คนขี้หึงที่ซ่อนไม่มิด

แก้วไวน์ทรงสูงในมือของธีรดนย์เกือบจะร้าวคามือหนาอยู่แล้ว หากเขาไม่เผลอผ่อนแรงบีบลงเสียก่อน ดวงตาคมกริบภายใต้กรอบหน้าเรียบนิ่งดั่งน้ำแข็งกำลังจดจ้องไปยังโต๊ะอาหารฝั่งตรงข้ามของภัตตาคารหรู บรรยากาศรอบตัวของท่านประธานหนุ่มแผ่รังสีความเย็นเยียบจนลูกค้าโต๊ะข้างๆ ต้องเหลือบมองด้วยความหวาดหวั่น แต่ใครจะสนเล่า ในเมื่อเป้าหมายในสายตาของเขาตอนนี้คือเลขาฯ ตัวแสบที่กำลังนั่งยิ้มรับรื่นเริงให้กับนักธุรกิจหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันอย่างออกรสออกชาติ "คุณรินรดาดูจะสนุกมากเลยนะครับกับการดีลโปรเจกต์นี้... สนุกจนลืมไปหรือเปล่าว่าใครคือเจ้านาย" น้ำเสียงทุ้มต่ำที่ลอดไรฟันออกมาเบาๆ นั้นเต็มไปด้วยความหึงหวงที่เจ้าตัวพยายามปฏิเสธหัวชนฝา แต่ปฏิกิริยาร่างกายกลับฟ้องชัดเจนว่าต่อมความอดทนได้ขาดผึ่งลงแล้วเรียบร้อย รินรดาซึ่งกำลังหัวเราะเบาๆ ให้กับมุกตลกของลูกค้าคนสำคัญ ชะงักไปนิดเมื่อสัมผัสได้ถึงคลื่นพลังงานด้านลบที่พุ่งตรงมาจากมุมมืดของร้าน เธอหันไปสบตากับร่างสูงที่นั่งไขว่ห้างตีหน้ายักษ์อยู่ไม่ไกล ดวงตากลมโตฉายแววรู้ทันก่อนจะโค้งริมฝีปากเป็นรอยยิ้มยั่วเย้าที่ตั้งใจส่งไปกวนประสาทเขาโดยเฉพาะ หญิงสาวขอตัวจากลูกค้าชั่วคราวแล้วก้าวเดินน่องเรียวตรงไปยังโต๊ะของประธานหนุ่มทันที โดยไม่ปล่อยให้เขารอนานให้หงุดหงิดเล่น "ท่านประธานมีอะไรให้ดิฉันรับใช้เป็นพิเศษไหมคะ หรือว่าอาหารที่นี่ไม่ถูกปาก ถึงได้ทำหน้าเหมือนอมยาขมมาทั้งชั่วโมงแบบนั้น" รินรดาเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงความท้าทายในที ธีรดนย์วางแก้วไวน์ลงบนโต๊ะเสียงดัง 'กริ๊ก' จนน้ำสีแดงเข้มกระฉอกเล็กน้อย เขาเงยหน้าขึ้นสบตาเธอนิ่ง ขากรรไกรขบเข้าหากันจนเป็นสันนูนชัดเจน "ผมไม่ได้อมยาขม... แต่ผมกำลังจะอ้วกกับภาพที่คุณไปนั่งทอดสะพานให้ลูกค้าตาเป็นมันต่างหาก" เขาพ่นคำพูดเจ็บแสบออกมาตามสไตล์ปากปีจอที่แก้ไม่หาย "จำหน้าที่ตัวเองไม่ได้หรือไงครับว่าถูกจ้างมาเป็นเลขาฯ ไม่ใช่พนักงานต้อนรับรอบพิเศษคอยเอาใจแขกนอกเวลางาน" รินรดากะพริบตาปริบๆ เธอยกมือขึ้นกอดอก รอยยิ้มมุมปากยิ่งกว้างขึ้นเมื่อเห็นอาการหวงก้างแบบเด็กๆ ของคนตรงหน้า "อุ๊ย... แปลกจังเลยนะคะ ดิฉันจำได้แม่นเลยล่ะค่ะว่ารับหน้าที่ดูแลโปรเจกต์นี้ตั้งแต่ต้นจนจบ และการสร้างความสัมพันธ์อันดีกับลูกค้านอกเวลางานแบบนี้ ก็ถือเป็นหนึ่งใน KPI ที่ท่านประธานเคยอนุมัติเองไม่ใช่เหรอคะ หรือว่าความจำท่านประธานจะสั้นกว่าอายุขัยของปลาทองเสียแล้ว" "คุณรินรดา!" ธีรดนย์ผุดลุกขึ้นยืนเต็มความสูง