พันธมิตรการค้า

"ถ้าคุณคิดว่าผมจะขายสิทธิบัตรการตีดาบเล่มนี้ให้กิลด์จอมทัพเพียงเพราะข้อเสนอเงินก้อนโต ผมว่าคุณประเมินค่าความเหนื่อยยากของช่างตีเหล็กต่ำไปหน่อยนะครับ คุณเรนะ" ศิลาวางค้อนเหล็กกล้าลงบนทั่งอย่างแผ่วเบา เสียงกังวานของโลหะที่กระทบกันดังก้องอยู่ในห้องลับใต้ดินของกิลด์การค้า เสียงนั้นหนักแน่นพอๆ กับแววตาที่เขามองตรงไปยังหญิงสาวตรงหน้า เรนะในชุดคลุมสีดำสนิทขยับยิ้มที่มุมปาก ทว่าดวงตาของเธอกลับวาวโรจน์ด้วยความตื่นเต้นที่ถูกเก็บงำไว้อย่างมิดชิด "ใครจะกล้าประเมินคุณต่ำไปคะ... เอ้อ ขออภัยครับ ผมลืมไปว่าคุณไม่ได้ต้องการเงินที่จอมทัพยื่นให้" เรนะแก้คำพูดด้วยท่าทีผ่อนคลายพลางขยับกายเข้าไปใกล้โต๊ะทำงานที่เต็มไปด้วยเศษเหล็กคุณภาพสูง "สิ่งที่จอมทัพต้องการคือ 'การผูกขาด' แต่สิ่งที่ฉันต้องการ คือ 'พันธมิตร' ต่างหากล่ะครับคุณศิลา" ศิลาเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย นิ้วเรียวยาวของช่างตีเหล็กแตะไปบนรอยบากของดาบที่เพิ่งตีเสร็จ มันไม่ใช่แค่ดาบธรรมดา แต่เป็นอาวุธระดับแรร์ที่มีคุณสมบัติแฝงคือ 'การเจาะเกราะเวทมนตร์' ซึ่งเป็นของแสลงสำหรับกิลด์อำนาจมืดอย่างจอมทัพ "พันธมิตรเหรอครับ? คำนี้มักจะจบลงด้วยการหักหลังเสมอในโลกที่ไร้กฎหมายแบบนี้" "เพราะงั้นเราถึงต้องสร้างกฎขึ้นมาเองไงครับ" เรนะหยิบม้วนกระดาษหนังเก่าแก่ขึ้นมาวางบนโต๊ะ "จอมทัพเริ่มเคลื่อนไหวแล้ว พวกเขาพยายามบีบตลาดวัตถุดิบหายากทุกชนิดในเกมนี้ ถ้าคุณยังตีดาบด้วยตัวคนเดียวแบบนี้ ต่อให้ฝีมือเทพแค่ไหน แต่อีกไม่เกินหนึ่งเดือน คุณจะไม่มีเหล็กชั้นยอดให้หลอม เพราะตลาดถูกกว้านซื้อไปหมดแล้ว" ศิลาเงียบไปครู่หนึ่ง กลิ่นอายของถ่านหินและไอร้อนจากเตาหลอมลอยวนเวียนอยู่รอบตัว เขาคำนวณความเป็นไปได้ในหัวอย่างรวดเร็ว กิลด์จอมทัพไม่ได้เป็นแค่คู่แข่ง แต่มันคืองูพิษที่พยายามรัดคอเขาจากภายนอก หากเขาไม่ทำอะไรเลย อนาคตที่เขาวาดไว้ว่าจะรวยจากอาชีพช่างตีเหล็กก็คงพังทลายลงในพริบตา "คุณมีข้อเสนออะไร" ศิลาเอ่ยถาม เสียงของเขาเรียบสนิทจนคาดเดาอารมณ์ไม่ได้ "คุณให้ผมเป็นตัวแทนจำหน่ายแต่เพียงผู้เดียว... ไม่ใช่แค่ขายในราคาตลาด แต่เราจะกำหนดราคามันเอง" เรนะโน้มตัวลงมาจนเกือบจะชิดกับศิลา สายตาของเธอแสดงถึงความปรารถนาที่จะครองอำนาจ "เราจะผูกขาด 'ไอเทมทำลายสมดุล' ของคุณ จอมทัพจะไม่มีทางได้ของดีไปใช้ และผู้เล่นอิสระจะยอมจ่ายไม่อั้นเพื่อให้ได้อาวุธจากคุณไปป้องกันตัวจากพวกมัน" ศิลาหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ เขาเดินไปที่เตาหลอมก่อนจะใช้คีมคีบเหล็กกล้าที่กำลังร้อนจนแดงฉานออกมา เขาวางมันลงบนทั่งแล้วเงื้อค้อนขึ้นเหนือหัว "ข้อเสนอน่าสนใจมากครับเรนะ แต่คุณต้องสัญญาอย่างหนึ่ง... ห้ามเปิดเผยตัวตนช่างตีเหล็กคนนี้เด็ดขาด ไม่ว่าสถานการณ์จะเลวร้ายแค่ไหน หากชื่อของผมปรากฏออกไปสู่สาธารณะเมื่อไหร่ สัญญานี้เป็นอันสิ้นสุด" เรนะยิ้มกว้าง เธอรู้ดีว่านี่คือชัยชนะครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตนักธุรกิจเกมของเธอ "ตกลงครับ พันธมิตรของเราจะมั่นคงยิ่งกว่าเหล็กกล้าที่คุณตีแน่นอน" ทว่าในจังหวะที่ศิลากำลังจะลงค้อนหนักๆ เพื่อเริ่มขั้นตอนการหลอม เสียงเคาะประตูห้องลับก็ดังขึ้นอย่างรุนแรง มันเป็นรหัสลับที่ตกลงกันไว้... สัญญาณเตือนภัยระดับสูงสุด เรนะหน้าถอดสี "จอมทัพ? เป็นไปไม่ได้... พวกมันไม่มีทางรู้ที่ตั้งของที่นี่" ศิลาไม่ได้ตอบ แต่เขาสังเกตเห็นรอยเปื้อนสีฟ้าจางๆ บนขอบประตู—นั่นคือ 'ละอองเวทสะกดรอย' ที่มีเพียงกิลด์ระดับสูงเท่านั้นที่ใช้ได้ เขาหันไปมองเรนะ สายตาของเขาเปลี่ยนจากสุภาพบุรุษนักคราฟต์ กลายเป็นนักล่าที่รอจังหวะเผด็จศึก "ดูเหมือนว่า 'พันธมิตร' ของเราจะต้องรับน้องใหม่เร็วกว่าที่คิดนะครับเรนะ เพราะดูท่าทางว่ากิลด์จอมทัพไม่ได้มาแค่เพื่อเจรจา แต่มันมาเพื่อปิดฉากพวกเราทั้งคู่แล้ว" เสียงพังประตูพังทะลายลงพร้อมกับกลุ่มชายฉกรรจ์ในชุดเกราะสีนิลที่ก้าวเข้ามาล้อมห้องไว้ แต่สิ่งที่ทำให้ทั้งศิลาและเรนะต้องชะงัก ไม่ใช่จำนวนศัตรูที่มากกว่าสิบคน... แต่เป็นร่างของชายหนุ่มที่เดินตามหลังกองทัพเข้ามา ชายที่ใครๆ ต่างก็รู้จักในนาม 'จอมทัพ' เขายกยิ้มที่ทำให้บรรยากาศในห้องเย็นยะเยือกขึ้นทันที ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ "ช่างตีเหล็กมือหนึ่งของเซิร์ฟเวอร์... ผมอุตส่าห์ตามหาคุณแทบพลิกแผ่นดิน รู้ไหมครับว่าทำไมวันนี้ผมถึงต้องมาด้วยตัวเอง?" ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในเส้นทางสายช่างตีเหล็กนะครับ / ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม