ความลับใต้เงาตระกูล

เสียงกระดาษแผ่นบางที่ถูกดึงออกจากแฟ้มเอกสารหนังแท้สีดำสนิท ดังเสียดแท่นความเงียบงันภายในห้องทำงานส่วนตัวของธามราวกับเสียงประกาศิตแห่งการล่มสลาย รินรดากวาดสายตาคมกริบไล่เรียงมองตัวอักษรและลายเซ็นที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า หัวใจที่เคยถูกบดขยี้จนแหลقเหลวในอดีต บัดนี้กลับเต้นระรัวด้วยความรู้สึกที่ซับซ้อน ทั้งสะใจ สมเพช และเจ็บปวดร้าวลึกจนแทบอยากจะกรีดร้องออกมาดังๆ เอกสารชุดนี้คือหลักฐานชิ้นสำคัญที่ธามพยายามซ่อนเร้นและปกปิดมาตลอดหลายปี มันไม่ใช่แค่สัญญาซื้อขายหุ้นหรือเอกสารทางธุรกิจธรรมดา แต่มันคือหลักฐานชิ้นโบแดงที่มัดตัวซีอีโอหนุ่มผู้เย่อหยิ่งและเย็นชาคนนั้นเอาไว้จนมุม... เอกสารที่พิสูจน์ว่าในวันที่เขาเคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเธออย่างไร้ความปรานี แท้จริงแล้วเขาก็เป็นเพียงไอ้ขี้แพ้คนหนึ่งที่ต้องดิ้นรนเพื่อปกป้องบัลลังก์อันจอมปลอมของตระกูล "หาเจอจนได้สินะคะ... คุณธาม" รินรดากล่าวพึมพำกับตัวเองด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น รอยยิ้มหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากสวยเฉี่ยว เธอยังจำสายตารังเกียจเดียดฉันท์ในวันที่เขาเซ็นใบหย่าให้เธอได้ดี สายตาที่มองเธอราวกับเศษฝุ่นใต้รองเท้า สายตาที่บอกว่าเธอไม่มีค่าอะไรเลยในชีวิตของเขา แต่วินาทีนี้... อดีตสามีผู้ยิ่งใหญ่กำลังจะคุกเข่าลงแทบเท้าเธอด้วยความอับอาย ในห้องทำงานอันมืดทึบ กลิ่นอายของความตึงเครียดโรยตัวหนาแน่น รินรดายกมือขึ้นทัดผมยาวสลวยพร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ ความทรงจำอันเจ็บปวดพรั่งพรูเข้ามาในหัว ประตูห้องทำงานถูกล็อคกลอนสนิท ไม่มีใครล่วงรู้ว่าเธอกำลังยืนอยู่ตรงจุดนี้ จุดที่อันตรายที่สุดแต่ก็ทรงพลังที่สุดในอาณาจักรของธาม พลัน เสียงฝีปากหนักแน่นและคุ้นเคยก็ดังขึ้นที่หน้าประตู ร่างสูงใหญ่ของธามปรากฏกายขึ้นทันทีที่เขาไขกุญแจเปิดเข้ามาด้วยความสงสัยว่าเหตุใดไฟในห้องทำงานจึงยังเปิดอยู่ ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวหันมาสบเข้ากับร่างบางที่ยืนสง่านิ่งอยู่หลังโต๊ะทำงานของเขา ร่างกายของธามชะงักกึก ลมหายใจสะดุดกึกเมื่อเห็นว่าใครคือผู้บุกรุก "รินรดา!" ธามอุทานชื่ออดีตภรรยาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความตกใจระคนหวาดหวั่น ดวงตาคู่คมเบิกกว้างเมื่อกวาดมองไปเห็นแฟ้มเอกสารลับในมือเรียวบางของเธอ "เธอเข้ามาทำอะไรในนี้... เอากลับวางไว้ที่เดิมเดี๋ยวนี้!" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจที่เคยใช้สั่งการเธอกลับสั่นพร่าเล็กน้อยอย่างปิดไม่มิด ธามก้าวเท้าเข้าประชิดตัวเธอด้วยสัญชาตญาณของการป้องกันอาณาจักร แต่รินรดากลับไม่ถอยหนีแม้แต่น้อย เธอยืนหยัดเผชิญหน้ากับเขาด้วยแววตาที่แข็งกร้าวและเต็มไปด้วยเพลิงแค้นที่ถูกจุดขึ้นมาใหม่อย่างเร่าร้อน "ทำไมคะ ตกใจเหรอที่เห็นฉันยืนอยู่ตรงนี้?" รินรดาเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ เธอก้าวเข้าไปหาเขาทีละก้าวอย่างผู้กุมเกม "หรือว่าตกใจที่ความลับเน่าเฟะที่คุณพยายามซ่อนไว้ มันกำลังจะกลายเป็นเครื่องประจานความโง่เขลาของคุณให้คนทั้งวงการธุรกิจได้รู้กันแน่คะ?" ธามขบกรามแน่นจนสันนูนขึ้นมา ใบหน้าหล่อเหลาที่เคยเรียบเฉยบัดนี้ฉายแววตื่นตระหนกอย่างเห็นได้ชัด ความเย่อหยิ่งทั้งหมดพังทลายลงในชั่วพริบตาเมื่อเขาตระหนักได้ว่า เอกสารในมือเธอนั้นสามารถทำลายทุกสิ่งที่เขาสร้างมาทั้งชีวิตได้ภายในพริบตาเดียว "ริน... ฟังฉันก่อนนะ" ธามเปลี่ยนน้ำเสียงเป็นนุ่มนวลขึ้นอย่างยากจะเชื่อ สายตาที่เคยมองเธอด้วยความเย็นชาแปรเปลี่ยนเป็นเว้าวอนและเจ็บปวด "เรื่องทั้งหมดมันมีเหตุผล... ฉันไม่ได้ตั้งใจจะ..." "หยุดเถอะค่ะ!" รินรดากระแทកเสียงขัดขึ้นมาทันที แววตาของเธอวาวโรจน์ด้วยหยาดน้ำตาแห่งความคับแค้นใจที่เอ่อล้น "อย่ามาใช้คำแก้ตัวปลอมๆ กับฉันอีกเลยค่ะคุณธาม! คุณบอกว่าฉันไม่มีเหตุผล คุณบอกว่าฉันโง่เง่า... แต่สุดท้ายแล้ว ใครกันแน่ที่โง่? ใครกันแน่ที่ถูกหลอกใช้โดยคนในตระกูลของตัวเอง?" ธามนิ่งงันไป คำพูดของเธอเหมือนคมมีดที่กรีดลงกลางใจ เขายื่นมือออกหมายจะคว้าแขนเรียวของเธอไว้เพื่ออธิบาย แต่รินรดาเบี่ยงตัวหลบอย่างรวดเร็ว ราวกับรังเกียจที่จะให้สัมผัสใดๆ จากเขาอีก "อย่ามาแตะต้องตัวฉัน!" เธอกล่าวเสียงแข็ง พร้อมกับยกเอกสารในมือขึ้นสูง "ถ้าคุณไม่อยากให้เอกสารฉบับนี้หลุดไปถึงมือของคริษฐ์ คู่ปรับตัวฉกาจของคุณ... ก็เตรียมตัวรับเงื่อนไขการเจรจาครั้งใหม่จากฉันได้เลยค่ะ" ชื่อของ 'คริษฐ์' ทำให้ธามหน้าถอดสีทันที พันธมิตรทางธุรกิจคนใหม่ของรินรดาคือหมาป่าเจ้าเล่ห์ที่รอจังหวะขย้ำเขามานาน หากเอกสารลับชิ้นนี้ตกไปอยู่ในมือของคริษฐ์ อาณาจักรของตระกูลเขาจบสิ้นอย่างแน่นอน ธามก้าวเข้าไปประชิดตัวรินรดาด้วยความรวดเร็วเกินกว่าเธอจะตั้งตัว ร่างสูงใหญ่กักขังเธอยืนชิดติดกับโต๊ะทำงาน แขนแกร่งข้างหนึ่งค้ำยันขอบโต๊ะไว้เพื่อไม่ให้เธอหนีไปไหน ลมหายใจร้อนผ่าวของเขาปะทะเข้ากับพวงแก้มเนียน กลิ่นอายความเป็นชายที่เธอเคยคุ้นเคยโชยเข้าแตะจมูก แม้ในยามวิกฤต ร่างกายของทั้งคู่ต่างก็ตอบสนองต่อแรงดึงดูดอันตรายที่ยังมีหลงเหลืออยู่ "รินรดา... เธอจะทำลายฉันจริงๆ งั้นเหรอ?" ธามโน้มใบหน้าลงมาใกล้ กระซิบด้วยน้ำเสียงแหบพร่าข้างใบหูของเธอ ลมหายใจร้อนรุ่มรดรินลาดไหล่เปลือยเปล่า "เราเคย... เคยมีอะไรร่วมกัน ตั้งมากมาย เธอใจร้ายกับฉันได้ลงคอเลยเหรอ" รินรดาหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขาตรงๆ แววตาไม่มีความหวาดกลัวหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย มีเพียงความสะใจและไฟแค้นที่โชติช่วง "ความใจร้ายของคุณมันสอนฉันค่ะคุณธาม..." เธอกระซิบตอบช้าๆ ชัดถ้อยชัดคำ "และจำไว้... นี่มันเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น" ทว่า ในวินาทีที่ความตึงเครียดพุ่งขึ้นถึงขีดสุด ดวงตาของธามก็กวาดมองต่ำลงไปยังรอยแยกของเสื้อคลุมที่เผยให้เห็นผิวเนียนนุ่ม สัญชาตญาณดิบเถื่อนและความปรารถนาอันรุนแรงพุ่งพล่านขึ้นมาอย่างหักห้ามไม่อยู่ มือหนาที่สั่นเทาเอื้อมไปโอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่นโดยไม่ทันตั้งตัว ดึงร่างบางเข้าหาแนบชิดจนแผ่นอกแกร่งเบียดปะทะกับความนุ่มหยุ่น รินรดาลืมตัวหายใจติดขัดเมื่อริมฝีปากร้อนจัดของเขาฉวยโอกาสทาบทับลงมาบดขยี้เรียวปากของเธออย่างดุดันและเร่าร้อนโดยไม่ทันให้เธอได้ตั้งตัว! เพลิงกุหลาบดำขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมติดตาม และเตรียมพบกับจุดพลิกผันครั้งใหญ่ในตอนต่อไปที่รับรองว่าคุณจะต้องวางไม่ลงอย่างแน่นอนค่ะ