“คุณไม่ได้ยินเสียงพวกเขารึไง ไคโรส?”
อลิส วอล์คเกอร์ ไม่ได้หันไปมองคู่สนทนา ปลายนิ้วเรียวยาวของเธอสั่นเทาขณะกรีดผ่านแผงควบคุมโฮโลแกรมที่กะพริบถี่เป็นจังหวะเหมือนชีพจรที่ใกล้จะดับ แสงสีฟ้าหม่นของสถานี ‘ศูนย์กลางแห่งพันธสัญญา’ สะท้อนบนดวงตาที่แข็งกร้าวแต่ทอประกายความร้าวราน
ดร.ไคโรส หยุดฝีเท้าลง ห่างจากเธอไปสามก้าว เขาจัดปรับปกเสื้อโค้ทตัวยาวที่เปื้อนฝุ่นธุลีจากดาวเคราะห์ดวงก่อน สายตาของเขาจ้องมองไปยังผนังโลหะผสมที่ดูราวกับมีชีวิต—มันกำลังเต้นเร่าด้วยกระแสไฟฟ้าสถิตที่ไหลเวียนราวกับเส้นเลือด
“ในห้องนี้มีแค่เสียงพัดลมระบายอากาศกับหัวใจที่เต้นผิดจังหวะของคุณ กัปตัน” ไคโรสตอบ น้ำเสียงเขาราบเรียบจนน่าขนลุก “อย่าให้ภาพหลอนจากอดีตมาทำลายสมาธิเราตอนนี้ เราอยู่ห่างจากรหัสลับดวงดาวไม่ถึงร้อยเมตร”
“แต่มันไม่ใช่แค่เสียง...” อลิสแค่นหัวเราะ เสียงของเธอก้องสะท้อนในโถงทางเดินที่เงียบสงัดราวกับสุสาน “ฉันเห็นแจ็คสัน... เขาเดินผ่านประตูบานนั้นเมื่อครู่ มือของเขายังคงถือประแจตัวเดิมที่เขาทำตกในภารกิจ ‘ไอคารัส’... มือที่ขาดวิ่นของเขายังคงชุ่มไปด้วยน้ำมันเครื่องและเลือด”
เธอกดปุ่มสั่งการรัวเร็วเพื่อตัดสัญญาณรบกวนที่พุ่งเข้าใส่ระบบประสาทสัมผัส ทว่าภาพเบื้องหน้ากลับชัดเจนขึ้น—โถงทางเดินที่ควรจะว่างเปล่า กลับมีร่างโปร่งแสงของลูกเรือชุดแรกที่สาบสูญไปเมื่อห้าปีก่อนยืนเรียงราย พวกเขาไม่ได้ส่งเสียงร้อง แต่สายตาที่ว่างเปล่าจ้องมองมาที่กัปตันของพวกเขาด้วยความคาดหวังที่น่าสยดสยอง
“คุณกำลังถูก ‘ซิเลนเทีย’ ปั่นหัว อลิส” ไคโรสขยับเข้ามาใกล้ขึ้นอีกนิด กลิ่นสารเคมีจางๆ จากตัวเขากลบกลิ่นอับของสถานีโบราณ “มันไม่ได้ต้องการให้คุณเปิดรหัส มันต้องการให้คุณจมดิ่งลงไปในความผิดพลาดที่คุณเคยสร้าง แล้วใช้ความรู้สึกผิดนั่นกัดกินตัวคุณจากข้างใน”
อลิสสูดลมหายใจลึก ความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศในสถานีดูจะซึมลึกเข้าถึงกระดูก เธอไม่ได้ตอบโต้ แต่ในใจกลับกึกก้องด้วยเสียงของแจ็คสัน—ลูกเรือที่เธอตัดสินใจทิ้งไว้เบื้องหลังเพื่อรักษาชีวิตของส่วนรวม—เสียงกระซิบที่ว่า *‘ทำไมถึงเป็นผมที่ไม่ได้ไปต่อ?’*
“ฉันไม่ได้ทิ้งพวกเขาเพื่อความอยู่รอดเพียงลำพัง” อลิสพึมพำกับตัวเอง มือของเธอคว้าด้ามปืนเลเซอร์ข้างกายแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด “ฉันทำตามโปรโตคอล... ใช่ ฉันทำตามโปรโตคอล...”
“โปรโตคอลคือข้ออ้างของคนที่กลัวความรับผิดชอบ” เสียงใหม่ดังขึ้น ไม่ใช่เสียงของไคโรส แต่มันเป็นเสียงที่แหบพร่าและเย็นชาเหมือนคลื่นวิทยุที่ขาดๆ หายๆ
ร่างของแจ็คสันก้าวออกมาจากเงามืด ผิวหนังของเขาถูกแทนที่ด้วยรอยแยกของแสงดวงดาวที่สาบสูญ เขาเอื้อมมือมาแตะไหล่ของอลิส ทันทีที่สัมผัสนั้นเกิดขึ้น อลิสก็เห็นภาพของยานอวกาศที่ระเบิดออกกลางห้วงอวกาศ—ภาพความล้มเหลวที่เธอพยายามลบออกจากหน่วยความจำมาตลอดชีวิต
“กัปตัน... มองดูนี่สิ” ไคโรสเอ่ยแทรกขึ้น จังหวะนี้เองที่เขาหยิบอุปกรณ์ประหลาดรูปร่างคล้ายเข็มทิศดวงดาวออกมาจากกระเป๋า มันส่องแสงสีม่วงจัดจ้านจนภาพหลอนเหล่านั้นสั่นไหวและจางหายไปราวกับควันไฟ
“เกิดอะไรขึ้น?” อลิสหอบหายใจถี่ เหงื่อกาฬไหลซึมตามไรผม
“ผมไม่ได้มาที่นี่เพื่อเป็นนักชีวดาราศาสตร์เพียงอย่างเดียว” ไคโรสยอมรับ ความนิ่งสงบหายไปจากใบหน้า แทนที่ด้วยความเย็นชาของนักวางแผน “การที่คุณเห็นพวกเขา มันไม่ใช่ภาพหลอนธรรมดา แต่มันคือการ ‘ทดสอบ’ ของระบบ หากคุณผ่านไปไม่ได้... คุณก็ไม่มีค่าพอที่จะได้รับสิทธิ์ในการควบคุมพันธสัญญา”
เขามองเข้าไปในดวงตาของเธอ แววตาของไคโรสในตอนนี้ดูแปลกแยกราวกับไม่ใช่เพื่อนร่วมทีมที่เธอรู้จัก “และดูเหมือนว่า... สิ่งที่พวกเขาต้องการจะบอกคุณ ไม่ใช่ความผิดพลาดที่ผ่านมา แต่อาจจะเป็นความจริงที่ว่า ลูกเรือของคุณไม่ได้ตายไปเพราะอุบัติเหตุอย่างที่คุณถูกสั่งให้เชื่อ”
อลิสชะงักกึก ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะก่อนที่กำแพงโลหะเบื้องหน้าจะเริ่มขยับเปิดออก เผยให้เห็นห้องโถงกว้างใหญ่ที่เต็มไปด้วยแคปซูลแช่แข็งจำนวนมหาศาล ทุกแคปซูลมีร่างของมนุษย์ที่สวมชุดยูนิฟอร์มเดียวกัน... ยูนิฟอร์มของลูกเรือที่เธอเคยสูญเสียไปทั้งหมด
หนึ่งในแคปซูลตรงหน้าเปิดออกอย่างช้าๆ ร่างชายคนหนึ่งก้าวออกมา เขาไม่มีบาดแผล ไม่มีร่องรอยของการระเบิด ดวงตาของเขาจ้องมองมาที่อลิสด้วยความเฉยเมยที่น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าคนตาย
“ยินดีต้อนรับกลับบ้าน กัปตัน” ชายคนนั้นกล่าว เสียงของเขาเหมือนกับแจ็คสันราวกับแกะ “แต่คุณมาสายไป... พวกเราไม่ได้รอคุณในฐานะกัปตันอีกต่อไปแล้ว แต่เรากำลังรอคุณในฐานะ ‘ชิ้นส่วน’ สุดท้ายที่ต้องถูกนำมาสังเวย”
ในวินาทีที่แจ็คสันก้าวเข้ามาประชิดตัว อลิสสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบของเหล็กกล้าที่จ่อเข้าที่คอหอยของเธอจากด้านหลังโดยฝีมือของดร.ไคโรส ที่แปรเปลี่ยนจากคู่คิดเป็นผู้คุมในชั่วพริบตา... รหัสลับดวงดาวไม่ได้กำลังรอการถูกเปิดออก แต่มันกำลังรอการ ‘กลืนกิน’ ผู้ที่จะมาเป็นกุญแจสำคัญคนต่อไป
ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับผมในความเวิ้งว้างนี้ครับ... เนบิวลาสตาร์
เนบิวลาแห่งพันธสัญญา: รหัสลับดวงดาวที่สาบสูญ•ตอนที่ 9
อลิสกับปมในใจ
ผลงานโดย เนบิวลาสตาร์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เนบิวลาสตาร์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เนบิวลาแห่งพันธสัญญา: รหัสลับดวงดาวที่สาบสูญ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!