การตีอาวุธเทพเจ้า

“อุณหภูมิในเตาหลอมกำลังจะพุ่งทะลุจุดวิกฤต ถ้าคุณยังตัดสินใจไม่เดี๋ยวนี้ แร่ดาราจักรในมือคุณจะกลายเป็นเศษหินไร้ค่าทันทีนะครับ ศิลา!” เรนะตะโกนฝ่าเสียงครางหึ่งของเปลวเพลิงสีครามที่กำลังลุกโชนอยู่ในโรงตีเหล็กส่วนตัว แววตาของเธอสะท้อนภาพชายหนุ่มที่กำลังยืนนิ่งราวกับรูปปั้นท่ามกลางไอร้อนที่บิดเบี้ยว แม้เหงื่อจะไหลซึมผ่านใบหน้าคมเข้มจนเปียกชุ่ม แต่ศิลาไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกแม้แต่น้อย เขากำลังถือค้อนเหล็กกล้าสีดำสนิท ซึ่งสลักลวดลายอักขระโบราณที่ส่องแสงวาบเป็นระยะ ในมืออีกข้างคือแท่งแร่ดาราจักรที่ได้มาจากดันเจี้ยนชั้นใต้ดินที่ลึกที่สุดในเซิร์ฟเวอร์ มันคือวัตถุดิบที่เล่าขานกันว่าสามารถตัดผ่านมิติได้ “ถอยไปเรนะ... จังหวะนี้ต้องอาศัยสมาธิมากกว่าพละกำลัง” ศิลาตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ทว่าดวงตากลับจับจ้องไปยังเศษเหล็กที่กำลังหลอมละลายภายในเตาอย่างไม่กะพริบตา เขารู้ดีว่า 'จอมทัพ' กำลังส่งสายข่าวมาดักซุ่มอยู่หน้าอาณาเขตโรงตีเหล็กแห่งนี้ กิลด์อำนาจมืดต้องการไอเทมชิ้นนี้มากกว่าสิ่งใด เพราะพวกเขารู้ว่าถ้าอาวุธระดับตำนานชิ้นนี้ถูกสร้างสำเร็จ สมดุลอำนาจในเกมจะเปลี่ยนไปตลอดกาล ศิลาไม่ได้สนใจเรื่องอำนาจ สิ่งที่เขาต้องการคือการตบหน้าพวกที่เคยมองว่าช่างตีเหล็กเป็นเพียงอาชีพที่ไร้ค่าด้วย 'ราคา' ที่พวกมันไม่มีวันเอื้อมถึง ศิลาเงื้อค้อนขึ้นเหนือศีรษะ กล้ามเนื้อแขนขยายตัวตามแรงเหวี่ยง พลังงานเวทมนตร์ภายในโรงตีเหล็กถูกบีบอัดจนมวลอากาศรอบตัวกลายเป็นสุญญากาศ วินาทีที่ค้อนกระทบลงบนแร่ดาราจักร เสียงกัมปนาทก็ดังสนั่นไปทั่วห้องเสมือนฟ้าผ่า *เคร้ง!* คลื่นกระแทกสีเงินกระจายตัวออกเป็นวงกว้าง ฝุ่นผงจากการหลอมพุ่งกระแทกผนังจนเกิดรอยร้าว เรนะเบิกตากว้าง พลางยกมือขึ้นบังใบหน้าจากเศษประกายไฟที่รุนแรงราวกับระเบิด “ความร้อนไม่คงที่! แร่มันกำลังพยายามขัดขืนการขึ้นรูป!” เรนะเตือนด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “ให้มันขัดขืนไปเถอะครับ...” ศิลาแค่นยิ้มที่มุมปาก มือที่ถือค้อนยังคงรัวลงบนเนื้อเหล็กอย่างเป็นจังหวะที่ซับซ้อนและงดงามราวกับเสียงดนตรี “ยิ่งมันขัดขืนมากเท่าไหร่ พลังทำลายล้างของมันตอนเสร็จสมบูรณ์ก็จะยิ่งมหาศาลเท่านั้น นี่แหละคือการตีเหล็กที่แท้จริง ไม่ใช่แค่การทำตามตำรา แต่คือการสยบจิตวิญญาณของวัตถุดิบให้ยอมจำนนต่อเจตจำนงของเรา” ท่ามกลางเสียงตีเหล็กที่ดุดัน ศิลารู้สึกถึงบางอย่างที่ผิดปกติ อุณหภูมิในห้องไม่ได้สูงขึ้นจากเตาหลอม แต่กลับลดต่ำลงจนไอเย็นยะเยือกเกาะตามผนังหิน เขาสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่คุ้นเคย มันคือกลิ่นอายของ 'จอมทัพ' ชายผู้เป็นหัวหน้ากิลด์อำนาจมืดไม่ได้ส่งเพียงแค่ลูกน้องมาซุ่มดู