ไอเทมระดับยูนีค

"ถอยออกไป... ถ้ายังไม่อยากเป็นเศษเหล็กกองใหม่ที่พื้น" เสียงของศิลาราบเรียบ ทว่าสั่นประสาทผู้ที่ได้ยินจนมือที่ถืออาวุธถึงกับสั่นสะท้าน โซ่ตรวนสีแดงฉานที่แผ่พุ่งออกมาจากเตาหลอมไม่ได้ทำหน้าที่เพียงแค่พันธนาการ แต่มันกำลังกัดกินค่าพลังชีวิตของเหล่านักรบกิลด์อำนาจมืดที่บุกเข้ามาอย่างช้าๆ ร่างของพวกมันค่อยๆ สลายกลายเป็นละอองแสงสีเทาตามกฎของเกม ในขณะที่จอมทัพยืนตระหง่านอยู่กลางกลุ่มควัน ฝ่าเท้าที่สวมเกราะหนักก้าวเหยียบเศษอิฐที่แตกกระจายอย่างใจเย็น "แกซ่อนสิ่งนี้ไว้ในร้านตีเหล็กเล็กๆ นี่เองสินะ" จอมทัพแค่นยิ้ม ดวงตาคมกริบจ้องเขม็งไปยังโต๊ะทำงานที่ไร้ผู้ดูแล แต่สิ่งที่วางอยู่บนแท่นรองรับนั้นกลับเปล่งประกายรัศมีสีทองสลับม่วง มันคืออาวุธที่รูปร่างแปลกตา—ใบดาบเรียวบางเหมือนปีกแมลงปอแต่กลับมีลวดลายอักขระโบราณไหลเวียนอยู่ราวกับมีชีวิต ศิลาไม่ได้ตอบโต้ด้วยวาจา เขาเพียงแค่ขยับนิ้วสั่งการผ่านระบบอินเทอร์เฟซ แสงสีแดงที่โอบล้อมห้องเปลี่ยนสภาพเป็นกำแพงเหล็กกล้ากั้นขวางระหว่างเขากับจอมทัพ "ไอเทมชิ้นนี้... ไม่ได้สร้างมาเพื่อให้คนอย่างแกถือครอง" ศิลาเอ่ยพลางปาดเหงื่อที่ซึมตามไรผม เขาขยับกายไปยืนบังผลงานชิ้นเอกนั้นไว้ "คนอย่างฉัน?" จอมทัพหัวเราะลั่น เสียงนั้นก้องกังวานไปทั่วร้าน "โลกใบนี้วัดกันที่ใครมีของดีกว่ากันต่างหาก ศิลา! ถ้าแกยอมขายมันให้ฉันในราคาที่ฉันเสนอ แกอาจจะรอดไปจากเมืองนี้ได้ แต่ถ้าไม่... ร้านของแกจะเหลือเพียงแค่ชื่อ" "เรนะ ตรวจสอบราคาประมูลเดี๋ยวนี้" ศิลาหันไปสั่งหญิงสาวที่ยืนหลบมุมอยู่ในโซนหลังร้าน เธอรีบเปิดระบบหน้าต่างแสดงผลข้อมูลการประมูลระดับโลกขึ้นมาทันที "ราคาพุ่งทะลุเพดานไปแล้วค่ะศิลา! ผู้เล่นระดับท็อปจากสามเซิร์ฟเวอร์หลักกำลังระดมทุนเสนอซื้อไอเทมที่เพิ่งปรากฏชื่อในฐานข้อมูลตลาดกลาง... 'ดาบเพลิงโลหิตเทพนิรันดร์' ยอดเงินประมูลปัจจุบันอยู่ที่สี่ร้อยล้านเหรียญทอง และมีแนวโน้มจะเพิ่มขึ้นอีก!" เรนะรายงานด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นจนปิดไม่มิด จอมทัพชะงักไปเล็กน้อย รอยยิ้มเย่อหยิ่งบนใบหน้าแข็งค้าง "สี่ร้อยล้าน? แกคิดจะปั่นราคาตลาดให้พังพินาศงั้นหรือ?" ศิลาเดินไปหยิบดาบเล่มนั้นขึ้นมาถือไว้ในมือ น้ำหนักของมันสมดุลอย่างประหลาดจนเขาแทบไม่รู้สึกถึงแรงต้านจากอากาศ "นี่ไม่ใช่การปั่นราคาจอมทัพ มันคือ 'มูลค่าที่แท้จริง' ของฝีมือที่พวกแกพยายามจะดูถูกมาตลอดหลายปีที่ผ่านมา" เขาสะบัดดาบเบาๆ เกิดประกายไฟสีแดงฟุ้งกระจายไปทั่วห้อง บีบให้จอมทัพต้องยกอาวุธขึ้นป้องกันตัวจนถอยร่นออกไปด้านนอก "ฉันไม่สนใจว่าแกจะเป็นใคร มาจากไหน หรือมีอิทธิพลแค่ไหนในโลกภายนอก" ศิลาเดินออกไปเผชิญหน้ากับจอมทัพที่หน้าร้าน ท่ามกลางผู้เล่นจำนวนมากที่เริ่มล้อมวงเข้ามาดูความวุ่นวาย "แต่ในโลกนี้ ถ้าแกอยากได้ดาบของฉัน แกต้องจ่ายด้วยสิ่งที่มากกว่าเงิน... นั่นคือศักดิ์ศรีของกิลด์แกทั้งหมด" "แกกล้าท้าทายฉันต่อหน้าผู้เล่นนับร้อยงั้นรึ!" จอมทัพคำรามด้วยความโกรธเกรี้ยว เขากระชับอาวุธในมือเตรียมพุ่งเข้าใส่ แต่ทันใดนั้น เสียงเตือนระบบของทุกคนในที่นั้นก็ดังขึ้นพร้อมกัน [ประกาศจากระบบตลาดประมูลโลก: ไอเทม 'ดาบเพลิงโลหิตเทพนิรันดร์' เข้าสู่สถานะ 'การประมูลแบบปิดล้อม' ใครก็ตามที่สามารถเอาชนะเจ้าของร้าน 'ตีเหล็กศิลา' ได้ในสนามประมูลพิเศษ จะได้รับสิทธิ์ครอบครองไอเทมทันทีในราคาเริ่มต้น!] ฝูงชนฮือฮาขึ้นมาทันที นี่ไม่ใช่แค่การประมูล แต่มันคือการเปิดสงครามที่ศิลาเป็นคนกำหนดกฎเกณฑ์เองทั้งหมด จอมทัพหน้าถอดสี เขาไม่ได้เตรียมตัวมาเพื่อสู้กับกลไกที่ศิลาวางหมากไว้ ศิลายิ้มที่มุมปากอย่างผู้กุมชัยชนะ เขาไม่ได้ต้องการเงินก้อนโตเพียงอย่างเดียว แต่เขาต้องการทำลายความเชื่อมั่นของกิลด์อำนาจมืดให้ย่อยยับ ทว่า ในจังหวะที่สถานการณ์กำลังตึงเครียดถึงขีดสุด เสียงฝีเท้าที่หนักแน่นแต่เชื่องช้าก็ดังแทรกเข้ามาจากกลุ่มผู้เล่นที่แหวกทางให้ชายปริศนาในชุดคลุมสีเงินยาวจรดพื้นเดินตรงมาที่หน้าร้าน เขาไม่ได้พกอาวุธ แต่รัศมีที่แผ่ออกมาจากร่างนั้นกลับทำให้ศิลาต้องขมวดคิ้วอย่างสงสัย ชายคนนั้นหยุดยืนอยู่หน้าศิลา สายตาคมกริบภายใต้ฮู้ดสีเงินจ้องมองดาบในมือของเขา ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยที่ทำเอาศิลาถึงกับชะงัก "ดาบเล่มนี้... ไม่ได้ตีขึ้นจากเหล็กจากเหมืองในเกมนี้สินะ คุณใช้ 'เศษเหล็กจากโลกภายนอก' ผสมลงไปใช่หรือไม่?" ศิลาตัวแข็งทื่อ คำพูดนั้นเปรียบเสมือนกุญแจที่ไขความลับที่เขาปิดตายมาตลอดชีวิต ไม่เคยมีใครรู้เรื่องนี้... ไม่เคยมีใครเคยเห็นร่องรอยการผสมวัสดุที่ผิดกฎของระบบได้มาก่อน ชายคนนั้นยกยิ้มที่มุมปากก่อนจะยื่นมือออกมาหาศิลา "ผมไม่ได้มาเพื่อประมูล แต่ผมมาเพื่อเตือนคุณว่า สิ่งที่คุณกำลังทำอยู่... กำลังปลุกบางสิ่งที่เกมนี้ซ่อนไว้ให้ตื่นขึ้นมาแล้ว" ค้อนตีเหล็กสะท้านเกมขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของศิลามาถึงจุดนี้ด้วยความตั้งใจนะครับ