แรงกดดันจากส่วนสูงและรัศมีอำนาจทำให้บรรยากาศรอบตัวคุกรุ่นขึ้นมาทันที เขาก้าวเข้าไปประชิดตัวเธอจนหญิงสาวต้องถอยหลังไปชนกับเสาตกแต่งของร้านโดยอัตโนมัติ ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาใกล้จนลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับพวงแก้มใส "คุณกล้ามากนะที่ย้อนผม ปากเก่งแบบนี้... กลับไปที่ห้องทำงานเมื่อไหร่ ผมจะหักเงินเดือนข้อหาต่อปากต่อคำกับเจ้านาย" "เชิญเลยค่ะ!" รินรดาเชิดหน้าขึ้นสู้สายตา ไม่มีย่อท้อแม้แต่น้อย "ถ้าหักเงินเดือนดิฉันแล้วทำให้ท่านประธานหายโรคกระเพาะกำเริบจากความหึงจนหน้ามืดได้ ดิฉันยอมให้หักครึ่งหนึ่งเลยเอ้า!" "ใครหึงคุณ! อย่าหลงตัวเองให้มันมากนักนะ" ธีรดนย์ปฏิเสธเสียงแข็งทันควัน ดวงตาคมหลบวูบไปเสี้ยววินาทีเมื่อโดนจี้จุดเข้าอย่างจัง "ผมแค่ห่วงภาพลักษณ์ของบริษัท กลัวว่าคนอื่นเขาจะมองว่าเลขาฯ ของผมไม่มีมารยาทไปนั่งอ่อยผู้ชายกลางร้านอาหารหรูต่างหาก" "อ่อยเหรอคะ? เมื่อกี้นะคะ ดิฉันกำลังคุยเรื่องตัวเลขกำไรแปดหลักอยู่ต่างหากค่ะ ไม่ได้คุยเรื่องใต้สะพานแบบที่คุณคิดหรอก... อ้อ อีกอย่างนะท่านประธานคะ" รินรดายื่นมือเรียวไปแตะที่ปกเสื้อสูทของเขาเบาๆ ปัดฝุ่นที่ไม่มีอยู่จริงออกด้วยท่าทีสบายๆ ก่อนจะกระซิบเสียงแผ่วข้างใบหูหนา "ถ้าจะตามหึงดิฉันขนาดนี้ คราวหลังเดินเข้ามานั่งร่วมโต๊ะด้วยกันเลยดีกว่าไหมคะ จะได้ไม่ต้องทำหน้าเป็นยักษ์มารคอยแยกเขี้ยวใส่ลูกค้าของดิฉันอยู่แบบนี้" หัวใจของธีรดนย์กระตุกวูบ จังหวะการเต้นของชีพจรในอกข้างซ้ายรัวเร็วกว่าปกติจนน่าหงุดหงิด กลิ่นหอมอ่อนๆ จากตัวเธอลอยวนอยู่ปลายจมูกจนสติที่พยายามควบคุมไว้แทบกระเจิง เขาก้มมองรอยยิ้มเย้าหยอกบนริมฝีปากอิบอิ่มนั้นด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก—ทั้งโกรธ ทั้งหมั่นไส้... และพ่ายแพ้ให้กับความรู้สึกลึกๆ ในใจที่มันเรียกร้องอยากจะรวบตัวเธอมาเป็นเจ้าของคนเดียวเสียเดี๋ยวนี้ มือหนาเอื้อมออกไปคว้าข้อแขนเรียวของเธอไว้โดยอัตโนมัติ หมายจะดึงให้ถอยห่างจากสายตาของคนในร้าน แต่ก่อนที่เขาจะได้เอื้อnเอ่ยคำพูดตัดพ้ออะไรร้ายๆ ออกไป เสียงทุ้มคุ้นเคยก็ดังแทรกขึ้นมาจากด้านหลัง "อ้าว... คุณธีรดนย์ครับ ไม่คิดว่าจะเจอที่นี่ บังเอิญจังเลยนะครับ" ร่างสูงของชายหนุ่มอีกคนก้าวเข้ามาหยุดยืนใกล้ๆ ทั้งคู่ ธีรดนย์ชะงัก สีหน้าเรียบเฉยเปลี่ยนเป็นความเย็นชาขึ้นมาทันทีเมื่อหันไปมองผู้มาใหม่ ขณะที่รินรดาเบิกตากว้างเล็กน้อยด้วยความประหลาดใจเมื่อเห็นใบหน้าของคนที่เอ่ยทัก ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนผลงานของผมเสมอนะครับ