ท้าทายกฎเกณฑ์

“ถ้าผมใส่ ‘แกนพลังงานเทพดารา’ เข้าไปในดาบเล่มนี้ ระบบจะลบไอดีผมทิ้งไหมครับ?” เสียงทุ้มต่ำของศิลาดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันภายในห้องตีเหล็กส่วนตัว แสงสีฟ้าจางๆ จากเตาหลอมสะท้อนบนใบหน้าเรียบเฉยที่ไร้ซึ่งความตื่นตระหนก ทว่าในมือของเขากลับถือวัตถุดิบที่เรียกได้ว่า ‘เป็นไปไม่ได้’ สำหรับผู้เล่นระดับปัจจุบัน เรนะที่ยืนกอดอกพิงผนังอยู่มุมห้องขยับแว่นสายตาเล็กน้อย นัยน์ตาของเธอฉายแวววิตกอย่างปิดไม่มิด “ศิลา... นายลืมไปแล้วหรือไงว่าไอเทมชิ้นนี้มันมีค่าสเตตัสพุ่งทะลุเพดานที่ระบบกำหนดไว้ตั้งแต่นำเข้ามา ถ้าคราวนี้ใส่ ‘แกนพลังงาน’ เข้าไปอีก ค่าความสมดุลของเกมจะพังพินาศ ต่อให้ระบบไม่แบนนาย แต่มันก็ต้องส่ง ‘ผู้คุมกฎ’ มาตรวจสอบบัญชีนายแน่” ศิลาไม่ได้ตอบทันที เขาเพียงแค่วางแกนพลังงานสีครามส่องประกายลงบนแท่นเหล็ก ค้อนในมือขวาของเขาหนักอึ้ง แต่มั่นคงยิ่งกว่าศิลาหินผา “ผมไม่ได้ต้องการทำลายสมดุล เรนะ ผมแค่อยากรู้ว่าขีดจำกัดของ ‘ช่างตีเหล็ก’ ที่แท้จริงนั้นอยู่ที่ตรงไหน ในเมื่อระบบพยายามกดทับอาชีพสายผลิตให้เป็นเพียงเบี้ยล่าง ผมก็แค่ต้องทำให้ระบบเห็นว่า... สินค้าที่ผมสร้างขึ้น มันไม่ได้ถูกสร้างตามกฎของพวกเขา” เขาง้างค้อนขึ้นสุดแขน ก่อนจะหวดลงบนเหล็กกล้าที่กำลังแดงฉานด้วยความร้อนมหาศาล เสียง ‘เคร้ง!’ ดังสนั่นก้องกังวาน ไม่ใช่แค่เสียงโลหะกระทบกัน แต่เป็นเสียงที่เหมือนอวกาศกำลังบิดเบี้ยว แรงกระแทกนั้นทำให้หน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานเด้งขึ้นมาพรึ่บพรั่บกลางอากาศ [คำเตือนจากระบบ: ตรวจพบการกระทำที่ผิดปกติในกระบวนการผลิต! สเตตัสของอาวุธเกินขีดจำกัดสูงสุด (S-Class Limit Breaker)] [คำเตือนจากระบบ: ความเสถียรของไอเทมอยู่ในระดับวิกฤต โปรดยุติการตีในทันที!] “ยุติงั้นหรือ?” ศิลาแค่นยิ้มที่มุมปาก มือซ้ายหยิบขวดน้ำยาหล่อเย็นระดับตำนานขึ้นมาราดลงบนดาบที่กำลังก่อรูป ความร้อนที่พวยพุ่งออกมาทำให้เรนะต้องก้าวถอยหลังไปสองสามก้าว “ในเมื่อระบบมันกลัว ผมก็ยิ่งต้องเดินหน้าต่อ” เขารัวค้อนลงบนตัวดาบด้วยจังหวะที่ซับซ้อน คล้ายกับท่วงทำนองเพลงที่ไม่มีใครเคยได้ยินมาก่อน ทุกจังหวะคือการสะกดพลังงานมหาศาลจากแกนเทพดาราให้หลอมรวมเป็นเนื้อเดียวกับเหล็กกล้า ราวกับเขากำลัง ‘สอน’ ให้ระบบรู้จักความหมายของการสร้างสรรค์ที่เหนือกว่าอัลกอริทึม ภายในห้องทำงานของกิลด์อำนาจมืด ‘จอมทัพ’ ขยี้แก้วไวน์ในมือจนแตกกระจายเมื่อเห็นกราฟข้อมูลตลาดพุ่งทะยานผิดปกติ ลูกน้องคนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาด้วยท่าทางตื่นตระหนก “หัวหน้าครับ! ระบบตรวจพบคลื่นพลังงานแปลกปลอมในเขตที่พักส่วนตัวของ ‘ศิลา’ มันรุนแรงจนกระทั่งเซิร์ฟเวอร์หลักของโซนตะวันออกเริ่มสั่นคลอนแล้วครับ!” จอมทัพลุกขึ้นยืน ดวงตาของเขาฉายแววอาฆาต “เจ้าช่างตีเหล็กนั่นมันกำลังทำบ้าอะไร... มันกำลังจะฉีกหน้าผู้พัฒนาเกมรึไง? ส่งหน่วยล่าสังหารไปที่นั่นทันที อย่าให้มันสร้างไอเทมชิ้นนั้นเสร็จ ต่อให้ต้องทำลายพื้นที่นั่นจนราบเป็นหน้ากลองก็ต้องทำ!” ในขณะเดียวกัน ภายในห้องตีเหล็ก แสงสีขาวเจิดจ้าห่อหุ้มตัวดาบไว้จนมองไม่เห็นรูปทรง ศิลาหอบหายใจหนักหน่วง เหงื่อเม็ดโตไหลรินตามกรอบหน้า แต่แววตาของเขากลับวาวโรจน์ด้วยความท้าทาย [การหลอมรวมเสร็จสิ้น...] [ระบบกำลังคำนวณสเตตัส... ตรวจพบความผิดพลาดระดับวิกฤต...] [กำลังส่งข้อมูลไปยัง 'ผู้ตรวจสอบกฎ' (Admin)...] ทันใดนั้นเอง หน้าต่างเมนูของศิลาก็ดับวูบลง พื้นห้องสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเหมือนมีใครบางคนกำลังกระชากโครงสร้างของเกมออกเป็นชิ้นๆ เสียงฝีเท้าหนักๆ ของกลุ่มคนจำนวนมากดังมาจากด้านนอกประตูห้องตีเหล็ก ดูเหมือนกองกำลังของจอมทัพจะมาถึงเร็วกว่าที่คาดไว้ ศิลาหยิบดาบเล่มนั้นขึ้นมา น้ำหนักของมันเบาหวิวราวกับขนนก ทว่ากลับแฝงไปด้วยแรงกดดันที่ทำให้พื้นหินใต้เท้าเขาแตกร้าว “เรนะ เตรียมทางออกฉุกเฉินไว้ ผมคิดว่าพวกเราคงต้องเปลี่ยนแผนการขายกันสักหน่อยแล้ว” เขาหันไปยิ้มให้คู่คิด แต่รอยยิ้มนั้นกลับจางหายไปเมื่อประตูห้องตีเหล็กถูกกระชากเปิดออกโดยพลังเวทมนตร์ ร่างของชายในชุดคลุมสีดำสนิทที่ไม่มีชื่อปรากฏบนหัวยืนตระหง่านอยู่ตรงหน้า พร้อมกับไอสังหารที่รุนแรงจนอากาศรอบข้างกลายเป็นสีเทา ไม่ใช่คนของจอมทัพ... แต่เป็น ‘ระบบ’ ที่ลงมาตัดสินเขาด้วยตัวเอง “ศิลา... สิ่งที่คุณสร้างขึ้นมา มันไม่ควรมีตัวตนอยู่ในโลกใบนี้” เสียงที่ไร้อารมณ์ดังออกมาจากใต้ฮู้ดของชายคนนั้น พร้อมกับมือที่ยื่นออกมาหมายจะคว้าดาบในมือศิลา “จงส่งมันมาให้ข้า เพื่อที่ระบบจะได้ลบความผิดพลาดนี้ทิ้งเสีย” ศิลากระชับดาบในมือแน่นขึ้น นัยน์ตาของเขาเปลี่ยนเป็นสีครามเข้มจากพลังของดาบ “ถ้าผมไม่ให้ล่ะครับ?” ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางช่างตีเหล็กที่ไร้ขีดจำกัดไปพร้อมกับผมนะครับ ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม