เสียงกระซิบจากพงไพรต้องสาป

กลิ่นอายของยางสนโบราณและละอองสปores ชื้นแฉะลอยอบอวลจนแสบจมูก ทัศนียภาพเบื้องหน้าถูกย้อมด้วยสีเขียวเข้มทึบจนแทบมองไม่เห็นแสงตะวันยามบ่าย ป่าอัสดง หรือที่เหล่านักเรียนโรงเรียนเวทมนตร์อาร์เคเมียขนานนามกันลับๆ ว่า "เขตแดนไร้เสียง" กำลังต้อนรับพวกเราด้วยความเงียบงันที่น่าขนลุก "ระวังเท้าด้วยเรย์ รากไม้พวกนั้นไม่ได้แค่โตเกะกะ แต่มันกำลังหายใจ" เสียงกระซิบเบาๆ ของลีออนดังขึ้นทางด้านซ้าย มือสเกาต์หนุ่มร่างโปร่งกระชับคฑาธาตุลมในมือแน่นจนข้อต่องิ้วเปลี่ยนเป็นสีขาว ดวงตาคู่คมกวาดมองไปรอบพงไพรที่มีหมอกสีม่วงจางๆ ลอยเอื่อยเฉื่อยราวกับซากควันพิษ ผม—เรย์ อาร์คไลท์ พยักหน้ารับช้าๆ พร้อมกับใช้นิ้วโป้งแตะด้ามจับของ "ดาบสั้นแห่งพันธสัญญา" ที่เหน็บอยู่ข้างเอว เวทมนตร์สายสนับสนุนระดับเริ่มต้นอย่าง [เนตรวิเคราะห์กระแสมานา] ถูกร่ายคลุมดวงตาทั้งสองข้างอย่างเงียบเชียบ ภาพตรงหน้าเปลี่ยนเป็นโครงข่ายเส้นใยแสงสีฟ้าและสีแดงที่สั่นไหวระริกตามจังหวะชีพจรของผืนป่า นี่คือภารกิจกลุ่มครั้งแรกของปีการศึกษา: การเก็บเกี่ยว "ผลึกรากโลหิต" สามก้อนจากใจกลางป่าต้องสาป เพื่อนำมาใช้เป็นสื่อกลางในการทดลองวิชาเวทมนตร์โบราณ แต่ดูเหมือนว่าตำราเรียนจะไม่ได้บอกพวกเราเลยว่า... ป่าแห่งนี้มีเจ้าของเดิมที่หวงถิ่นยิ่งกว่าอะไรดี กร๊อบ... เสียงกิ่งไม้หักดังมาจากพุ่มไม้หนาทึบเบื้องหน้า ห่างออกไปไม่ถึงสิบก้าว ลีออนชะงักฝีเท้าทันที ร่างกายของเขาลอยตัวขึ้นเหนือพื้นดินเล็กน้อยด้วยแรงพยุงจากเวทมนตร์ธาตุลมเบาหวิวกำลังเตรียมพร้อมพุ่งตัว ส่วนผมขยับเท้าขวาไปข้างหลัง ลดศูนย์ถ่วงลงครึ่งก้าวเพื่อพร้อมรับมือกับสถานการณ์ฉุกเฉิน ไหวพริบและสัญชาตญาณอัศวินฝึกหัดกรีดร้องเตือนภัยว่า สิ่งที่กำลังซ่อนตัวอยู่ในความมืดนั้นไม่ใช่สัตว์เวทระดับต่ำที่พบได้ทั่วไปตามตำรา "อย่าเพิ่งโจมตี" ผมเอ่ยเสียงเบาหวิวลอดไรฟัน "สังเกตการไหลของมานาก่อน ลีออน... นายเห็นเส้นแสงสีดำที่พันอยู่กับรากไม้ตรงนั้นไหม?" ลีออนหรี่ตามองตามปลายนิ้วของผม ก่อนที่ดวงตาจะเบิกกว้างด้วยความตกใจ "นั่นมัน... คำสาปตกค้างจากสงครามยุคโบราณนี่! ทำไมมันถึงมาอยู่แถวชายขอบเขตแดนได้ล่ะ?" คำถามนั้นไม่มีคำตอบ เพราะในเสี้ยววินาทีต่อมา รากไม้ขนาดเท่าลำตัวคนก็พุ่งแหวกอากาศเข้าใส่พวกเราด้วยความเร็วสูงราวกับหอกเหล็กที่ถูกซัดด้วยเครื่องกล ลูกเล่นการประยุกต์ใช้เวทมนตร์สนับสนุน [เกราะสะท้อนแรงกระแทก] ถูกร่ายออกไปอย่างไร้รอยต่อ แสงสีฟ้าครามแผ่ขยายออกเป็นบาเรียรูปทรงหหกเหลี่ยมรองรับแรงปะทะ เสียงกระแทกดังสนั่นหวั่นไหวจนใบไม้ร่วงหล่นกราวราวกับหิมะ แรงอัดทำให้ผมไถลถอยหลังไปสองเมตร