ช่างตีเหล็กผู้มั่งคั่ง

"ตัวเลขนี้... คุณศิลาแน่ใจนะครับว่ากดเครื่องคิดเลขไม่ผิด?" เรนะวางสมาร์ทโฟนลงบนโต๊ะไม้โอ๊กของห้องทำงานส่วนตัว แสงไฟสลัวจากโคมไฟระย้าสะท้อนกับดวงตาที่เบิกกว้างของเธอ เธอมองชายหนุ่มตรงหน้าด้วยสายตาที่ก้ำกึ่งระหว่างความชื่นชมและความหวาดหวั่น ศิลาไม่ตอบในทันที เขาเพียงแค่นั่งไขว่ห้างบนเก้าอี้หนังนุ่ม มือขวาหมุนแหวนทองเหลืองที่นิ้วเล่นอย่างใจเย็น สายตาจับจ้องไปที่ตัวเลขแถวสุดท้ายในรายการสรุปบัญชีของตลาดประมูลระดับโลก หนึ่งพันสองร้อยห้าสิบเจ็ดล้านเหรียญ... นี่ไม่ใช่แค่ตัวเลขในเกม แต่มันคือเม็ดเงินที่เปลี่ยนสถานะจาก 'เกมเมอร์รับจ้าง' ให้กลายเป็น 'มหาเศรษฐีผู้ทรงอิทธิพล' ในโลกแห่งความเป็นจริงเพียงชั่วข้ามคืน "ผมไม่เคยพลาดเรื่องเงินครับเรนะ โดยเฉพาะเงินที่แลกมาด้วยหยาดเหงื่อและค้อนที่ผมจับมานับล้านครั้ง" ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าแฝงด้วยความกดดันที่ทำให้บรรยากาศในห้องเงียบสงัดลง "ดาบ 'วิญญาณอัคคี' ที่ผมตีเมื่อสัปดาห์ก่อน มันไม่ได้มีค่าแค่พลังโจมตี แต่มันคือบัฟสถานะพิเศษที่กิลด์จอมทัพโหยหา... และเมื่อพวกเขาต้องการมากเท่าไหร่ ราคาที่ผมตั้งก็ยิ่งกลายเป็นกฎหมายที่พวกเขาต้องก้มหัวให้" เรนะหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอหยิบแก้วไวน์ขึ้นจิบก่อนจะโน้มตัวลงมาใกล้ "คุณกำลังเล่นกับไฟนะครับ การที่คุณทำแบบนี้ เท่ากับการประกาศสงครามเต็มรูปแบบกับจอมทัพ เงินพันล้านอาจจะดูหอมหวาน แต่มันก็เหมือนเหยื่อล่อที่ทำให้ฉลามคลั่ง... คุณพร้อมที่จะรับมือกับคมดาบของพวกมันในชีวิตจริงหรือยัง?" ศิลาขยับตัวลุกขึ้นยืน เขาเดินไปที่หน้าต่างบานใหญ่ที่มองเห็นทิวทัศน์ของเมืองจำลองในเกม ท้องฟ้าจำลองยามค่ำคืนประดับด้วยแสงสีจากกิลด์ต่างๆ ที่กำลังวุ่นวายกับการเตรียมตัวลงดันเจี้ยนระดับสูง แต่ในสายตาของเขา ทุกอย่างเป็นเพียงกลไกธุรกิจที่เขาสามารถควบคุมได้ด้วยปลายค้อน "จอมทัพไม่ใช่ฉลามหรอกครับเรนะ เขาเป็นแค่คนหลงทางที่คิดว่าเงินซื้อได้ทุกอย่าง" ศิลาหันกลับมา แววตาของเขาคมกริบดุจโลหะที่ผ่านการชุบแข็ง "ในขณะที่เขามัวแต่กว้านซื้อไอเทมเพื่อแสดงบารมี ผมกลับสร้างฐานรากของเศรษฐกิจเกมขึ้นมาใหม่ ใครที่ถือค้อน... คนนั้นคือผู้ถืออำนาจตัวจริง เงินพันล้านนี้เป็นเพียงจุดเริ่มต้น เพราะในวินาทีที่เขารู้ตัวว่าทองคำในคลังของเขาเปลี่ยนมาอยู่ในกระเป๋าผมจนหมด... นั่นแหละครับคือช่วงเวลาที่เกมของจริงจะเริ่มขึ้น" เสียงเคาะประตูจังหวะถี่และหนักดังขัดจังหวะบทสนทนา ทั้งสองหันไปมองพร้อมกันโดยสัญชาตญาณ ประตูห้องถูกผลักเปิดออกโดยไม่ได้รับอนุญาต ชายร่างกำยำในชุดเกราะสีดำทมิฬที่เป็นสัญลักษณ์ของรองหัวหน้ากิลด์จอมทัพก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าขุ่นมัว เขาส่งสายตาอาฆาตมาที่ศิลาทันที "ศิลา... นายล้ำเส้นเกินไปแล้ว" ชายคนนั้นกล่าวเสียงแข็ง "ไอเทมชุดสุดท้ายที่นายกักไว้ในประมูลนั่น มันไม่ใช่แค่การขาย แต่มันคือการปั่นหัวกิลด์เรา หัวหน้าสั่งให้ฉันมาแจ้งว่า... นายต้องส่งมอบมันให้เราโดยไม่มีเงื่อนไข ไม่เช่นนั้น อย่าหาว่าพวกเราไม่เตือนทั้งในเกมและนอกเกม" ศิลาไม่ได้แสดงท่าทีตกใจแม้แต่น้อย เขากลับยกยิ้มที่มุมปากอย่างสุภาพ ก่อนจะก้าวเดินไปหาชายคนนั้นช้าๆ จนระยะห่างเหลือเพียงไม่กี่คืบ ความเย็นเยียบแผ่ออกจากร่างของช่างตีเหล็กจนคนตรงหน้าเผลอถอยหลังหนึ่งก้าว "ในโลกนี้ไม่มีของฟรีหรอกครับ" ศิลาเอ่ยเสียงนุ่มทว่าเด็ดขาด "และถ้าคุณอยากได้ไอเทมชิ้นนั้นเพื่อไปกู้หน้าให้เจ้านายคุณล่ะก็... กลับไปบอกจอมทัพว่า 'ราคา' มันเพิ่มขึ้นอีกสิบเท่า ถ้าเขาไม่จ่าย... พรุ่งนี้เช้า ข่าวการล้มละลายของกิลด์จอมทัพจะกลายเป็นพาดหัวข่าวหน้าหนึ่งที่ทุกคนต้องจำไปตลอดกาล" ชายคนนั้นหน้าถอดสี มือที่กุมด้ามดาบสั่นเทาด้วยความโกรธและสับสน เขาหันหลังกลับอย่างรวดเร็วโดยไม่ตอบโต้อะไรอีก ศิลามองตามแผ่นหลังนั้นไปพลางถอนหายใจยาว ก่อนจะหันมามองเรนะที่ยังคงนั่งนิ่งด้วยความทึ่ง "คุณทำแบบนี้จริงๆ เหรอศิลา?" เรนะถามเสียงแผ่ว "นั่นหมายความว่าคุณกำลังท้าทายจอมทัพในระดับที่เขาไม่มีวันให้อภัย" "ผมไม่ได้ท้าทายครับเรนะ..." ศิลาตอบพลางมองนาฬิกาข้อมือที่เตือนสัญลักษณ์แจ้งเตือนสีแดงฉาน "ผมแค่กำลังบอกให้เขารู้ว่า ใครกันแน่ที่ถือไพ่เหนือกว่าในกระดานนี้" ทันใดนั้น หน้าต่างระบบของศิลาก็เด้งขึ้นมาพร้อมข้อความสีดำสนิทที่ทำเอาบรรยากาศในห้องเย็นลงถึงขีดสุด เป็นข้อความจากจอมทัพที่ไม่ได้มีเนื้อหาข่มขู่เหมือนเคย แต่เป็นรูปถ่ายใบหนึ่ง... รูปถ่ายที่ทำให้หัวใจของศิลาหยุดเต้นไปชั่วขณะ มันคือรูปถ่ายของสถานที่แห่งหนึ่งในโลกแห่งความเป็นจริง ที่ที่เขารักและหวงแหนที่สุด ซึ่งตอนนี้กำลังมีชายฉกรรจ์กลุ่มหนึ่งยืนล้อมหน้าล้อมหลังอยู่ *“ดูเหมือนว่านายจะลืมไปนะศิลา... ว่าเงินพันล้านน่ะ มันเอาไว้ใช้ตอนที่นายยังมีลมหายใจอยู่เท่านั้น”* ข้อความนั้นจบลงพร้อมกับเสียงสัญญาณแจ้งเตือนจากระบบรักษาความปลอดภัยในห้องนั่งเล่นของเขาที่โลกภายนอกดังสนั่นขึ้นในหัวผ่านการเชื่อมต่อประสาทสัมผัส ศิลากำหมัดแน่นจนเกิดเสียงลั่นของกระดูก... เกมนี้ได้เปลี่ยนจากความร่ำรวยไปสู่การเดิมพันด้วยชีวิตแล้ว ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางช่างตีเหล็กไปพร้อมกับผมนะครับ ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม