สงครามราคาสินค้า

"คุณรู้เรื่อง ‘เหล็กไหลทมิฬ’ ที่ถูกหลอมด้วยเถ้าถ่านของมังกรโบราณนั่นสินะครับ?" ศิลาจ้องมองเข้าไปในดวงตาของชายแปลกหน้าคนนั้น มือของเขากำค้อนตีเหล็กในกระเป๋ามิติแน่นจนสั่น แววตาของเขาไม่ได้มีความตื่นตระหนกแบบคนทั่วไป แต่เป็นความเย็นเยียบของช่างฝีมือที่ถูกล่วงเกินความลับ ศิลาไม่ได้ตอบคำถามนั้นทันที เขาเพียงแต่ขยับยิ้มบางๆ แล้วผ่อนลมหายใจออกช้าๆ ให้จังหวะการเต้นของหัวใจกลับมาเป็นปกติก่อนจะเอ่ยตอบด้วยน้ำเสียงที่ราบเรียบที่สุด "การที่คนแปลกหน้าเข้ามาทักทายด้วยเรื่องของวัตถุดิบต้องห้ามในที่สาธารณะแบบนี้... ไม่ถือเป็นการเสียมารยาทไปหน่อยหรือครับ?" ชายคนนั้นเพียงแค่หัวเราะเบาๆ ในลำคอ ก่อนจะหันหลังเดินหายไปในฝูงชนของตลาดประมูล ทิ้งไว้เพียงกลิ่นกำยานจางๆ ที่ไม่ควรมีอยู่ในเกมนี้ ศิลาไม่ได้ไล่ตาม เขาทำเพียงยืนนิ่งอยู่ตรงนั้น ราวกับรูปปั้นหินที่กำลังถูกกะเทาะเปลือกออกทีละน้อย ทันใดนั้น แรงสั่นสะเทือนจากข้อความแจ้งเตือนในระบบก็ดังขึ้นต่อเนื่องราวกับเสียงกลองศึก [ประกาศจากระบบ: กิลด์ ‘จอมทัพไร้พ่าย’ ได้นำไอเทม ‘ดาบเหล็กกล้าชั้นเลิศ’ ออกวางจำหน่ายในราคาต่ำกว่าตลาด 40% และมีจำนวนไม่จำกัด] ศิลาเหลือบมองหน้าต่างสถานะของร้านค้าตัวเอง ยอดขายที่เคยพุ่งทะยานหยุดชะงักลงทันที เรนะก้าวเข้ามาข้างๆ เธอไม่ได้มีท่าทีตื่นตระหนก แต่ดวงตาของเธอเป็นประกายด้วยความเครียดที่ปิดไม่มิด "มันเริ่มแล้วค่ะ... ไม่สิ ต้องบอกว่ามันเริ่มแล้วครับศิลา" เรนะแก้ไขคำพูดให้เข้ากับนิสัยการคุยของเธอ "จอมทัพดัมพ์ราคาลงมาต่ำกว่าทุนแบบนี้ มันไม่ใช่แค่การแข่งขันทางธุรกิจแล้ว แต่นี่คือการประกาศสงครามเพื่อบีบให้ร้านเราล้มละลายภายในสามวัน" ศิลาเดินไปนั่งที่เก้าอี้ไม้ตัวเก่าในมุมร้าน หยิบชิ้นส่วนแร่ขึ้นมาหมุนเล่นในมือ "การขายตัดราคาคืออาวุธของคนที่ไม่มั่นใจในคุณภาพสินค้าของตัวเองครับเรนะ จอมทัพไม่ได้ต้องการกำไร เขาแค่ต้องการหัวของผมบนกระดานประมูลนี้" "แล้วเราจะทำอย่างไรครับ? ถ้าเราลดราคาตาม เราก็ขาดทุนย่อยยับ แต่ถ้าเรายังคงราคาเดิมไว้ ลูกค้าส่วนใหญ่ที่ไม่ได้สนเรื่องความทนทานก็จะแห่ไปซื้อของจอมทัพจนหมด" ศิลาวางแร่ลงบนโต๊ะ เสียงโลหะกระทบไม้ดัง 'กริ๊ก' อย่างหนักแน่น "จอมทัพลืมไปเรื่องหนึ่ง... ในโลกแห่งการตีเหล็ก สิ่งที่สำคัญกว่าราคาคือ 'ฟังก์ชัน' ที่ซ่อนอยู่ ผมไม่ได้ขายแค่ดาบ แต่ผมขายชัยชนะในสนามรบ และคนที่ใช้ดาบราคาถูกของจอมทัพ... จะได้รู้รสชาติของการที่ใบดาบหักกลางคันในวินาทีที่กำลังจะปิดฉากบอส" บรรยากาศในร้านค้าของศิลากลับมาเงียบสงัดอีกครั้ง แต่เป็นความเงียบที่เต็มไปด้วยแรงกดดันเหมือนก่อนพายุจะพัดถล่ม ศิลาเริ่มลงมือจุดเตาหลอมด้วยไฟสีครามที่เขาสร้างขึ้นมาเอง ไฟนี้ไม่ใช่ไฟทั่วไป มันคือไฟที่รวบรวมมาจากเศษเสี้ยวความร้อนที่หลงเหลืออยู่ในดันเจี้ยนต้องห้าม ขณะที่ศิลากำลังตอกค้อนลงบนโลหะชิ้นงาน จู่ๆ เสียงเปิดประตูร้านก็ดังขึ้น จอมทัพในชุดเกราะทองคำอร่ามเดินเข้ามาพร้อมกับลูกน้องฝีมือฉกาจสามคน รอยยิ้มเย่อหยิ่งบนใบหน้าของจอมทัพชัดเจนยิ่งกว่าสิ่งใด "ร้านเล็กๆ ที่กำลังจะกลายเป็นขยะในตลาด... ไม่คิดจะปิดกิจการหนีไปก่อนหรือครับคุณศิลา?" จอมทัพเอ่ยพลางกวาดสายตามองไปรอบร้านด้วยความดูแคลน "ดาบที่ผมขายในวันนี้ แค่ครึ่งชั่วโมงก็ทำยอดได้มากกว่าที่คุณทำทั้งเดือนแล้ว" ศิลาหยุดค้อนในมือชั่วขณะ เขาไม่ได้หันไปมองหน้าศัตรู แต่เขากลับจ้องมองไปยังดาบในเตาหลอมที่เริ่มเปลี่ยนเป็นสีทองแดงเรืองรอง "สินค้าที่ไร้จิตวิญญาณของผู้สร้าง ต่อให้ขายดีแค่ไหน สุดท้ายมันก็เป็นแค่เศษเหล็กที่ไม่มีวันพัฒนาครับท่านจอมทัพ... เชิญคุณขายต่อไปเถอะครับ แต่อย่าลืมไปเช็กดูให้ดีว่าลูกค้าของคุณกำลังเริ่มร้องเรียนเรื่องใบดาบเปราะบางหรือยัง" ใบหน้าของจอมทัพกระตุกวูบ แต่มันหายไปอย่างรวดเร็วแทนที่ด้วยการหัวเราะเยาะ "ปากดีนักนะ เดี๋ยวเราจะได้เห็นกันว่า ระหว่างดาบหมื่นเล่มที่ผมสั่งผลิต กับดาบโง่ๆ เล่มเดียวของคุณ อะไรมันจะอยู่รอดในตลาดนี้ได้นานกว่ากัน!" เมื่อกลุ่มของจอมทัพเดินออกไป ศิลาก็ถอนหายใจออกมาเบาๆ เขาหยิบชิ้นงานชิ้นสุดท้ายขึ้นมา มันเป็นด้ามดาบที่มีลวดลายประหลาดคล้ายกับเส้นเลือดที่กำลังเต้นตุบๆ เขาไม่ได้สร้างมันเพื่อขาย แต่มันคือต้นแบบของอาวุธที่จะเปลี่ยนกฎเกณฑ์ของเกมนี้ไปตลอดกาล ทว่า ทันใดนั้นระบบสื่อสารส่วนตัวของเขาก็ดังขึ้น เป็นข้อความจากระบบแจ้งเตือนภารกิจลับที่เขาไม่ได้เป็นคนกดรับ แต่เป็นข้อความจาก 'ผู้ดูแลระบบ' [แจ้งเตือนจากระบบ: พลังงานที่คุณใช้หลอมเหล็กกำลังทำลายสมดุลของแผนที่เขตตะวันออก คุณได้รับคำสั่งให้หยุดการกระทำนี้ทันที มิเช่นนั้น ไอเทมทุกชิ้นในร้านของคุณจะถูกลบหายไปถาวร] ศิลาหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความเยือกเย็นและความท้าทาย เขามองดูค้อนตีเหล็กในมือแล้วตัดสินใจกระทำสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด เขาตอกค้อนลงไปบนแร่ชิ้นนั้นสุดแรงเกิดจนเกิดแสงสว่างจ้าไปทั่วร้านค้า ขณะที่แสงนั้นดับลง ประตูด้านหลังร้านก็เปิดออก พร้อมกับร่างของหญิงสาวปริศนาที่ไม่ได้อยู่ในฐานข้อมูลตัวละครของเกมนี้เลยแม้แต่น้อย เธอก้าวเข้ามาด้วยท่าทีที่ดูเย็นชาและมีอำนาจเหนือกว่าใคร พร้อมกับวาง 'ค้อนตีเหล็กสีดำสนิท' ลงบนโต๊ะข้างหน้าเขา "จอมทัพเป็นแค่เบี้ยที่เล่นไปตามเกมของระบบ แต่คุณ... ศิลา... คุณกำลังเล่นกับไฟที่แม้แต่ผู้สร้างก็ยังไม่กล้าแตะต้อง" เธอกล่าวพร้อมกับสายตาที่จ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเขา "เตรียมตัวให้พร้อม เพราะสิ่งที่กำลังจะมาถึงไม่ใช่แค่สงครามราคาสินค้า... แต่มันคือการลบล้างตัวตนของคุณออกจากโลกใบนี้" ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในบทที่เข้มข้นที่สุดบทหนึ่งนะครับ ค้อนตีเหล็กสะท้านเกมขอสัญญาว่าจะนำพาความมันส์มาให้ทุกท่านในตอนถัดไปอย่างแน่นอนครับ