุณมันฉลาดเป็นกรดในเรื่องธุรกิจ แต่โง่เง่าที่สุดในเรื่องการประเมินค่าคน คุณคิดว่าเงินก้อนนั้นมันมากมายจนซื้ออิสรภาพของฉันได้ขาดสะบั้น แต่คุณลืมไปว่า... ฉันเติบโตมาจากตระกูลที่เคยสอนเรื่องการอ่านเกมขาดมาตั้งแต่เด็ก แค่คุณมองข้ามฉันไปคนเดียว มันทำให้คุณตาบอดมองไม่เห็นแม้กระทั่งว่า พันธมิตรที่คุณไว้ใจที่สุด... กำลังร่วมมือกับฉันเพื่อควักหัวใจของคุณออกมาวางบนโต๊ะนี้ต่างหาก" สิ้นคำพูดของเธอ ประตูห้องทำงานก็ถูกผลักเปิดออกอีกครั้งอย่างไม่ต้องรออนุญาต ร่างสูงโปร่งของคริษฐ์ก้าวเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มพึงพอใจบนใบหน้าคมคาย ศัตรูคู่อาฆาตทางธุรกิจที่ธามเกลียดชังเข้ากระดูกดำ บัดนี้กำลังยืนเคียงข้างอดีตภรรยาของเขาอย่างสนิทสนม ธามผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ด้วยความโกรธเกรี้ยวจนเส้นเลือดที่ขมับปูดโปن มือหนากำหมัดแน่นจนสั่นเทา "คริษฐ์! แกไอ้สารเลว แกกล้าดียังไงถึงเข้ามายุ่งเรื่องนี้!" "ใจเย็นๆ สิครับท่านประธานผู้ยิ่งใหญ่" คริษฐ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงยียวน ก้าวเข้ามาหยุดยืนเคียงข้างรินรดา พร้อมกับวางมือลงบนพนักเก้าอี้ที่เธอยืนอยู่ "ผมไม่ได้ทำอะไรเกินกว่าเกมธุรกิจเลยสักนิด... คนเราเมื่อมองข้ามเพชรในตม ก็อย่าโทษคนอื่นเลยครับที่จะมีคนอื่นเห็นคุณค่าและยื่นมือเข้ามาปัดฝุ่นให้มันเปล่งประกายเจิดจ้าจนแสบตาคุณแบบนี้" บรรยากาศในห้องคุกรุ่นไปด้วยความตึงเครียด สายตาสองคู่ของชายหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลปะทะกันราวกับมีประกายไฟแลบแปล๊บ รินรดากวาดสายตามองอดีสามีด้วยความรู้สึกด้านชา ไร้ซึ่งเยื่อใยและความอาลัยอาวรณ์ใดๆ หญิงสาวหมุนตัวกลับครึ่งหนึ่งเตรียมจะเดินออกจากห้อง ทิ้งระเบิดลูกใหญ่ไว้เบื้องหลัง "จำคำของฉันไว้นะคะ ธาม..." รินรดาหันกลับมามองเขาเป็นครั้งสุดท้ายด้วยแววตาที่คมกริบดั่งใบมีด "นี่เป็นเพียงแค่จุดเริ่มต้นของการต้อนคุณให้จนมุม... ทุกหยาดหยดของน้ำตาที่ฉันเคยเสียให้คุณในบ้านหลังนั้น คุณจะต้องชดใช้มันคืนมาทีละเปอร์เซ็นต์ จนกว่าคุณจะไม่เหลือแม้แต่แผ่นดินจะยืน!" รินรดาก้าวเดินออกจากห้องไปอย่างสง่างาม ทิ้งให้ธามยืนหายใจหอบกระชั้นด้วยความเคียดแค้นจนแทบคลั่ง คริษฐ์มองตามร่างบางนั้นด้วยสายตาที่ลุ่มลึกและเต็มไปด้วยความหมาย ก่อนจะหันมามองธามแล้วยิ้มเยาะ "เกมนี้... คุณแพ้ตั้งแต่เริ่มก้าวแรกแล้วล่ะครับ ธาม" ทว่า ในขณะที่ความโกรธกำลังแผดเผาจิตใจของธามจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้ โทรศัพท์มือถือบนโต๊ะทำงานก็แผดเสียงดังขึ้นทำลายความเงียบ หน้าจอแสดงเบอร์สายตรงจากสำนักงานกฎหมายส่วนตัวของเขา ธามขบกรามแน่นก่อนจะกดรับด้วยมือที่สั่นเทา "ว่ายังไง!" เขากระแทกเสียงใส่สาย "ท่านประธานครับ... เกิดเรื่องใหญ่แล้วครับ!" ปลายสายละล่ำละลักด้วยความตื่นตระหนก "มีคำสั่งศาลฉุกเฉินส่งมาที่สำนักงานของเราเมื่อสักครู่นี้... ทรัพย์สินและที่ดินแปลงใหญ่ทั้งหมดที่เป็นค้ำประกันเงินกู้ของธนาคาร ถูกอายัดไว้ทั้งหมดแล้วครับ! แถม... แถมยังมีเอกสารอีกชุดหนึ่งระบุชื่อผู้ถือสิทธิ์ขาดในการฟ้องร้องล้มละลาย..." ธามเบิกตากว้าง ลมหายใจสะดุดกึก "ใคร! ใครเป็นคนถือสิทธิ์นั้น!" ปลายสายเงียบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะเอ่ยชื่อที่ทำให้ธามรู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่าลงกลางกระบาลในวันที่พายุโหมกระหน่ำ "คุณ... คุณรินรดาครับ... เธอกว้านซื้อหนี้เสียทั้งหมดของคุณผ่านนอมินี และตอนนี้... เธอกลายเป็นเจ้าหนี้รายใหญ่ที่สุดที่มีอำนาจตัดสินความเป็นความตายของบริษัทเราแล้วครับ!" ธามทรุดฮวบลงนั่งกับเก้าอี้ โทรศัพท์ในมือร่วงหล่นลงกระทบพื้นพรมดังตุบ โลกทั้งใบหมุนเคว้งคว้างอย่างไร้ทิศทาง ภาพอดีตภรรยาผู้เงียบขรึมและอ่อนแอซ้อนทับขึ้นมากับภาพนักบริหารสาวผู้เหี้ยมเกรียมในปัจจุบัน หัวใจของเขาบีบรัดจนเจ็บแปลบไปหมด—เขาไม่ได้แค่มองข้ามผู้หญิงคนนี้ แต่เขากำลังขุดหลุมฝังศพตัวเองด้วยมือของเขาเอง ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามและอินไปกับเกมแก้แค้นที่กำลังเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ นี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าค่ะ