แต่มันกำลังยืนอยู่หน้าประตูทางเข้าโรงตีเหล็กด้วยตัวเอง ศิลาไม่หันไปมอง เขายังคงโฟกัสอยู่กับการตีขึ้นรูปใบดาบที่เริ่มเผยให้เห็นรูปร่างอันปราดเปรียวและคมกริบราวกับเขี้ยวของเทพเจ้า “คุณคิดว่าการสร้างไอเทมเพียงชิ้นเดียวจะทำให้คุณรอดไปได้งั้นหรือ ศิลา?” เสียงทุ้มต่ำและเปี่ยมไปด้วยอำนาจดังมาจากเงามืดหน้าประตู จอมทัพก้าวเข้ามาพร้อมกับองครักษ์ฝีมือฉกาจอีกสิบคน “ส่งไอเทมชิ้นนั้นมา แล้วผมจะทำให้คุณยังคงสถานะเศรษฐีอันดับหนึ่งที่ยังมีลมหายใจอยู่ แต่ถ้าไม่... วันนี้โรงตีเหล็กแห่งนี้จะเป็นสุสานของคุณ” เรนะชักมีดสั้นคู่กายออกมา เธอเตรียมพร้อมจะปกป้องงานสร้างสรรค์ของศิลาด้วยชีวิต แต่ศิลาทำเพียงแค่หยุดการตีลงชั่วขณะ เขาเช็ดเหงื่อที่หน้าผากอย่างใจเย็น ก่อนจะหันกลับไปมองจอมทัพด้วยสายตาที่ว่างเปล่า “คุณมาเร็วเกินไปนิดนะครับจอมทัพ” ศิลาเอ่ยด้วยน้ำเสียงสุภาพราวกับกำลังต้อนรับแขกที่มาเยี่ยมบ้าน “ถ้าคุณรออีกสักห้านาที คุณจะได้เห็นว่าสิ่งที่ผมกำลังสร้าง ไม่ใช่อาวุธสำหรับสู้รบกับใคร แต่มันคือผลงานที่จะทำให้ชื่อกิลด์ของคุณกลายเป็นเพียงประวัติศาสตร์ที่ถูกลืมในตลาดประมูล” ศิลากลับไปตีเหล็กด้วยจังหวะที่หนักแน่นและบ้าคลั่งกว่าเดิม แสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นกลางโรงตีเหล็กจนมองไม่เห็นสิ่งใดนอกจากเงาร่างของชายหนุ่มที่ดูราวกับเทพเจ้าแห่งการสร้างสรรค์ ไอเทมในเตาหลอมส่งเสียงกรีดร้องราวกับสิ่งมีชีวิต ขณะที่ศิลาฟาดค้อนลงไปเป็นครั้งสุดท้าย เสียงระเบิดของพลังงานก็ทำให้เพดานโรงตีเหล็กถล่มลงมาเศษอิฐหินร่วงกราวใส่กลุ่มองครักษ์ของจอมทัพ จนทั้งหมดต้องถอยกรูออกไปด้านนอก ทว่าในจังหวะที่ฝุ่นควันจางลง ทุกสายตาก็ต้องจับจ้องไปที่แท่นวางอาวุธตรงกลาง ดาบสีนิลที่มีลวดลายอักขระสีทองอร่ามลอยตัวอยู่กลางอากาศ มันไม่ได้เป็นเพียงแค่ดาบ แต่มันคือผลงานชิ้นเอกที่มาพร้อมกับค่าสถานะที่สูงจนระบบประกาศก้องไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ แต่ทว่า... ในวินาทีที่ศิลาเอื้อมมือไปคว้าด้ามดาบนั้น จอมทัพกลับหัวเราะลั่นพร้อมกับชูอัญมณีสีเลือดขึ้นมาในมือ ซึ่งเป็นไอเทมต้องสาปที่จะทำให้ไอเทมในระยะสิบเมตรทั้งหมด 'ระเบิดตัวเอง' ออกเป็นจลน์ “ตลกดีนะศิลา... นายสร้างมันมาเพื่อให้ฉันทำลายทิ้งง่ายๆ แบบนี้นี่เอง” รอยยิ้มของจอมทัพนั้นอำมหิตเกินกว่าจะบรรยาย ศิลาชะงักมือที่กำลังจะแตะด้ามดาบ ขณะที่เรนะหน้าซีดเผือดจนไร้สีเลือด ดาบเทพเจ้าที่หมายมั่นปั้นมือมาตลอดชีวิตกำลังจะกลายเป็นระเบิดสังหารเจ้าของตัวจริงในเสี้ยววินาทีนี้ ศิลาจะยอมแลกไอเทมระดับตำนานนี้ทิ้ง หรือจะเสี่ยงเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อปกป้องมันกันแน่? ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางในเส้นทางช่างตีเหล็กที่ไร้ขีดจำกัดไปพร้อมกับผมนะครับ ค้อนตีเหล็กสะท้านเกม