รองเท้าหนังบดขยี้พื้นดินจนเกิดเป็นรอยลากยาว แต่ผมไม่มีเวลามาใส่ใจความเจ็บแปลบที่ข้อศอก สายตาคมกวาดมองทะลุผ่านกลุ่มหมอกควัน และที่ตรงนั้นเอง—ใต้เงาไม้ใหญ่ที่มีตะไคร่น้ำเรืองแสงเกาะกราบ... ร่างของหญิงสาวในชุดคลุมสีดำสนิทผู้คุ้นเคยกำลังยืนพิงลำไม้ด้วยท่าทีสบายอารมณ์ ศาสตราจารย์เซเลนา เวลเวิร์ด เส้นผมสีเงินยวงสะท้อนกับแสงเรืองรองของพงไพร ดวงตาสสีนิลคู่นั้นมองมาที่พวกเราด้วยแววตานิ่งสงบ แต่แฝงไปด้วยความคาดหวังที่ยากจะหยั่งถึง เธอกอดอกหลวมๆ มือเรียวยาวข้างหนึ่งคีบตำราปกหนังสีทองเก่าคร่ำคร่าเอาไว้ "สอบผ่านภาคปฏิบัติขั้นพื้นฐานสำหรับการตั้งรับ..." เสียงทุ้มต่ำอันเป็นเอกลักษณ์เอ่ยขึ้น เรียบเรื่อยแต่ก้องกังวานในโสตประสาท "แต่สอบตกอย่างแรงในเรื่องของการประเมินภัยคุกคาม... เรย์ อาร์คไลท์ เธอกำลังคิดจะใช้แค่เวทมนตร์สายสนับสนุนสู้กับ 'ผู้พิทักษ์รากโลหิต' จริงๆ น่ะหรือ?" ผมยืดตัวขึ้นปัดเศษดินตามเครื่องแบบอัศวินฝึกหัดพลางยิ้มเจื่อนๆ แต่แววตาไม่ได้มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย "ถ้าอาจารย์ไม่มาขวางทางหนีของพวกผมไว้แต่แรก ผมคงไม่ต้องเปลืองมานาไปกับเกราะป้องกันเมื่อครู่นี้หรอกครับ... อีกอย่าง การทดสอบแบบไม่บอกกล่าวล่วงหน้านี่ เป็นธรรมเนียมของภาควิชาเวทมนตร์โบราณหรือครับ?" เซเลนามุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่หาได้ยากยิ่งจนแทบเรียกว่าภาพลวงตา เธอปรายตามองไปยังความมืดมิดที่ลึกเข้าไปในป่า ซึ่งตอนนี้กลุ่มควันสีม่วงกำลังรวมตัวกันเป็นเงาทะมึนขนาดมหึมา พร้อมกับเสียงคำรามต่ำๆ ที่สั่นสะเทือนไปถึงขั้วหัวใจ "ไม่ใช่ธรรมเนียมหรอ... แต่เป็นคำเตือน" ศาสตราจารย์สาวก้าวเท้าเข้ามาใกล้ โคลงศีรษะน้อยๆ "สิ่งที่พวกเธอตามหาไม่ได้อยู่ในพุ่มไม้ตรงนั้น... แต่มันตื่นขึ้นแล้วเพราะเลือดของเธอที่หยดลงบนรากไม้เมื่อครู่ เรย์" หัวใจของผมกระตุกวูบ ทันทีที่หันกลับไปมองรากไม้ที่เคยโจมตีเมื่อครู่ มันไม่ได้ถูกควบคุมด้วยเวทมนตร์คำสาปธรรมดาอีกต่อไปแล้ว แต่เส้นสายสีแดงฉานกำลังพุ่งพล่านราวกับเส้นเลือดใหญ่ที่สูบฉีดด้วยความกระหายเลือด และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หน้าต่างแจ้งเตือนโปร่งใสสีแดงฉานก็เด้งขึ้นตรงหน้าผมโดยปราศจากเสียงเตือนใดๆ— [ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบเป้าหมายระดับ SSS - "ราชาพฤกษาโลหิตโบราณ" ตื่นจากการจำศีล] [เงื่อนไขภารกิจพิเศษถูกกระตุ้น: เอาชีวิตรอดจากเขตแดนปิดตายภายใน 10 นาที หรือสูญเสียสิทธิ์การเป็นอัศวินฝึกหัดถาวร] ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับเรย์ในทุกๆ บทตอนนะครับ