ความลับของเรนะ

"ถ้าคุณจะให้ผมประเมินมูลค่าของ 'ดาบพิรุณโลหิต' เล่มนี้เพียงแค่ในฐานะสินค้าธรรมดา ผมคงต้องขออนุญาตปฏิเสธการร่วมงานในอนาคตกับคุณครับ คุณจอมทัพ" เสียงของผมดังกังวานอยู่ในห้องประชุมลับชั้นใต้ดินของกิลด์การค้า เรนะ แสงไฟสลัวจากคริสตัลเวทมนตร์สะท้อนใบหน้าของจอมทัพที่กำลังบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว เขาไม่ใช่คนประเภทที่จะยอมถอยให้ใคร โดยเฉพาะเมื่อสินค้าที่ผมตีขึ้นมาใหม่ล่าสุดนี้มีค่าสถานะที่สามารถพลิกกระดานสงครามกิลด์ได้ทั้งเซิร์ฟเวอร์ "ศิลา อย่าได้ใจให้มากนัก" จอมทัพตบโต๊ะเสียงดังสนั่น "นายก็แค่ช่างตีเหล็กที่โชคดี นายคิดว่าถ้าไม่มีช่องทางการตลาดของเรนะ นายจะขายขยะพวกนี้ได้ราคาสูงขนาดนี้เชียวหรือ?" ผมแค่นหัวเราะในลำคอ พลางขยับถุงมือหนังที่เปื้อนคราบเขม่าจากการตีเหล็ก "โชคดีหรือครับ? ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมาในโลกเสมือนแห่งนี้ ผมอยู่หน้าเตาหลอมมากกว่านอนหลับ จอมทัพ... ของที่ผมสร้างมันไม่ใช่แค่ดาบ แต่มันคือ 'อนาคต' ที่คุณไม่มีวันเข้าใจ" ผมเหลือบมองเรนะที่ยืนเงียบอยู่ข้างๆ แววตาของเธอสั่นไหวเล็กน้อย ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เหมือนกำลังชั่งใจกับบางอย่างที่หนักอึ้งในใจ ตลอดเวลาที่ผ่านมา เรนะเป็นคนที่จัดการเรื่องเอกสารและสัญญาที่ซับซ้อนให้ผมเสมอ เธอรอบคอบ เยือกเย็น และดูเหมือนจะรู้จักโครงสร้างของเกมนี้ดีกว่าใครๆ จนบางครั้งผมก็นึกสงสัยว่า ทำไมหญิงสาวผู้เพียบพร้อมคนนี้ถึงมาจมปลักอยู่กับช่างตีเหล็กนอกคอกอย่างผม จอมทัพเดินออกจากห้องไปพร้อมกับคำขู่ทิ้งท้ายที่ไร้น้ำหนัก ทิ้งไว้เพียงความเงียบงันที่แผ่ซ่านในห้องประชุม "ศิลา... คุณเคยสงสัยไหมว่าทำไมกิลด์ของฉันถึงโตเร็วขนาดนี้?" เรนะเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ เธอหันหลังให้ผม มองไปยังหน้าต่างบานใหญ่ที่จำลองภาพทิวทัศน์ของเมืองหลวงในเกม ผมวางค้อนคู่ใจลงบนโต๊ะไม้โอ๊ก "ผมไม่เคยสงสัยในความสามารถของคุณนะเรนะ แต่ถ้าคุณอยากพูดอะไร ก็พูดออกมาเถอะครับ" เรนะหมุนตัวกลับมา สายตาของเธอที่เคยมั่นคง บัดนี้กลับฉายแววความอ่อนแอที่ผมไม่เคยเห็นมาก่อน เธอใช้นิ้วเรียวสวยปลดล็อกหน้าต่างระบบบางอย่างกลางอากาศ แสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้น ก่อนที่ข้อมูลรหัสผ่านระดับสูงสุดจะปรากฏบนอากาศเป็นตัวอักษรสีทองที่ทำเอาผมต้องหยุดหายใจ [สิทธิ์การเข้าถึง: ผู้ดูแลระบบ (Administrator Level 1) - เจ้าของโครงการ Genesis: เรนะ วินเทอร์] มือที่กำลังหยิบแก้วน้ำของผมสั่นเล็กน้อย ผมมองดูชื่อนั้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ชื่อสกุล 'วินเทอร์' คือตระกูลที่ครอบครองอาณาจักรเกม VRMMO นี้เกือบทั้งหมด... และเรนะ คือลูกสาวเพียงคนเดียวของมหาเศรษฐีผู้กุมชะตากรรมของพวกเราทุกคน "ฉันไม่ใช่แค่หัวหน้ากิลด์การค้า ศิลา" เธอกล่าวเสียงแผ่ว "ฉันคือคนที่ออกแบบอัลกอริทึมของระบบการตีเหล็กนี้ขึ้นมา... และฉันก็เป็นคนที่ 'จงใจ' ทำให้คุณมีโอกาสได้พบกับวัตถุดิบหายากพวกนั้นตั้งแต่วันแรก" ความรู้สึกเย็นวาบแล่นเข้าสู่หัวใจของผม ไม่ใช่ความโกรธ แต่มันคือความว่างเปล่า ทุกความสำเร็จที่ผมภูมิใจ ทุกหยาดเหงื่อที่เสียไป มันเป็นเพียง 'บทละคร' ที่ถูกเขียนขึ้นโดยคนตรงหน้าหรืออย่างไร? ผมเค้นเสียงหัวเราะออกมาอย่างขื่นขม "สรุปคือผมเป็นแค่สัตว์ทดลองในกรงของลูกคุณหนูอย่างนั้นสินะครับ?" "ไม่ใช่นะศิลา!" เรนะก้าวเข้ามาใกล้ แววตาเต็มไปด้วยความร้อนรน "ฉันไม่ได้เล่นสนุกกับชีวิตคุณ ฉันแค่ต้องการพิสูจน์ว่า... ถ้าเราสร้างเงื่อนไขที่สมบูรณ์แบบที่สุด มนุษย์จะสามารถก้าวข้ามขีดจำกัดของระบบที่ฉันสร้างขึ้นได้ไหม และคุณ... คุณคือคนเดียวที่ทำได้" บรรยากาศในห้องตึงเครียดจนเหมือนอากาศรอบตัวเริ่มแข็งตัว ผมหยิบดาบเล่มที่เพิ่งตีเสร็จขึ้นมา มองดูคมดาบที่วาววับ มันสวยงามไร้ที่ติ แต่ในวินาทีนี้น้ำหนักของมันกลับรู้สึกหนักอึ้งเกินกว่าจะถือไว้ ทันใดนั้น เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ผิดปกติก็ดังขึ้นรัวๆ กลางห้องประชุม หน้าจอสีแดงฉานเด้งขึ้นมานับสิบหน้าต่าง [แจ้งเตือนด่วน: ตรวจพบการแทรกแซงระดับรากฐานของเซิร์ฟเวอร์โดยผู้ใช้งาน 'General Z'] [ความปลอดภัยของโลกเสมือนกำลังเข้าสู่ภาวะวิกฤต - การจำกัดสิทธิ์ Admin ถูกยึดครองโดยไม่ได้รับอนุญาต] เรนะหน้าถอดสี "เขาไม่ได้แค่ข่มขู่... เขาแฮ็กเข้าสู่ระบบหลักเพื่อทำลายความน่าเชื่อถือของเกม และเป้าหมายแรกของเขาคือ 'การลบไอเทมระดับตำนานทั้งหมด' ที่คุณเป็นคนสร้างขึ้น!" ผมมองดูหน้าจอที่กำลังสั่นไหว ก่อนจะมองหน้าเรนะที่ตอนนี้กำลังสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนก ผมหยิบค้อนขึ้นมาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่ใช่เพื่อตีเหล็ก แต่เพื่อรักษาสิ่งที่ผมสร้างขึ้นมาด้วยจิตวิญญาณ "ถ้าอยากจะพังเกมนี้ทิ้ง ก็ลองดูครับ" ผมแสยะยิ้มที่เรนะไม่เคยเห็นมาก่อน "เพราะต่อให้ต้องรื้อโครงสร้างทั้งหมด แต่ผมไม่มีวันปล่อยให้ผลงานของผมถูกลบหายไปโดยฝีมือคนพาลแน่... เรนะ เตรียมตัวให้พร้อม เราจะเข้าไปใน 'ใจกลางรหัส' ของระบบเดี๋ยวนี้!" เสียงคำรามของระบบดังสนั่นไปทั่วทั้งอาณาจักรเสมือน ก่อนที่ร่างของจอมทัพจะปรากฏขึ้นกลางอากาศในรูปลักษณ์ของปีศาจยักษ์ที่ถือดาบสีดำทมิฬ สัญลักษณ์ของผู้ควบคุมระบบที่บิดเบี้ยว เขากำลังจะฟาดดาบลงมายังตำแหน่งที่ผมและเรนะยืนอยู่ ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางช่างตีเหล็กที่ไร้ขีดจำกัดไปพร้อมกับผมนะครับ ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม